The white-rumped swallow (Tachycineta leucorrhoa) is a species of bird in the family Hirundinidae. First described and given its binomial name by French ornithologist Louis Pierre Vieillot in 1817, it was for many years considered a subspecies of the Chilean swallow. The species is monotypic with no known population variations. It has a white supraloral streak, or streak above its lores (the region between a bird's eye and nostrils), which can be used to differentiate it from the Chilean swallow. The lores, ear coverts, tail, and wings are black, with white tips on the inner secondaries, tertials, and greater coverts of the wings. The rest of the upperparts are a glossy blue. Its underparts and underwing-coverts are white, in addition to the rump, as the name suggests. The sexes are similar, and the juvenile is duller and browner with a dusky breast.
This species usually builds its nest in holes in trees or dead snags or under or in artificial structures like fence posts and the eaves of buildings. The white-rumped swallow is solitary and nests in distributed pairs during the breeding season. The breeding season is from October to December in Brazil and from October to February in neighboring Argentina. Usually, only one brood with four to seven eggs is laid, although a second one will occasionally be laid. The female incubates the eggs over a period usually between 15 and 16 days, with the fledging usually occurring between 21 and 25 days after hatching.
This swallow is found in Argentina, Bolivia, Brazil, Paraguay, Peru, and Uruguay. Its natural habitats are:
dry savanna,
pastureland,
the edge of forests,
subtropical or tropical seasonally wet or flooded lowland grassland.
It is classified as a least-concern species by the International Union for Conservation of Nature (IUCN). Its population is increasing and it may benefit from the increase in availability of artificial nest sites. The shiny cowbird is an occasional brood parasite of the white-rumped swallow.
Translated Descriptions (10)
cs
wikipedia
Vlaštovka bělokostřecová (Tachycineta leucorrhoa) je druh ptáka z čeledi vlaštovkovití. Popsán byl francouzským ornitologem Louisem Vieillotem v roce 1817 a dlouhodobě byl považován za poddruh vlaštovky chilské (Tachycineta meyeni). Vyskytuje se v Argentině, Bolívii, Brazílii, Paraguayi, Peru a Uruguayi. Jeho přirozenými stanovišti jsou suché savany, pastviny, okraje lesů a subtropické nebo tropické sezónně vlhké nebo zaplavené nížinné louky. Svá hnízda obvykle buduje v dírách ve stromech, případně v umělých konstrukcích, jako jsou plotové sloupky nebo okapy budov. Rozmnožuje se v období od října do prosince v Brazílii a od října až do února v Argentině.
de
Die Weißbürzel-Schwalbe (Tachycineta leucorrhoa) ist eine Vogelart aus der Familie der Hirundinidae. Sie wurde 1817 vom französischen Ornithologen Louis Pierre Vieillot erstmals beschrieben und benannt und galt viele Jahre als Unterart der Chile-Schwalbe. Die Art ist monotypisch ohne bekannte Populationsvariationen. Sie besitzt einen weißen Überaugenstreif, der zur Unterscheidung von der Chile-Schwalbe dienen kann. Die Zügel, Ohrdecken, Schwanz und Flügel sind schwarz, mit weißen Spitzen an den inneren Armschwingen, Tertiärschwingen und großen Flügeldecken. Die übrigen Oberteile sind glänzend blau. Die Unterseite und die Unterflügeldecken sind weiß, ebenso wie der Bürzel, wie der Name schon sagt. Die Geschlechter sind ähnlich, und die Jungvögel sind stumpfer und bräunlicher mit einer dunklen Brust. Diese Art baut ihr Nest normalerweise in Baumhöhlen, toten Stümpfen oder in künstlichen Strukturen wie Zaunpfählen und Gebäudetraufen. Die Weißbürzel-Schwalbe ist während der Brutzeit einzelgängerisch und nistet in verteilten Paaren. Die Brutzeit liegt in Brasilien zwischen Oktober und Dezember und in Argentinien zwischen Oktober und Februar. Normalerweise wird nur ein Gelege mit vier bis sieben Eiern gelegt, gelegentlich auch ein zweites. Das Weibchen bebrütet die Eier 15 bis 16 Tage lang, und die Jungen werden 21 bis 25 Tage nach dem Schlüpfen flügge. Diese Schwalbe kommt in Argentinien, Bolivien, Brasilien, Paraguay, Peru und Uruguay vor. Ihre natürlichen Lebensräume sind trockene Savannen, Weideland, Waldränder sowie subtropische oder tropische, saisonal nasse oder überflutete Tieflandgrasländer. Sie wird von der IUCN als nicht gefährdet eingestuft. Ihre Population nimmt zu, und sie profitiert möglicherweise von der Zunahme künstlicher Nistplätze. Der Glanzkuhstärling ist ein gelegentlicher Brutparasit der Weißbürzel-Schwalbe.
es
wikipedia
La golondrina cejiblanca o golondrina ceja blanca (Tachycineta leucorrhoa), es una especie de ave del género Tachycineta, de la familia Hirundinidae. Se distribuye en América del Sur.
fr
wikipedia
L'Hirondelle à diadème (Tachycineta leucorrhoa) est une espèce de passereaux de la famille des Hirundinidae.
C'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces).
it
La rondine groppabianca (Tachycineta leucorrhoa) è una specie di uccello della famiglia Hirundinidae. Descritta per la prima volta e denominata dall'ornitologo francese Louis Pierre Vieillot nel 1817, è stata per molti anni considerata una sottospecie della rondine cilena. La specie è monotipica, senza variazioni di popolazione note. Presenta una stria sopracciliare bianca, che può essere utilizzata per distinguerla dalla rondine cilena. Le redini, le copritrici auricolari, la coda e le ali sono nere, con punte bianche sulle secondarie interne, sulle terziarie e sulle copritrici alari maggiori. Il resto delle parti superiori è di un blu lucido. Le parti inferiori e le copritrici sottolari sono bianche, così come il groppone, come suggerisce il nome. I sessi sono simili e i giovani sono più opachi e marroni con il petto scuro. Questa specie costruisce solitamente il nido in buchi negli alberi o in tronchi morti, oppure sotto o all'interno di strutture artificiali come pali di recinzione e grondaie di edifici. La rondine groppabianca è solitaria e nidifica in coppie distribuite durante la stagione riproduttiva. La stagione riproduttiva va da ottobre a dicembre in Brasile e da ottobre a febbraio nel vicino Argentina. Di solito viene deposta una sola covata con quattro-sette uova, sebbene occasionalmente ne venga deposta una seconda. La femmina incuba le uova per un periodo solitamente compreso tra 15 e 16 giorni, con l'involo che avviene solitamente tra 21 e 25 giorni dopo la schiusa. Questa rondine si trova in Argentina, Bolivia, Brasile, Paraguay, Perù e Uruguay. I suoi habitat naturali sono savane secche, pascoli, margini di foreste e praterie di pianura subtropicali o tropicali stagionalmente umide o allagate. È classificata come specie a rischio minimo dall'Unione Internazionale per la Conservazione della Natura (IUCN). La sua popolazione è in aumento e potrebbe beneficiare dell'aumento della disponibilità di siti di nidificazione artificiali. Il molotro lucido è un occasionale parassita di cova della rondine groppabianca.
nl
wikipedia
De witstuitzwaluw (Tachycineta leucorrhoa) is een zangvogel uit de familie Hirundinidae (zwaluwen).
pl
Jaskółka białorzytna (Tachycineta leucorrhoa) to gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych. Opisana po raz pierwszy przez francuskiego ornitologa Louisa Pierre'a Vieillota w 1817 roku, przez wiele lat była uważana za podgatunek jaskółki chilijskiej. Gatunek jest monotypowy i nie wykazuje znanych różnic populacyjnych. Posiada białą smugę nad kantarkiem, która pozwala odróżnić ją od jaskółki chilijskiej. Kantarek, pokrywy uszne, ogon i skrzydła są czarne, z białymi końcówkami na wewnętrznych lotkach drugorzędowych, trzeciorzędowych i większych pokrywach skrzydeł. Reszta górnych partii ciała jest lśniąco niebieska. Spód ciała i pokrywy podskrzydłowe są białe, podobnie jak kuper, co sugeruje nazwa gatunkowa. Płcie są podobne, a młode osobniki są bardziej matowe i brązowe, z ciemniejszą piersią. Gatunek ten zazwyczaj buduje gniazda w dziuplach drzew, martwych pniach lub w sztucznych konstrukcjach, takich jak słupki ogrodzeniowe czy okapy budynków. Jaskółka białorzytna jest samotnikiem i gniazduje w rozproszonych parach w okresie lęgowym. Sezon lęgowy trwa od października do grudnia w Brazylii oraz od października do lutego w sąsiedniej Argentynie. Zazwyczaj składany jest jeden lęg z czterema do siedmiu jaj, choć czasami zdarza się drugi. Samica wysiaduje jaja przez okres od 15 do 16 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo zazwyczaj między 21 a 25 dniem po wykluciu. Jaskółka ta występuje w Argentynie, Boliwii, Brazylii, Paragwaju, Peru i Urugwaju. Jej naturalne siedliska to sucha sawanna, pastwiska, obrzeża lasów oraz subtropikalne lub tropikalne sezonowo wilgotne lub zalewane tereny trawiaste. Jest klasyfikowana przez IUCN jako gatunek najmniejszej troski. Jej populacja rośnie i może korzystać ze zwiększonej dostępności sztucznych miejsc lęgowych. Starzyk granatowy jest okazjonalnym pasożytem lęgowym jaskółki białorzytnej.
pt
wikipedia
A andorinha-de-sobre-branco (nome científico: Tachycineta leucorrhoa) é uma espécie de ave da família das andorinhas ou hirundinídeos (Hirundinidae). Primeiramente descrita pelo ornitólogo francês Louis Pierre Vieillot, que também deu seu nome binomial em 1817, foi considerada por muitos anos uma subespécie da andorinha-chilena. A espécie é monotípica, sem variações populacionais conhecidas. Tem uma listra supraloral branca, característica que pode ser usada para distingui-la da andorinha-chilena. Os loros, coberturas auriculares, cauda e asas são pretas, com pontas brancas nas rêmiges secundárias, terciárias e nas coberturas maiores das asas. O resto das partes superiores são de um azul brilhante. Suas partes inferiores e coberturas abaixo das asas são brancas, assim como sua rabadilha, como o nome sugere. Os sexos são similares, e os jovens são mais uniformes e marrons com um peito escuro.
Esta espécie constrói geralmente o seu ninho em buracos de árvores ou troncos mortos, ou ainda debaixo ou dentro de estruturas artificiais como postes de vedação e beirais de edifícios. A andorinha-de-rabo-branco é solitária e nidifica em casais formados durante a época de reprodução, que vai de outubro a dezembro no Brasil e de outubro a fevereiro na vizinha Argentina. Normalmente, é posta apenas uma ninhada com quatro a sete ovos, embora ocasionalmente seja colocada uma segunda ninhada. A fêmea incuba os ovos durante um período de 15 a 16 dias, e o nascimento ocorre entre 21 e 25 dias após a eclosão.
É classificada como uma espécie pouco preocupante pela União Internacional para a Conservação da Natureza (IUCN). Sua população está aumentando e pode se beneficiar do aumento da disponibilidade de locais de nidificação artificiais. O chupim é um parasita ocasional da ninhada da andorinha-de-sobre-branco.
ru
wikipedia
Белопоясничная американская ласточка (лат. Tachycineta leucorrhoa) — вид воробьиных птиц из семейства ласточковых (Hirundinidae).
Впервые описана под названием Hirundo leucorrhoa французским орнитологом Луи Жан Пьером Вьейо в 1817 году в работе Nouveau Dictionnaire d'Histoire Naturelle. Обитает в Южной Америке: Аргентине, Боливии, Бразилии, Парагвае, Перу и Уругвае. Селится в сухих саваннах, в субтропических и тропических подтопляемых травянистых сообществах, на пастбищах, во вторичных лесах.
sv
wikipedia
Diademsvala (Tachycineta leucorrhoa) är en sydamerikansk fågel i familjen svalor inom ordningen tättingar.
Common Names (35 locales)
ar
سنونو أبيض الردف
bg
Белокръста дървесна лястовица
ca
oreneta cellablanca
cs
vlaštovka bělokostřecová
cy
Gwennol dinwen
da
Hvidgumpet Svale
de
Weißbürzelschwalbe
en
White-rumped Swallow
es
Golondrina Cejiblanca
es_AR
Golondrina Ceja Blanca
es_EC
Golondrina Lomiblanca
es_ES
Golondrina cejiblanca
es_MX
Golondrina Cejiblanca
et
safiirpääsuke
fa
پرستوی دمگاهسفید
fi
ketopääsky
fr
Hirondelle à diadème
he
סנונית עצים לבנת חבטת
hr
bjeločeli piljak
ja
コシジロミドリツバメ
lt
Baltasturplė amerikinė kregždė
nl
Witstuitzwaluw
no
hvitbrynsvale
nv
Shádiʼááhdę́ę́ʼ táshchozhii bitłʼaakááʼ łigaaígíí
pl
nadobniczka błękitna
pt
andorinha-de-sobre-branco
pt_PT
Andorinha-de-sobre-branco
ru
Белопоясничная ласточка
sk
lastovička čelenková
sr
Američka beloleđa lasta
sv
diademsvala
tr
Ak Sokumlu Kırlangıç
uk
Білозорка лазурова
zh
白腰樹燕
zh-CN
白腰树燕
