Pokřovník ostrovní (Traversia lyalli) je vyhynulý druh pěvce z čeledi pokřovníkovití (Acanthisittidae). Ačkoli nalezené kosterní pozůstatky ukazují, že historicky šlo o hojný druh na obou hlavních ostrovech Nového Zélandu, v době objevu Evropany žil pouze na malém Stephensově ostrově, jenž se nachází v Cookově průlivu. Pokřovník ostrovní byl asi 10 cm velký pták s hnědým opeřením, jenž byl mezi pěvci výjimečný tím, že byl pravděpodobně zcela nelétavý. Podle dostupných indicií šlo o noční druh, ale jeho chování a ekologie zůstávají pro vědce hádankou. Pokřovník ostrovní byl objeven, vědecky popsán i rychle vyhuben v 90. letech 19. století. Tehdy byl na Stephensově ostrově vybudován maják, jenž zde byl uveden do provozu na konci ledna 1894. Vědecký popis pokřovníka je spjat s osobou strážce majáku Davida Lyalla, jehož kočka mu začala přinášet mrtvolky tohoto vědě dosud neznámého ptáka. První vzorky se rychle dostaly k významným ornitologům té doby, Novozélanďanovi Walterovi Bullerovi a Britovi Lionelu Rothschildovi, přičemž Rothschild svého vědeckého kolegu v popisu nového druhu poněkud nekavalírsky předběhl. Pták byl oficiálně popsán v prosinci roku 1894. Ohledně vyhynutí pokřovníka panuje řada domněnek a spekulací. Často se uvádí, že za jeho zánik může pouze ona jediná kočka správce majáku; toto tvrzení je ale nepravdivé, protože na Stephensově ostrově roku 1895 prosperovala již celá populace zdivočelých koček, jež se výrazně podepsala na stavech tamějšího ptactva. Datum vyhynutí pokřovníka se tradičně klade již do roku 1895, nicméně s některými vzorky ptáka se obchodovalo i po tomto roce, takže nelze vyloučit ani o něco delší přežívání druhu. Jediné dochované pozůstatky představuje 15 jedinců a některé kosterní zbytky.

Der Stephenschlüpfer (Traversia lyalli) war eine Vogelart aus der Familie der Stummelschwänze (Acanthisittidae). Er kam in geschichtlicher Zeit nur mehr auf dem zwischen der neuseeländischen Nord- und Südinsel gelegenen Stephens Island (Neuseeland) vor und starb Ende des 19. Jahrhunderts aus.

El xenicus de Lyall o chochín de Stephens​ (Xenicus lyalli) era una especie de ave paseriforme de la familia de los acantisítidos (Acanthisittidae) que vivía en la isla Stephens, situada entre las dos islas principales de Nueva Zelanda, y se extinguió a finales del siglo XIX. Era un pájaro pequeño, rechoncho, de cola y alas cortas, y al parecer incapaz de volar. Fue descrito en 1895 por Lionel Walter Rothschild, que se lo dedicó a D. Lyall, guardián del faro de la isla Stephen. Se conocen en total 13 especímenes, que fueron todos llevados al faro por el gato del guardián. Aficionado a la ornitología, el guardián decide conservar las pieles y enviarlos a ornitólogos como Rothschild, que recibió ocho ejemplares, y Walter Buller. Desde entonces no se encontraron más ejemplares, por lo que este pájaro constituye un caso único en la historia de especie que se extingue casi al mismo tiempo de ser descubierta para la ciencia. No se sabe nada de las costumbres ni de la reproducción de esta especie, aparte del hecho de que era incapaz de volar o al menos era reticente a hacerlo, lo que explica la facilidad del gato del farero a la hora de exterminarla. Se sabe, gracias a los registros subfósiles, que se distribuyó por las dos islas principales de Nueva Zelanda, de las que probablemente desapareció por la introducción de la rata a la llegada de los polinesios a Nueva Zelanda.​​

Isovilistäjä (Traversia lyalli) on sukupuuttoon kuollut, varpuslintuihin kuulunut, maailman pienin tunnettu lentokyvytön lintu. Lintulajin nimenä on aikaisemmin ollut nykyisten nimistösääntojen vastainen nimi Stephensaarten kalliopeukaloinen. Ennen nykyistä nimeä se tunnettiin nimellä stephensaarenvilistäjä (Traversia insularis).

Le Xénique de Stephens (Xenicus lyalli ou Traversia lyalli), ou Xénique de Lyall, est une espèce éteinte d'oiseaux de la famille des Acanthisittidae de très faible taille. Il avait, semble-t-il, l’aire de répartition naturelle la plus réduite de tous les oiseaux connus : l'île Stephens située dans le détroit de Cook qui sépare les îles nord et sud de la Nouvelle-Zélande. Il était peut-être le seul passereau incapable de voler.

スチーフンイワサザイ (Xenicus lyalli ) は、夜行性・非飛翔性・昆虫食のスズメ目鳥類でニュージーランド固有のイワサザイ科に属している。恐らくは移入されたネコによって1900年頃絶滅した。 スチーフンイワサザイは『たった一匹の生物（灯台守が持ち込んだティブルスという名のネコ）によって絶滅させられた、知られている限りで唯一の絶滅種』という伝説によって長らく記憶されていた。しかしながらそれは現在では間違いであることがわかっている。そのネコが殺した鳥がこの鳥の最後の個体群の1つだったことは事実だが、さらにいくつかの標本がその後数年にわたって得られており、その頃にはこの島には多数の野猫が住み着いていた。

De Stephens-islandwinterkoning (Traversia lyalli synoniem: Xenicus lyalli) is een uitgestorven zangvogel. De vogel kon niet vliegen. Hij leefde op het kleine Stephens Island in de Cookstraat bij Nieuw-Zeeland.

Łazik południowy (Traversia lyalli) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny barglików (Acanthisittidae). Był nielotnym, nocnym endemitem wyspy Stephens Island (położonej na północ od nowozelandzkiej Wyspy Południowej). Wymarł na przełomie XIX i XX wieku. Łazik południowy jest uważany za jedyny znany gatunek wytępiony przez tylko jednego osobnika. Zgodnie z powszechnym przekazem cała populacja została zgładzona przez kota o imieniu Tibbles należącego do strażnika miejscowej latarni morskiej w 1894. Według innego źródła na wyspie było wiele zdziczałych kotów, a imię kota jest zmyślone. Znany również jako „strzyżyk ze Stephens Island”. Epitet gatunkowy tego barglika upamiętnia asystenta strażnika latarni, Davida Lyalla, który skierował nań uwagę naukowców. Początkowo został opisany w osobnym rodzaju Traversia, na cześć naturalisty, taksydermisty i handlarza osobliwości Henry’ego H. Traversa, który spreparował wiele okazów od Lyalla. Zazwyczaj był uważany za przedstawiciela „strzyżyków” z rodzaju Xenicus, które są nowozelandzką linią prymitywnych wróblowych, jedynie wyglądem zbliżonych do strzyżyków, zaliczaną do osobnej rodziny barglików. Obecnie systematycy znów umieszczają go w osobnym, monotypowym rodzaju Traversia, należącym do tej samej rodziny barglików. Prace archeologiczne ujawniły, że łazik południowy był w przeszłości rozprzestrzeniony na dwóch głównych wyspach Nowej Zelandii. Zniknięcie łazika z tych wysp było przypuszczalnie związane z drapieżnictwem szczura polinezyjskiego (Rattus exulans), który pojawił się na nich około roku 1280 przywleczony przez ludy polinezyjskie. Ostatnia populacja z wyspy Stephens Island, uznawanego wcześniej za wymarły gatunku, została odkryta i wytępiona w 1894 roku. Jak niezdolny do lotu ptak przemierzył 3,2 km oceanu na Stephens Island, nie jest jasne. Jednak obecność żaby z gatunku Leiopelma hamiltoni świadczy o tym, że tratwy z roślinności mogą być wystarczającym środkiem do pokonywania morza. Dlatego uznać można za szczęśliwy zbieg okoliczności to, że łazik południowy został odkryty żywy przez naukowców (przynajmniej na kilka miesięcy), ponieważ cokolwiek, co mogło przetransportować go na tę wyspę, mogło w ten sam sposób przetransportować szczura polinezyjskiego. Łazik południowy jest najbardziej znany spośród jedynie około pięciu nielotnych gatunków wróblowych znanych nauce, z których wszystkie zasiedlały jakąś wyspę i wyginęły. Pozostałe, poza trznadlem z gatunku Emberiza alcoveri z Teneryfy, były spokrewnione z rodzajem Xenicus. Dodatkowo łazik zaroślowy (Xenicus longipes) – kolejny wymarły gatunek barglika i wymarły Bowdleria rufescens z rodziny Megaluridae były także nielotne, ale potrafiły efektywnie podskakiwać, pomagając sobie przy tym trzepotaniem skrzydłami.

A cotovia-da-ilha-stephen (Xenicus lyalli) era uma ave passeriforme não voadora da família Acanthisittidae, que vivia exclusivamente na Ilha Stephen no Estreito de Cook, que separa as duas ilhas da Nova Zelândia. A espécie extinguiu-se em 1894. A ilha Stephen, com apenas 2,5 km² de área, foi a distribuição geográfica mais reduzida registada para uma espécie de ave. A cotovia-da-ilha-stephen era uma ave de pequeno porte, com cerca de 10 cm de comprimento. A sua plumagem era de cor verde-azeitona, salpicada de pontos amarelados no corpo e riscas da mesma cor nas asas. O vago dimorfismo sexual da espécie manifestava-se pelo facto de as fêmeas serem de cor mais baças. O bico curto e as patas altas eram castanho-claro. As asas tinham cerca de 4,5 cm de comprimento e demasiado reduzidas para permitir o voo. A cotovia-da-ilha-stephen era o único membro da ordem Passeriformes que não conseguia voar. Pouco se sabe a respeito dos seus hábitos para além de que era um animal crepuscular, mas a sua trágica extinção está bem documentada. Originalmente, a cotovia-da-ilha-stephen estava distribuída por toda a Nova Zelândia, incluindo as ilhas do Sul e do Norte. A chegada dos Maori há cerca de 1000 anos provocou perturbações no ecossistema das ilhas e teve um impacto negativo na biodiversidade das ilhas com a extinção de várias espécies, por exemplo a moa. Para a cotovia-de-stephen, não voadora, o factor decisivo foi a introdução do rato-do-pacífico (ou kiore), uma espécie invasora que dizimou as populações desta pequena ave. Pouco tempo depois, a cotovia extinguia-se em 99% do seu habitat original, conservando-se apenas na diminuta Ilha Stephen, desconhecida do mundo científico. Em 1893, foi instalado um farol na ilha, que passou a ter pela primeira vez ocupação humana. Com o faroleiro David Lyall, chegou um gato doméstico chamado Tibbles, apenas um mas o suficiente para provocar uma hecatombe. Ao longo dos meses seguintes, o gato caçou e matou todas as cotovias, que como não voavam, não lhe conseguiam fugir. O gato trouxe várias das suas presas ao dono, que achou graça aos passarinhos e vendeu cerca de nove corpos ao Barão Walter Rothschild, um ornitólogo que os identificou como espécie única. Era tarde demais, pois a voracidade do gato já tinha feito o seu trabalho. A extinção das cotovias-da-ilha-stephen passou à margem da opinião pública na altura e a única polémica que está associada à espécie é uma acesa discussão entre Lord Rothschild e Sir Walter Buller (outro ornitólogo) sobre os direitos de prioridade na sua descrição. Houve num entanto um jornalista neozelandês que comentou na sua coluna que, de futuro, os faroleiros deviam ser proibidos de ter gatos. O desaparecimento da cotovia-da-ilha-stephen é o único exemplo de uma extinção resultante das ações de um único indivíduo. Curiosamente, foi um felino e não um humano (claro que é de considerar a particularidade de que o gato só estava naquela ilha por ser animal de estimação de um humano).

Стефенский кустарниковый крапивник, или траверзия (лат. Traversia lyalli), — вид ночных нелетающих вымерших птиц из семейства новозеландских крапивников (Acanthisittidae), единственный в роде траверзий. Первоначально вид был распространён по всей Новой Зеландии.

Kivismyg (Traversia lyalli) är en utdöd flygoförmögen fågelart i familjen klippsmygar inom ordningen tättingar. Fågeln är bara känd från ön Stephens Island i Nya Zeeland. 1894 byggdes en fyr på ön varvid merparten av öns träd avverkades. Detta tillsammans med predation från fyrvaktarens katt resulterade i att arten dog ut runt sekelskiftet 1900.

斯蒂芬島異鷯（Xenicus (Traversia) lyalli）是紐西蘭斯蒂芬島的一種雀，主要吃昆蟲。牠們都是島內的居民，且已經滅絕。 斯蒂芬島異鷯的學名是為紀念燈塔的助理David Lyall，因為是他發現這種雀鳥的。原先斯蒂芬島異鷯是分類在獨立的Traversia中，這個屬是為紀念Henry H. Travers，因他購買了多個標本，而後來牠們被分類在刺鷯屬中。牠們並非真正的鷦鷯科，只是一種外表相似的原始雀鳥，屬於刺鷯科。 根據考古學的發現，斯蒂芬島異鷯是分佈在紐西蘭的主島中。牠們的消失可能是因野猫的掠食。但是牠們不懂得飛行，如何能跨越3.2公里的海洋到達斯蒂芬島就不得而知了。