بطريق جنتو (الاسم العلمي: Pygoscelis papua) هو نوع من فصيلة بطريق. طيور بطريق جنتو لديها شريط أبيض واسع يمر عبر قمم رؤوسهم من عين واحدة إلى أخرى. لديهم منقار برتقالي مشرق للغاية. بل هي أكبر أعضاء الأسرة شديدة الذيل. يعيشون على العديد من الجزر في المنطقة القطبية الجنوبية ولكن المستعمرة الرئيسية على جزر فوكلاند. هناك حوالي 300،000 زوجا على الجزر. يعيشون في مستعمرات كبيرة للتكاثر ، أعشاشها موجودة على الشواطئ الصخرية. لكنهم يفضلون المراعي الداخلية لبناء العش. يمكن أن تكون عدوانية جدا كلا الوالدين يرقد على البيض. يفقس البيض بعد 34 حتي 36 يوما إذا كان هناك الكثير من الغذاء، وتفقس مجموعات مع الكتاكيت تسمى "crches". وتبقى في الأعشاش بينما الآباء يذهبون بحثا عن الغذاء. وبعد حوالي 80 إلى 100 يوم ينمو للكتاكيت الريش . طيور البطريق جنتو طولها حوالي 30 إلى 35 بوصة (75 إلى 95 سنتيمترا) و طوال القامة يأكلون في الغالب بعض الأسماك الصغيرة.

Tučňák oslí (Pygoscelis papua) je nelétavý pták z rodu Pygoscelis, do kterého se řadí taktéž tučňák kroužkový (Pygoscelis adeliae) a tučňák uzdičkový (Pygoscelis antarctica). Společně pak patří do jedné čeledi tučňákovitých (Sphenisciformes). Vyskytuje se kolem jižního polárního kruhu, hnízdí především na Antarktickém poloostrově a ostrovech v oblasti Antarktické konvergence. V období migrace se může vyskytovat až u Nového Zélandu, Tasmánie nebo na březích Argentiny. Jako první se o něm zmínil německý přírodovědec skotského původu Johann Reinhold Forster, kolem roku 1781, když se s ním střetl při výzkumných plavbách na Falklandských ostrovech, které hojně obývá dodnes. Dorůstá až do výšky 90 cm, průměrně 75 cm, a drží tak třetí příčku v pomyslném žebříčku největších žijících zástupců. Dosahuje téměř devítikilogramové hmotnosti, která je ale vysoce proměnlivá (průměrně váží pět kilogramů). Živí se potravou v moři, především menšími rybami, krilem a případně hlavonožci, na základě ročního období a zeměpisné polohy jednotlivých kolonií. Tučňák oslí je společenský druh hnízdící v různě početných koloniích o desítkách ale i tisících párech. Je monogamní, kdy spolu uzavřený pár hnízdí často celý život. Kolonie se nacházejí obvykle podél břehů, kde mají ptáci snadný přístup k moři. Rozmnožování tohoto druhu je sezónní; v závislosti na lokalitě nastává počátkem května až září, a vrcholí koncem října až listopadu. Partneři se téměř rovným dílem podílí na péči o potomstvo. Samice snáší obvykle dvě vejce, každé o váze asi 125 gramů a Inkubační doba trvá okolo 35 dnů. Mláďata dospívají ve stáří 80 až 100 dní. Ve volné přírodě se dožívá průměrně 13 let. Dlouhodobě se řadí mezi nejrychlejší zástupce tučňáků; na základě získaných údajů dokáže pod vodou vyvinout rychlost blížící se k hranici 40 km/hod. Populace tučňáka oslího je považována za stabilní a čítá více než 620 000 ptáků (dle IUCN 2020 až 774 000 dospělých jedinců). Za možnou hrozbu nebezpečnou pro tento druh se dnes považuje znečišťování moří lidským odpadem a nadměrný rybolov.

Der Eselspinguin (Pygoscelis papua), seltener auch Rotschnabelpinguin genannt, ist eine Pinguin-Art in der Gattung der Langschwanzpinguine (Pygoscelis) und am engsten mit dem Adeliepinguin (P. adeliae) sowie dem Zügelpinguin (P. antarctica) verwandt. Die wissenschaftliche Erstbeschreibung unter der Bezeichnung Aptenodytes papua erfolgte 1781 durch Johann Reinhold Forster anhand eines auf den Falklandinseln getöteten und anschließend nach London mitgebrachten Exemplars. Eselspinguine sind die schnellsten Schwimmer unter den Pinguinen, sie erreichen dabei bis zu 27 km/h (nach anderen Quellen bis zu 36 km/h), schwimmen aber durchschnittlich nur bis zu 6 km/h. Der Eselspinguin gilt auch als die scheueste bekannte Pinguinart. Seinen Namen hat er vom eselsartigen Geschrei, mit dem vor Eierdieben gewarnt wird und das auch während der Paarungszeit zu hören ist. Es werden zwei Unterarten anerkannt, die sich nur in ihrer Körpergröße unterscheiden. Von der IUCN wird der Eselspinguin als ungefährdet (engl. least concern) eingestuft. Er hat eine durchschnittliche Lebenserwartung von 15 Jahren.

El pingüino papúa​ o de vincha​ (Pygoscelis papua), también conocido como pingüino juanito,​ es una especie de ave esfenisciforme de la familia Spheniscidae. Es fácilmente identificable por su parche blanco en la parte alta de la cabeza detrás de los ojos. Los polluelos presentan espalda gris y zona frontal blanca. Los adultos alcanzan una estatura de 75 a 90 cm.​ Los pingüinos papúa son los pingüinos más veloces bajo el agua, alcanzando los 36 km/h.[cita requerida] Los machos alcanzan un peso máximo de 8 kg justo antes de mudar el plumaje, y un peso mínimo de 5,5 kg justo antes del apareamiento. El peso máximo lo alcanzan las hembras también justo antes de mudar el plumaje y es de 7,5 kg, pero su peso baja a 5 kg durante la incubación de sus huevos. Los pingüinos papúa anidan en diversas islas subantárticas. Las colonias principales se encuentran en las islas Malvinas, Georgia del Sur y Kerguelen; poblaciones más pequeñas se encuentran en la isla Macquarie, isla Heard, islas Shetland del Sur y en la península Antártica. El total de población reproductiva se estima en más de trescientas mil parejas. Se reconocen dos subespecies; la típica Pygoscelis papua papua, que es mayor y subantártica, y Pygoscelis papua ellsworthi, que es más pequeña y que se reproduce desde las islas Shetland del Sur hasta la península Antártica.​

Valkokulmapingviini (Pygoscelis papua) on pingviinilaji. Virallisesti hyväksyttyjä alalajeja ovat Pygoscelis papua papua ja Pygoscelis papua ellsworthii. Kolmantena mahdollisena alalajina mainitaan Pygoscelis papua taeniata.

Le Manchot papou (Pygoscelis papua) ou Papou est une espèce d'oiseaux de la famille des Spheniscidae, répandu à travers les îles sub-antarctiques.

Il pigoscelide comune o pinguino Papua (Pygoscelis papua (Forster, 1781)) è un uccello della famiglia Spheniscidae, diffuso nella regione antartica.

ジェンツーペンギン（英：gentoo penguin、学名：Pygoscelis papua）は、ペンギン目ペンギン科アデリーペンギン属に分類される鳥類。中型のペンギンで、両目をつなぐ白い帯模様が特徴である。オンジュンペンギン（温順企鵝）という別名もある。

젠투펭귄(Pygoscelis papua)은 젠투펭귄속에 속하는 펭귄으로, 황제펭귄과 임금펭귄에 이어 세 번째로 큰 펭귄이다.

De ezelspinguïn (Pygoscelis papua) is een middelgrote pinguïn uit de familie Spheniscidae.

Pingwin białobrewy (Pygoscelis papua) – gatunek dużego nielotnego ptaka wodnego z rodziny pingwinów (Spheniscidae), zamieszkującego chłodne oceany półkuli południowej. Nie jest zagrożony.

O pinguim-gentoo é uma das três espécies de pinguim do género Pygoscelis e a ave mais rápida do planeta debaixo de água, alcançando os 36 km/h. A origem do seu nome é incerta mas pensa-se ter sido usada no século XVIII por portugueses e ingleses para referir-se à vários grupos étnicos, provávelmente como termo depreciativo para hindus. Tem sido especulado que a sua mancha branca na cabeça se terá parecido com um turbante.

Субантарктический пингвин, или папуанский пингвин (лат. Pygoscelis papua), — вид пингвинов из рода антарктических пингвинов, родственный пингвинам Адели и антарктическим пингвинам. В английском языке за данным видом закрепилось название Генту, хотя происхождение данного термина до конца не ясно — это не имеет отношения к соседним видам, но возможно связано с внешним видом (белой «шапкой» на голове).

Pygoscelis papua Antarktika'da yaşayan bir penguen türüdür. Yetişkinlikte ortaya çıkan özellikler olan göz üzerindeki beyaz alan ve canlı turuncu gaga hariç, papua pengueninin yavruları ebeveynlerine benzerler. Suyun altında 36 km/sa hıza kadar çıkarak en hızlı yüzen kuşlardır. Su altında en hızlı yüzen kuşlardır. Aynı zamanda çok derine dalabilirler. (170-200m) Vahşi doğada yaklaşık 774.000 papua pengueni olduğu düşünülmektedir. Doğada 15-20 sene arasında yaşamaktadırlar. Yetişkin papua penguenlerinin boyları 70–90 cm arasındayken kiloları 4.5-8.5 kilogram arasındadır. Papua penguenleri, her yıl katastrofik tüy dökme olarak bilinen bir süreçten geçerler; bu süreçte eski tüylerini dökerek yeni tüyler çıkarırlar ve tüm tüylerini yenilerler. Bu tüy dökme sırasında, yeni tüyler çıkmaya başlarken eski tüyler hâlâ vücutlarında kaldığı için penguenlerin bir süreliğine iki katman tüyü olur. Bazen papua penguenleri, lökezm adı verilen nadir bir genetik durumla doğarlar. Bu durum, pigment eksikliği nedeniyle penguenin beyaz olmasına neden olur. Bu durum doğrudan onlara fiziksel bir zarar vermese de yırtıcılar tarafından daha kolay fark edilmelerine neden olur. Papua penguenleri uzun süreli bağlar kurarlar. Üreme zamanı geldiğinde, her iki ebeveyn de taş, ot, yosun ve tüylerden oluşan dairesel bir yuva yapmaya çalışır. Anne penguen, daha sonra yuvalarına iki yumurta bırakır ve her iki ebeveyn de sırayla bir aydan uzun bir süre boyunca bu yumurtaları kuluçkaya yatarlar. Yavrular bir aya kadar yuvada kalır ve ebeveynler, yiyecek bulma ve yavrulara bakma görevlerini dönüşümlü olarak yerine getirirler. Papua penguenleri genellikle, kolonilerinin etrafındaki sularda devriye gezen leopar fokları, deniz aslanları ve orcalar tarafından avlanırlar. Karada ise, yetişkin penguenlerin insanlar dışında doğal bir avcısı yoktur; insanlar penguenleri yağları ve derileri için avlar. Ancak papua yumurtaları ve yavruları, skua ve karakara gibi yırtıcı kuşlara karşı savunmasızdır. Papua penguenlerinin sayısı Antarktika Yarımadası'nda artmakta, ancak bazı ada bölgelerinde yerel kirlilik veya bozulmuş balıkçılık faaliyetleri nedeniyle azalmaktadır. 1959 Antarktika Antlaşması ile korunma altına alınmışlardır ve 2007 yılında IUCN Kırmızı Listesi'nde tehdit altındaki tür statüsüne girmişlerdir.

白眉企鹅（台湾作巴布亞企鵝，学名：Pygoscelis papua），亦稱金圖企鵝，其种加词“papua”意为“巴布亚的”。巴布亞企鵝是僅次於皇帝企鵝和國王企鵝的體型最大的企鵝物種。牠們是企鵝家族中游泳速度最快的選手，游泳的時速可達36公里。 巴布亞企鵝在英語中的「Gentoo」是源於葡萄牙文的「異教徒」（Gentio）一字，因為其頭部有白色帶狀類似頭巾的花紋；而中文名稱巴布亞源自種名papua，因巴布亞企鵝命名時曾被誤以為源自巴布亞新畿內亞。