The Guayaquil squirrel (Sciurus stramineus) is a tree squirrel endemic to Ecuador and Peru. It is a robust squirrel with a head-and-body length of 18 to 32 cm (7 to 13 in) and a similar length tail. The colour is variable; in Peru, a pale morph is more common, while in Ecuador, most individuals have darker grey fur on the forequarters, dull orange hindquarters. A melanistic morph is sometimes seen. It lives largely in trees and is diurnal, feeding on seeds, flowers, and other plant material, fungi and some insects. These squirrels are also found in urban areas, living in close proximity to humans, and may be vectors for leptospirosis and Chagas disease. This squirrel faces no particular threats, has a wide range and is relatively common, and the International Union for Conservation of Nature has rated it as being of "least concern".
Translated Descriptions (11)
cs
Veverka guayaquilská (Sciurus stramineus) je stromová veverka endemická v Ekvádoru a Peru. Je to robustní veverka s délkou hlavy a těla 18 až 32 cm a podobně dlouhým ocasem. Barva je proměnlivá; v Peru je běžnější světlá forma, zatímco v Ekvádoru má většina jedinců tmavší šedou srst na přední části těla a matně oranžovou zadní část. Někdy se vyskytuje melanistická forma. Žije převážně na stromech a je denní, živí se semeny, květy, jiným rostlinným materiálem, houbami a některým hmyzem. Tyto veverky se vyskytují i v městských oblastech, žijí v těsné blízkosti lidí a mohou být přenašeči leptospirózy a Chagasovy choroby. Tato veverka nečelí žádným zvláštním hrozbám, má široký areál rozšíření a je poměrně běžná, přičemž Mezinárodní svaz ochrany přírody ji hodnotí jako málo dotčený druh.
de
wikipedia
Das Guayaquil-Hörnchen (Sciurus stramineus) ist eine Hörnchenart aus der Gattung der Eichhörnchen (Sciurus). Es kommt nur im Südwesten Ecuadors vor.
es
wikipedia
La ardilla de nuca blanca (Sciurus stramineus), comúnmente ardilla guayaquil, es una especie de roedor de la familia Sciuridae.
fr
L'écureuil de Guayaquil (Sciurus stramineus) est un écureuil arboricole endémique de l'Équateur et du Pérou. C'est un écureuil robuste mesurant de 18 à 32 cm de long, avec une queue de longueur similaire. Sa couleur est variable ; au Pérou, une forme pâle est plus commune, tandis qu'en Équateur, la plupart des individus ont une fourrure gris foncé sur l'avant-train et un arrière-train orange terne. Une forme mélanique est parfois observée. Il vit principalement dans les arbres et est diurne, se nourrissant de graines, de fleurs, de champignons et d'insectes. Ces écureuils se trouvent également dans les zones urbaines, vivant à proximité des humains, et peuvent être vecteurs de la leptospirose et de la maladie de Chagas. Cet écureuil ne fait face à aucune menace particulière, possède une large aire de répartition et est relativement commun ; l'UICN l'a classé comme « préoccupation mineure ».
it
wikipedia
Lo scoiattolo di Guayaquil (Sciurus stramineus Eydoux e Souleyet, 1841) è una specie di scoiattolo arboricolo del genere Sciurus originaria del Sudamerica.
ko
wikipedia
과야킬청서(학명 : Sciurus stramineus)는 다람쥐과 청서속에 속하는 설치류의 일종이다. 에콰도르와 페루의 토착종이다. 몸이 건장한 다람쥐로 꼬리를 제외한 몸길이가 18~32cm이고, 꼬리 길이는 몸길이와 비슷하다. 다양한 털 색을 띠며, 페루에서는 색이 연한 형태가 좀더 흔한 반면에 에콰도르에서는 대부분의 개체가 몸 앞 부분이 짙은 회색이고 뒷부분은 둔탁한 오렌지색을 띤다. 흑색증 형태가 나타나기도 한다. 나무 속에서 주로 살며, 주행성 동물로 씨앗과 꽃, 기타 식물, 버섯, 일부 곤충 등을 먹는다. 도시 지역에서도 발견되며, 사람과 아주 가까운 곳에서 서식하기 때문에 렙토스피라증과 샤가스병을 일으키는 원인균의 매개 동물로 의심 받는다. 특별히 알려진 멸종 위협 요인이 없으며, 분포 지역이 넓고 비교적 흔하게 발견되기 때문에 국제 자연 보전 연맹(IUCN)이 보전 등급을 "[관심대상종]]"으로 분류하고 있다.
nl
wikipedia
Sciurus stramineus is een zoogdier uit de familie van de eekhoorns (Sciuridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Eydoux & Souleyet in 1841.
pl
Wiewiórka guayaquil (Sciurus stramineus) to nadrzewny gryzoń endemiczny dla Ekwadoru i Peru. Jest to krępa wiewiórka o długości głowy i tułowia od 18 do 32 cm oraz ogonie o podobnej długości. Ubarwienie jest zmienne; w Peru częściej spotyka się jasną formę, podczas gdy w Ekwadorze większość osobników ma ciemnoszarą sierść na przedniej części ciała i matowopomarańczową na tylnej. Czasami występuje forma melanistyczna. Prowadzi głównie nadrzewny i dzienny tryb życia, żywiąc się nasionami, kwiatami, innym materiałem roślinnym, grzybami oraz owadami. Wiewiórki te występują również na obszarach miejskich, żyjąc w bliskim sąsiedztwie ludzi, i mogą być wektorami leptospirozy oraz choroby Chagasa. Gatunek ten nie jest zagrożony, ma szeroki zasięg występowania i jest stosunkowo pospolity, dlatego IUCN klasyfikuje go jako gatunek najmniejszej troski.
pt
O esquilo-de-guayaquil (Sciurus stramineus) é um esquilo arbóreo endêmico do Equador e do Peru. É um esquilo robusto com um comprimento de cabeça e corpo de 18 a 32 cm e uma cauda de comprimento semelhante. A cor é variável; no Peru, um morfo pálido é mais comum, enquanto no Equador, a maioria dos indivíduos tem pelagem cinza mais escura na parte frontal e parte traseira laranja opaca. Um morfo melanístico é por vezes observado. Vive principalmente em árvores e é diurno, alimentando-se de sementes, flores e outros materiais vegetais, fungos e alguns insetos. Estes esquilos também são encontrados em áreas urbanas, vivendo em estreita proximidade com humanos, e podem ser vetores de leptospirose e doença de Chagas. Este esquilo não enfrenta ameaças particulares, tem uma ampla distribuição e é relativamente comum, e a União Internacional para a Conservação da Natureza classificou-o como "pouco preocupante".
ru
Гуаякильская белка (Sciurus stramineus) — древесная белка, эндемичная для Эквадора и Перу. Это крепкое животное с длиной головы и тела от 18 до 32 см и хвостом аналогичной длины. Окрас варьируется: в Перу чаще встречается светлая морфа, в то время как в Эквадоре у большинства особей более темный серый мех на передней части тела и тускло-оранжевый на задней. Иногда встречается меланистическая морфа. Белка ведет преимущественно древесный и дневной образ жизни, питаясь семенами, цветами, растительным материалом, грибами и насекомыми. Эти белки также обитают в городских районах в непосредственной близости от людей и могут быть переносчиками лептоспироза и болезни Шагаса. Вид не находится под угрозой исчезновения, имеет широкий ареал и относительно распространен, поэтому МСОП классифицирует его как вызывающий наименьшие опасения.
sv
wikipedia
Sciurus stramineus är en däggdjursart som beskrevs av Joseph Fortuné Théodore Eydoux och Louis François Auguste Souleyet 1841. Sciurus stramineus ingår i släktet trädekorrar, och familjen ekorrar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.
