الثعلب الأحمر (الاسم العلمي: Vulpes vulpes) حيوان من الثعالب ينتمي إلى رتبة آكلات اللحوم وفصيلة الكلبيات، وهو يعرف أيضا بمجرّد الثعلب بما أنه أكثر أنواع الثعالب شيوعا، خصوصا في بريطانيا وأيرلندا حيث لم يعد يوجد أي نوع بري من الكلبيات سواه. ينتشر الثعلب الأحمر عبر مناطق متنوعة وشاسعة من العالم مما يجعله أكثر اللواحم انتشارا على وجه الكرة الأرضية، فهو ينتشر عبر كندا، ألاسكا، معظم الولايات المتحدة، أوروبا، شمال أفريقيا، وجميع أنحاء آسيا تقريبا بما فيها اليابان، كما تم إدخاله إلى أستراليا في القرن التاسع عشر. تتميز الثعالب الحمراء، كما يوحي اسمها، بفرائها الذي يتراوح لونه ما بين البني المحمر والأحمر الصدئ كما يوجد نمط فضيّ لهذه الحيوانات في بعض الأحوال، وقد دجّن العديد من هذه الثعالب الفضية للحصول على فرائها المستخدم في صناعة المعاطف الثمينة. يظهر الثعلب الأحمر في الفلكلور والتراث الإنساني بكثرة، وغالبا مايتم ربطه بالدهاء والمكر والاحتيال، وفي أحيان يظهر على أنه شرير وأحيان أخرى على أنه مظلوم يستخدم دهائه لينقذ نفسه في اللحظة الأخيرة. وقد كان دهاء هذه الحيوانات مصدر إعجاب وتقدير لبعض الحضارات بينما كان سببا لمقتها وكراهيتها بالنسبة للبعض الآخر الذين غالبا ما يصفوها بالحيوانات الطفيليّة. ولا يزال أكثر الناس حتى اليوم يربطون الثعلب الأحمر بالأذى والضرر أكثر من اعتباره حيوان مثير للشفقة، ويظهر ذلك جليّا لدى المزارعين ومربي الدواجن بالأخص.

Liška obecná (Vulpes vulpes) je nejrozšířenější divoce žijící zástupce šelem. Oblast jejího přirozeného výskytu zahrnuje Eurasii, Severní Ameriku a severní Afriku. Jako extrémně nebezpečný invazní druh je vedena v Austrálii, kam byla zavlečena v 19. století, a na ostrově Vancouver. Liška je nejrozšířenější středně velká šelma České republiky a vlastně i celé severní polokoule. Je lovena pro kožešinu, případně jako sport (obzvláště ve Velké Británii a jí kulturně ovlivněných zemích), na kožešinu se i chová. Liška je oblíbenou postavou různých bajek a bájí, kde často vystupuje v roli chytrých a lstivých vítězících nad hloupějšími siláky. Ve zvířecí symbolice evropských národů ztělesňuje lstivost a vychytralost, jedná se ale o antropomorfismus (polidšťování).

Den røde ræv (Vulpes vulpes), ofte blot kaldt ræven, er et mellemstort rovdyr i hundefamilien og den mest udbredte art blandt rævene. Dens udseende kan forvekles med den lidt mindre, og meget mere sjældne polarræv. Ræven er udbredt i det meste af Europa, Nordafrika, Asien og Nordamerika. I Danmark er den kendt fra hele landet, hvor den er særlig almindelig i det åbne kulturlandskab, der veksler mellem skov og mark. I de senere år er den også indvandret til byerne. Ræven lever hovedsageligt af mus, men kan også tage høns og andre husdyr og er meget tilpasningsdygtig med hensyn til sin føde. Bortset fra parringstiden lever ræven alene. Ungerne fødes i rævens hule, rævegraven, udgravet fx i en bakkeskråning. Ræven er især tidligere blevet opdrættet og jaget for sin pels. I Danmark skydes der årligt omkring 40.000 ræve. Ræven kan være aktiv om dagen, men er oftest mest aktiv efter solnedgang.

Der Rotfuchs (Vulpes vulpes; Synonym: Canis vulpes, früher auch Canis vulpis) ist der einzige mitteleuropäische Vertreter der Füchse und wird daher meistens als „der Fuchs“ bezeichnet. Er ist in Europa der häufigste Wildhund.

El zorro común o zorro rojo (Vulpes vulpes), también llamado raposo o raboso, es una especie de mamífero de la familia de los cánidos, de distribución holártica, aunque también fue introducido en Australia en el siglo XIX.​ Es un animal silencioso y muy cauteloso, que caza sobre todo por la noche. Durante el día permanece oculto entre los matorrales o en sus madrigueras, excavadas en parajes secos y escondidos, a menudo entre las rocas, los barrancos herbosos y las espesuras. Su nombre científico, Vulpes vulpes, una tautología de la palabra latina vulpes, que significa 'zorro'. Su coloración más corriente en la naturaleza es el pardo rojizo, aunque existen individuos total o parcialmente melánicos, de color casi negro o gris. Estos últimos se llaman zorros plateados y se crían en cautividad para peletería. El zorro común es la especie de zorro más abundante en el hemisferio norte, donde puede vivir en casi cualquier ecosistema, ya sean bosques caducifolios, praderas, estepas, la tundra alpina o la taiga. Es un generalista capaz de coexistir con especies más especializadas de zorros como el zorro ártico (Alopex lagopus). El zorro rojo es capaz de sobrevivir en zonas urbanizadas y densamente pobladas por el hombre. El zorro está presente en la mitología de muchas culturas y también aparece en innumerables cuentos, fábulas y películas generalmente representando la astucia y la inteligencia.

Kettu eli punakettu (Vulpes vulpes) on koiraeläin. Se on maailman levinnein maalla liikkuva petoeläin: sen levinneisyysalue käsittää lähes koko Pohjois-Amerikan ja Euraasian. Lisäksi Pohjois-Afrikassa elää jonkin verran kettuja. Kettu on aikaisemmin ollut arvokas turkiseläin, ja varsinkin sen harvinaiset värimuunnokset ovat olleet haluttua kauppatavaraa vuosisatojen ajan. Näitä muunnoksia ovat muun muassa mustakettu, ristikettu, hopeakettu ja harvinainen, kokonaan valkoinen ja punasilmäinen albiinokettu.

Le renard roux (Vulpes vulpes), parfois désigné sous les noms de renard commun ou encore renard rouge, et plus affectueusement sous la dénomination médiévale de goupil, est une espèce de mammifère carnivore de la famille des Canidés. Le renard roux est l’une des espèces de mammifères carnivores les plus répandue à travers le monde, couvrant la majorité de l’hémisphère nord des continents eurasien et américain, jusqu’en Afrique du Nord plus au sud de son ère de répartition, et fut même introduite par l’Homme sur certaines îles comme l’Australie. C'est un canidé aux dimensions moyennes reconnaissables par son pelage roux souvent marqué de blanc sous le ventre et la gorge, au museau pointu, aux oreilles droites et à la queue touffue. L'espèce est classée dans l'ordre des Carnivora, mais il a un régime alimentaire omnivore à prédominance carnivore, et se nourrit surtout de rongeurs et de lapins, mais aussi d'insectes, de poissons ou de fruits. Il est ainsi très opportuniste, ce qui lui permet de s'adapter à des milieux très différents et de modifier son alimentation suivant le mois de l'année. Le renard roux se reproduit, suivant la région, de décembre à février, pour une mise bas aux beaux jours (gestation d'environ cinquante jours). Celle-ci s'effectue à l'abri d'un terrier, alors que, le reste de l'année, le renard vit presque exclusivement au grand air. Les petits sont d'abord nourris par le lait de leur mère, puis, petit à petit, le couple de parents leur apporte de la viande. Ils commencent à sortir du terrier au bout de quatre semaines, sont sevrés à neuf semaines, et, après avoir passé l'été avec leurs parents, ils se dispersent à l'automne. L'ampleur de la dispersion et la taille des portées varient suivant les ressources alimentaires du milieu et la mortalité, permettant à l'espèce de maîtriser ses effectifs. Son opportunisme et sa grande faculté d'adaptation, qui lui ont permis de coloniser une grande partie de l'hémisphère Nord, en font l'un des mammifères les plus répandus de la planète. En français, le mot « renard » fait généralement référence à cette espèce au sens strict. Il s’agit d’un animal considéré comme rusé, et souvent représenté ainsi dans les contes, comme dans les fables d'Ésope, que le fabuliste Jean de La Fontaine reprend plus tard, ou dans les légendes asiatiques, où il apparaît comme malicieux et doté de pouvoirs magiques. Il est chassé pour sa fourrure, pour le plaisir, pour ses déprédations sur les petits animaux d'élevage et aussi parce que le renard est un des vecteurs de la rage et de l'échinococcose alvéolaire, mais une campagne de vaccination anti-rabique a rapidement permis d'éradiquer la rage d'Europe de l'Ouest. En Europe les chasses à courre sont progressivement interdites depuis le XXe siècle. Le renard roux investit, petit à petit, les villes, se nourrissant de déchets et se réfugiant dans les parcs et jardins des quartiers résidentiels. Des élevages ont été créés pour approvisionner le marché de la fourrure.

アカギツネ（赤狐、Vulpes vulpes）は、食肉目イヌ科キツネ属に属する哺乳動物の1種。 日本には、他のキツネ属の動物は自然分布しないため、日本語で単に「キツネ」というときは、通常アカギツネを指す。英語でもイギリスとアイルランドでは、他の野生のイヌ科動物が棲息しないため、アカギツネが単にFox と呼ばれる。

붉은여우(영어: red fox, Vulpes vulpes)는 여우속 중에서 가장 개체 수가 많은 종으로 일반적으로 여우라 하면 이 종을 지칭하는 경우가 많다. 한국여우(Vulpes vulpes peculiosa) 아종은 과거 한반도 전역에 서식하였으나 밀렵, 산림파괴, 쥐잡기 운동, 쥐약 투약, 쥐약 중독, 광견병, 교통사고 등의 이유로 개체수가 급감하였다. 2021년 기준 환경부 지정 멸종위기 야생생물 1급으로서 보호받고 있다.

De vos (Vulpes vulpes) (ook wel gewone of rode vos genoemd) is een lid van de hondachtigen. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Canis vulpes in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

Lis rudy , lis pospolity (Vulpes vulpes) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae). Występuje na półkuli północnej, w części Azji, w Europie, Ameryce Północnej i północnej Afryce. W XIX wieku został wprowadzony do Australii, gdzie jest obecnie jednym z największych szkodników (gatunek inwazyjny ). Lis rudy jest największym z przedstawicieli rodzaju Vulpes, jak i najbardziej rozprzestrzenionym przedstawicielem drapieżnych (Carnivora). Rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej, od koła podbiegunowego poprzez Amerykę Północną, Europę i Azję. Zasięg jego występowania wzrasta wraz z ekspansją człowieka, dzięki któremu dotarł m.in. na Australię, gdzie jest uważany za szkodnika zagrażającego życiu przedstawicieli tamtejszych ssaków i ptaków. Między innymi z tych przyczyn został wpisany na listę gatunków chronionych IUCN jako gatunek mniejszego ryzyka. Został również umieszczony na liście 100 najbardziej inwazyjnych gatunków. Lis rudy wywodzi się z Eurazji, gdzie wyewoluował z mniejszych przodków. Ekspansja gatunku objęła najpierw Amerykę Północną, do której gatunek ów dostał się zaraz po zlodowaceniu Wisconsin. Wśród lisów, lis rudy cechuje się najbardziej progresywnymi dla drapieżnych cechami. Należą do nich rozmiar (jest największym przedstawicielem lisów) oraz duża zdolność adaptacyjna do nowych środowisk. Pomimo nazwy gatunkowej, często zdarzają się inne niż rude umaszczenia co jest skutkiem częstych zmian w materiale genetycznym, łącznie z albinizmem i melanizmem. Obecnie wyróżnia się 45 podgatunków lisa rudego, które można podzielić na dwie grupy – rasy duże, zamieszkujące tereny północne, i małe, rezydujące głównie w Azji, przeważnie w jej środkowo-wschodniej części. Lisy rude są zwierzętami społecznymi, których stada przewodzone są przez parę alfa mającą jako jedyna prawo do rozmnażania. Pozostałymi członkami stada są zwykle potomkowie pary alfa, które zostają z rodzicami, by pomóc w opiece nad szczeniętami. Lis rudy poluje głównie na małe gryzonie, lecz żywi się również zającowatymi, kurowatymi, małymi gadami, bezkręgowcami oraz młodymi kopytnymi. Sporadycznie spożywają również owoce i warzywa. Sam z kolei narażony jest na atak ze strony wilków, kojotów, szakali oraz średnich i dużych kotowatych. Gatunek ma długą historię związków z człowiekiem – był tępiony przez wieki jako szkodnik i surowiec do produkcji futer. Często lis rudy zajmuje ważne miejsce w kulturze lub mitologii różnych ludów. Z powodu swojego rozprzestrzenienia jest jednym z głównych gatunków hodowanych na futra.

A raposa-vermelha (Vulpes vulpes) é a maior das raposas verdadeiras e um dos membros de maior distribuição entre a ordem Carnivora. É encontrada em todo o hemisfério Norte, incluindo a maior parte da América do Norte, Europa e Ásia, mais algumas partes do Norte da África. É listada como uma espécie pouco preocupante segundo a Lista Vermelha da IUCN. Seu alcance aumentou junto à expansão humana, tendo sido introduzida na Austrália, onde é considerada uma espécie invasiva e prejudicial às populações nativas de mamíferos e aves. Devido à sua presença na Austrália, está incluída na lista das "100 espécies exóticas invasoras mais daninhas do mundo". Esta raposa é um mamífero onívoro e oportunista, de médio porte, com os pelos geralmente castanho-avermelhados. Tem, em geral, hábitos noturnos e crepusculares (exceto em lugares de pouca movimentação, onde pode ser vista durante o dia). Esta raposa come diariamente, em média, 500g de alimento. Caça geralmente animais pequenos como coelhos e lebres, mas seu cardápio pode se estender a roedores, aves, insetos, peixes, ovos e frutos. Caso seja necessário, pode se alimentar de restos de comida humana e de carniça.

Обыкнове́нная лиси́ца или ры́жая лиси́ца (лат. Vulpes vulpes; обиходное русское название — лиса́) — хищное млекопитающее семейства псовых, наиболее распространённый и самый крупный вид рода лисиц. Длина тела 60—90 см, хвоста — 40—60 см, масса — 6—10 кг.

Rödräv eller vanlig räv (Vulpes vulpes) är ett hunddjur och den mest förekommande arten i rävsläktet (Vulpes). Den förekommer i stora delar av Palearktis och Nearktis och i mycket mindre utsträckning i Afrika. I modern tid har den också spridits till Australien.

Bweha mwekundu (pia mbweha mwekundu, Vulpes vulpes) ni mnyama mdogo kiasi wa familia Canidae.

Kızıl tilki (Vulpes vulpes), bayağı tilki olarak da bilinir, köpekgiller (Canidae) familyasının en yaygın tilkisidir. Avrupa'nın büyük bir farkla en sık rastlanılan vahşi köpekgildir. Bu yüzden Avrupa'da "tilki" (Fox, Fuchs vs.) denildiğinde neredeyse hep bu tür kast edilir.

赤狐（學名：Vulpes vulpes），又名火狐，是狐的一種。赤狐是最大和分佈最廣泛的狐屬食肉目成員之一，它的足迹遍布北半球，包括北美、歐洲和亞洲的大部分地區，以及北非部分地區。赤狐被國際自然保護聯盟列為無危物种。 隨著人類的擴張，赤狐的分布範圍也隨之擴大，它曾被引入澳大利亞，但是在那裡它被認為對当地的哺乳動物和鳥類有害。鉴于赤狐对澳大利亞原生物种造成的干扰，它被列入了“世界百大外來入侵種”名單。 赤狐的祖先体型较小，生活于維拉夫蘭期的歐亞大陸，並在威斯康辛州冰川融化後不久扩散至北美大陆。 相比狐族其它成员，赤狐在肉食性方面有更多特化，除了较大的体型外，它还能更快的适应新环境。虽然名为赤狐，但它也可能发展出其它颜色，包括白化和黑化。 目前已確認有45個赤狐亞種，它们被分為兩類：体型较大的北方赤狐，以及体型较小的，生活于亚洲与北非沙漠地带的南方赤狐基群。 赤狐通常成对或以家庭为单位组成小团体，例如一對伴侶和它們的孩子，或是一只雄赤狐与几只有亲缘關係的雌赤狐。年轻的赤狐伴侣仍需要父母协助照料自己的后代。 赤狐主要以啮齿类为食，但有时也捕食兔子、松鼠、禽类、爬行动物、无脊椎动物和有蹄类幼崽。 它们偶尔也吃水果和植物。 尽管赤狐有能力对付小型捕食者，但它们容易遭受大型捕食者的攻击，如野狼、郊狼、胡狼、大中型猫科动物，以及大型猛禽，例如金雕、雕鸮等都能对它们造成威胁。 人类与赤狐的关系由来已久，民间文化与传说中时常有赤狐的形象出现。此外，历史上赤狐被视为有害生物，人们广泛将其猎杀以获取毛皮。因为赤狐分布广泛、数量众多，它一直是皮草贸易的重要目标。 赤狐体型不足以对人类造成威胁，因此随着人类居住地的扩张，赤狐的活动范围也随之变大，并成功适应了许多郊区与城区环境。俄罗斯正在开展赤狐的驯化工作，并成功得到了驯化后的赤狐。