Výreček bělolící (Ptilopsis leucotis) je druh sovy z čeledi puštíkovitých (Strigidae). Výreček jižní (P. granti) byl dříve řazen k tomuto druhu a oba byli společně označováni jako výreček bělolící. Vyskytuje se v pásu napříč Afrikou mezi Saharou a rovníkem. Obývá Benin, Burkinu Faso, Kamerun, Středoafrickou republiku, Čad, Konžskou republiku, Pobřeží slonoviny, Džibutsko, Eritreu, Etiopii, Gambii, Ghanu, Guineu, Guineu-Bissau, Keňu, Libérii, Mali, Mauritánii, Niger, Nigérii, Senegal, Sierru Leone, Somálsko, Súdán, Togo a Ugandu.

Die Nordbüscheleule (Ptilopsis leucotis, Syn.: Otus leucotis) auch Nördliche Weißgesichteule, Temminck-Weißgesichtseule oder kurz Büscheleule genannt, ist eine mittelgroße und recht kontrastreich gefärbte Eulenart aus der Familie der Eigentlichen Eulen (Strigidae). Die Südbüscheleule (Ptilopsis granti) wurde vor einigen Jahren als eigene Art von Ptilopsis leucotis abgetrennt. Das Verbreitungsgebiet der Nordbüscheleule umfasst in einer breiten Zone quer über den afrikanischen Kontinent den Südrand der Sahara und die Nordostspitze Afrikas vom Senegal und Gambia im Westen bis Somalia im Osten. Die Tiere bewohnen die Savanne mit einzelnen Bäumen, lichte Trockenwälder, Waldland mit geschlossener Baumschicht, Waldränder und Lichtungen und nicht zu dichte flussbegleitende Wälder. Die Nahrung besteht aus Gliederfüßern und kleinen Wirbeltieren. Die IUCN führt die Nord- und die Südbüscheleule noch nicht als getrennte Arten, beide Arten zusammen werden von der IUCN aufgrund des großen Verbreitungsgebietes und des offenbar stabilen Bestandes als ungefährdet („least concern“) eingestuft.

El autillo cariblanco (Ptilopsis leucotis) es un pequeño estrígido que puede ser identificado por su cara blanca con penachos auriculares grises y ojos grandes naranja muy intenso. No tiene subespecies reconocidas. El plumaje es moteado, camuflándolo entre la corteza de los árboles mientras duerme. Si se alarma se queda inmóvil y erguido con las plumas alisadas y los penachos auriculares erectos, imitando a una rama desmochada. Si se provoca su reacción abre mucho los ojos y chasquea el pico agresivamente. Vive en la sabana (pradera tropical y subtropical) en matorrales de espinos, y bosques abiertos. Caza de noche grandes insectos, pequeños roedores y pájaros que han caído mientras dormían. El macho emite un ulular de dos notas, y la hembra un trémulo gorjeo. Su área de distribución cubre una larga zona atravesando África entre el Sáhara y el ecuador. Incluye Benín, Burkina Faso, Camerún, República Centroafricana, Chad, República Democrática del Congo, Costa de Marfil , Yibuti, Eritrea, Etiopía, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bissau], Kenia, Liberia, Malí, Mauritania, Nigeria, Nigeria, Senegal, Sierra Leona, Somalia, Sudán, Togo y Uganda.

Valkonaamapöllönen (Ptilopsis leucotis, syn. Otus leucotis) on naamapöllösten sukuun kuuluva lintu. Sen levinneisyys kattaa Saharan ja päiväntasaajan väliin jäävän Afrikan. Laji katsottiin aikaisemmin kuuluvaksi samaan Otus leucotis -lajiin kirjonaamapöllösen (P. granti) kanssa, mutta molekyylibiologisten tutkimusten perusteella sen katsotaan nykyään muodostavan oman lajinsa.

Le Petit-duc à face blanche (Ptilopsis leucotis) est une espèce de rapaces nocturne appartenant à la famille des Strigidae.

L'assiolo facciabianca settentrionale (Ptilopsis leucotis (Temminck, 1820)) è un rapace appartenente alla famiglia degli Strigidi. Raggiunge i 24-25 cm di lunghezza, un peso di circa 200 g ed è caratterizzato da pennacchi auricolari insolitamente grandi; il suo piumaggio grigio favorisce il mimetismo con la corteccia degli alberi su cui ama posarsi. La specie ha un ampio areale subsahariano che si estende tra il deserto del Sahara a nord e la savana alberata sudanese a sud, comprendendo la fascia del Sahel e i territori limitrofi (Mauritania, Gambia, Guinea-Bissau, Senegal, Mali, Guinea, Burkina Faso, Sierra Leone, Liberia, Costa d'Avorio, Ghana, Togo, Benin, Niger, Nigeria, Ciad, Camerun, Repubblica Centrafricana, Repubblica Democratica del Congo, Sudan, Sud Sudan, Uganda, Eritrea, Etiopia, Kenya, Somalia, Gibuti). Al contrario di gufi e civette ha abitudini diurne e non è un gran volatore: preferisce infatti razzolare sul terreno in cerca di piccole prede, soprattutto piccoli mammiferi come i roditori. Preferisce nidificare a terra, anche utilizzando i nidi dismessi di altre specie, sia di altri rapaci che di turaco o passeriformi. Caratteristiche sono le sue tecniche di difesa:se disturbato, gonfia il piumaggio e allarga le ali in modo da apparire più grande; se il predatore ha dimensioni considerevoli, invece, si rimpicciolisce così da apparire denutrito e poco appetibile. Si dimostra molto socievole nei confronti dell'uomo tanto da poter essere allevato in casa. Contrariamente a un gufo comune ha occhi rossi.

アフリカオオコノハズク（阿弗利加大木葉木菟、Ptilopsis leucotis）は、フクロウ目フクロウ科アフリカオオコノハズク属に分類される鳥類。

De noordelijke witwangdwergooruil (Ptilopsis leucotis, synoniem: Otus leucotis) is een vogel uit de familie Strigidae (uilen). De vogel komt voor in Afrika ten zuiden van de Sahara.

Ptilopsis leucotis to gatunek sowy z rodziny puszczykowatych (Strigidae). Dawniej w skład tego gatunku wliczano sowę białolicą (P. granti) i oba te taksony znane były jako syczek białolicy. Występuje w pasie Afryki między Saharą a równikiem, obejmując kraje takie jak Benin, Burkina Faso, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Czad, Kongo, Wybrzeże Kości Słoniowej, Dżibuti, Erytrea, Etiopia, Gambia, Ghana, Gwinea, Gwinea Bissau, Kenia, Liberia, Mali, Mauretania, Niger, Nigeria, Senegal, Sierra Leone, Somalia, Sudan, Togo i Uganda.

Ptilopsis leucotis é uma espécie de ave estrigiforme pertencente à família Strigidae.

Белолицая совка (лат. Ptilopsis leucotis) — вид птиц из семейства совиных (Strigidae). Данная птица — среднего размера с большими ушами из перьев, перьями на пальцах до половины их длины и зубчатыми когтями по бокам. Длина тела от 24 до 25 см, средний вес — 204 г. Как и у большинства сов, представители пола не различаются по цвету, но самки крупнее самцов. Белолицая совка распространена во многих африканских странах от Сахары до экватора. Встречается в лесных участках и акациевых рощах, окруженных травяными и кустарниковыми саваннами. Видовой клич мелодичный, протяжный, похожий на звук флейты, но иногда издает звук, похожий на кошачье мяуканье. Белолицая совка преимущественно насекомоядна, дополнение к рациону служат мелкие птицы, рептилии и мелкие млекопитающие. Охотится из засады, камнем падая на добычу.

Nordlig gråuggla (Ptilopsis leucotis) är en fågel i familjen ugglor inom ordningen ugglefåglar.

白臉角鴞（學名：Ptilopsis leucotis）是鴞形目鴟鴞科下的一個物種。南白臉角鴞（Ptilopsis granti）本來也是一併收錄於此物種中，後來才被劃分為另一物種。 白臉角鴞可於橫跨非洲的撒哈拉沙漠與赤道之間的地域中找到其蹤影。牠出現於貝寧、布基納法索、喀麥隆、中非共和國、乍得、剛果民主共和國、象牙海岸、吉布地、厄立特里亞、埃塞俄比亞、岡比亞、加納、畿內亞、畿內亞比紹、肯雅、利比里亞、馬里共和國、毛里塔尼亞、尼日爾、尼日利亞、塞內加爾、塞拉利昂、蘇丹共和國、多哥、烏干達等國家。