الشرشور الصحراوي او الحسون الصحراوي (الاسم العلمي: Rhodospiza obsoleta) هو شرشور كبير يوجد في جنوب أوراسيا. يستوطن الصحاري والهِضاب والوديان.

Hýl černozobý (Rhodospiza obsoleta), někdy nazývaný hýl Lichtensteinův, je velký hnědý pěnkavovitý pták vyskytující se v jižní Eurasii. Jeho taxonomie je nejasná a dříve byl řazen do rodů Fringilla, Bucanetes, Carduelis a Rhodopechys. Má průměrné rozpětí křídel 26 centimetrů. Disponuje silným černým zobákem, černo-bílými letkami a rýdovacími pery a na každém křídle má růžový pruh. Samice je zbarvena matněji než samec, jinak jsou však dospělí jedinci obou pohlaví v barevném vzoru podobní. Hýl černozobý je skutečně obyvatelem pouští v oblastech s dostupnou vodou, ale lze jej nalézt i v nízkých horách, podhůřích a obdělávaných údolích. Tento druh kromě lokálních přesunů nemigruje. Hýlové pouštní se shromažďují v blízkosti venkovských a odlehlých lidských sídel, přičemž ideálním stanovištěm je dobře zavlažovaný sad v jinak vyprahlé krajině. Lze jej zastihnout při krmení ve velkých hejnech vlastního druhu nebo ve smíšených hejnech pěnkav. Živí se semeny a příležitostně hmyzem. Hnízdění probíhá na jaře na stromech, často v ovocných sadech, a samice snáší a inkubuje 4 až 6 světle zelených, lehce kropenatých vajec.

Der Weißflügelgimpel (Rhodospiza obsoleta) ist eine Finkenart aus der Unterfamilie der Stieglitzartigen. Er kommt vom Nahen Osten bis in den Nordwesten von China vor. Die monotypische Art, deren taxonomische Einordnung lange umstritten war, wurde in der Vergangenheit in die Gattungen Fringilla, Bucanetes, Carduelis sowie Rhodopechys gestellt. Zurzeit (2018) stellt sie die einzige Art der Gattung Rhodospiza dar. Sie wird von der IUCN als nicht gefährdet (least concern) eingestuft.

El camachuelo desertícola (Rhodospiza obsoleta) es una especie de ave paseriforme de la familia Fringillidae propia de las regiones áridas y semiáridas de Asia. Su taxonomía es confusa, y también ha sido situado formalmente en los géneros Fringilla, Bucanetes, Carduelis y Rhodopechys. Es un fringílido marrón de gran tamaño. Tiene una envergadura media de veintiséis centímetros. Posee un robusto pico negro, alas rémiges y réctrices blancas y negras, y una banda rosácea en cada ala. La hembra es de colores más apagados que el macho, aunque los ejemplares adultos de ambos sexos poseen un patrón de color muy similar. Se ha convertido en un residente del desierto, en áreas donde hay disponibilidad de agua, pero también puede encontrarse en montes bajos, pequeñas colinas, y valles cultivables. Se alimenta de semillas y ocasionalmente insectos. Anida en los árboles en primavera, normalmente en huertos de árboles frutales, donde la hembra incuba de cuatro a seis huevos.

Peltotulkku (Rhodospiza obsoleta), myös Rhodopechys obsoletus, on viherpeipon kokoa oleva peippolintu. Linnun pituus on noin 14,5 cm, siipien kärkiväli 25–27,5 cm ja paino 17,5–28 g. Kooltaan ja rakenteeltaan muistuttaa viherpeippoa mutta höyhenpuku aivan erivärinen: vaalean hiekanruskea, maha valkoinen, siivillä ja pyrstössä valkoista ja mustaa. Siipien yläpeitinhöyhenet ovat osittain ruusunpunaiset, koiraalla kirkkaammat. Koiraan nokka ja ohjas ovat mustat, naaraan ja nuoren linnun ruskea. Laulu muistuttaa hieman sekä viherpeipon että hempon laulua. Lajin taksonomia on epäselvä. Se on luettu kuuluvaksi sekä Rhodospiza, Rhodopechys, Fringilla ja Bucanetes -sukuihin. Lichtenstein antoi lajille alun perin nimen Fringilla obsoleta, Jean Cabanis Bucanetes obsoletus 1851 ja Richard Bowdler Sharpe nimesi lajin Rhodospiza obsoletaksi 1888. Uusin tutkimustulos, joka perustuu lajin DNA:han, osoittaa lajin olevan ennemminkin sukua viherpeipolle ja muille tiklien (Carduelis) suvun lajeille. Peltotulkku elää Aasiassa, paikoin Turkissa, Lähi-idässä ja Arabian niemimaalla sekä niistä itään Kaspianmeren ympäristöön ja Kiinaan saakka. Lajin kanta on elinvoimainen, Euroopan puolella arvioidaan esiintyvän 6 000–12 000 yksilöä. Lajia ei ole tavattu Suomessa. Avoimet kuivat maat, joilla kasvaa hajanaisia puuryhmiä ja pensaita. Puutarhat, viljelymaat, tienvarret. Vaatii jonkinlaisen vesistön läheisyyttä.

Le Roselin de Lichtenstein (Rhodospiza obsoleta) est une espèce de passereaux de la famille des Fringillidae, l'unique représentante du genre Rhodospiza. L'espèce Rhodospiza obsoleta a été décrite par l'ornithologue allemand Martin Lichtenstein en 1823, sous le nom initial de Fringilla obsoleta. Sud-est de la Turquie, Proche-Orient (Syrie, Jordanie, Israël), extrême nord-ouest de l’Arabie Saoudite, Irak, Iran, Afghanistan, Pakistan (Balouchistan), Turkménistan, sud-est du Touzbek, sud-est du Kazakhstan, Tadjikistan, Kirghizistan, Tien-Chan, Sinkiang, monts Kouen Louen, sud-ouest de la Mongolie. Cet oiseau est inféodé aux plaines et aux montagnes couvertes de steppes mais il a besoin de zones plantées de quelques arbres comme les rives des cours d’eau, les vergers irrigués, les jardins des villes et les rangées d’arbres le long des routes en Asie centrale. Pour l’Inde et le Pakistan, Ali & Ripley (2001) rapportent qu’il affectionne particulièrement les vergers, les champs en friche et les zones couvertes de plantes herbacées. En Chine, il habite les zones semi-arides parsemées de buissons et visite les jardins ou les champs cultivés mais évite les déserts pierreux et sableux (MacKinnon & Phillipps 2000).

Il trombettiere del Lichtenstein o trombettiere del deserto (Rhodospiza obsoleta (Lichtenstein, 1823)) è un uccello passeriforme della famiglia dei Fringillidi: esso rappresenta l'unica specie ascritta al genere Rhodospiza Sharpe, 1888. Misura 15 cm di lunghezza, per 17-28 g di peso e 26 cm di apertura alare. Si tratta di uccelli dall'aspetto massiccio e robusto, muniti di testa arrotondata, grosso becco conico e tozzo, ali allungate e coda dalla punta lievemente forcuta. Il piumaggio, pur non essendo particolarmente appariscente, presenta evidente dimorfismo sessuale: la livrea del maschio, infatti, è quasi completamente di un mimetico color sabbia, più tendente al giallino sul petto, mentre ventre e sottocoda sono bianco, ali e coda sono nere con orli delle penne bianchi (le prime presentano inoltre copritrici di un caratteristico colore rosa, sfumature del quale sono evidenti anche sul codione) e fra i lati del becco e gli occhi è presente una mascherina anch'essa di colore nero. Le femmine, invece, presentano colorazione più sobria, dominata dalle tonalità del grigio-bruno (più carico su faccia e dorso), col rosa alare che è solo accennato. In ambedue i sessi il becco è nero, gli occhi sono di colore bruno scuro e le zampe sono di color carnicino.

De vale woestijnvink (Rhodospiza obsoleta; synoniem: Rhodopechys obsoletus) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen).

Czarnodziobek (Rhodospiza obsoleta) – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w południowo-zachodniej (głównie Bliski Wschód) i środkowej Azji (aż po Chiny). Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 14,5–15 cm, masa ciała 17–28 g. Wymiary szczegółowe (dla nieokreślonej liczby ptaków obojga płci): długość skrzydła 81–92 mm, długość dzioba (od nasady w czaszce) 13–14 mm, długość skoku 16–18 mm, długość ogona 54–65 mm. Czarnodziobki to smukłe ptaki o dominacji barwy piaskowej w upierzeniu. Odznaczają się skrzydła i ogon, a w lecie również czarny dziób. Skrzydła są stosunkowo długie. Dziób mocny, raczej krótki. Wokół nozdrzy występują krótkie szczecinki. Głowa, płaszcz, gardło i pierś mają barwę piaskowobrązową (płaszcz nieco ciemniejszą). Kantarek i nasada dzioba są u samca czarne, samicę odróżnia brak maski. Brzuch i pokrywy podogonowe białe. Boki ciała i pokrywy nadogonowe gliniastobrązowe. Pokrywy skrzydłowe mniejsze i średnie mają barwę piaskowordzawą, zaś większe – ciemnobrązową, na skrajach różową. U samic intensywność i zasięg różowej barwy są mniejsze. Lotki są czarne z białymi i różowymi krawędziami chorągiewek zewnętrznych. Na złożonym skrzydle dostrzec można biało-różowe pole. Sterówki czarne, zwieńczone szerokim białym pasem. Samice są ogólnie jaśniejsze. Tęczówka brązowa. Dziób u samców w porze lęgowej czarniawy, ciemnobrązowy, zaś u samców poza sezonem lęgowym i samic – od żółtobrązowego po brązowy. Nogi i stopy brązowe, różowawe.

O verdilhão-do-deserto ou asa-rosada (Rhodospiza obsoleta) é um Passeriforme acastanhado da família Fringillidae. Também classificado como Carduelis obsoleta e Rhodopechys obsoletus. Tem uma envergadura entre asas de 26 cm, asas pretas e brancas com uma barra cor-de-rosa, cauda preta e branca, bico preto e grosso, corpo acastanhado, com as partes inferiores mais claras, quase branco-acastanhadas.. A fêmea é parecida com o macho, mas as cores são mais baças. A fêmea põe 4-5 ovos azulados com pintas castanho-escuras ou negras, num ninho em forma de taça, construído com caules de plantas de uma forma um pouco desordenada, forrado no interior com fibras vegetais, mas sem pêlos nem penas (Roberts, 1992). O ninho pode ser construído numa árvore, mesmo em pomares, ou num arbusto. É um pássaro residente, apenas migra localmente. Afeganistão; noroeste e norte da China (Sinquião, Mongólia Interior, Gansu); nordeste do Egito; Irão; norte do Iraque; Israel; Jordânia central; sul, este e centro do Casaquistão; Quirguistão; Paquistão (Baluchistão); Palestina; norte da Arábia Saudita; Síria; Tajiquistão; sudeste da Turquia; Turquemenistão. O verdilhão do deserto é um habitante das regiões semi-áridas semeadas de moitas, das planícies e montanhas cobertas de estepes, mas perto de áreas cultivadas, de zonas arborizadas, de pomares e jardins, com cursos de água, da qual necessita.

Буланый вьюрок (лат. Rhodospiza obsoleta) — вид птиц из семейства вьюрковых. У самца мантия, голова, горло и зоб бледные буровато-песочные, спина несколько темнее груди. Уздечка и перья у основания клюва чёрные. Брюшко и подхвостье белые. Надхвостье и бока тела глинисто-коричневые. Маховые чёрные, с белыми и розовыми каемками на наружных опахалах, которые образуют посередине сложенного крыла большое розовое пятно, ближе к вершине — белое. Самка светлее самца. Маховые и рулевые тёмно-бурые с белыми каемками. Розовое пятно на крыле бледнее, чем у самца. Уздечка и перья у основания клюва охристо-песочные. Молодые окрашены как самки, большие верхние кроющие крыла бурые с рыжевато-жёлтыми вершинами. Клюв светлый, грязно-жёлтый, чернеющий зимой. Вес птицы: 17,5—28 г. Населяет запад Китая, Афганистан, южный и северо-западный Иран, многочислен в южной Туркмении, в низких частях Таджикистана, в пустынях Узбекистана и южного Казахстана (к северу до низовьев Сырдарьи, Прибалхашья, Чуйской долины, долины Арыси). Буланый вьюрок во многих частях ареала живёт почти оседло. Например, в ряде пунктов Средней Азии и в Кашгарии он держится круглый год, в других местах предпринимает незначительные сезонные кочёвки. Зимою он иногда появляется стаями и за пределами гнездового ареала как к северу, так и далеко к югу и к юго-западу от его границы — в долине Сырдарьи, в Ираке и даже на юге Израиля .

Ökenfink (Rhodospiza obsoleta) är en fågel i familjen finkar inom ordningen tättingar. Den hittas i bergstrakter från Turkiet till Pakistan och norra Kina.

Boz alamecek (Rhodospiza obsoletus), güney Avrasya'da bulunan büyük ve kahverengi bir alamecek türü.

巨嘴沙雀（学名：Rhodospiza obsoleta）为燕雀科巨嘴沙雀属的唯一一种鸟类。分布于俄罗斯、伊朗、阿富汗、伊拉克、蒙古、印度以及中国大陆的新疆、青海、甘肃、内蒙古等地，多栖息于地面、常生活于平原、旷野、果园和溪旁的地上以及或高原、山麓、山谷等的柳丛、灌丛、小树和人工林中。该物种的模式产地在烏茲別克布哈拉。