Bramborníček kanárský (Saxicola dacotiae), známý také jako bramborníček fuerteventurský, byl dříve kvůli svému kdysi širokému rozšíření na Kanárských ostrovech nazýván bramborníčkem kanárským. Jedná se o stálý druh ptáka, který se vyskytuje pouze na ostrově Fuerteventura, kde je znám pod místním názvem Caldereta.

Der Kanarenschmätzer (Saxicola dacotiae) ist eine Singvogelart aus der Familie der Fliegenschnäpper (Muscicapidae). Er kommt lediglich auf der Kanareninsel Fuerteventura vor. Der Gesamtbestand wird laut einer Schätzung von 2006 auf etwa 14.000 Individuen, nach einer anderen von 2010 auf 550–950 Brutpaare geschätzt. Die Art wird von der IUCN aufgrund der beschränkten Verbreitung auf der Vorwarnliste (near threatened) geführt.

La tarabilla canaria (Saxicola dacotiae) es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae endémica de la isla de Fuerteventura, en las islas Canarias. Las principales amenazas para este pájaro que habita los parajes secos y pedregosos de Fuerteventura son la destrucción o alteración de su hábitat por el fuerte desarrollo turístico, la depredación que ejercen depredadores introducidos (ratas y gatos) y el pastoreo.

Kanariantasku (Saxicola dacotiae) on harvinainen Kanariansaarilla elävä varpuslintu. Linnun pituus on noin 12,5 cm ja siipien kärkiväli 19–20,5 cm. Kooltaan kanariantasku on kuin pensastasku, jota se suuresti muistuttaa höyhenpuvultaankin. Juhlapukuiselta koiraalta puuttuu valkoinen silmäkulmanjuova ja se on vatsapuolelta himmeämpi kuin pensastasku, mutta sillä on valkoinen kurkku, joka taas puuttuu pensastaskulta. Naaras ja nuori lintu ovat himmeämpiä kuin koiras ja muistuttavat paljon pensastaskunaarasta. Kanariantasku on Kanariansaarten kotoperäinen laji, joka elää Fuerteventuran saarella ja mahdollisesti myös Alegranzalla ja Montaña Claralla. Lajia pidettiin pitkään erittäin uhanalaisena, mutta arviot kannan koosta olivat aliarvioitua. Nykyisin niitä arvellaan olevan 13 400–15 500 yksilöä. Laji on enimmäkseen paikkalintu. Lajia uhkaa turisteista aiheutuvasta rakennustoiminnasta hotellien, golfkenttien, teiden ja teollisuusrakennusten vallatessa lajin elinpaikat. Villiintyneet kissat ja rotat aiheuttavat pesätuhoja. Kanariantasku asuu sekä vuorenrinteiden että alavien maiden kitukasvuisilla, kivikkoisilla ja kallioisilla mailla, myös laavakentillä ja rannoilla.

Le Tarier des Canaries (Saxicola dacotiae) est une espèce d'oiseaux de la famille des Muscicapidae. Son épithète spécifique provient de Dacos, nom attribué par les Maures à l'île de Fuerteventura. Cet oiseau mesure 11-12,5 cm.

Il Saltimpalo di Fuerteventura (Saxicola dacotiae), noto anche come saltimpalo di Fuerteventura e precedentemente chiamato Saltimpalo di Fuerteventura a causa della sua un tempo ampia distribuzione nell'arcipelago, è un uccello stanziale che si trova solo sull'isola di Fuerteventura, dove è conosciuto come Caldereta.

De Canarische roodborsttapuit (Saxicola dacotiae) is een zangvogel die behoort tot de familie van de vliegenvangers. Deze soort is een voor uitsterven gevoelige endemische roodborsttapuit op de Canarische eilanden.

Kląskawka kanaryjska (Saxicola dacotiae) to osiadły gatunek ptaka występujący wyłącznie na wyspie Fuerteventura, gdzie znany jest pod lokalną nazwą Caldereta. Dawniej, ze względu na szersze rozprzestrzenienie na Wyspach Kanaryjskich, określano go mianem kląskawki kanaryjskiej.

O caldeireta (Saxicola dacotiae), também conhecido como cartaxo-de-fuerteventura, era anteriormente chamado de caldeireta devido à sua distribuição outrora vasta no arquipélago. É uma ave residente encontrada apenas na ilha de Fuerteventura, onde é conhecida como Caldereta.

Канарский чекан (лат. Saxicola dacotiae) — вид воробьиных птиц из семейства мухоловковых (Muscicapidae). Выделяют два подвида. Прежде был широко распространён на Канарских островах, ныне ареал ограничен островом Фуэртевентура, где вид обитает круглогодично. Канарский чекан достигает длины 11—12,5 см. У самцов черноватые голова и лицо с узким белым надбровьем, широким белым полу-воротничком, переходящим в белый подбородок. Верхняя часть тела серовато-коричневая, бледнее на надхвостье. Нижняя часть тела бледно-рыжевато-оранжевая; на груди небольшой участок рыжевато-оранжевого цвета. Клюв и ноги чёрные. У самок верхняя часть тела коричневатая с черноватыми прожилками, надхвостье сероватое, надбровье со слабым охристым оттенком. Нижняя часть тела кремово-коричневая; в свежем оперении верхняя часть тела более светлая и серая, а нижняя более бурая, с желтовато-коричневой окантовкой, без оранжевого оперения на груди и без белого воротника. Канарский чекан — оседлая птицы. Он селится на каменистых склонах, в оврагах с разреженной (30-50% покрытия) кустарниковой растительностью. Иногда его можно встретить в более открытых и засушливых сообществах, таких как мальпаис. Самцы поют с открытых присад, откуда птицы также любят охотиться на насекомых в полёте. Полностью открытые сообщества, судя по всему, используются только для сбора пищи для молоди. У самца тикающий крик, похожий на постукивание камешек один об другой, и высокое чириканье, как у европейского чекана. В кладке 2—5 (обычно 4) бледно-сине-зелёных с мелкими красновато-коричневыми крапинками яиц. Насиживание продолжается 13—15 дней. Птенцы оперяются через 16—18 дней. Второй выводок за год наблюдается редко, только во влажные зимы.

Kanariebuskskvätta (Saxicola dacotiae) är en fågel i familjen flugsnappare inom ordningen tättingar som enbart förekommer på ön Fuerteventura i östra Kanarieöarna.