ببغاء كستنائي الجبهة (الاسم العلمي: Rhynchopsitta terrisi) ببغاء كبير شبيه بالمكاو من فصيلة البستاكيداي، لونه أخضر غامق، لون كتفيه أحمر غامق وجبهته كستنائية اللون، متوطن في المكسيك.

Arara hnědočelý (Rhynchopsitta terrisi) je druh papouška z čeledi papouškovitých, spolu s ararou zeleným tvoří rod Rhynchopsitta. Je endemitem Mexika. Arara hnědočelý dosahuje výšky 40 – 45 cm a hmotnosti 390 – 470 g. Je zbarven převážně zeleně, přičemž čelo a pruh nad okem jsou zbarveny tmavě červeně a horní část křídel světle červeně. Kolem oka je výrazný žlutý oční kroužek, oční duhovka je žlutá až oranžová. Zobák je černý, běháky šedé až černé. Na rozdíl od arary zeleného chybí žlutý pruh pod křídlem a zbarvení je celkově tmavší. Arara hnědočelý je endemický druh papouška, vyskytující se převážně v pohoří Sierra Madre Oriental. Žije ve vzrostlých borových, borovo-dubových a smíšených jehličnatých lesích v nadmořské výšce 2 000 až 3 500 m n. m. Vyskytuje se ve státech Coahuila, Nuevo León a Tamaulipas. Ararové hnědočelí hnízdí ve vápencových útesech poblíž tekoucí vody ve velkých koloniích. V červenci nakladou jedno až tři vejce a mláďata vylétají kolem listopadu. Sezónně migrují na krátké vzdálenosti.

Der Maronenstirnsittich (Rhynchopsitta terrisi) ist ein großer, ara-ähnlicher Papagei. Er ist dunkelgrün gefärbt, mit einer dunkelroten Schulterpartie sowie einer kastanienbraunen Stirn und einem ebensolchen Augenstreif. Im Flug erscheinen die Unterseiten der Flügel und des Schwanzes schwarz. Die Art ist in Nordost-Mexiko endemisch, wo nur noch etwa 2500 bis 3000 Exemplare in freier Wildbahn überlebt haben.

La cotorra serrana oriental (Rhynchopsitta terrisi) es una especie endémica de México de la familia Psittacidae, que vive únicamente en los bosques de coníferas de la Sierra Madre Oriental, generalmente entre los 2.500 y 3.500 m de altitud, pero en algunos casos entre 1.300 y 3.700 m s. n. m. Se alimenta de semillas de pinos. Se encuentra en peligro de extinción.

Isomäntyaratti (Rhynchopsitta terrisi) on Meksikon kotoperäinen papukaija, joka on aikaisemmin usein luokiteltu mäntyaratin alalajiksi. Lajin edellinen suomenkielinen lajinimi on tummakäpyaratti. Isomäntyaratti kasvaa 40 cm pitkäksi ja painaa 400-450 grammaa. Se muistuttaa ulkonäöltään mäntyarattia, mutta sen punaiset kuviot ovat päässä tummemmat ja se on suurempi. Suurimmaksi osaksi isomäntyaratti on vihreä. Sillä on siivissään punaiset laikut ja ptsalla ja silmän takana sen pään kuvio on tummanpunainen. Nokka on musta, jalat harmaat ja silmää ympäröivä ihoalue beige. Nuorilla silmät ovat tummat ja niiden nokassa on keskellä huomattava vaalea pystyraita. Sen elinympäristö käsittää suppean vuoristoalueen Meksikon itäosassa Nuevo Leónin osavaltiossa. Robert Thomas Moore kuvaili lajin holotyypin Galeanasta Sierra Potosísta 1947. Kansainvälinen luonnonsuojeluliitto on arvioinut isomäntyarratin erittäin uhanalaiseksi lajiksi. Intensiivinen laiduntaminen ja maanviljelyn lisääntyminen ovat tuhonneet ja heikentäneet metsää sen lisääntymisalueella. Vuosittain toistuvissa metsäpaloissa palaa laajoja alueita, ja palaneen mäntymetsän tilalle kasvaa piikkipensaikkoa. Kuivuus ruokkii tulipaloja ja kuivattaa luonnollisia vesilähteitä.

La Conure à front brun (Rhynchopsitta terrisi) est une espèce d'oiseaux de la famille des Psittacidae. Longtemps considéré comme une sous-espèce de la Conure à gros bec (R. pachyrhyncha), cet oiseau s'en distingue par son plumage vert plus intense et foncé et par une coloration violet rouge des marques qui agrémentent celui-ci. Son aire restreinte s'étend à travers une petite zone de la Sierra Madre orientale (Mexique).

Il pappagallo frontemarrone (Rhynchopsitta terrisi Moore, 1947) è una specie di pappagallo, appartenente al genere Rhynchopsitta.

De grote araparkiet (Rhynchopsitta terrisi) is een vogel uit de familie Psittacidae (papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld). De vogel werd in juli 1946 ontdekt tijdens een Amerikaanse wetenschappelijke expeditie in de Oostelijke Sierra Madre in Mexico en in 1947 beschreven en vernoemd naar Terris Moore, een bestuurslid van een museum die deze expeditie mogelijk had gemaakt. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort.

Meksykana kasztanowoczelna, meksykanka kasztanowoczelna (Rhynchopsitta terrisi) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Jest endemitem we wschodnim Meksyku; zagrożona wyginięciem. Meksykany kasztanowoczelne występują na niedużym obszarze (o powierzchni 1900 km²) we wschodnim Meksyku, a dokładniej w łańcuchu górskim Sierra Madre Wschodnia na wysokości od 2000 do 3500 m n.p.m. Ptaki te zamieszkują lasy, w których dominują sosny (Pinus). Rosną w nich także jodły (Abies) oraz dęby (Quercus). Meksykana kasztanowoczelna mierzy 40–45 cm długości oraz waży 392–468 g (inne źródło: 400–450 g). W upierzeniu dominuje kolor zielony. Nazwa gatunkowa w wielu językach (w tym polskim) odnosi się do kasztanowej barwy czoła. Ramiona i uda są ciemnoczerwone. Ogon jest długi oraz klinowato zakończony. Dziób jest czarny. Oczy są żółtopomarańczowe, otoczone nagą, brązowożółtą obrączką. Brak widocznego dymorfizmu płciowego. Młode osobniki różnią się od dorosłych brakiem kasztanowej barwy, mniejszą ilością czerwonego, bladszym dziobem oraz brązowymi oczami. Meksykany kasztanowoczelne odżywiają się głównie nasionami sosen: sosny arizońskiej (Pinus arizonica), Pinus greggii, Pinus teocote, sosny Montezumy (Pinus montezumae) i Pinus cembroides, a także jodły (Abies). W skład ich diety wchodzą również żołędzie dębów oraz kwiaty, nasiona i nektar agaw należących do gatunku Agave macroculnis. Większość meksykan kasztanowoczelnych prawdopodobnie prowadzi koczowniczy tryb życia. Najbardziej aktywne są o świcie oraz po południu. Są obserwowane na ścianach klifów. Najwięcej osobników przebywa na nich między godziną 9:00 a 11:00. Ptaki te są towarzyskie i hałaśliwe. W celu poszukiwania pożywienia latają do 40 km.

O Papagaio-de-fronte-castanha (Rhynchopsitta terrisi) é um papagaio grande, semelhante a uma arara. É verde-escuro com ombros vermelho-escuros e uma testa e risca ocular castanhas. A parte inferior das asas e da cauda parece preta durante o voo. A espécie é endémica do nordeste do México, onde restam apenas cerca de 2500 a 3000 aves na natureza.

Rhynchopsitta terrisi (лат.) — вид птиц из семейства попугаевых. Эндемики Мексики, обитают в горах Восточная Сьерра-Мадре на севере страны. Крупные длиннохвостые попугаи. Окрас преимущественно ярко-зелёный с темно-коричневыми и красными деталями. У взрослой особи темный клюв и оранжево-желтые радужки, окруженные желтовато-белым кольцом, а также темно-серые пальцы ног. Длина тела 40-45 см. Питаются в основном семенами растений из рода Pinus, но также нектаром, цветами и плодами (агава). Очень социальны, живут колониями. Гнездятся в отверстиях в известняковых скалах. В кладке 1-4 яйца.

Tallparakit (Rhynchopsitta terrisi) är en utrotningshotad fågel i familjen västpapegojor inom ordningen papegojfåglar. Den förekommer enbart i bergstrakter i östra Mexiko.

Rhynchopsitta terrisi, Rhynchopsitta cinsine bağlı bir kuş türüdür.