النوء ماديرا (Pterodroma ماديرا) هي فصيلة منالطيور البحرية من أسرة طيور بترل ، وهو مستوطن في جزيرة ماديرا. هذا النوء لديه أجنحة طويلة رمادية مع علامة في شكل "W " أغمق على الأجنحة والجزء العلوي وذيل رمادي. الجانب السفلي من الأجنحة مسود باستثناء مثلث أبيض على مقربة من الجسم، والبطن أبيض. يبدو الكثير مثل النوء gongon (P. feae) ، بالإضافة إلى الصغيرة وإنه ليس من السهل دائما التمييز بين هذين النوعين من ماكارونيسيا. إن النوء ماديرا المتخصصة في الجحور. بيضة واحدة بيضاء، المحتضنة من قبل الذكور والإناث في المقابل، فإن أحد المتبقية على عش في حين أن البعض يذهب إلى تتغذى على الأسماك والحبار. إن النوء ماديرا كان سابقا يعتبر من الأنواع الفرعية من النوء حريري (P. موليس) ، ولكن النوعين ليست في الواقع أقرب مما يبدو في البداية والنوء ماديرا وقد ارتقى إلى رتبة الكامل الأنواع مرة واحدة راسخة الاختلافات في التشكل والبكاء السلوك الجنسي بين النوعين، والمزيد من الدراسات على الحمض النووي في الميتوكوندريا. هو طائر البحر الأكثر عرضة للتهديد في أوروبا، وليس لديها سوى عدد قليل من مواقع التكاثر في وسط جبال ماديرا. يعتبر البيض، والعصافير و الكبار فريسة سهلة للقطط والفئران، كانت في السابق طبقا شعبيا للرعاة المحليين.

Buřňák madeirský (Pterodroma madeira), známý také jako freira, je druh malého mořského ptáka z rodu Pterodroma, který je endemický pro ostrov Madeira. Tento dlouhokřídlý buřňák má šedý hřbet a křídla s tmavým znakem ve tvaru písmene „W“ a šedý svrchní ocas. Spodní strana křídel je černavá, s výjimkou bílého trojúhelníku na předním okraji u těla, a břicho je bílé se šedými boky. Vzhledově je velmi podobný o něco většímu buřňáku Feaovu, přičemž rozlišení těchto dvou makaronéských druhů na moři je velmi náročné. Dříve byl považován za poddruh buřňáka měkkopeřého (P. mollis), ale nejsou si blízce příbuzní a buřňák madeirský byl povýšen na samostatný druh kvůli rozdílům v morfologii, hlasových projevech, hnízdním chování a mitochondriální DNA. Patří k nejohroženějším evropským mořským ptákům, jehož hnízdiště jsou omezena na několik skalních říms vysoko v centrálních horách Madeiry. Buřňák madeirský hnízdí v norách, které navštěvuje pouze v noci, kdy vydává své strašidelné volání. Na jediném bílém vejci sedí oba rodiče, jeden během dne, zatímco druhý loví na moři ryby a olihně. Vejce, mláďata i dospělci se stávají kořistí zavlečených koček a potkanů a v minulosti byli loveni místními pastýři jako potrava. Kontrola predátorů a další opatření, jako je odstranění pasoucích se zvířat, která nory pošlapávala, umožnily populaci zotavit se na 65–80 hnízdících párů; druh zůstává na Červeném seznamu IUCN veden jako ohrožený. Úsilí o záchranu však utrpělo velkou ránu v srpnu 2010, kdy požáry zahubily tři dospělce a 65 procent mláďat. Populace se nakonec zotavila a do roku 2018 byla stabilizována na 160 jedincích.

Der Madeira-Sturmvogel (Pterodroma madeira) ist ein kleiner Meeresvogel aus der Familie der Sturmvögel. Die sehr seltene Art brütet endemisch auf der portugiesischen Atlantikinsel Madeira, ihr heutiger Bestand wird auf etwa 80 Brutpaare geschätzt.

El petrel Freira, fardela freira o petrel de Madeira (Pterodroma madeira), es un petrel que habita en la isla Madeira.​ Esta pequeña ave marina es de color blanco en su pecho y las alas son grises, su torso es oscuro, su cabeza es amarronada clara. Sus alas miden 34 centímetros y su envergadura es de 80 centímetros, su peso es de aproximadamente 290 gramos.

Madeiranviistäjä (Pterodroma madeira) on keskikokoinen ulappalintujen lahkoon kuuluva erittäin uhanalainen avomerilintu.

Le Pétrel de Madère (Pterodroma madeira) est une espèce d'oiseaux de mer de la famille des Procellariidae qui est endémique de l'île de Madère. Ce pétrel aux longues ailes a un dos et des ailes gris, avec une marque en forme de « W » plus sombre sur les ailes, et le dessus de la queue grise. Le dessous des ailes est noirâtre à l'exception d'un triangle blanc près du corps, et le ventre est blanc avec les flancs gris. Il ressemble beaucoup au Pétrel gongon (P. feae), en plus petit, et il n'est pas toujours aisé de distinguer ces deux espèces de Macaronésie. Le Pétrel de Madère niche dans des terriers. L'unique œuf, blanc, est couvé par le mâle et la femelle à tour de rôle, l'un restant sur le nid tandis que l'autre va se nourrir de poissons et de calmars. Le Pétrel de Madère était autrefois considéré comme une sous-espèce du Pétrel soyeux (P. mollis), mais les deux espèces ne sont en réalité pas aussi proches qu'il ne le semble au premier abord et le Pétrel de Madère a été élevé au rang d'espèce à part entière une fois bien établies les différences de morphologie, de cri et de comportement sexuel entre les deux espèces, et à la suite d'études sur leur ADN mitochondrial. C'est l'oiseau de mer le plus menacé d'Europe, et il ne dispose plus que de quelques sites de reproduction dans les montagnes du centre de Madère. Les œufs, les oisillons et les adultes sont des proies faciles pour les chats et les rats, introduits sur l'île, et étaient autrefois un mets apprécié des bergers locaux. Le contrôle des prédateurs, et d'autres mesures comme le retrait des ruminants qui écrasaient les terriers, a permis à la population de remonter à entre 65 et 80 couples reproducteurs. L'espèce reste toutefois considérée comme « en danger » par l'Union internationale pour la conservation de la nature. Les efforts de sauvegarde ont connu un coup d'arrêt en août 2010, lorsqu'un incendie a tué trois adultes et 65 % des oisillons.

Il petrello di Madera (Pterodroma madeira Mathews, 1934) è un uccello della famiglia dei Procellariidae, endemico dell'isola di Madera. È considerata una specie in pericolo: secondo un censimento effettuato nel 2012 ne sopravvivono circa 200 esemplari. Il suo nome in inglese è Zino's Petrel, da Paul Alexander Zino, l'ornitologo che per primo ha iniziato le campagne per la sua protezione.

De freira ook wel madeirastormvogel (Pterodroma madeira, niet te verwarren met het madeirastormvogeltje, Oceanodroma castro) is een tot de stormvogels en pijlstormvogels behorende vogel. Het is de meest bedreigde zeevogel in Europa die uitsluitend nestelt op het eiland Madeira.

Petrel maderski (Pterodroma madeira), znany również jako freira, to gatunek małego ptaka morskiego z rodzaju petreli, endemiczny dla wyspy Madera. Ten długoskrzydły ptak ma szary grzbiet i skrzydła z ciemnym znakiem w kształcie litery „W” oraz szary kuper. Spodnia strona skrzydeł jest czarniawa, z wyjątkiem białego trójkąta przy przedniej krawędzi blisko ciała, a brzuch jest biały z szarymi bokami. Wyglądem przypomina nieco większego petrela atlantyckiego, przez co rozróżnienie tych dwóch makaronezyjskich gatunków na morzu jest bardzo trudne. Dawniej uważany za podgatunek petrela miękkopiórego (P. mollis), jednak nie są one blisko spokrewnione, a petrel maderski został podniesiony do rangi gatunku ze względu na różnice w morfologii, głosach, zachowaniach lęgowych i DNA mitochondrialnym. Jest to jeden z najbardziej zagrożonych ptaków morskich Europy, którego obszary lęgowe ograniczają się do kilku półek skalnych w centralnych górach Madery. Petrel maderski gniazduje w norach, które odwiedza tylko nocą, wydając swoje charakterystyczne, przejmujące głosy. Jedno białe jajo jest wysiadywane przez oboje rodziców; jeden z nich siedzi w dzień, podczas gdy drugi żeruje na morzu, polując na ryby i kałamarnice. Jaja, pisklęta i dorosłe osobniki padały ofiarą introdukowanych kotów i szczurów, a w przeszłości były również odławiane w celach spożywczych przez lokalnych pasterzy. Kontrola drapieżników oraz inne środki, takie jak usunięcie zwierząt wypasanych, które niszczyły nory, pozwoliły populacji odrodzić się do 65–80 par lęgowych; gatunek pozostaje na Czerwonej Liście IUCN jako zagrożony. Mimo to, wysiłki ochronne doznały poważnego niepowodzenia w sierpniu 2010 roku, gdy pożary zabiły trzy dorosłe osobniki i 65 procent piskląt, jednak ostatecznie populacja ustabilizowała się na poziomie 160 osobników do 2018 roku.

Pterodroma madeira (Mathews, 1934), conhecida pelos nomes comuns de freira-da-madeira, petrel-de-zino e grazina-da-madeira, é uma pequena ave marinha da família Procellariidae, endémica da ilha da Madeira.

Тайфунник Зино (Pterodroma madeira), или фрейра, — вид небольших морских птиц из рода тайфунников, эндемик острова Мадейра. Этот длиннокрылый буревестник имеет серую спину и крылья с темным W-образным рисунком и серый надхвостье. Нижняя сторона крыльев черноватая, за исключением белого треугольника у переднего края ближе к телу, брюшко белое с серыми боками. Внешне он очень похож на чуть более крупного тайфунника Фэя, и различение этих двух макаронезийских видов в море представляет большую сложность. Ранее считался подвидом тайфунника мягкоперого (P. mollis), но они не являются близкими родственниками, и статус вида был присвоен тайфуннику Зино из-за различий в морфологии, криках, брачном поведении и митохондриальной ДНК. Это одна из самых редких морских птиц Европы, гнездящаяся лишь на нескольких уступах в центральных горах Мадейры. Тайфунник Зино гнездится в норах, которые посещает только ночью, издавая свои призрачные крики. Единственное белое яйцо насиживают оба родителя: один сидит днем, пока другой кормится рыбой и кальмарами в море. Яйца, птенцы и взрослые особи подвергались нападениям интродуцированных кошек и крыс, а в прошлом их добывали в пищу местные пастухи. Меры по борьбе с хищниками и удаление пасущихся животных, вытаптывающих норы, позволили популяции восстановиться до 65–80 гнездящихся пар; вид остается в списке МСОП как находящийся под угрозой исчезновения. Однако в августе 2010 года пожары нанесли серьезный удар, уничтожив трех взрослых особей и 65 процентов птенцов, но к 2018 году популяция стабилизировалась на уровне 160 особей.

Madeirapetrell (Pterodroma madeira) är en liten hotad havsfågel i familjen liror inom ordningen stormfåglar. Den är endemisk för Madeira där den häckar högt uppe i bergen. Utanför häckningssäsongen lever den pelagiskt, men det är inte klart exakt var.