Pokřovník stromový (Xenicus longipes) vyhynul v roce 1972. Byl endemickým druhem tří hlavních ostrovů Nového Zélandu, ssp. variabilis (Stewartův ostrov) byla naposledy zaznamenána v roce 1965, ssp. stokesi (Severní ostrov) v roce 1949 a ssp. longipes (Jižní ostrov) v roce 1972. Na pevnině šlo o druh hustých horských lesů, na příbřežních ostrovech obýval pobřežní lesy a křoviny. Příčinou vyhynutí byli zřejmě introdukovaní predátoři, protože tento druh hnízdí na zemi, což jej činilo zranitelným.

Der Waldstummelschwanz (Xenicus longipes) auch Waldschlüpfer ist eine ausgestorbene Vogelart aus der Familie der Stummelschwänze. Er kam in drei Unterarten auf der Nordinsel und der Südinsel von Neuseeland sowie auf Stewart Island und Kapiti Island vor.

La acantisita de matorral (Xenicus longipes),​ también conocido como reyezuelo de Nueva Zelanda del monte o mātuhituhi en maorí,​ es una especie extinta de ave paseriforme de la familia Acanthisittidae endémica de Nueva Zelanda. Llegaba a medir unos 9 cm de longitud y 16 g de peso. Se alimentaba principalmente de invertebrados que capturaba corriendo a lo largo de las ramas de los árboles. Anidaba en o cerca del suelo.

Pensasvilistäjä (Xenicus longipes), Mātuhituhi maoriksi, oli pieni kotoperäinen varpuslintulaji Uudessa-Seelannissa.

Le Xénique des buissons (Xenicus longipes) était une espèce d'oiseaux de Nouvelle-Zélande. Elle a disparu dans les années 1950 sur les deux îles principales. La dernière population, qui survivait sur une île plus petite, a été exterminée par les rats en 1964. Le dernier spécimen fut observé sur l'île Stewart en 1972.

Lo scricciolo del bush (Xenicus longipes (Gmelin, 1789)) è un uccello passeriforme estinto della famiglia degli Acanthisittidae.

De struikwinterkoning (Xenicus longipes), ook bekend als de mātuhituhi in de Māori taal, was een endemische niet-vliegende zangvogel uit de familie van de rotswinterkoningen die leefde in Nieuw-Zeeland. Er waren drie ondersoorten op elk van de grote eilanden van Nieuw-Zeeland, het Noordereiland, Zuidereiland en Stewart Eiland en nabijgelegen kleinere eilanden. De soort stierf geleidelijk uit na de introductie van invasieve roofzoogdieren en werd voor het laatst gezien op het Noordereiland in 1955 en op het Zuidereiland in 1968. Er werden pogingen ondernomen om de overgebleven populatie te redden op kleine eilandjes voor de kust van Stewart Island, maar die mislukten uiteindelijk met de dood van de laatst bekende vogels in 1972. De Duitse naturalist Johann Friedrich Gmelin beschreef de struikwinterkoning in 1789.

Łazik zaroślowy (Xenicus longipes) – gatunek małego, wymarłego ptaka z rodziny barglików (Acanthisittidae). W trzech podgatunkach zasiedlał wyspy Nowej Zelandii. Na głównych wyspach Nowej Zelandii zasiedlał gęste górskie lasy, zaś na mniejszych wysepkach przybrzeżne lasy i zarośla. Wyróżniane były następujące podgatunki: Xenicus longipes stokesii G.R. Gray, 1862 – po raz ostatni widziany był na Wyspie Północnej w 1949 roku Xenicus longipes longipes (J.F. Gmelin, 1789) – po raz ostatni widziany był na Wyspie Południowej w 1972 roku Xenicus longipes variabilis Stead, 1936 – zamieszkiwał Wyspę Stewart i sąsiednie wysepki; po raz ostatni widziany był w 1965 roku Łazik zaroślowy był oliwkowozielony, z jasną piersią. Miał białą brew i czarną maskę na oku. Charakteryzował się także delikatnym, szarym dziobem i jasnooliwkowymi nogami. Długość ciała 9–10 cm; masa ciała około 16 g. Do wymarcia gatunku przyczyniły się introdukowane na wyspy drapieżniki, na które był szczególnie narażony, gdyż gnieździł się na ziemi.

A carriça-do-mato (Xenicus longipes) ou mātuhituhi em língua maori, foi uma ave terrestre endêmica da Nova Zelândia.

Кустарниковый новозеландский крапивник, или новозеландский кустарниковый крапивник (лат. Xenicus longipes), — вид вымерших почти нелетающих птиц из семейства новозеландских крапивников (Acanthisittidae). Научное видовое название «longipes» означает «длинноногий». Являлся эндемиком Новой Зеландии. На главных островах обитали в дремучих и горных лесах, на близлежащих островах они встречались в прибрежных лесах и кустарниках. Причиной вымирания этих уязвимых, гнездящихся на земле птиц, по всей видимости, стали завезённые на острова хищники.

Buskklippsmyg (Xenicus longipes) är en utdöd fågel i familjen klippsmygar inom ordningen tättingar. IUCN kategoriserar arten som utdöd. Arten levde i täta skogar och mer öppna buskskogar. Den hade sin nest på marken. Som orsak för artens utdöende utpekas introducerade fiender. Det sista exemplaret iakttogs 1972. Buskklippsmyg delas in i tre underarter: Xenicus longipes stokesii – förekom tidigare på Nordön (Nya Zeeland). Utdöd ca 1850 Xenicus longipes longipes – förekom tidigare i bergsskogarna på Sydön (Nya Zeeland). Förmodligen utdöd Xenicus longipes variabilis – förekom tidigare på mindre öar utanför Stewart Island (Nya Zeeland). Förmodligen utdöd

丛异鹩（Xenicus longipes）是紐西蘭特有的一種非常細小及差不多不懂得飛行的鳥類。牠們只有約9厘米長及16克重。牠們主要是吃無脊椎動物，多是在樹枝上捕食的。牠們會在或近地面上築巢。 其种加词“longipes”意为“长足的”。 長足異鷯於19世紀末時仍廣泛分佈紐西蘭，但當鼬科及大家鼠等掠食者入侵後情況後就不同了。自1900年後，確實觀察到北島亞種X. l. stokesi只有於1918年及1955年分別在瑞姆塔卡山及烏雷威拉，1949年及1911年分別在懷卡雷蒂湖及卡皮蒂島可能觀察到牠們。最後生存的長足異鷯是生活在現在烏雷威拉國家公園的地方，但諷刺的是公園成立之時正是牠們滅絕之時。 長足異鷯的南島亞種X. l. longipes於1966年及1968年分別在阿瑟通道及納爾遜湖國家公園被觀察到。另外亦有一些在菲奧德蘭未確認的觀察報告。 第三個長足異鷯的亞種是X. l. variabilis，是在斯圖爾特島及附近箱島嶼發現。牠們一直生活在斯圖爾特島至1951年，但可能被野貓掠食至消失。牠們亦有一些生活在Kotiwhenua島上至1960年代初。另外，牠們在沒有掠食者的Big South Cape Island上生活了一段時間，直至1964年黑鼠入侵之後就消失了。 曾有嘗試移離長足異鷯來保護牠們，移走的6隻最後於1972年被觀察到。 長足異鷯已經滅絕。