حِنَّوْر طويل الذيل أو كولي طويل الذيل (الاسم العلمي: Urocolius macrourus) (بالإنجليزية: Blue-naped Mousebird) هو نوع من الطيور يتبع جنس الكولي السهمي من فصيلة الكوليات.

Myšák dlouhoocasý (Urocolius macrourus) je pták z čeledi myšákovitých, který se vyskytuje v sušší části subsaharské Afriky.

Der Blaunacken-Mausvogel (Urocolius macrourus) ist ein afrikanischer Vogel aus der Familie der Mausvögel.

El pájaro ratón nuquiazul (Urocolius macrourus)​ es una especie de ave coliforme de la familia Coliidae que vive en el Sahel y África oriental.

Sininiskahiiro (Urocolius macrourus) on hiirojen heimoon kuuluva afrikkalainen lintu. Sen esiintymisalue käsittää Saharan eteläpuolisesta Afrikasta viipaleen, joka ulottuu Senegalista ja Lounais-Mauritaniasta mantereen poikki Somaliaan ja Tansaniaan. Lajista tunnetaan seitsemän alalajia. Carl von Linné kuvaili lajin holotyypin Senegalista vuonna 1766.

Le Coliou huppé (Urocolius macrourus) est une espèce d'oiseau de la famille des Coliidae.

L'uccello topo nucablu o uccello topo nucazzurra (Urocolius macrourus (Linnaeus, 1766)) è un uccello appartenente alla famiglia Coliidae, diffuso in Africa.

De blauwnekmuisvogel (Urocolius macrourus) is een vogel uit de familie Coliidae (muisvogels).

Czepiga długosterna (Urocolius macrourus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny czepig (Coliidae). Zasiedla Afrykę na południe od Sahary oraz jej wschodnią część. Nie jest zagrożony. Znaczenie nazwy naukowej Nazwa rodzajowa Urocolius pochodzi od greckiego słowa oura (ogon) oraz od nazwy rodzaju Colius, co z kolei pochodzi od greckiego słowa kolios, oznaczającego kawkę. Nazwa gatunkowa macrourus oznacza długi ogon. Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się następujące podgatunki: U. m. macrourus (Linnaeus, 1766) – Mauretania, Senegal i Gambia do wschodniej Etiopii; obejmuje też populację wyróżnianą niekiedy jako osobny podgatunek syntactus U. m. laeneni (Niethammer, 1955) – Aïr (Niger) U. m. abyssinicus Schifter, 1975 – centralna i południowa Etiopia do północno-zachodniej Somalii U. m. pulcher (Neumann, 1900) – południowo-wschodni Sudan i południowa Somalia przez Kenię do północno-wschodniej Ugandy i północnej Tanzanii U. m. griseogularis van Someren, 1919 – południowy Sudan poprzez wschodnią DR Konga do zachodniej Tanzanii U. m. massaicus Schifter, 1975 – centralna i wschodnia Tanzania Habitat Świetliste lasy terenów półpustynnych, zarośla kolczastych krzewów, zadrzewienia na sawannie, niekiedy ogrody. Morfologia Długość ciała wynosi 33–36 cm, zaś masa ciała 35–60 gramów. Dziób czerwony z czarnym zakończeniem. Między dziobem i okiem oraz dookoła niego naga, czerwona skóra. Upierzenie w większości płowe do szarawego. Na karku pióra niebiesko opalizują; cecha ta nie występuje u osobników młodych. Na głowie ruchomy czub. Skrzydła niezależnie od odcienia ubarwienia ptaka ciemniejsze od ciała, lotki brązowe. Ogon szarobrązowy z niebieskawym połyskiem. Nogi czerwonawe. Lęgi Nie ma określonego sezonu lęgowego. Gniazdo umieszczone na drzewie lub krzewie stanowi płytka czarka z gałązek wyściełana trawą. W lęgu 2–3 jaja. Inkubacja trwa 11 dni. W przeciągu dalszych 10 dni pisklęta opuszczają gniazdo, by być karmione poza nim, co jest charakterystyczną cechą czepig. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czepigę długosterną za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozpowszechniony i pospolity. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za prawdopodobnie spadkowy.

Синеша́почная пти́ца-мышь, или синезаты́лочная пти́ца-мышь (лат. Urocolius macrourus), — вид птиц из семейства птиц-мышей, обладающих очень длинным хвостом. Оперение пепельно-серое с ярко-голубым пятном на затылке и красной маской на лице. Синешапочная птица-мышь обитает в саванне и открытых лесах часто близ крупных водотоков на широкой полосе от атлантического побережья Сенегала и Гамбии до Красного моря в Судане и Джибути и далее на юг до Танзании. Питается мягкими плодами, в том числе инвазивных растений, а также листьями, цветками и бутонами. При достаточном количестве воды поблизости самка откладывает 2—3 белых яйца с рыжими и коричневыми пестринами, из которых через 11 дней на свет появляются слепые и голые птенцы. Уже через 10—12 дней птенцы покидают гнездо, хотя родители продолжают их кормить ещё несколько недель. Синешапочная птица-мышь была включена в двенадцатое издание «Системы природы» Карла Линнея, увидевшее свет в 1766 году. Учёные выделяют 6—7 подвидов. Ближайшим видом является краснолицая птица-мышь, также из рода Urocolius.

Blånackad musfågel (Urocolius macrourus) är en afrikansk fågel i familjen musfåglar inom ordningen musfåglar.