Pyrura modrobradý (Pyrrhura cruentata) je druh papouška z čeledi papouškovitých. Pyrura modrobradý se vyskytuje ve východní Brazílii, a to ve státech Bahia, Espírito Santo, Minas Gerais a Rio de Janeiro. Nyní je jeho výskyt velice roztroušen a často se vyskytuje pouze v přírodních rezervacích. Žije ve vlhkých lesích do nadmořské výšky 960 metrů. Pyrura modrobradý je vysoký 30 cm a váží 90 g. Je to pestře zbarvený papoušek. Převážně je zelený, zelená jsou křídla, tváře, záda, stehna a prostor nad břichem. Jinak je temeno hlavy černé, prostor pod okem červený, hruď světle modrá, břicho a přední část ocasu červené, prostor za hlavou žlutooranžový, konce křídel modré, zadní část ocasu zelenožlutá. Zobák je celý černý, běháky tmavě šedé, oko černé se světle žlutou duhovkou a černý či bílý oční kroužek. Mezi samicí a samcem neexistuje žádný pohlavní dimorfismus, k určení pohlaví jsou tedy potřeba testy DNA nebo endoskopie. Pyrura modrobradý hnízdí v dutinách stromů, kam naklade čtyři až sedm vajec. Samice sedí na vejcích 22 dní, dokud se nevylíhnou mláďata. Ta vylétávají po pěti týdnech od vylíhnutí.

Der Blaulatzsittich (Pyrrhura cruentata) gehört zu den in Südamerika beheimateten Rotschwanzsittichen. Der Blaulatzsittich ist mit ca. 30 cm Länge die größte Art der Gattung Rotschwanzsittiche. Das Gefieder ist allgemein grün gefärbt, der Scheitel schwärzlich, Augenregion und Ohrdecken rotbraun, die unteren Wangen grün und der seitliche Nacken gelblich gefärbt. Charakteristisch ist der namensgebende blaue Latz, der bis zum Hinterkopf reicht. Bauchfleck (bei manchen Tieren undeutlich) und Bürzel sind rot und die Außenfahnen der Handschwingen blau. Die Schwanzfedern sind auf der Oberseite oliv und auf der Unterseite braunrot. Der Schnabel und der nackte Augenring sind schwärzlich, die Iris gelblich, die Beine grau. Es gibt keinen Geschlechtsdimorphismus. Männchen und Weibchen sind im Aussehen nicht zu unterscheiden. Das Gefieder der Jungvögel ist matter mit weniger rot am Flügelbug, die Scheitelfedern besitzen noch hellrote Säume und auch die Ohrgegend ist noch rötlich gefärbt. Die Iris ist dunkel. Die deutlichen Unterschiede zu den anderen Vertretern der Gattung in Färbung und Größe machen ihn einzigartig in dieser Gattung. Blaulatzsittiche bewohnen im Osten Brasiliens (Bundesstaaten Bahia, Espírito Santo, Minas Gerais und Rio de Janeiro) primäre Regenwälder und Waldränder, in der Regel unterhalb von 400 m, in Minas Gerais mitunter bis in Höhen von 960 m. Manchmal ist die Art auch in Rodungsgebieten und gelegentlich auf landwirtschaftlichen Nutzflächen zu sehen. Das Verbreitungsgebiet ist stark fragmentiert und auf isolierte Gebiete zusammengeschrumpft. Über die Lebensweise im Freileben ist wenig bekannt, da sie wegen ihrer Tarnfarbe und ihres ruhigen Verhaltens nur schwer zu beobachten sind. Sie leben in Gruppen von 4 bis 10 Vögeln zusammen, bilden aber auch größere Schwärme, besonders an Nahrungsplätzen. Sie ernähren sich vorwiegend von Samen und Baumfrüchten, zum Beispiel von Ameisenbäumen (Cecropia) und Trema micrantha, suchen gelegentlich aber auch Getreidefelder auf. Sie sind nicht standorttreu, außerhalb der Brutzeit wandern sie auf der Suche nach Nahrung auch in andere Gebiete ab. Blaulatzsittiche brüten vermutlich während September und Oktober und legen 2 bis 4 Eier in eine Baumhöhle. Ihr Brutverhalten ist noch weitestgehend unbekannt.

El perico grande o cotorra tiriba (Pyrrhura cruentata) es una especie de ave psittaciforme de la familia de los loros (Psittacidae) que solo habita ciertas selvas costeras de Brasil.

Sinirinta-aratti (Pyrrhura cruentata) on Brasilian kotoperäinen papukaija. Lajin aiempi suomenkielinen lajinimi on sinikurkkuaratti. Sinirinta-aratti kasvaa 30 cm pitkäksi ja painaa 90 grammaa. Sillä on värikäs höyhenpeite: vihreää, sinistä, punaista, keltaista ja mustaa. Sinirinta-aratti elää Itä-Brasiliassa Bahiasta Rio de Janeiroon. Lajin holotyypin kuvaili Maximilian zu Wied-Neuwied Rio de Janeirosta 1820. Laji oli aiemmin yleinen suuressa osassa Kaakkois-Bahiaa, Espírito Santossa, Itä-Minas Geraisissa ja Rio de Janeirossa. Nykyään se on käytännössä kuollut sukupuuttoon suojeltujen metsäalueiden ulkopuolella. Kansainvälinen luonnonsuojeluliitto on arvioinut sinirinta-aratin vaarantuneeksi lajiksi. Laaja ja jatkuva metsänraivaus on johtanut elinalueen pirstaloitumiseen. Pyynti häkkilinnuiksi oli intensiivistä 1970- ja 1980-luvuilla, mutta lainsäädäntö ja valvonta ovat vähentäneet kauppaa huomattavasti, ja luonnosta pyydystettyjä yksilöitä tavataan harvoin myynnissä.

La Conure tiriba ou Conure à poitrine bleue (Pyrrhura cruentata) est une espèce d'oiseau appartenant à la famille des Psittacidae. Cet oiseau mesure environ 30 cm pour une masse de 90 à 100 g. Il s'agit donc de l'espèce la plus grande et la plus lourde du genre. Son plumage présente une prédominance verte. Contrairement aux autres espèces du genre Pyrrhura, sa poitrine n'arbore pas d'écailles. Le front, la calotte et la nuque sont marron noirâtre avec des flammèches chamois. Les lores et les couvertures auriculaires sont rouge orangé. Le bas des joues est vert clair. La gorge et le haut de la poitrine sont nuancés de bleu azur, coloration se retrouvant sous forme d'un liseré au niveau de la nuque. L'abdomen et le croupion sont rouges, coloration retrouvée sur les épaules également. Les rémiges primaires sont bleues. La queue est vert olive dessus et rouge brunâtre dessous. Le bec est noirâtre. Les iris sont jaune orangé à bruns. Les étroits cercles oculaires nus et les pattes sont grisâtres. Le jeune est plus sombre et présente moins de rouge aux ailes.

Il parrocchetto golablu (Pyrrhura cruentata (zu Wied-Neuwied, 1820)), noto anche come conuro golablu, è un uccello della famiglia degli Psittacidi. Si tratta di un pappagallo con piumaggio generale verde e taglia attorno ai 30 cm. Non ha la zona pettorale a scaglie presente in quasi tutti i Pyrrhura; fronte, corona e nuca sono marroni; copritrici auricolari rossicce e gialle, guance verde chiaro, gola e parte del petto sfumate in azzurro; scudo addominale rosso come il groppone; segni rossi sulle spalle; remiganti blu; coda verde oliva, becco nero, iride bruna e zampe grigiastre. Vive nella parte orientale del Brasile, negli Stati di Bahia, Minas Gerais, Espírito Santo e Rio de Janeiro. È sull'orlo dell'estinzione a causa della distruzione delle foreste e per il fatto che le singole popolazioni, numericamente deboli, sono troppo distanti tra loro per potersi accoppiare con soggetti di «ceppo» diverso, il che comporta un notevole impoverimento genetico dovuto all'incrocio continuo fra parenti. In cattività sono presenti poche coppie che riproducono con difficoltà. Sopravvive in alcuni frammenti delle foreste che danno sull'Atlantico, tra i 400 e i 960 metri di quota, con sporadiche popolazioni distanti tra loro anche centinaia di chilometri. Di questa specie si sa pochissimo.

De blauwkeelparkiet (Pyrrhura cruentata) is een vogel uit de familie Psittacidae (papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld). Het is een soort uit Brazilië, Bolivia en Argentinië. De vogel is gemiddeld 30 cm lang en overwegend groen met rood op de buik, stuit en in de vleugelbocht. De slagpennen zijn gedeeltelijk blauw. De kruin en nek zijn donker gekleurd met roodbruine vlekken. Rond het oog en de oorstreek is de vogel oranjerood gekleurd. Onvolwassen vogels zijn doffer gekleurd met minder rood in de vleugels. Deze soort komt voor in het zuidoosten van Brazilië. Het leefgebied bestaat uit tropisch regenwoud in laagland en heuvelland tot op 960 m boven zeeniveau, waar hij voorkomt in de boomkronen en vooral aan de randen van het bos. De vogel handhaaft zich in bos dat selectief is gekapt en ook in agrarisch gebied waar veel bomen gespaard blijven, zoals in en rond cacaoplantages. Daar foerageert de vogel op de vruchten en zaden van bomen die groeien in regenererend bos.

Rudosterka błękitnoszyja (Pyrrhura cruentata) to gatunek papugi pochodzący z Brazylii. W języku angielskim znana jest również jako blue-throated parakeet, a w języku portugalskim jako tiriba-grande, tiriba, cara-suja oraz fura-mato-grande. Na Czerwonej Liście IUCN figuruje jako gatunek narażony (VU).

Tiriba-grande (nome científico: Pyrrhura cruentata), também chamado popularmente como cara-suja e fura-mato-grande, é uma ave psitaciforme da família dos psitacídeos (Psittacidae). A tiriba-grande era antigamente comum em grande parte do sudeste da Bahia, Espírito Santo, leste de Minas Gerais e Rio de Janeiro. Sua distribuição atual é altamente fragmentada e agora restrita principalmente a reservas isoladas, como a Reserva Biológica de Sooretama e a Reserva Florestal de Linhares, ambas no Espírito Santo. Permanece comum na Estação Vera Cruz (antiga Reserva de Porto Seguro), na Bahia. Em outros lugares pode ser relativamente comum, mas os números nos grandes Parques Nacionais da Chapada da Diamantina e Monte Pascoal, na Bahia, parecem baixos. A tiriba-grande habita o dossel de floresta úmida de várzea e borda até 960 metros, pequenas clareiras e florestas de corte seletivo e persiste (ou pelo menos persistiu) em áreas agrícolas onde muitas árvores florestais são mantidas (como plantações de cacau). Favorece a floresta em regeneração rica em Cecropia onde se alimenta de sementes e frutos de árvores de crescimento secundário como Trema micrantha e Cecropia. A alimentação de culturas agrícolas não foi observada na natureza. A reprodução aparentemente ocorre na primavera austral, quando 2-4 ovos são colocados em uma cavidade de árvore.

Синезобый краснохвостый попугай (лат. Pyrrhura cruentata) — птица семейства попугаевых. Один из самых больших попугаев из рода пирруровых, длина тела 28—30 см. Основная окраска тёмно-зелёная. Оперение головы с голубым оттенком и с «шапочкой» чёрно-бурого цвета. В верхней части щёк, около глаз имеются пятна красно-бурого цвета, возле ушей — жёлто-бурые. Верхняя часть груди и горло синие. В нижней части спины, на крестце имеются небольшие вкрапления красных перьев. Средняя часть живота и поясница кроваво-красные. Лопатка красная, часть живота светло-голубого цвета. Внешние маховые перья тоже голубые. Верхняя сторона хвоста оливковая, а нижняя медно-красная. Эндемик Бразилии. Обитает в штатах Баия, Эспириту-Санту, Минас-Жерайс и Рио-де-Жанейро. Об образе жизни этого попугая известно мало. Населяет влажные прибрежные леса, опушки леса, иногда также области корчевания и сельскохозяйственные земли. Живут, предположительно, группами от 4 до 10 птиц. Питаются главным образом фруктами, семенами, цветами и ягодами.

Blåbröstad parakit (Pyrrhura cruentata) är en fågel i familjen västpapegojor inom ordningen papegojfåglar.

藍喉錐尾鸚鵡（Pyrrhura cruentata），又名赭斑鸚哥、藍喉鸚哥或紅斑長尾鸚鵡，是一種中等身型的鸚鵡。牠們長30厘米，呈綠色，冠深褐色，耳朵紅色，兩頰綠色，頸部兩側橙色。牠們的上胸藍色，上尾黃綠色，尾羽底紅色，喙灰色，外飛羽藍色，肩膀及腹部紅色。雄鳥及雌鳥相似。雛鳥較為沉色。 藍喉錐尾鸚鵡是屬內體型較大的。牠們分佈在巴西東南部沿海的低地潮濕森林。牠們主要吃果實、種子、花朵及草莓。牠們會在樹孔內築巢。雌鳥每次生2-4隻蛋。 由於失去棲息地、分佈地有限、數量稀少及非法捕獵，藍喉錐尾鸚鵡被世界自然保護聯盟列為易危，且受到《瀕危野生動植物種國際貿易公約》附錄一及二的保護。