حِرْجِيل أو تدرج كوكلاس (الاسم العلمي: Pucrasia macrolopha)، طائر من فصيلة التدرجية. وهو العضو الوحيد في جنس بوكراسيا (Pucrasia). يضم تسع سلالات، أعطانها في كشمير والهند (كولو) وغرب الهملايا ومنغوليا والصين وعلى ارتفاعات عالية من أفغانستان إلى وسط النيبال. طوله نحو 80 سم. ثوبه يرتكز على الصهبة العابقة تعلوها نمشة سمراء ورقشة وتسنيج يتراكب فيهما الأبيض والأسود والأحمر. رأسه وزوره وقفنة إلى السواد اللامع. يتميز الذكر بثلاث زوائد ريشية قرنيبة الشكل تعلو الرأس عند صدغيه وقفنه. قوته البذور والحبوب والأعشاب والنوامي النباتية وبعض الحشرات والديدان. يألف الأحراج والغابات القريبة من مجاري الماء. مجثمه الأغصان الأفقية الارتكاز. يدثّن في التربة. أفحوصه صاجي الشكل. انثاه تحضن نحو 16 بيضة ترخيمها يستمر نحو أربعة أسابيع.

Bažant chocholatý (Pucrasia macrolopha) je druh hrabavého ptáka, který je blízce příbuzný předkům tetřevovitých žijících v miocénu. Jsou vzdáleně příbuzní bažantům a nejblíže mají k tetřevům a krocanům. Koklasové jsou jediným druhem v monotypickém rodu Pucrasia. Slova koklas i pucrasia jsou onomatopoicky odvozena od teritoriálního volání ptáka. Koklasové jsou boreálně adaptovaný druh, který se dělí do tří odlišných skupin. Jsou jedním z mála hrabavých ptáků, kteří pravidelně létají do kopce a jsou schopni udržet let na vzdálenost mnoha mil. Jsou monogamní s mírným sklonem k sociální polyandrii. O mláďata se starají oba rodiče. Koklasové jsou po většinu roku převážně vegetariáni, konzumují piniové oříšky, borové výhonky, bambusové výhonky a semena. Během teplejších měsíců, které se shodují s hnízděním a výchovou mláďat, jsou vysoce hmyzožraví. V této fázi životního cyklu žijí téměř výhradně na mravencích, ale bylo zdokumentováno, že konzumují i jehnědy, pyl a ovoce. Bažant chocholatý je polytypický druh s devíti uznanými poddruhy. Tento záznam se zabývá poddruhem P. m. biddulphi, který se vyskytuje od Kašmíru po Kullu v Indii. S výjimkou poddruhů P. m. nipalensis, P. m. castanea a P. m. macrolopha, které jsou endemické na jižní straně severozápadního a západního Himálaje, je zbývajících pět omezeno na Čínu a Mongolsko. Bažant chocholatý je středně velký plachý pták omezený na vysokohorské lesy od Afghánistánu po střední Nepál a v severovýchodním Tibetu až po severní a východní Čínu. Horní části těla samce jsou pokryty stříbrošedým peřím se sametově černým pruhem uprostřed každého pera a má jedinečný rys černé hlavy, kaštanové hrudi a výrazných bílých skvrn na stranách krku. Samice se od samců liší výše uvedenými znaky a jejich horní části jsou pokryty světle hnědým peřím. Obě pohlaví však mají výrazné prodloužené ocasy zakončené světlými pery. Samci váží asi 1135–1415 g a samice asi 1025–1135 g, přičemž délka těla se pohybuje od 58 do 64 cm, respektive 18–22 cm. Nedospělí jedinci připomínají svým opeřením dospělé samice. Stejně jako tragopan západní, ani on nepřekračuje hranici lesa.

Der Koklasfasan (Pucrasia macrolopha), auch Koklassfasan oder Schopffasan genannt, ist eine Hühnervogelart aus der Familie der Fasanenartigen. Er kommt in mehreren großen, voneinander isolierten Vorkommen im westlichen und mittleren Himalaya sowie im westlichen, mittleren und nordöstlichen China vor. Sein Lebensraum sind Bergwälder an teils sehr steilen Hängen und Schluchten, die etwa zwischen 2000 und 4000 m liegen. Die geografische Variation ist recht ausgeprägt, so dass neun Unterarten in drei Gruppen beschrieben werden. Der Koklasfasan ist der einzige Vertreter der Gattung Pucrasia. Sowohl dieser Name (latinisiert von „Pukrass“ oder „Phokrass“) als auch die englische Bezeichnung „Koklass“ ist der Sprache der Himalayaregion entnommen und beschreibt lautmalerisch den Revierruf. Das Artepitheton „macrolopha“ bezieht sich auf den langen Schopf.

El faisán koklas (Pucrasia macrolopha) es una especie de ave galliforme de la familia Phasianidae. Es la única especie del género monotípico Pucrasia.

Töyhtöfasaani (Pucrasia macrolopha) on aitokanoihin kuuluva lintulaji. Lajia tavataan Etelä- ja Itä-Aasiassa. Töyhtöfasaani voi kasvaa 50–64 cm pitkäksi ja koiraat ovat naaraita kookkaampia. Sukupuolet eroavat toisistaan ulkonäöltään. Lajin koiras on päästään tummanvihreä ja päässä on hyvin pitkä vihreä töyhtö. Poskassa on valkoinen laikku. Muu ruumis on harmaa ja mustaraitainen. Rinnassa ja kyljissä on myös punaruskeaa, jonka määrä vaihtelee alalajeittain. Töyhtöfasaaninaaras on ruskean- ja mustankirjava. Töyhtöfasaania tavataan Afganistanista Nepaliin ja Kiinassa. Lajin elinympäristöä ovat alppiruusuja, mäntyjä ja bambuja kasvavat metsät 2 000–4 000 metrin korkeudella. Linnut liikkuvat yksin tai pareittain.

L’Eulophe koklass (Pucrasia macrolopha) est une espèce d’oiseaux de la famille des Phasianidae, la seule du genre Pucrasia. Son aire s'étend de l'Himalaya à travers la Chine. L’espèce est inféodée aux forêts de cèdres Cedrus deodara, d’épicéas Picea morinda, de pins Pinus excelsa parsemées de peuplements de chênes Quercus semicarpifolia avec un sous-bois arbustif des genres Berberis, Cotoneaster, Deutzia, Lonicera, Rubus, Spirea, Viburnum. Son régime alimentaire est fortement dominé par la nourriture végétale (graines et pousses herbacées, glands, baies, bourgeons, feuilles, herbes, fougères, mousses, aiguilles de résineux, racines et tubercules) avec un complément d’insectes.

Il fagiano koklass (Pucrasia macrolopha (R. Lesson, 1829)), unica specie del genere Pucrasia G. R. Gray, 1841, è un uccello della famiglia dei Fasianidi. Il maschio misura 58-64 cm di lunghezza (di cui 22-28 costituiti dalla sola coda) per 1135-1415 g di peso; la femmina 52,5-56 cm (di cui 17-19,5 di coda) per 930-1135 g. Dal punto di vista tassonomico questa specie occupa una posizione intermedia, ma ricorda sotto molti aspetti i tragopani o i lofofori, soprattutto a causa del suo aspetto generale e della disposizione dei suoi colori vivaci. Il maschio e la femmina hanno la testa interamente ricoperta di piume e in quest'ultima il ciuffo è nettamente più breve. Se ne distinguono numerose sottospecie, che differiscono tra loro per la colorazione delle rettrici esterne, che va dal bruno-marrone al grigio-blu, nonché per l'estensione dei toni bruni, gialli, malva e grigio del resto del piumaggio. In tutto sono state descritte nove sottospecie. Nella forma nominale, il vertice della testa è camoscio-bruno e la faccia è di colore verde metallico. Le piume dell'estremità della cresta sono nere ed una vistosa macchia bianca spicca alla base del collo. La parte superiore del corpo è bruno-marrone chiaro, ma con numerose variegature grigiastre simili a squame sui fianchi e sulla parte bassa del dorso. Le parti inferiori, dal mento fino al ventre, sono ricoperte da piume di colore rosso scuro.

ミノキジ (蓑雉、学名：Pucrasia macrolopha)は、キジ目キジ科に分類される鳥類の一種である。 ヒマラヤ山系（アフガニスタン東北部から、パキスタン、インド北部、ネパール西北部）からチベット、ミャンマー北部、中国西南部から東南部にかけて分布する。 雄は黄褐色の長い冠羽が頭部にあり、その左右に一対の房状の羽毛がある。 海抜1200-1400ｍの山岳地の岩のある斜面や、低木や竹の生えた林の中に生息する。 雄は、繁殖期前に頭部の冠羽や房状の羽毛を立てるディスプレイを行う。

De Koklasfazant (wetenschappelijke naam: Pucrasia macrolopha) is een fazantachtige hoendervogel. De soort leeft in bergachtige gebieden in het oosten van Azië. De naam van de Vogel komt van de roep, die ongeveer als koklas klinkt. De wetenschappelijke geslachtsnaam Pucrasia heeft een vergelijkbare etymologie.

Kuroczub (Pucrasia macrolopha) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), podrodziny bażantów (Phasianinae). Występuje w Himalajach i na południe od nich oraz w Chinach. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 58–64 cm u samców (z czego ogon stanowi 22–28 cm), u samicy zaś 52,5–56 cm (w tym 17–19,5 cm to długość ogona). Masa ciała samców: 1135–1415 g, samic 930–1135 g. To średniej wielkości kuraki o smukłej sylwetce. Wyróżnia je lancetowany kształt piór, odmienny niż u innego himalajskiego kuraka – kuropatnika (Ithaginis cruentus). Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U ptaków obojga płci na głowie znajduje się czub, u samców jednak jest bardziej okazały; prezentują go podczas zalotów. W upierzeniu samców dominuje kolor beżowy wraz z wiśniowym. Między ptakami poszczególnych podgatunków dostrzec jednak można znaczące różnice. Samce wykazują dużą zmienność ubarwienia, jednak samice z różnych części zasięgu są do siebie stosunkowo podobne. U kuroczubów ogon składa się z 16 sterówek, w większości jednak zasłonięte są przez długie pokrywy nadogonowe. Ptaki z Himalajów mają upierzenie zazwyczaj ciemne, najciemniejsze ptaki występują w zachodniej części zasięgu tej grupy. U samców P. m. nipalensis upierzenie różni się od koloru ciemnego mahoniu (ptaki z północnego Pakistanu) do srebrzystoszarego we wschodnich Chinach. Samice tego podgatunku wyróżniają się jasną brwią i rdzawymi pokrywami podogonowymi. U samców z zachodu i północy Chin charakterystyczną cechą jest złota obroża i wzór pokrywający wierzch ciała, pierś i boki: dwa czarne pasy po bokach szarej stosiny pióra. Samice podgatunku P. m. xanthospila od samic form himalajskich odróżnia mniejsze bogactwo barw. Samce P. m. darwini ze wschodnich Chin nie mają złotej obroży – jak u innych chińskich kuroczubów – ale poza tą jedną cechą wyróżnia je stosunkowo duża zmienność. Ma ona w większości charakter klinowy. Dalszy opis dotyczy reprezentantów podgatunku nominatywnego. U samca pióra na głowie – w tym pęczki piór stojące niczym uszy ssaka – są czarne, lśniące zielono. Kontrastują z białymi plamami po bokach szyi. Czub rdzawobrązowy, z wyjątkiem najdłuższych piór, które są czarne. Niższą część szyi, pierś i większość pozostałych części ciała porastają pióra srebrzystoszare o czarnych stosinach, jedynie na kuprze dostrzec można płowy nalot. Przód szyi, środek piersi, brzuch i okolice kloaki kasztanowe, najciemniejsze pióra w tym odcieniu to pokrywy podogonowe, dodatkowo ozdobione białymi końcówkami. Skrzydła płowobrązowe po rdzawobrązowe, stosiny czarne, a na lotkach II rzędu przed końcówkami występuje plamkowanie. Wydłużone pokrywy nadogonowe mają w większości barwę kasztanową, końcówki szare, stosiny czarne (lecz nie na całej długości). Sterówki kasztanowe, na wewnętrznych chorągiewkach zewnętrznych piór czarniawe. Każda z nich ma czarne zakończenie i biały pasek przed nim. U samic ciemię ma barwę płową i pokryte jest czarnymi paskami, podobnie jak czub. Widoczna krótka i szeroka płowa brew. Niższa część pokryw usznych oraz gardło białawe, oddziela je przerywany pasek podbródkowy. Pozostała część głowy, szyi oraz spodu ciała płowa, upstrzona czarnymi i brązowymi wzorkami. W tylnej części spodu ciała wzorki te przechodzą w paski, a ich tło w bardziej białawe. Wierzch ciała, w tym skrzydła, zdobią czarne pasy i plamy na płowobrązowym tle; stosiny płowe. Sterówki jak u samca.

O faisão-coclasse (Pucrasia macrolopha) é uma espécie de ave de caça, intimamente relacionada com os ancestrais dos tetrazes que viveram durante o Miocénico. São distantemente relacionados com os faisões e mais próximos dos tetrazes e perus. Os koklass são a única espécie do género monotípico Pucrasia. Tanto as palavras koklass como pucrasia derivam onomatopeicamente do chamamento territorial da ave. Os koklass são espécies adaptadas ao clima boreal que se dividem em três grupos distintos. São uma das poucas aves de caça que voam regularmente encosta acima e são capazes de voos sustentados de muitos quilómetros. São monogâmicos com uma ligeira tendência para a poliandria social. Ambos os progenitores criam as crias. Os koklass são largamente vegetarianos durante a maior parte do ano, consumindo pinhões, rebentos de pinheiro, rebentos de bambu e sementes. São altamente insetívoros durante os meses mais quentes, que coincidem com a nidificação e a criação das crias. Durante esta fase do seu ciclo de vida, vivem quase exclusivamente de formigas, mas também consomem amentilhos, pólen e frutos. O faisão-coclasse é uma espécie politípica, com nove subespécies reconhecidas. Esta entrada trata da subespécie P. m. biddulphi, que se estende da Caxemira a Kullu, na Índia. Com exceção das subespécies P. m. nipalensis, P. m. castanea e P. m. macrolopha, que são endémicas do lado sul dos Himalaias noroeste e ocidental, as outras cinco estão confinadas à China e à Mongólia. O faisão-coclasse é uma ave de tamanho médio e esquiva, confinada a florestas de alta altitude desde o Afeganistão até ao centro do Nepal, e no nordeste do Tibete até ao norte e leste da China. As partes superiores do macho são cobertas por uma plumagem cinzento-prateada com estrias pretas aveludadas no centro de cada pena, possuindo a característica única de uma cabeça preta, peito castanho e manchas brancas proeminentes nos lados do pescoço. As fêmeas diferem dos machos nos caracteres acima referidos, sendo as suas partes superiores cobertas por uma plumagem castanho-clara. Ambos os sexos, no entanto, possuem caudas distintas e alongadas com pontas de penas claras. Os machos pesam cerca de 1135–1415 g e as fêmeas cerca de 1025–1135 g, com o comprimento do corpo a variar entre 58 a 64 cm e 18 a 22 cm, respetivamente. Os imaturos e juvenis assemelham-se às fêmeas adultas no padrão da plumagem. Tal como o tragopan-ocidental, não estende a sua área de distribuição acima da linha das árvores.

Коклас (Pucrasia macrolopha) — вид боровых птиц, близкий родственник предковых форм тетеревиных, живших в миоцене. Это единственный вид в монотипическом роде Pucrasia, а названия «коклас» и «пукразия» являются звукоподражанием их территориальному крику. Кокласы адаптированы к бореальным условиям и разделены на девять подвидов. Это одни из немногих боровых птиц, способных к длительным полетам, в том числе вверх по склонам. Они моногамны с тенденцией к социальной полиандрии, оба родителя участвуют в воспитании птенцов. Большую часть года кокласы питаются растительной пищей: кедровыми орехами, побегами бамбука и семенами, однако в теплые месяцы переходят на питание насекомыми, преимущественно муравьями. Взрослые птицы достигают длины 58–64 см, самцы весят 1135–1415 г, самки — 1025–1135 г. Оперение самцов серебристо-серое с черными полосами, голова черная, грудь каштановая, на шее белые пятна; самки окрашены в бледно-коричневые тона.

Koklassfasan (Pucrasia macrolopha) är en bergslevande asiatisk fågel i familjen fasanfåglar inom ordningen hönsfåglar.

勺鸡（学名：Pucrasia macrolopha）为雉科勺鸡属的鸟类，俗名角鸡、柳叶鸡。为中国国家二级重点保护野生动物。