Sluka filipínská (Scolopax bukidnonensis) je středně velký bahňák. Vědecky byla popsána teprve v roce 2001, ačkoliv první exempláře byly sbírány na Luzonu již v 60. letech 20. století a původně chybně identifikovány jako sluky lesní. Teprve když byl pták v roce 1993 slyšen při volání a v roce 1995 byly na Mindanau získány nové exempláře, bylo zjištěno, že jde o nový druh. IUCN ji řadí mezi málo dotčené druhy.

Die Bukidnon-Waldschnepfe (Scolopax bukidnonensis), auch Philippinen-Waldschnepfe genannt, ist ein mittelgroßer Watvogel. Sie wurde erst 2001 wissenschaftlich beschrieben, obwohl erste Exemplare bereits in den 1960er Jahren auf Luzon gesammelt und fälschlicherweise als Waldschnepfen (Scolopax rusticola) identifiziert worden waren. Erst als der Vogel 1993 rufend gehört und 1995 neue Exemplare auf Mindanao gewonnen wurden, erkannte man, dass es sich um eine neue Art handelte. Sie wird von der IUCN als nicht gefährdet eingestuft.

La chocha filipina (Scolopax bukidnonensis)​ es una especie de ave charadriforme de la familia Scolopacidae endémica de las Filipinas.​​

Filippiinienkurppa (Scolopax bukidnonensis) on Filippiinien kotoperäinen kahlaaja. Se elää ainakin Mindanaon ja Luzonin vuoristoissa.

La Bécasse du Bukidnon (Scolopax bukidnonensis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Scolopacidae, endémique des Philippines. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.1, 2025), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces).

La beccaccia di Bukidnon (Scolopax bukidnonensis, Kennedy, Fisher, Harrap, Diesmos & Manamtam 2001) è un uccello della famiglia degli Scolopacidae dell'ordine dei Charadriiformes.

De bukidnonhoutsnip (Scolopax bukidnonensis) is een snipachtige die alleen voorkomt in de Filipijnen. Deze soort is pas in 2001 op basis van waarnemingen in 1993 op Mount Kitanglad in Mindanao en een in 1995 verzameld exemplaar bij de Dalton Pass in Nueva Vizcaya op Luzon beschreven als een aparte soort. De lokale naam voor deze vogel is Mandalugsok.

Słonka filipińska (Scolopax bukidnonensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Występuje endemicznie na Filipinach – na Mindanao (na 4 szczytach górskich), Luzonie (w środkowej i północnej części) i sąsiednich wyspach Calayan i Babuyan. Nie wyróżnia się podgatunków. Jego naturalnym środowiskiem są górskie lasy (wyłącznie powyżej 900 m n.p.m.). Gatunek został opisany jako nowy w 2001 r., jednak pierwszy osobnik został schwytany na Luzonie w latach 60. XX w. i został błędnie opisany jako okaz słonki (Scolopax rusticola). Później ptak ten był widziany i słyszany w 1993 r., a nowy osobnik, który potwierdził odkrycie nowego gatunku, został schwytany w styczniu 1995 r. Epitet gatunkowy pochodzi od zbiorczej nazwy lokalnych plemion zamieszkujących rejon góry Kitanglad na Mindanao, od nich także wywodzi się nazwa prowincji Bukidnon. Długość ciała około 30–33 cm, wliczając długi, prosty dziób; masa ciała 193–310 g. Niewiele wiadomo o ekologii tego ptaka. IUCN uznaje słonkę filipińską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji i jej trend nie są znane.

A galinhola-das-filipinas (Scolopax bukidnonensis) é uma ave limícola de tamanho médio. Foi descrita para a ciência apenas em 2001, embora os espécimes iniciais tenham sido recolhidos em Luzon na década de 1960, tendo sido originalmente identificados erroneamente como galinholas-eurasiáticas. Só quando a ave foi ouvida a cantar em 1993, e novos espécimes foram obtidos em Mindanao em 1995, é que se percebeu que a espécie era nova. Está listada como pouco preocupante pela IUCN.

Filippinmorkulla (Scolopax bukidnonensis) är en relativt nybeskriven vadarfågel i familjen snäppor.