The Bahama nuthatch (Sitta insularis) is a nuthatch species endemic to the pineyards of Grand Bahama island in the Bahamas. It may be extinct as of 2019.
== Description == It has some notable differences from its closest relative, the brown-headed nuthatch (S. pusilla), including a darker brown facial stripe, a longer bill, shorter wings, and a unique warbling call.
== Taxonomy == It was previously considered a subspecies of the brown-headed nuthatch by most taxonomic authorities. A 2020 study found further evidence for it being a distinct species, finding significant vocal differences based on voice recordings and a notable genetic difference from the brown-headed nuthatch that was even larger than that of some birds unanimously considered distinct species from their mainland relatives, such as the Bahama warbler (Setophaga flavescens) compared the yellow-throated warbler (S. dominica). The International Ornithological Congress has since reclassified it as a distinct species. Some previous studies considered it a subspecies of S. pusilla based on the fact that the species was only ever historically known from Grand Bahama, which only separated from the Abacos about 2,500 years ago, which would indicate they only ever colonized Grand Bahama and was too recent for total speciation to occur. However, later research using genetic markers indicates that both species likely diverged around 685,000 years ago and late Pleistocene fossil remains of S. insularis from Abaco and Long Island have since been described, indicating that it likely had a much wider distribution across the Bahamas until for unknown reasons, it was restricted to Grand Bahama by the Holocene.
Translated Descriptions (10)
cs
Brhlík bahamský (Sitta insularis) je druh brhlíka endemický pro borové lesy ostrova Grand Bahama na Bahamách. Od roku 2019 může být vyhubený. Má několik pozoruhodných rozdílů od svého nejbližšího příbuzného, brhlíka hnědohlavého (S. pusilla), včetně tmavšího hnědého pruhu přes oko, delšího zobáku, kratších křídel a unikátního švitořivého volání. Dříve byl většinou taxonomických autorit považován za poddruh brhlíka hnědohlavého. Studie z roku 2020 však našla další důkazy pro to, že jde o samostatný druh, a to na základě významných hlasových rozdílů a genetické odlišnosti, která byla dokonce větší než u některých jiných druhů. Ačkoliv dřívější studie předpokládaly nedávnou speciaci, pozdější výzkum pomocí genetických markerů naznačuje, že se oba druhy pravděpodobně oddělily před zhruba 685 000 lety a fosilní nálezy z pozdního pleistocénu naznačují, že měl brhlík bahamský mnohem širší rozšíření po celých Bahamách, než byl v holocénu omezen pouze na Grand Bahama.
de
wikipedia
Der Bahamakleiber (Sitta insularis) ist eine extrem seltene oder bereits ausgestorbene Kleiberart, die endemisch auf Grand Bahama, einer der Bahamas-Inseln, ist oder war. Früher wurde er häufig als Unterart des Braunkopfkleibers (Sitta pusilla) betrachtet. == Merkmale == Mit einer Körperlänge von 10,5 cm und einem Gewicht von 9,8 bis 10,1 g ist der Bahamakleiber ein kleiner Vertreter der Gattung. Die Krone ist braun. Die Oberseite ist bläulich-grau. Am Nacken befindet sich ein weißer Flecken. Die Unterseite ist stumpf-weißlich mit einem gelbbraunen Anflug. Die Altvögel ähneln der Nominatform des Braunkopfkleibers, sie haben jedoch einen längeren, dünneren Schnabel, einen dunkelbraunen Augenstreifen und erheblich kürzere Flügel. == Stimme == Der Ruf besteht aus kurzen, hohen, schwalbenähnlichen Trillern.
es
El trepador de las Bahamas (Sitta insularis) es una especie de trepador endémica de los pinares de la isla de Gran Bahama en las Bahamas. Podría estar extinto desde 2019. Presenta diferencias notables con su pariente más cercano, el trepador cabecipardo (S. pusilla), incluyendo una raya facial marrón más oscura, un pico más largo, alas más cortas y un canto gorjeante único. Anteriormente considerada una subespecie, un estudio de 2020 encontró evidencia de que es una especie distinta, hallando diferencias vocales significativas y una diferencia genética notable. Aunque estudios previos lo consideraban una subespecie, investigaciones posteriores indican que ambas especies probablemente divergieron hace unos 685.000 años y que la especie tenía una distribución mucho más amplia en las Bahamas antes de quedar restringida a Gran Bahama en el Holoceno.
fr
La Sittelle des Bahamas (Sitta insularis) est une espèce de sittelle endémique des pinèdes de l'île de Grand Bahama, aux Bahamas. Elle pourrait être éteinte depuis 2019. Elle présente des différences notables avec sa plus proche parente, la Sittelle à tête brune (S. pusilla), notamment une rayure faciale brun plus foncé, un bec plus long, des ailes plus courtes et un chant flûté unique. Auparavant considérée comme une sous-espèce, une étude de 2020 a confirmé son statut d'espèce distincte grâce à des différences vocales et génétiques significatives, supérieures à celles observées entre d'autres espèces distinctes. Bien que des études antérieures aient suggéré une spéciation trop récente, des recherches génétiques et des fossiles du Pléistocène tardif indiquent une divergence il y a environ 685 000 ans et une distribution autrefois plus large à travers les Bahamas avant une restriction à Grand Bahama à l'Holocène.
it
Il picchio muratore delle Bahamas (Sitta insularis) è una specie di picchio muratore endemica delle pinete dell'isola di Grand Bahama nelle Bahamas. Potrebbe essere estinto dal 2019. Presenta alcune differenze notevoli rispetto al suo parente più stretto, il picchio muratore testabruna (S. pusilla), tra cui una striscia facciale marrone più scura, un becco più lungo, ali più corte e un richiamo gorgogliante unico. In precedenza era considerato una sottospecie, ma uno studio del 2020 ha trovato ulteriori prove per considerarlo una specie distinta, riscontrando differenze vocali significative e una notevole differenza genetica. Sebbene studi precedenti lo considerassero una sottospecie basandosi sulla storia recente, ricerche successive indicano che le due specie si sono probabilmente separate circa 685.000 anni fa e che la specie aveva una distribuzione molto più ampia in tutte le Bahamas prima di essere limitata a Grand Bahama nell'Olocene.
nl
wikipedia
De bahamaboomklever (Sitta insularis) is een zangvogel uit de familie Sittidae (boomklevers). De vogel werd in 1931 door de Amerikaanse ornitholoog James Bond (niet helemaal toevallig ook de naam van een bekende fictieve spion uit het werk van Ian Fleming) als ondersoort S. pusilla insularis van de bruinkopboomklever geldig beschreven. Het is een ernstig bedreigde vogelsoort op de Bahama's.
pl
Kowalik bahamski (Sitta insularis) to gatunek kowalika endemiczny dla lasów sosnowych wyspy Wielka Bahama. Od 2019 roku uznawany jest za gatunek prawdopodobnie wymarły. Wykazuje istotne różnice względem swojego najbliższego krewnego, kowalika małego (S. pusilla), takie jak ciemniejszy brązowy pasek oczny, dłuższy dziób, krótsze skrzydła oraz unikalny śpiew. Wcześniej większość autorytetów taksonomicznych traktowała go jako podgatunek kowalika małego. Badanie z 2020 roku dostarczyło dowodów na jego odrębność, wskazując na znaczące różnice w głosie oraz dystans genetyczny większy niż u innych ptaków uznawanych za osobne gatunki. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny sklasyfikował go jako odrębny gatunek. Choć dawniej sądzono, że gatunek wyewoluował niedawno, późniejsze badania genetyczne wskazują na dywergencję sprzed około 685 000 lat, a plejstocenne szczątki kopalne dowodzą, że w przeszłości zasięg występowania S. insularis był znacznie szerszy, zanim w holocenie ograniczył się jedynie do wyspy Wielka Bahama.
pt
A trepadeira-das-Bahamas (Sitta insularis) é uma espécie de trepadeira endémica dos pinhais da ilha de Grand Bahama, nas Bahamas. Poderá estar extinta desde 2019. Apresenta diferenças notáveis em relação ao seu parente mais próximo, a trepadeira-de-cabeça-castanha (S. pusilla), incluindo uma risca facial castanha mais escura, um bico mais longo, asas mais curtas e um canto gorjeante único. Anteriormente considerada uma subespécie, um estudo de 2020 encontrou provas de que se trata de uma espécie distinta, detetando diferenças vocais significativas e uma diferença genética notável. Embora estudos anteriores a considerassem uma subespécie, investigações posteriores indicam que ambas as espécies divergiram provavelmente há cerca de 685.000 anos e que a espécie tinha uma distribuição muito mais vasta pelas Bahamas antes de ficar restringida a Grand Bahama no Holoceno.
ru
Багамский поползень (Sitta insularis) — вид поползней, эндемичный для сосновых лесов острова Большой Багама. По состоянию на 2019 год вид может быть вымершим. Он имеет заметные отличия от своего ближайшего родственника, буроголового поползня (S. pusilla), включая более темную коричневую полосу на лице, более длинный клюв, более короткие крылья и уникальную трель. Ранее большинство таксономических органов считали его подвидом буроголового поползня. Исследование 2020 года предоставило доказательства его видовой самостоятельности, выявив значительные вокальные различия и генетические отличия, превышающие таковые у других видов, признанных отдельными. Международный орнитологический конгресс классифицировал его как отдельный вид. Хотя некоторые исследования предполагали недавнее происхождение, более поздние генетические данные указывают на расхождение видов около 685 000 лет назад, а ископаемые остатки плейстоценовой эпохи подтверждают, что ареал вида был значительно шире до того, как в голоцене он сократился до острова Большой Багама.
sv
wikipedia
Bahamanötväcka (Sitta insularis) är en utrotningshotad fågelart i familjen nötväckor inom ordningen tättingar som enbart förekommer på en ö i Västindien.
