بكاشينة مزوقة او شنقب مزوق (الاسم العلمي: Rostratula benghalensis) (بالإنجليزية: Greater Paintedsnipe) هو طائر ينتمي إلى الجوانيات (فصيلة: Rostratulidae).

Slučice pestrá (Rostratula benghalensis) je středně velký pták z čeledi slučicovití. Jde o polyandrický druh, o snůšku a mláďata se stará samec, samice je i výrazněji zbarvená. Má velký areál rozšíření zahrnující Afriku a Asii, ale ve většině areálu není běžná, přestože nejde o globálně ohrožený druh.

Die Goldschnepfe (Rostratula benghalensis) auch Bunt-Goldschnepfe oder Buntschnepfe ist eine von zwei Arten aus der Familie der Goldschnepfen. Sie ist in Afrika und Asien verbreitet und gehört zu den wenigen Vögeln, bei denen die Weibchen dominant sind und die Männchen die Aufgaben von Brutgeschäft und Jungenaufzucht übernehmen. Die in Australien vorkommende Schmuckschnepfe (Rostratula australis) wurde bis 2008 als Unterart der Goldschnepfe eingeordnet, gilt aber mittlerweile als eigenständige Art.

El aguatero bengalí (Rostratula benghalensis) es una especie de aves caradriforme de la familia Rostratulidae. Vive en los pantanos de África, India, Pakistán y el Sudeste de Asia. Es una ave zancuda de tamaño mediano. Tiene el pico largo de color castaño rojizo, ligeramente curvado hacia abajo en la punta, y un distintivo parche ocular blanco o rosado. Tiene alas redondeadas manchadas de color de ante y cola corta. El blanco del pecho se extiende en torno la parte superior del ala. Es una especie inusual, ya que presenta dimorfismo sexual invertido, la hembra es más grande y de colores más brillantes que el macho, con los lados de la cabeza, el cuello y la garganta de un rico color castaño y una banda de negra distintiva sobre el pecho. El macho es más pálido y más grisáceo. No es una especie vocal, el macho a veces emite un trino agudo, mientras que la hembra hace un sonido gutural ook, así como ruidos silbantes durante las exhibiciones de reproducción. Generalmente se encuentran cerca de los bordes de cañaverales a lo largo de las costas de marismas, pantanos, estanques y arroyos. Es tímido y retraído, escondiéndose cerca de la vegetación para que poder refugiarse o cubrirse si se les molesta. La hembra inicia el cortejo y puede aparearse con más de un macho. El macho incuba los huevos. Se alimentan de insectos, crustáceos, moluscos y semillas.

Kultakurppo (Rostratula benghalensis) on rantakanaa muistuttava kahlaaja. Lajin nimesi ja kuvaili Carl von Linné vuonna 1758. Linnun pituus on 23–26 cm, siipien kärkiväli 50–55 cm ja paino 110–200 g. Muistuttaa kurppaa, lennossa myös rantakanaa. Naaras on selvästi koirasta suurempi ja kirkkaamman värinen. Yläpuoli on ruskea, alapuoli valkoinen. Rinnassa on musta poikkivyö, ja vanhan naaraan rinta, kaula ja posket ovat punaruskeat. Kaikissa puvuissa on silmän ympärillä selvä vaalea rengas, joka ulottuu kapenevana lähelle niskaa. Koivet ovat keskipituiset, vihertävät, ja nokka on pitkä, kärkiosastaan lievästi alaspäin taipunut. Lennossa näkyy siivillä ja pyrstössä vaaleaa pilkkumaista kirjailua ja selässä 2 vaaleaa pitkittäisraitaa. Etenkin hämärissä sen lentäessä voi kuulla ”khot khot khot” ääntä. Maasta yllätettäessä se lentää vain lyhyen matkan pudottautuen kasvillisuuden suojiin. Ui hyvin allikoiden ja lampareiden yli. Soidinmenoissa naaras ja koiras seisovat vastakkain ja taivuttavat siipiään eteenpäin niin että siivenkärjet ulottuvat kaarena pään etupuolelle. Samalla ne levittävät pyrstönsä. Australiankurppoa pidettiin pitkään kultakurpon alalajina, mutta se on erotettu omaksi lajikseen 2000-luvulla tehtyjen tutkimusten perusteella. Laaja esiintymisalue ulottuu Länsi-Afrikasta Indonesiaan ja Japaniin. Afrikassa laji esiintyy useina erillispopulaatioina, Saharan pohjoispuolella ainoastaan Egyptissä Niilin suiston tuntumassa. Aasiassa esiintyminen kattaa Himalajan eteläpuolisen alueen Pakistanista Kiinan itäosiin ja Japanin eteläosiin, Filippiinit ja osan Indonesiaa. Lajia ei ole tavattu Suomessa. Lajin kanta on elinvoimainen. Laji on pääasiassa paikkalintu, mutta pohjoisimmat populaatiot Kiinassa, Japanissa ja Intiassa voivat muuttaa joitakin satoja kilometrejä etelämmäksi. Sahelin alueella esiintyy sadekausien aikaista muuttoa.

La Rhynchée peinte (Rostratula benghalensis) est une espèce d'oiseaux Charadriiformes de la famille des Rostratulidae. Elle possède une vaste aire de répartition et présente un dimorphisme sexuel inversé (la femelle étant plus colorée que le mâle). Cet oiseau mesure 23 à 26 cm et son aile pliée 12,5 à 15 cm. Les ailes sont larges et arrondies. Deux bretelles blanches se distinguent sur les côtés du manteau et arrivent jusqu'au croupion. La femelle présente en plumage nuptial une calotte brun verdâtre avec une raie sommitale dorée et des cercles orbitaux blancs encadrant de gros yeux et s'étendant sous forme d'une ligne jusqu'aux parotiques. Le reste de la tête, le cou et la poitrine sont brun roux. Cette dernière est limitée au niveau du ventre par une bordure noire s'étendant en demi-cercle jusqu'au manteau. Les parties supérieures sont vert brillant avec des dessins bruns et roux. Plusieurs scapulaires blanches, étroites et effilées forment un V sur le manteau. Le mâle est plus petit que la femelle. Il présente un plumage plus terne. Sa tête et son cou sont gris brun et striés de blanchâtre. Ses parties supérieures sont chamois doré. Le juvénile ressemble beaucoup au mâle adulte, mais les plumes des ailes sont plus grises avec les extrémités blanches et des taches chamois plus pâles. Le bec, incurvé vers l'extrémité, est brun roux pâle chez tous les oiseaux.

La beccaccia dorata maggiore (Rostratula benghalensis (Linnaeus, 1758)) è una specie della famiglia dei Rostratulidi. È diffusa in Africa e in Asia ed è uno dei pochi uccelli in cui le femmine sono dominanti ed i maschi si fanno carico dei compiti di incubazione e di allevamento dei piccoli. La beccaccia dorata australiana (Rostratula australis), presente in Australia, è stata considerata una sottospecie della beccaccia dorata maggiore fino al 2008, ma ora è considerata una specie separata.

タマシギ（珠鷸、学名:Rostratula benghalensis）とは、チドリ目タマシギ科に分類される鳥類の一種である。ちなみにタマシギ科は1属2種のみ。

호사도요(豪奢 - , Rostratula benghalensis)는 도요목 호사도요과에 속하는 새이다. 아프리카, 남아시아, 동남아시아의 습지에서 서식한다. 2005년 3월 17일 대한민국의 천연기념물 제449호로 지정되었다.

De goudsnip ( Rostratula benghalensis ) is een steltloperachtige uit de familie van de goudsnippen (Rostratulidae).

Złotosłonka bengalska, dziobówka (Rostratula benghalensis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny złotosłonek (Rostratulidae). Zasiedla Afrykę Subsaharyjską oraz południową, południowo-wschodnią i wschodnią Azję. Złotosłonka bengalska jest wielkości kosa. Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy; samica bardziej kolorowa niż samiec. Ma ona rdzawą szyję i głowę, szarzejącą ku górze. Przez wierzch głowy biegnie dosyć cienki, żółtawy pasek. Ma czarno-białą maskę. Pierś czarna z białą półobrożą, wierzch ciała szary, spód biały. Dziób początkowo szary, potem żółcieje. Samiec podobny do polskiej słonki, ale na spodzie ciała biały, posiada podobną do samiczej maskę i ma złotożółte prążki na skrzydłach. Złotosłonka bengalska mierzy 23–26 cm, w tym ogon to 4,1–4,5 cm i dziób 4,6–5,1 cm. Rozpiętość skrzydeł wynosi 50–55 cm, natomiast długość samego skrzydła 12,5–13,3 cm. Masa ciała to około 125–130 g. Złotosłonka bengalska występuje w południowej, południowo-wschodniej i wschodniej Azji oraz w Afryce Subsaharyjskiej (włączając Madagaskar), także w północnym Egipcie. Zasięg w Azji sięga na zachód do Pakistanu i na wschód po centralną Japonię, Tajwan, Filipiny i Indonezję. Zasiedla płytkie, zarośnięte mokradła, bagna oraz pola ryżowe.

A narceja-pintada-grande (Rostratula benghalensis) é uma espécie de ave limícola da pequena família Rostratulidae. Está amplamente distribuída pela África e pelo sul da Ásia e é encontrada em uma variedade de habitats úmidos, incluindo pântanos e as margens de corpos d'água maiores, como lagos e rios. Esta espécie apresenta dimorfismo sexual, sendo a fêmea maior e mais colorida que o macho. A fêmea é normalmente poliândrica, com os machos incubando os ovos e cuidando dos filhotes.

Цветной бекас (лат. Rostratula benghalensis) — вид птиц из семейства цветных бекасов (Rostratulidae). Небольшой кулик с прямым длинным клювом и с широкими короткими крыльями. Размер птицы 19—24 см. Длина крыла 11,5—14,75 см, хвоста 4—5 см, клюва 4—5,1 см, плюсны 4—4,5 см. Оперение бурое, с пестринами. Радужина жёлтая у самцов и белая у самки. Горло, зоб и шея у самки каштанового цвета. Брюхо белое, на плече проходит белого цвета поперечная полоска, переходящая в жёлтую вдоль спины. Первостепенных маховых перьев 10, первое из них сильно редуцировано. Рулевых перьев 14—16. Хвост короткий. Пальцы ног длинные и тонкие, без плавательной перепонки. Задний палец хорошо развитый, но значительно короче передних. Ведёт сумеречный или ночной образ жизни. Предпочитает в основном тростниковые болота, рвы с густой растительностью и мангровые заросли. Встречается одиночно или в небольших стаях и гнездится почти в течение всего года. Всеядная птица, но предпочитает водных насекомых и ракообразных. Гнездо строит самец. Оно плоское и хорошо замаскированное на местности. В кладке от 2 до 6 яиц. Скорлупа яиц светло-бурая с тёмными пятнами. Высиживает яйца и ухаживает за птенцами самец.

Rallbeckasin (Rostratula benghalensis) är en vadarfågel, en av tre arter i familjen rallbeckasiner. Den är en av få fågelarter som har omvänd könsordning, där den praktfulla honan uppvaktar hanen, som är den som ruvar äggen.

彩鹬（学名：Rostratula benghalensis）是一種涉禽，为彩鹬科彩鹬属的鸟类。牠廣泛分布於非洲和南亞，在各種濕地棲地中都能找到，包括沼澤以及較大水體如湖泊和河流的邊緣。這個物種具有明顯的性別二型性，雌鳥比雄鳥更大且顏色更鮮艷。雌鳥通常是多配偶的，雄鳥負責孵卵和照顧幼鳥。该物种的模式产地在亚洲。