Tesařík alpský (Rosalia alpina) je jeden z velkých tesaříků.

Der Alpenbock (Rosalia alpina) ist ein Käfer aus der Familie der Bockkäfer (Cerambycidae). Durch seinen Schutz auf europäischer Ebene ist der Alpenbock in allgemeineres Interesse gerückt. Sein Bild erscheint in verschiedenen Ländern auf Briefmarken und als Logo von Zeitschriften und Naturparks.

La rosalia alpina (Rosalia alpina) es un gran escarabajo de la familia Cerambycidae, distinguible por sus marcas características. Este insecto habita en hayedos expuestos al sol y en claros forestales.

La rosalie des Alpes (Rosalia alpina) est un grand coléoptère de la famille des Cerambycidae, reconnaissable à ses motifs distinctifs. Cet insecte vit dans les hêtraies exposées au soleil et dans les clairières.

La rosalia alpina (Rosalia alpina) è un grande coleottero della famiglia dei Cerambycidae, caratterizzato da una livrea distintiva. Questo insetto vive nelle faggete esposte al sole e nelle radure.

De alpenboktor (Rosalia alpina) is een insect uit de familie van de boktorren (Cerambycidae), en wordt ook wel alpenbok genoemd.

Nadobnica alpejska (Rosalia alpina) – chrząszcz z rodziny kózkowatych. Długość jego ciała dochodzi do 40 mm, a czułki są 1,5 do dwóch razy dłuższe u samców, niewiele dłuższe od ciała u samic. Owad jest czarny, pokryty niebieskoszarymi włoskami. Pokrywy są błękitne, a na nich widnieje sześć plam, które w zależności od osobnika mogą być w różnych kształtach. Zwykle środkowe połączone, tworzą przepaskę. Larwy tego chrząszcza rozwijają się w bukach. Występowanie: W Polsce występuje głównie w górach – najliczniej w Bieszczadach, Beskidzie Niskim, Pieninach, Górach Świętokrzyskich i na Roztoczu. W różnych miejscach spotyka się pojedyncze chrząszcze, w czasie rójki zaś – po kilkadziesiąt. Gatunek rozsiedlony w południowej i środkowej części Europy, odnotowany w Afryce Północnej, Kaukazie, Syrii i Izraelu. W środkowej Europie w starych górskich lasach bukowych na wysokości od 600 do 1500 m n.p.m. (Alpy). Wszędzie na rozproszonych, wyspowych stanowiskach. Na nizinach prawdopodobnie zawleczona z drewnem spławianym z gór. Rozmnażanie: Nadobnica to gatunek ciepłolubny, składa jaja w drewnie starych buków, a na południu Europy również jesionów, orzechów włoskich, grabów. Larwy rozwijają się 3-4 lata, żerując w drewnie i opuszczając swoje dotychczasowe mieszkanie w postaci dorosłych owadów w gorące letnie dni od połowy czerwca do września. W lipcu i sierpniu odbywa się rójka (gody), a chrząszcze można spotkać nie tylko na starych pniach w lesie, ale i na polanach i śródleśnych drogach, a nawet daleko od lasu, w tartakach i przy domach, jeśli tylko leżą tam stosy bukowego drewna. Zagrożenia: W Polsce nadobnica alpejska jest gatunkiem niezwykle rzadkim. Głównym zagrożeniem tego gatunku jest niszczenie ich naturalnego środowiska jakim są stare lasy bukowe. Zakłady wytwarzające węgiel drzewny w Bieszczadach wyrabiają go z pni bukowych, w których rozwijają się larwy tego chrząszcza. Z racji urody i rzadkości, owad ten stał się wymarzonym obiektem dla kolekcjonerów. Nadobnica alpejska podlega w Polsce ścisłej ochronie gatunkowej, jest wymieniona w Polskiej Czerwonej Księdze, figuruje również na liście gatunków chronionych programem Natura 2000.

A rosalia alpina (Rosalia alpina) é um grande besouro da família Cerambycidae, distinguível pelas suas marcas características. Este inseto vive em florestas de faias expostas ao sol e em clareiras.

Альпи́йский усач или альпийский дровосек (лат. Rosalia alpina) — жук из семейства усачей. Является единственным представителем реликтового рода (Rosalia) на территории Европы.

Alpbock (Rosalia alpina) är en art i insektsordningen skalbaggar som tillhör familjen långhorningar. == Kännetecken == Alpbocken har mycket distinktiva täckvingar med svarta fläckar och tvärband på blågrå bakgrund. Den har en långsmal kropp och ganska platt kropp med en längd på 30 till 40 millimeter. Både dess antenner och ben är långa och kraftiga. == Utbredning == Alpbocken finns i delar av mellersta Europas bergstrakter och i länderna runt Medelhavet. I Sverige har den hittats i Skåne, Blekinge, Småland, Halland och Västergötland, men det senaste fyndet av arten i Sverige gjordes år 1926 och den klassas numera av Artdatabanken som försvunnen från landet.