عقاب الحيات الجبلية (الاسم العلمي Spilornis kinabaluensis)، طائر جارح من النعبول وفصيلة البازية. موطنه شمال بورنيو. تعيش في الغابات ارتفاعات تتراوح بين 1,000–4,100 م. إنها مهددة بفقدان موائلها الطبيعية.

La culebrera de Kinabalu (Spilornis kinabaluensis)​ es una especie de ave accipitriforme de la familia Accipitridae endémica del norte de Borneo.​ Se encuentra únicamente en los bosques de las montañas entre los 1000 y 4100 m de altitud, especialmente en los bosques enanos. Donde su área de distribución solapa con la culebrera chiíla generalmente esta última se encuentra a altitudes menores. La culebrera de Kinabalu es más oscura que las subespecies de Borneo de la culebrera chiíla. La culebrera de Kinabalu está amenazada por la pérdida de hábitat. Se encuentra en los parques nacionales de Kinabalu y de Gunung Mulu. Como los hábitats donde vive son de alta montaña normalmente son demasiado remotos para que sean explotados por la agricultura o la tala, por lo que parte de su área de distribución es más segura.

Borneonharjakotka (Spilornis kinabaluensis) on harjakotkien sukuun kuuluva kaakkoisaasialainen haukkalaji. Sitä tavataan Indonesiassa, Bruneissa ja Malesiassa. Borneonharjakotkan populaation kooksi arvioidaan alle 15 000 yksilöä, ja kanta on pienenemässä. Siksi se on luokiteltu vaarantuneeksi. Sen uhkana on elinalueiden supistuminen metsänhakkuiden vuoksi. Laji elää vuoristoisilla alueilla ikivihreissä metsissä 750–2 900 metrin korkeudessa. Joillakin alueilla sitä esiintyy samoilla seuduilla kuin harjakotkaa, ja silloin niiden elinpiirejä erottaa muutama sata metriä korkeudessa merenpinnasta.

Le Serpentaire du Kinabalu (Spilornis kinabaluensis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Accipitridae.

L'aquila serpentaria di Kinabalu (Spilornis kinabaluensis W.L.Sclater, 1919) è un uccello rapace della famiglia degli Accipitridi.

De kinabaluslangenarend (Spilornis kinabaluensis), is een roofvogel uit het geslacht Spilornis van de familie havikachtigen (Accipitridae). Deze slangenarend is een endemische vogelsoort die alleen in bergwouden op Borneo voorkomt.

Wężojad górski (Spilornis kinabaluensis) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Jest endemiczny dla północnej części wyspy Borneo. Bliski zagrożenia. Systematyka Takson ten po raz pierwszy został opisany naukowo przez Williama Lutleya Sclatera, który uznał go za podgatunek wężojada czubatego i nadał mu nazwę Spilornis cheela kinabaluensis. Holotyp pochodził z góry Kinabalu. Obecnie wężojad górski jest klasyfikowany jako odrębny, monotypowy gatunek. Morfologia Głowa i plecy mają czarne upierzenie, z białymi cętkami wzdłuż ramion. Klatka piersiowa jest rudo-brązowa, brzuch czerwonawy z białymi plamkami, ogon czarny z białym, prostopadłym pasem pośrodku, dziób i nogi jasnożółte. Osobniki tego gatunku osiągają długość 51–56 cm. Ekologia i zachowanie Wężojady górskie żyją w podgórskich i górskich lasach deszczowych, na wysokości od 750 do 2900 m n.p.m. Nie migrują. Żywią się wężami i jaszczurkami. Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2022 roku uznaje wężojada górskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – near threatened); wcześniej, od 2000 był klasyfikowany jako gatunek narażony (VU – vulnerable), a od 1994 roku miał on status DD (brak danych). Liczebność populacji szacuje się na 2500 – 19 999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy. Główne zagrożenie dla gatunku to utrata, degradacja i fragmentacja siedlisk.

A Spilornis kinabaluensis ou águia-cobreira-montesa é uma ave da rapina que habita no norte de Bornéu.

Борнейский хохлатый змееяд (лат. Spilornis kinabaluensis) — вид хищных птиц из рода хохлатых змееядов семейства ястребиных.

Kinabaluhjälmörn (Spilornis kinabaluensis) är en fågel i familjen hökar inom ordningen hökfåglar. Den förekommer endast i bergstrakter på norra Borneo. Där minskar den i antal, så pass att den anses vara utrotningshotad.

Spilornis kinabaluensis, Spilornis cinsine bağlı bir kuş türüdür.