Aymara citrónový nebo též aymara citronový (Psilopsiagon aurifrons, dříve Bolborhynchus aurifrons) je druh malého papouška, žijícího v Jižní Americe. Spolu s aymarou šedoprsým tvoří rod Psilopsiagon. Aymara citrónový se vyskytuje v krajině Puna a v Andách ve výšce mezi 1 000 až 4 500 metrů nad mořem. Vyskytuje se v Peru, Chile, Bolívii a Argentině. Jeho přirozeným prostředím jsou převážně křovinné vegetace, rovněž však obývá pole, parky a zahrady. V létě se aymarové stěhují do vyšších nadmořských výšek a v zimě do nižších. Aymara citrónový je vysoký 18 cm a váží 45 g. Samec základního poddruhu má zelenou hlavu, záda a horní část křídel. Spodní část křídel a ocas jsou modré, tváře a hruď jsou žluté. Oko je černé s nevýraznou tmavě hnědou duhovkou, běháky, drápy, zobák a viditelné ozobí jsou růžové. Kolem oka se nachází bílý až růžový oční kroužek. Samice je podobná samci, ale její čelo je žluté. Mladí papoušci jsou podobní samici, ale jejich ocas je kratší. Aymara citrónový hnízdí ve skalních trhlinách, kam naklade tři až šest vajec. Na těch pak samice sedí 23 dní, než se vylíhnou mláďata.

Der Zitronensittich (Psilopsiagon aurifrons) ist eine Art der Neuweltpapageien. Zitronensittiche wurden bis vor wenigen Jahren als Bolborhynchus aurifrons der Gattung der Dickschnabelsittiche zugeschrieben. Mittlerweile ist es wissenschaftlicher Konsens, ihn gemeinsam mit dem Aymarasittich in eine eigenständige Gattung mit der Bezeichnung Psilopsiagon zu stellen. Der Zitronensittich kommt in mehreren Unterarten in einem kleinen Verbreitungsgebiet in Südamerika vor.

La catita frentidorada, catita serrana chica, o perico cordillerano (Psilopsiagon aurifrons) es una especie de ave psitaciforme de la familia de los loros (Psittacidae). Su longitud es 17-19 cm y su peso medio de 33,6 g. Su color dominante es el verde con una extensión variable de amarillo intenso en rostro y pecho, aunque la extensión de este color depende de la subespecie, pudiendo llegar a ser inexistente. La hembra es más verde y con menos brillo. Las rémiges o primarias son azules. Pico y patas de color claro. Ojos negros. La cola es larga. Se encuentra en un área de unos 820.000 km² distribuida entre la región andina de los siguientes países: Argentina, Bolivia, Chile y Perú. Sus hábitats naturales son: matorral tropical o subtropical y en menor medida paisajes transformados e incluso urbanos, siempre entre los 1000 y los 4500 m de altitud. BirdLife International considera que la extracción de ejemplares para su comercialización como mascotas influye significativamente en su tamaño poblacional. Es un ave sociable que tiende a formar pequeños bandos. Su vuelo es algo ondulado.

Ylänköaratti (Psilopsiagon aurifrons) on eteläamerikkalainen papukaijalaji. Sen esiintymisalue käsittää mantereen länsiosaa Perussa, Boliviassa, Chilessä ja Argentiinan luoteiskolkassa. Lajin holotyypin kuvaili René-Primevère Lesson Perusta vuonna 1830. Se kuului aiemmin Bolborhynchus-sukuun ja oli lajinimeltään vuoriaratti. Lajin nimi ja suku muuttuivat vuonna 2006. Vuoriaratit jäivät yhä sen entisen suvun suomenkieliseksi nimeksi. Siitä tunnetaan neljä alalajia: P. a. aurifrons, P. a. robertsi, P. a. margaritae ja P. a. rubrirostris. Ylänköaratti on noin 18 senttimetriä pitkä nokasta keskipitkän pyrstön päähän. Se painaa noin 45 grammaa. Suurimmaksi osaksi ylänköaratti on höyhenpuvultaan vihreä. Koiraalla on kellertäviä merkintöjä kasvoillaan ja kyljissä. Nuoret ovat kuin naaraita, mutta niillä on lyhyempi pyrstö.

Le Toui à bandeau jaune (Psilopsiagon aurifrons anciennement Bolborhynchus aurifrons) est une espèce d'oiseaux appartenant à la famille des Psittacidae. Elle est parfois nommée Perruche des montagnes ou Perruche citron. Cette espèce est très proche du Toui aymara dont elle se distingue par la coloration presque entièrement verte de son plumage (vert jaunâtre sur la poitrine et le ventre). Le mâle présente généralement un net masque jaune vif tandis que la femelle n'en présente qu'un très modeste beaucoup plus pâle et terne. Cet oiseau mesure de 18 à 20 cm. Cette espèce peuple les versants boisés et les vallées inondées des montagnes. Cet oiseau vit dans les Andes au Pérou, au Chili, en Bolivie et en Argentine.

Il parrocchetto montano (Psilopsiagon aurifrons Lesson, 1830) è un uccello della famiglia degli Psittacidi. Affine allo P. aymara, identico per morfologia, lo P. aurifrons, con taglia attorno ai 18 cm, si identifica per la colorazione del piumaggio completamente verde, salvo una mascherina facciale gialla e una colorazione di petto e ventre verde sfumato in giallo (più o meno estese in funzione delle sottospecie): P. a. aurifrons, sottospecie nominale con giallo facciale e pettorale molto marcato (è l'unico Psilopsiagon con dimorfismo sessuale abbastanza evidente dato che la femmina ha colori pallidi ed è priva di giallo facciale e pettorale); P. a. robertsi, con mascherina facciale appena accennata e petto verde (simile, in entrambi i sessi, alla femmina della sottospecie nominale); P. a. rubrirostris, con il colore azzurro che sostituisce il giallo facciale e pettorale ma senza differenze di colorazione tra i sessi; P. a. margheritae, simile al rubrirostris, tanto che per alcuni autori si tratterebbe di un'unica sottospecie. Tutte le sottospecie presentano remiganti blu, becco bruno rosato e iride arancio. Zona andina a sud della Bolivia, nord dell'Argentina e nord del Cile. In cattività è poco noto.

De citroenparkiet (Psilopsiagon aurifrons) is een vogel uit de familie Psittacidae (papegaaien van Afrika en de Nieuwe Wereld). De soort is formeel beschreven door Lesson in 1831.

Stokówka żółtoczelna, ajmarka cytrynowa (Psilopsiagon aurifrons) – gatunek małego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae) żyjącego w górach Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony. Stokówki żółtoczelne mierzą 18 cm długości (podgatunki P. a. margaritae i P. a. rubriostris do 20 cm) oraz ważą około 45 g. W upierzeniu dominuje kolor zielony. Samiec podgatunku nominatywnego ma żółte czoło, szyję, ramiona i brzuch. Samica różni się ograniczeniem barwy żółtej do okolic dzioba i ramion. U obu płci zewnętrzne lotki są niebieskie. Oczy są brązowe, a dziób oraz nogi jasne. P. a. robertsi jest ciemniejsza od podgatunku nominatywnego. U samców barwa żółta jest ograniczona do gardła i podbródka. P. a. margaritae również jest ciemniejsza, w szczególności samice. Barwy żółtej brakuje u obu płci, stąd przypominają samice powyższych podgatunków. Samice P. a. margaritae mają szary dziób. P. a. rubrirostris przypomina P. a. margaritae. Cechą charakterystyczną tego podgatunku jest niebieski odcień w upierzeniu. Młode osobniki przypominają dorosłe samice. Stokówki żółtoczelne zamieszkują górskie tereny od 1000 do 4500 m n.p.m. Występują wzdłuż rzek, wśród ciernistych krzewów, na terenach otwartych, w parkach miejskich i na obszarach uprawnych. Często przesiadują w koronach drzew. Pożywienie zdobywają na ziemi oraz w krzakach. W skład ich diety wchodzą pąki, nasiona traw i ziół, jagody, rośliny strączkowe. Stokówki gniazdują w dziuplach drzew i kaktusów, w szczelinach między skałami oraz w termitierach. W północnym Chile sezon lęgowy przypada na październik–grudzień, a w Argentynie na luty–marzec. Samica składa 5 jaj, które wysiaduje przez 23 dni. Młode wykluwają się pokryte białym puchem. Po trzech tygodniach zaczynają im rosnąć pióra. Młode w pełni samodzielne są po 6 tygodniach lub później (inne źródło podaje 7 tygodni).

O Periquito-da-cordilheira (Psilopsiagon aurifrons) é uma espécie de ave da família Psittacidae. Pode ser encontrada nos seguintes países: Argentina, Bolívia, Chile e Peru. Os seus habitats naturais são: matagal tropical ou subtropical de alta altitude.

Желтолобый толстоклювый попугай (лат. Psilopsiagon aurifrons) — вид птиц из семейства попугаевых (Psittacidae). Длина тела 17 см. Основная окраска оперения зелёная, с желтоватым оттенком на брюшной стороне. Щёки и лоб жёлтые. Наружная сторона маховых перьев кроющих крыла голубоватого цвета. У самца клюв жёлтый у основания. Обитает в Чили, Перу и на западе Аргентины. Населяют субтропические и тропические высокогорные местности, покрытые кустарником. Некоторые особи были замечены на высоте свыше 4000 м, но гнездятся птицы ниже.

Bergparakit (Psilopsiagon aurifrons) är en fågel i familjen västpapegojor inom ordningen papegojfåglar.