Der Fleckentoko (Tockus monteiri), auch Monteiro-Toko oder Monteirotoko geschrieben, ist eine Vogelart, die zu den Nashornvögeln (Bucerotidae) gehört und im westlichen Subsahara-Afrika vorkommt. Das Verbreitungsgebiet ist im Vergleich zu anderen Toko-Arten wie beispielsweise dem Grautoko sehr klein, es werden keine Unterarten beschrieben. Von allen Toko-Arten besiedelt er den Lebensraum mit den geringsten Niederschlägen. Wie alle Tokos ist auch der Monteiro-Toko ein Höhlenbrüter. Das Weibchen sitzt über Wochen in einer Nisthöhle, die sie bis auf einen kleinen Spalt zumauert. Sie und die nach 24 bis 27 Tagen schlüpfenden Nestlingen werden von dem Männchen versorgt, das Futter zur Bruthöhle trägt. Die Bestandssituation des Fleckentoko wurde 2016 in der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN als „Least Concern (LC)“ = „nicht gefährdet“ eingestuft. Wegen seines unwirtlichen Lebensraums ist das Risiko gering, dass Lebensraumverluste durch eine anthropogene Überformung zu einem Rückgang dieser Art führen.

El toco angoleño​ o de Monteiro (Tockus monteiri) es una especie de ave bucerotiforme de la familia Bucerotidae que habita en el suroeste africano, en las sabanas y parajes semidesérticos de Angola y Namibia. No se reconocen subespecies.​

Angolantoko (Tockus monteiri) on sarvinokkien heimoon kuuluva lintu. Sitä tavataan lounaisessa Afrikassa Angolassa ja Namibiassa. Lajin kannan suuruutta ei ole määritetty, mutta se on levinnyt hyvin laajalle ja se on luokiteltu elinvoimaiseksi. Kannan arvioidaan olevan vakaa, sillä mitään ilmeisiä uhkia sillä ei ole. Sen elinaluetta ovat kuivat savannit ja pensaikkoalueet.

Le Calao de Monteiro (Tockus monteiri) est une espèce d'oiseau appartenant à la famille des Bucerotidae.

Il buceretto di Monteiro (Tockus monteiri Hartlaub, 1865), che deve il nome all'ingegnere minerario portoghese Joachim João Monteiro, è un uccello della famiglia dei Bucerotidi originario dell'Africa sud-occidentale.

De Monteiro's tok (Tockus monteiri) is een neushoornvogel die voorkomt in Afrika. Deze vogel is genoemd naar de Brits/Portugese ingenieur en natuuronderzoeker Joachim John Monteiro (1833-1878).

O calau-de-monteiro ou calau-de-namibe (Tockus monteiri) é um calau africano , que habita zonas de savana do noroeste da Namíbia e sudoeste de Angola. Tem uma população estimada de 340,000 indivíduos e o seu estado de conservação não merece preocupação. O calau-de-monteiro é uma ave de médio porte, com 54 a 58 cm de comprimento. A sua plumagem é branca na barriga, cinzenta-escura na cabeça, dorso e pescoço. As asas são também cinzentas, com manchas brancas e penas de vôo secundárias também brancas. A cauda é longa, cinzenta no meio e branca nos lados. As fêmeas são um pouco menores que os machos e distinguem-se pela pele facial azul-turquesa. O bico é a característica mais distintiva da espécies, muito grande e espesso, ligeiramente encurvado e vermelho-alaranjado. Tem hábitos solitários, mas por vezes pode ser encontrado em bandos, especialmente em torno de boas fontes de alimentação. O calau-de-monteiro está muito bem adaptado ao seu ambiente árido e não necessita de beber com frequência. Por oposição à maioria das espécies da sua família, que são omnívoras, este calau alimenta-se exclusivamente de insectos e outros pequenos artrópodes, que apanha ao nível do solo. A época de reprodução decorre entre Fevereiro e Março, apenas em anos com uma boa estação das chuvas. Neste período, o calau-de-monteiro migra até ao extremo sul da sua distribuição, na área de Windhoek, onde constrói ninhos em buracos de árvore ou nichos rochosos. Cada postura contém entre 3 e 5 ovos. Como na maioria dos calaus, a fêmea realiza a incubação sozinha, selada no ninho por uma parede de lama e é alimentada pelo macho durante cerca de três semanas.

Ток Монтейра (Tockus monteiri) — один из видов птиц-носорогов из рода токов, обитающий в Африке. Длина тела от 54 до 58 см. Характеризуется белым брюхом, чёрной спиной, с белыми пятнами на крыльях. Самки меньше, чем самцы и отличаются бирюзовой кожей лица. Глаза чёрные, клюв красный. В отличие от других представителей семейства, которые являются всеядными, ток Монтейра питается исключительно насекомыми и другими мелкими членистоногими. Ток Монтейра живёт в засушливых каменистых регионах и саванне в центральной и северо-западной Намибии, а также в юго-западной Анголе. Численность популяции в Намибии оценивается в 340 000 особей. Весной птицы мигрируют на юг в регион южнее Виндхука. В дождливый сезон откладывает от 3 до 5 серых яиц, птенцы вылупляются примерно через 45 дней. Гнездо строится на скалах или в дуплах деревьев. Вид назван по имени Иоахима Джона Монтейру (порт. João José Monteiro; 1833—1878), который был португальским горным инженером с английскими корнями. Во время своего пребывания в Анголе (1860—1875) Монтейру собрал большую естественнонаучную коллекцию, куда входил и новый вид токо. Он также написал книгу «Ангола и река Конго» (1875) .

Kunenetoko (Tockus monteiri) är en fågel i familjen näshornsfåglar inom ordningen härfåglar och näshornsfåglar