Ledňáček pohnpejský (Todiramphus reichenbachii) je druh ptáka z čeledi ledňáčkovitých, který je endemitem Pohnpei. Jeho přirozeným prostředím jsou subtropické nebo tropické vlhké nížinné lesy. Dříve byl považován za poddruh ledňáčka mikronéského. Jedná se o pestře zbarveného ledňáčka střední velikosti. Dospělci se vyznačují bílou spodinou těla, zatímco mladí jedinci jsou zespodu skořicoví. Mají velké, bočně zploštělé zobáky a tmavé nohy. Ledňáčci brání stálá teritoria jako chovné páry a rodinné skupiny (Kesler 2006). O mláďata se starají obě pohlaví a někteří potomci zůstávají s rodiči po delší dobu i během následných pokusů o hnízdění (Kesler 2002). Ptáci zřejmě obligátně hnízdí v termitištích (Kesler a Haig 2005). Lze je pozorovat při hledání potravy podél okrajů lesů a na telefonních drátech. Stejně jako u jiných ptačích druhů na ostrově Pohnpei klesly populace tohoto ledňáčka mezi lety 1983 a 1994 o 63 % (Buden 2000). Příčina úbytku ptactva na Pohnpei zatím nebyla identifikována.

Der Pohnpei-Eisvogel (Todiramphus reichenbachii) ist eine Vogelart aus der Familie der Eisvögel (Alcedinidae) und auf Pohnpei endemisch. Sein natürlicher Lebensraum sind subtropische oder tropische feuchte Tieflandwälder. Er galt früher als Unterart des Mikronesien-Eisvogels. Es handelt sich um einen farbenprächtigen, mittelgroßen Eisvogel. Erwachsene zeichnen sich durch eine weiße Unterseite aus, während Jungvögel unten zimtfarben sind. Sie haben große, seitlich abgeflachte Schnäbel und dunkle Beine. Eisvögel verteidigen als Brutpaare und Familiengruppen dauerhafte Reviere (Kesler 2006). Beide Geschlechter kümmern sich um den Nachwuchs, und einige Jungtiere bleiben über längere Zeit und über nachfolgende Brutversuche hinweg bei ihren Eltern (Kesler 2002). Die Vögel nisten offenbar obligatorisch in Termitenbauten (Kesler und Haig 2005). Sie können bei der Nahrungssuche an Waldrändern und auf Telefonleitungen beobachtet werden. Wie bei anderen Vogelarten auf Pohnpei gingen die Bestände des Eisvogels zwischen 1983 und 1994 um 63 % zurück (Buden 2000). Die Ursache für den Rückgang der Vogelbestände auf Pohnpei ist noch nicht geklärt.

El alción de Pohnpei (Todiramphus reichenbachii) es una especie de ave de la familia Alcedinidae, endémica de Pohnpei. Su hábitat natural son los bosques húmedos subtropicales o tropicales de tierras bajas. Anteriormente se consideraba una subespecie del alción de Micronesia. Es un alción de tamaño mediano y colores brillantes. Los adultos se caracterizan por partes inferiores blancas, mientras que los juveniles son de color canela por debajo. Tienen picos grandes aplanados lateralmente y patas oscuras. Estos martines pescadores defienden territorios permanentes como parejas reproductoras y grupos familiares (Kesler 2006). Ambos sexos cuidan de las crías, y algunos descendientes permanecen con sus padres durante largos periodos y durante intentos de reproducción posteriores (Kesler 2002). Las aves aparentemente anidan de forma obligatoria en termiteros (Kesler y Haig 2005). Se pueden observar buscando alimento a lo largo de los bordes de los bosques y en los cables telefónicos. Al igual que otras especies de aves en la isla de Pohnpei, las poblaciones de este alción disminuyeron un 63% entre los censos de 1983 y 1994 (Buden 2000). La causa del declive de las aves de Pohnpei aún no se ha identificado.

Le martin-chasseur de Pohnpei (Todiramphus reichenbachii) est une espèce d'oiseau de la famille des Alcedinidae, endémique de Pohnpei. Son habitat naturel est constitué de forêts humides subtropicales ou tropicales de basse altitude. Il était autrefois considéré comme une sous-espèce du martin-chasseur de Micronésie. C'est un martin-chasseur de taille moyenne aux couleurs éclatantes. Les adultes se caractérisent par des parties inférieures blanches, tandis que les juvéniles sont cannelle en dessous. Ils possèdent de grands becs aplatis latéralement et des pattes sombres. Ces oiseaux défendent des territoires permanents en couples reproducteurs et en groupes familiaux (Kesler 2006). Les deux sexes s'occupent des jeunes, et certains descendants restent avec leurs parents pendant de longues périodes et lors des tentatives de reproduction ultérieures (Kesler 2002). Les oiseaux nichent apparemment obligatoirement dans des termitières (Kesler et Haig 2005). Ils peuvent être observés en train de chercher de la nourriture le long des lisières de forêts et sur les fils téléphoniques. Comme pour d'autres espèces aviaires de l'île de Pohnpei, les populations de ce martin-chasseur ont décliné de 63 % entre les recensements de 1983 et 1994 (Buden 2000). La cause du déclin des oiseaux de Pohnpei n'a pas encore été identifiée.

Il martin pescatore di Pohnpei (Todiramphus reichenbachii) è una specie di uccello della famiglia Alcedinidae, endemica di Pohnpei. Il suo habitat naturale è rappresentato dalle foreste umide subtropicali o tropicali di pianura. In passato era considerato una sottospecie del martin pescatore della Micronesia. Si tratta di un martin pescatore di medie dimensioni dai colori brillanti. Gli adulti sono caratterizzati da parti inferiori bianche, mentre i giovani presentano una colorazione color cannella nella parte inferiore. Possiedono grandi becchi appiattiti lateralmente e zampe scure. Questi uccelli difendono territori permanenti come coppie riproduttive e gruppi familiari (Kesler 2006). Entrambi i sessi si prendono cura dei piccoli e alcuni giovani rimangono con i genitori per lunghi periodi e durante i successivi tentativi di riproduzione (Kesler 2002). Gli uccelli nidificano apparentemente in modo obbligato nei termitai (Kesler e Haig 2005). Possono essere osservati mentre cercano cibo lungo i margini delle foreste e sui cavi telefonici. Come per altre specie aviarie dell'isola di Pohnpei, le popolazioni di questo martin pescatore sono diminuite del 63% tra i censimenti del 1983 e del 1994 (Buden 2000). La causa del declino degli uccelli di Pohnpei non è ancora stata identificata.

De ponapéijsvogel (Todiramphus reichenbachii) is een vogel uit de familie Alcedinidae (ijsvogels). Deze soort wordt soms nog beschouwd als ondersoort van de guamijsvogel (T. cinnamominus). Deze vogel is genoemd naar de Duitse natuuronderzoeker Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach.

Łowczyk pohnpejski (Todiramphus reichenbachii) to gatunek ptaka z rodziny zimorodkowatych, będący endemitem wyspy Pohnpei. Jego naturalnym środowiskiem są wilgotne lasy nizinne strefy subtropikalnej lub tropikalnej. Dawniej uważany był za podgatunek łowczyka mikronezyjskiego. Jest to średniej wielkości, jaskrawo ubarwiony ptak; dorosłe osobniki charakteryzują się białym spodem ciała, podczas gdy młode mają upierzenie cynamonowe. Posiadają duże, bocznie spłaszczone dzioby i ciemne nogi. Łowczyki bronią stałych terytoriów jako pary lęgowe lub grupy rodzinne. Oboje rodzice opiekują się potomstwem, a niektóre młode pozostają z rodzicami przez dłuższy czas, nawet podczas kolejnych prób lęgowych. Ptaki te najwyraźniej gniazdują wyłącznie w termitierach. Można je obserwować podczas żerowania na skrajach lasów oraz siedzące na liniach telefonicznych. Podobnie jak w przypadku innych gatunków ptaków na wyspie Pohnpei, populacja tego łowczyka spadła o 63% między badaniami z 1983 i 1994 roku, jednak przyczyna tego spadku nie została jeszcze zidentyfikowana.

O guarda-rios-de-pohnpei (Todiramphus reichenbachii) é uma espécie de ave da família Alcedinidae, endémica de Pohnpei. O seu habitat natural são as florestas húmidas subtropicais ou tropicais de terras baixas. Era anteriormente considerado uma subespécie do guarda-rios-da-micronésia. É um guarda-rios de tamanho médio e cores brilhantes. Os adultos caracterizam-se por partes inferiores brancas, enquanto os juvenis são de cor canela por baixo. Têm bicos grandes achatados lateralmente e patas escuras. Estes guarda-rios defendem territórios permanentes como casais reprodutores e grupos familiares (Kesler 2006). Ambos os sexos cuidam das crias, e alguns descendentes permanecem com os pais durante longos períodos e durante tentativas de reprodução subsequentes (Kesler 2002). As aves aparentemente nidificam obrigatoriamente em térmitas (Kesler e Haig 2005). Podem ser observadas à procura de alimento ao longo das margens das florestas e nos fios telefónicos. Tal como outras espécies de aves na ilha de Pohnpei, as populações deste guarda-rios diminuíram 63% entre os censos de 1983 e 1994 (Buden 2000). A causa do declínio das aves de Pohnpei ainda não foi identificada.

Понапейский зимородок (Todiramphus reichenbachii) — вид птиц семейства зимородковых, эндемик острова Понпеи. Его естественная среда обитания — субтропические или тропические влажные низинные леса. Ранее этот вид считался подвидом микронезийского зимородка. Это ярко окрашенная птица среднего размера; взрослые особи отличаются белым низом тела, тогда как у молодых птиц он имеет коричный оттенок. У них крупные, сплюснутые с боков клювы и темные ноги. Зимородки защищают постоянные территории, живя парами или семейными группами. Оба родителя заботятся о потомстве, причем некоторые птенцы остаются с родителями на длительный срок, даже во время последующих циклов размножения. Птицы, по-видимому, гнездятся исключительно в термитниках. Их часто можно заметить охотящимися вдоль опушек леса или сидящими на телефонных проводах. Как и у других видов птиц на острове Понпеи, популяция этого зимородка сократилась на 63% в период между 1783 и 1994 годами, однако точная причина этого снижения до сих пор не установлена.

Pohnpeikungsfiskare (Todiramphus reichenbachii) är en fågel i familjen kungsfiskare inom ordningen praktfåglar.