الطائر الأزرق أو بَلَنْصَاة أو كاسر الجوز الأزرق (بالإنجليزية: Blue nuthatch) من الطيور الجميلة المتوسطة الحجم، وقياس طوله هو 13.5 سم يتميز باللون الأزرق والبنفسجي الفاتح. يوجد ثلاثة أنواع منه، الطائر الأزرق الذي يعيش بصفة اساسية في قارة أمريكا الشمالية وطائر الأزرق الشرقي والطائر الأزرق الغربي والطائر الأزرق الجبلي. الطائر الأزرق الشرقي : يعيش في شبه جزيرة الملايو وإندونيسيا في سومطرة وشرق جبال روكي بداية من كندا حتى المكسيك وهندوراس. الطائر الأزرق الغربي: يعيش في غرب جبال روكي من كندا إلى المكسيك. الطائر الأزرق الجبلي: يعيش في غرب أمريكا الشمالية على ارتفاعات كبيرة تصل إلى 2133 متر، له لون خاص جدا كما له رأس أسود[ ؟ ] داكن الأجزاء العليا زرقاء أكثر، الحلق والصدر لونهما أبيض أو برتقالي، الريش واضح عموما،يتغذى هذا الطائر على اللافقاريات الصغيرة الموجودة على الأشجار.

Brhlík azurový (Sitta azurea, též brhlík brýlatý) je druh pěvce z čeledi brhlíkovitých. Je to středně velký brhlík, na délku měří zhruba 13,5 centimetrů. Druh je střední velikosti v porovnání s ostatními brhlíky. U tohoto druhu nelze pozorovat pohlavní dvojtvárnost. Křídlo měří 75–83 milimetrů u samců a 75–85 mm u samic. Ocas je 41–45 mm dlouhý u samců a 39,5 až 46 mm u samiček. Zobák je 16,1–17,6 mm dlouhý. Váha není známa, ale může být podobná váze brhlíka kabylského, který také měří 13,5 cm a váží 16,6 až 18 gramů. Tento druh brhlíka je běžně vyskytující se pták na Sumatře, relativně běžný je též v Malajsii a Jávě, což je poměrně velká plocha rozšíření. Organizací IUCN byl vyhodnocen jako málo dotčený taxon.

Der Schwarzbauchkleiber (Sitta azurea) ist eine in Südostasien vorkommende Vogelart aus der Familie der Kleiber. Der wissenschaftliche Artname bezieht sich auf die azurblauen Federn des Vogels. Der Schwarzbauchkleiber ist mit einer Körperlänge von ca. 13 Zentimetern etwa so groß wie der europäische Kleiber (Sitta europaea). Oberkopf, Rücken und Bürzel sind tief dunkelblau gefärbt. Die Handschwingen und Steuerfedern sind azurblau und teilweise dunkelblau gerandet. Kehle, Brust und Bauch sind weißlich bis cremefarben, der Steiß hebt sich schwärzlich ab. Charakteristisch für die Art ist ein deutlicher weißer Augenring. Die Iris ist schwarz, der Schnabel und die Füße sind grau. Der Ruf des Vogels wird in Intervallen von schnellen, scharfen tzwp- oder tzwit-Tönen vorgetragen. Aufgrund der sehr charakteristischen Zeichnung und Färbung ist die Art unverwechselbar. Der Schwarzbauchkleiber kommt in Malaysia und Indonesien vor. Er bewohnt bevorzugt bergige, tropische und subtropische Wälder.

El trepador azur (Sitta azurea) es una especie de ave paseriforme de la familia Sittidae. Es un trepador de tamaño mediano, y mide 13.5 centímetros (5.3 pulgadas) de longitud. La especie, que carece de dimorfismo sexual, tiene una peculiar coloración que lo diferencia de cualquier otro miembro de su género. Su cabeza es negra y sus partes superiores azul oscuro-azul negruzco terminan en plumas azuladas con púrpura. Las alas están bordeadas de negro. La garganta y el pecho son blancos o de un color ante desgastado, que contrasta con las partes superiores y el vientre de un azul muy oscuro; las plumas son generalmente claras, grises azuladas o moradas. El trepador azur se encuentra en la península de Malaca e Indonesia, en las islas de Sumatra y Java, donde habita en los bosques húmedos de tierras bajas tropicales o subtropicales y los bosques montanos húmedos tropicales o subtropicales por encima de 900 m (3000 pies) de altitud. Su ecología es poco conocida, pero se alimenta de pequeños invertebrados que encuentra en los árboles; la reproducción tiene lugar de abril a junio o julio. Se distinguen tres subespecies: S. a. expectata, S. a. nigriventer y S. a. azurea, que varían principalmente en la coloración de sus mantos, pechos y vientres. Son aparentes parientes muy cercanos de especies como el trepador piquirrojo (S. frontalis), el trepador piquigualdo (S. solangiae) y el trepador filipino (S. oenochlamys). La población de la especie no se ha estimado con precisión, pero parece estar libre del riesgo de extinción debido a la amplitud de su difusión. Ha sido clasificado como de «preocupación menor» por la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza.

Sundannakkeli (Sitta azurea) on nakkelien heimoon kuuluva varpuslintu.

La Sittelle bleue (Sitta azurea) est une espèce d'oiseaux de la famille des Sittidae. C'est une sittelle de taille moyenne, mesurant 13,5 cm de longueur, et sans dimorphisme sexuel marqué. Cette espèce a une coloration très particulière et différente des autres membres de son genre : elle a la tête noire et les parties supérieures bleu sombre tirant plus ou moins sur le violet, avec les plumes des ailes bleu ciel bordées de noir. La gorge et la poitrine sont très blanches ou lavées de chamois, contrastant avec les parties supérieures et le ventre d'un bleu très sombre ; les sous-caudales sont généralement plus claires, bleu-gris ou violacées. Son écologie est mal connue, mais elle se nourrit de petits invertébrés trouvés sur les arbres ; la reproduction prend place d'avril à juin-juillet. La Sittelle bleue se rencontre dans la péninsule Malaise et en Indonésie, sur les îles de Sumatra et Java ; elle y peuple les forêts au-dessus de 900 m d'altitude. Trois sous-espèces sont distinguées à travers son aire de répartition, différant notamment par la couleur du manteau, de la poitrine et du bas-ventre. La Sittelle bleue est proche des sittelles à becs rouges et jaunes (S. frontalis, S. solangiae et S. oenochlamys). Les effectifs de l'espèce ne sont pas estimés mais semblent solides et peu menacés en raison de l'étendue de la distribution de l'oiseau. Pour ces raisons, l'Union internationale pour la conservation de la nature considère l'oiseau comme de « préoccupation mineure ».

Il picchio muratore azzurro (Sitta azurea) è una specie appartenente alla famiglia Sittidae. Si tratta di un picchio muratore di medie dimensioni, lungo circa 13,5 cm. La specie, che presenta un leggero dimorfismo sessuale, esibisce un piumaggio spettacolare, unico nel suo genere: la testa è nera o blu-nerastra, le parti superiori sono di un blu scuro tendente al viola con piume azzurre, mentre le ali sono bordate di nero. La gola e il petto sono bianchi o color crema, in contrasto con le parti superiori e il ventre blu molto scuro; le copritrici sono generalmente di un blu-grigio chiaro o violaceo. L'ecologia di questa specie è poco nota, ma si sa che si nutre di piccoli invertebrati arboricoli e si riproduce tra aprile e giugno o luglio, foraggiando spesso in stormi misti. È presente nella penisola malese e nelle isole di Sumatra e Giava, dove abita foreste umide subtropicali o tropicali di pianura e di montagna sopra i 900 metri. Sono accettate tre sottospecie (S. a. expectata, S. a. nigriventer e S. a. azurea), che differiscono principalmente per il colore del mantello, del petto e del ventre. I parenti più stretti sono il picchio muratore frontevellutata (S. frontalis), il picchio muratore beccogiallo (S. solangiae) e il picchio muratore beccozolfo (S. oenochlamys). Sebbene la popolazione totale non sia nota, la specie appare a basso rischio di estinzione data l'ampiezza del suo areale ed è classificata come a rischio minimo dall'IUCN.

De zwartbuikboomklever (Sitta azurea) is een zangvogel uit de familie Sittidae (boomklevers).

Kowalik okularowy (Sitta azurea) to gatunek ptaka z rodziny kowalikowatych (Sittidae). Jest to kowalik średniej wielkości, mierzący 13,5 cm długości. Gatunek ten wykazuje niewielki dymorfizm płciowy i posiada niezwykły wzór upierzenia, niespotykany u żadnego innego przedstawiciela rodzaju. Głowa jest czarna lub czarnoniebieska, wierzchnie partie ciała ciemnoniebieskie, zbliżone do purpury, z lazurowymi piórami. Skrzydła mają czarne obrzeżenia. Gardło i pierś są białe lub z lekkim płowym nalotem, kontrastując z wierzchnią stroną ciała i bardzo ciemnoniebieskim brzuchem; pióra pokrywowe są zazwyczaj wyraźne, niebieskoszare lub purpurowe. Ekologia kowalika błękitnego jest słabo poznana, ale wiadomo, że żywi się on małymi bezkręgowcami znajdowanymi na drzewach; okres rozrodczy przypada na miesiące od kwietnia do czerwca lub lipca. Ptaki żerują również w stadach mieszanych w większych grupach. Można je spotkać na Półwyspie Malajskim oraz na wyspach Sumatra i Jawa w Indonezji, gdzie zamieszkują subtropikalne lub tropikalne wilgotne lasy nizinne oraz górskie powyżej 900 m n.p.m. Wyróżnia się trzy podgatunki: S. a. expectata, S. a. nigriventer i S. a. azurea, które różnią się głównie kolorem płaszcza, piersi i brzucha. Najbliższymi krewnymi gatunku są kowalik aksamitny (S. frontalis), kowalik żółtodzioby (S. solangiae) i kowalik siwogłowy (S. oenochlamys). Wielkość populacji nie została określona, ale gatunek wydaje się być mało zagrożony wyginięciem ze względu na rozległość swojego zasięgu. Został sklasyfikowany przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody jako gatunek najmniejszej troski.

A trepadeira-azurita (Sitta azurea) é uma espécie de ave da família Sittidae. É uma trepadeira de tamanho médio, com cerca de 13,5 cm de comprimento. A espécie, que apresenta leve dimorfismo sexual, exibe uma coloração marcante, distinta de qualquer outro membro de seu gênero. Sua cabeça é preta ou azul-escura, com partes superiores azuladas, próximas ao roxo, adornadas com penas azuis brilhantes. As asas têm bordas pretas. A garganta e o peito são brancos ou de um tom couro claro, contrastando com as partes superiores e a barriga, que é de um azul muito escuro. As penas coberteiras são geralmente claras, azul-acinzentadas ou arroxeadas. A ecologia da trepadeira-azurita é pouco conhecida, mas ela se alimenta de pequenos invertebrados encontrados em árvores, com reprodução ocorrendo de abril a junho ou julho. Também forrageia em bandos mistos em grupos maiores. Pode ser encontrada na Península da Malásia e nas ilhas de Sumatra e Java, na Indonésia, onde habita florestas tropicais ou subtropicais úmidas de planície e florestas montanas tropicais ou subtropicais acima de 900 m de altitude. Três subespécies são reconhecidas: S. a. expectata, S. a. nigriventer e S. a. azurea, que diferem principalmente na coloração de seus mantos, peitos e barrigas. Seus parentes mais próximos são a trepadeira-de-bico-vermelho (S. frontalis), a trepadeira-de-bico-amarelo (S. solangiae) e a trepadeira-filipina (S. oenochlamys). A população da espécie não foi determinada, mas parece estar em baixo risco de extinção devido à extensão de sua distribuição. Foi classificada como pouco preocupante pela União Internacional para a Conservação da Natureza.

Лазурный поползень (Sitta azurea) — вид птиц из семейства поползневых (Sittidae). Это поползень среднего размера, достигающий 13,5 см в длину. Вид демонстрирует легкий половой диморфизм и обладает уникальным оперением, не похожим ни на один другой вид своего рода. Голова черная или черно-синяя, верхняя часть тела темно-синяя, почти пурпурная, с лазурными перьями. Крылья окаймлены черным. Горло и грудь белые или с легким палевым оттенком, контрастирующие с верхней частью тела и очень темно-синим брюшком; кроющие перья обычно четкие, сине-серые или пурпурные. Экология голубого поползня изучена слабо, но известно, что он питается мелкими беспозвоночными, обитающими на деревьях; размножение происходит с апреля по июнь или июль. Птицы также кормятся в смешанных стаях в составе более крупных групп. Их можно встретить на Малайском полуострове и на островах Суматра и Ява в Индонезии, где они населяют субтропические или тропические влажные низинные и горные леса на высоте более 900 м. Признаны три подвида: S. a. expectata, S. a. nigriventer и S. a. azurea, которые различаются главным образом цветом мантии, груди и брюшка. Ближайшими родственниками вида являются бархатный поползень (S. frontalis), желтоклювый поползень (S. solangiae) и серо-Лазурный поползень (S. oenochlamys). Численность популяции не определена, но вид, по-видимому, находится под низким риском исчезновения из-за обширного ареала. Международный союз охраны природы классифицирует его как вид, вызывающий наименьшие опасения.

Blånötväcka (Sitta azurea) är en fågel i familjen nötväckor inom ordningen tättingar.

Sitta azurea, sıvacı kuşugiller familyasına ait bir kuş türü. Endonezya, Tayland ve Malezya'da yaşar. Doğal yaşam alanları ılıman ormanlar, subtropikal ya da tropikal nemli ormanlar ve tepeliklerdir.