Tangara nachová (Ramphocelus bresilia) je druh ptáka z čeledi tangarovitých. Je endemitem východní Brazílie a dalekého severovýchodu Argentiny, kde se vyskytuje v pobřežní oblasti od státu Paraíba směrem na jih až po Santa Catarinu a provincii Misiones. Švédský přírodovědec Carl Linné popsal tento druh v roce 1766 ve dvanáctém vydání svého díla Systema Naturae pod binomickým názvem Tanagra bresilia. Nyní je řazen do rodu Ramphocelus, který zavedl francouzský zoolog Anselme Gaëtan Desmarest v roce 1805. Tangara nachová je typickým zástupcem své čeledi, vyznačuje se silným zobákem a pohlavním dimorfismem v opeření. Měří 18 cm na délku a váží 28–35,5 g. Opeření samce je jasně červené s černými křídly a ocasem, přičemž zobák je shora černý a zespodu světlý. Samice je převážně šedohnědá s hnědočerveným břichem a hrudí. Tento frugivorní pták se snadno vyskytuje ve svém přirozeném biomu všude tam, kde je dostatek potravy, a při jejím obhajování se chová agresivně vůči jiným ptačím druhům. K jeho biotopům patří neúplně zalesněné křovinaté oblasti, včetně pobřežních křovin, lesních mýtin a okrajů, bažin, zahrad a městských parků. V některých oblastech početnost druhu klesla kvůli odchytu pro obchod s klecovými ptáky, ale tangara nachová je tolerantní k narušeným stanovištím a není považována za ohroženou vyhynutím. Je všežravá, konzumuje dužnaté plody, semena a hmyz. Hnízdí v miskovitých hnízdech skrytých v listoví, kam klade dvě až tři zeleno-modrá vajíčka s černými skvrnami.

Die Brasiltangare (Ramphocelus bresilia, Syn.: Ramphocelus bresilius), die auch Purpurtangare genannt wird, ist ein Vogel aus der Gattung der Samttangaren (Ramphocelus). Sie lebt im südöstlichen Brasilien in feuchten, offenen Waldlandschaften, an Waldrändern, in Sekundärwäldern, an Flussufern und Plantagen. Die Geschlechter der Brasiltangaren sehen unterschiedlich aus. Die Weibchen sind bräunlich mit dunklerem, kastanienfarbenen Kopf, Flügeln und Schwanz. Männliche Tiere sind intensiv rot mit schwarzen Flügeln und Schwanz. Der Schnabel der Männchen ist schwarz. Am Unterschnabel schließt sich ein auffallender weißer Fleck an. Brasiltangaren werden etwa 18 Zentimeter lang. Die Vögel ernähren sich von Früchten und Insekten. Die nur zur Fortpflanzungszeit paarweise lebenden Vögel bauen ihre Nester aus den Scheinwurzeln (Rizomophoren) epiphytisch auf Bäumen wachsender Pilze der Gattung Marasmius. Ihr Gelege besteht aus zwei Eiern, die in 12 bis 14 Tagen allein vom Weibchen ausgebrütet werden. Die Jungen erreichen nach etwa 15 Monaten die Geschlechtsreife. Die Lebenserwartung der Brasiltangaren beträgt mehr als zehn Jahre. Im brasilianischen Bundesstaat Minas Gerais überschneidet sich ihr Verbreitungsgebiet mit dem der nah verwandten Purpurtangare (Ramphocelus carbo). Beide Arten bilden dort Hybriden. Ex situ werden Brasiltangare weltweit in 51 zoologischen Einrichtungen mit einem Schwerpunkt in Europa gehalten. Die Zucht im Rahmen der Europäischen Erhaltungszuchtprogramme (EEP) wird von Dominik Fischer im Zoo Wuppertal koordiniert.

La tangara brasileña, fueguero escarlata (en Argentina) o sangretoro brasileño (Ramphocelus bresilius), es una especie de ave paseriforme de la familia Thraupidae, perteneciente al género Ramphocelus. Es endémica de la región costera del este de Brasil y una población aislada en el extremo noreste de Argentina. Se distribuye por una larga faja costera desde el noreste (Rio Grande do Norte) hasta el sur de Brasil (Santa Catarina). Aparentemente ha expandido su territorio localmente hacia algunas localidades más al interior. Existe una población en la provincia de Misiones en el extremo noreste de Argentina. Esta especie es bastante común en sus hábitats naturales, las restingas o cordones litorales del Atlántico, incluyendo también los bosques húmedos, bosques antiguos muy degradados y matorrales secos, tropicales o subtropicales, de tierras bajas, principalmente por debajo de los 400 m de altitud, pero llegando hasta los 800 m. Frugívoro, es fácil de encontrar en su bioma natural, donde haya suficientes alimentos disponibles. Tiende a comportarse de manera agresiva hacia otras especies de aves al reclamar la comida. Puede aparecer en las ciudades y se le ve en las inmediaciones del cerro Pan de Azúcar en Río de Janeiro o en la Pista Cláudio Coutinho, que bordea el parque, en la base de la montaña.

Le Tangara du Brésil (Ramphocelus bresilius), aussi appelé Tangara écarlate, est une espèce d'oiseaux de la famille des Thraupidae. Cet oiseau mesure 18 cm.

La Tanagra del Brasile (Ramphocelus bresilia) è una specie di uccello appartenente alla famiglia Thraupidae. È endemica del Brasile orientale e dell'estremo nord-est dell'Argentina, diffusa nella regione costiera da Paraíba verso sud fino a Santa Catarina e Misiones. Il naturalista svedese Carl Linnaeus descrisse la Tanagra del Brasile nel 1766 nella dodicesima edizione del suo Systema Naturae, coniando il nome binomiale Tanagra bresilia. Attualmente è classificata nel genere Ramphocelus, introdotto dallo zoologo francese Anselme Gaëtan Desmarest nel 1805. La Tanagra del Brasile è un tipico membro della famiglia, caratterizzato da un becco robusto e un piumaggio sessualmente dimorfico. Misura 18 cm di lunghezza e pesa tra i 28 e i 35,5 g. Il piumaggio del maschio è rosso brillante con ali e coda nere, mentre il becco è nero superiormente e chiaro inferiormente. La femmina è prevalentemente grigio-marrone con ventre e petto bruno-rossastri. Uccello frugivoro, si trova facilmente nel suo bioma naturale ovunque vi sia cibo a sufficienza, tendendo a comportarsi in modo aggressivo verso altre specie di uccelli durante la contesa per il nutrimento. I suoi habitat includono aree arbustive non forestali, tra cui macchia costiera, radure e margini forestali, paludi, giardini e parchi cittadini. La specie ha subito un declino in alcune aree a causa della cattura per il commercio di uccelli in gabbia, ma è tollerante verso gli habitat disturbati e non è considerata a rischio di estinzione. La Tanagra del Brasile è onnivora e si nutre di frutti polposi, semi e insetti. Nidifica costruendo un nido a forma di coppa nascosto tra il fogliame, dove depone da due a tre uova verde-azzurre macchiate di nero.

De rode tangare (Ramphocelus bresilia, syn.: Ramphocelus bresilius) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

Tapiranga purpurowa (Ramphocelus bresilia) to gatunek ptaka z rodziny tanagrowatych. Jest endemitem wschodniej Brazylii oraz skrajnie północno-wschodniej Argentyny, występującym w regionach przybrzeżnych od stanu Paraíba na południe aż po Santa Catarinę i prowincję Misiones. Szwedzki przyrodnik Karol Linneusz opisał ten gatunek w 1766 roku w dwunastym wydaniu swojego dzieła Systema Naturae, nadając mu nazwę Tanagra bresilia. Obecnie gatunek ten jest zaliczany do rodzaju Ramphocelus, wprowadzonego przez francuskiego zoologa Anselme'a Gaëtana Desmaresta w 1805 roku. Tapiranga purpurowa jest typowym przedstawicielem swojej rodziny, charakteryzującym się masywnym dziobem i dymorfizmem płciowym w upierzeniu. Osiąga 18 cm długości i waży 28–35,5 g. Upierzenie samca jest jaskrawoczerwone z czarnymi skrzydłami i ogonem, a dziób jest czarny od góry i jasny od dołu. Samica jest głównie szarobrązowa z brązowo-czerwonym brzuchem i piersią. Jako ptak owocożerny, łatwo występuje w swoim naturalnym biomie wszędzie tam, gdzie dostępna jest wystarczająca ilość pożywienia, wykazując agresję wobec innych gatunków ptaków podczas walki o pokarm. Jej siedliska obejmują obszary krzewiaste, w tym zarośla przybrzeżne, polany i skraje lasów, bagna, ogrody oraz parki miejskie. Populacja gatunku spadła w niektórych regionach z powodu odłowu na handel ptakami klatkowymi, jednak tapiranga purpurowa dobrze znosi siedliska przekształcone przez człowieka i nie jest uważana za zagrożoną wyginięciem. Jest wszystkożerna, żywi się soczystymi owocami, nasionami i owadami. Gniazduje, budując kielichowate gniazdo ukryte w listowiu, w którym składa dwa do trzech zielonkawo-niebieskich jaj z czarnymi plamkami.

O tiê-sangue (cientificamente denominado Ramphocelus bresilia, no século XX denominado Ramphocelus bresilius) é uma espécie de ave passeriforme da família dos traupídeos, pertencente ao gênero Ramphocelus e endêmica do leste do Brasil e do extremo nordeste da Argentina (Misiones); também conhecido popularmente como sangue-de-boi, canário-baêta, xau-baêta, tapiranga, brasil, prebiquim, tiê-berne, tiê-fogo, tiê-piranga, tiê-sangue-do-centro e tiê-vermelho. Na taxonomia de Sibley-Ahlquist é colocado entre os fringilídeos. É um pássaro endêmico de florestas de Mata Atlântica, em mangues, restingas e habitats moderadamente antrópicos da região oriental do Brasil, entre os estados do Rio Grande do Norte e Santa Catarina; mais frequente em áreas costeiras arborizadas e capoeiras até altitudes de 1.000 m. Possui uma população isolada no extremo nordeste da Argentina, na província de Misiones. Foi classificada em 1766, por Carolus Linnaeus, sendo considerada a ave símbolo da Mata Atlântica e uma das mais espetaculares do mundo por sua plumagem vermelha, no macho; sendo listada pela União Internacional para a Conservação da Natureza como espécie pouco preocupante. De acordo com Hilty (2016), ela mede entre 18 e 19 centímetros de comprimento e pesa entre 27.9 e 35.5 gramas. Sua denominação binomial, Ramphocelus bresilia, significa "pássaro brasileiro com bico côncavo".

Бразильская расписная танагра (лат. Ramphocelus bresilia) — вид птиц из семейства танагровых. Выделяют два подвида. Видовое название дано в честь Бразилии. Обитают в Бразилии и на крайнем северо-востоке Аргентины. Длина тела 18 см. Имеют тяжелый клюв, нижняя челюсть сильно расширена в основании. У номинативного подвида самцы в основном ярко-красного цвета, перья на голове, шее и горле короткие, густые, спина немного темнее, чем остальное оперение, а центральная часть спины иногда с небольшим количеством чёрного (перья у основания чёрные); крыло и хвост чёрные, срединные надкрылья иногда с малозаметными красными кончиками; цвет радужных оболочек красновато-коричневый; клюв преимущественно черноватый, базальная половина нижней челюсти блестит белым; ноги от тускло-коричневого до темно-серого цвета. Самка довольно невзрачная, преимущественно серовато-коричневая на голове, горле, шее и всей верхней части тела, включая кроющие крыла, маховые перья и хвост; передняя часть макушки и круп слегка окрашены в красноватый оттенок; серовато-коричневый цвет горла сливается с тусклым коричневато-красным на грудке, брюшке и подхвостье; клюв темновато-коричневый. Неполовозрелый самец похож на самку, но клюв у него чёрный (не буроватый); более старшие неполовозрелые особи на втором году жизни приобретают яркое красно-чёрное оперение взрослого самца, но могут иметь темные пятна на спине, крупе и надхвостье. Представители подвида dorsalis похожи на птиц из номинативного подвида, но спина самца более тёмно-красная.

Brasilientangara (Ramphocelus bresilius) är en fågel i familjen tangaror inom ordningen tättingar.

Brezilya tangarası (Ramphocelus bresilia), Tangaragiller (Thraupidae) familyasından bir kuş türü. Arjantin ve Brezilya'da yaşar.