بربيت أصفر الوجه (الاسم العلمي:Pogoniulus chrysoconus) (بالإنجليزية: Yellow-fronted Tinkerbird) هو نوع من الطيور يتبع جنس البربيت الصفاح من الفصيلة البربيتية.

Der Gelbstirn-Bartvogel (Pogoniulus chrysoconus), auch Gelbstirn-Zwergbärtling genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Afrikanischen Bartvögel und wird innerhalb dieser Familie der Gattung der Zwergbärtlinge zugerechnet. Die Art kommt in Afrika beiderseits des Äquators vor und hat gemeinsam mit dem Gelbbüschel-Zwergbärtling das größte Verbreitungsgebiet unter den Zwergbärtlingen. Der Gelbstirn-Bartvogel kommt außerdem in Afrika am weitesten im Norden vor. Die IUCN stuft den Gelbstirn-Bartvogel als nicht gefährdet (least concern) ein. Es werden mehrere Unterarten unterschieden.

El barbudo de frente amarilla​ (Pogoniulus chrysoconus) es una especie de ave de la familia de los barbudos africanos (Lybiidae). A veces se considera coespecífico del barbudo de frente roja (Pogoniulus pusillus). Los barbudos son aves paseriformes con cerdas alrededor de la base del pico y una distribución tropical mundial. Esta especie de barbudo africano se reproduce en la África subsahariana. Está bajo preocupación menor, según la UICN.​

Keltaotsaseppä (Pogoniulus chrysoconus) on pieni tikkalintu.

Le Barbion à front jaune (Pogoniulus chrysoconus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Lybiidae, dont l'aire de répartition s'étend à travers l'Afrique subsaharienne.

De geelvoorhoofdketellapper (Pogoniulus chrysoconus) is een vogel uit de familie Lybiidae (Afrikaanse baardvogels).

Wąsaczek żółtoczelny (Pogoniulus chrysoconus) – gatunek małego ptaka z rodziny tukanowatych (Ramphastidae). Występuje w Afryce na południe od Sahary. Znaczenie nazwy naukowej Nazwa rodzajowa Pogoniulus jest zdrobnieniem od nazwy rodzaju Pogonias (obecnie Lybius), co oznacza „brodaty”. Nazwa gatunkowa chrysoconus pochodzi od greckich słów khrusos (złoto) oraz konos (szczyt hełmu). Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się następujące podgatunki: P. c. chrysoconus (Temminck, 1832) – południowo-zachodnia Mauretania i Senegal do północno-zachodniej Etiopii, północno-zachodniej Tanzanii oraz północnej Demokratycznej Republiki Konga P. c. extoni (Layard, EL, 1871) – Angola do południowej Tanzanii i południowego Mozambiku oraz północna Republika Południowej Afryki P. c. xanthostictus (Blundell & Lovat, 1899) – południowo-zachodnia i centralna Etiopia Habitat Suche zadrzewione tereny, zarośla, nadrzeczne i górskie lasy oraz zadrzewienia na sawannie. Morfologia Długość ciała wynosi 10,5–12 cm, zaś masa ciała 8–20 g. Długość dzioba wynosi 13 mm, skrzydła 61 mm, ogona 33 mm, zaś skoku 14 mm. Dziób czarny. Czoło żółte, oddzielone czarno od dzioba. Wierzch głowy czarny w białe plamki, podobnie jak i kark. Paski policzkowy, przyżuchwowy i podbródkowy czarne. Pozostała część głowy biała. Gardło, pierś i brzuch jasnożółte, lecz pióra u nasady szare. Pokrywy skrzydłowe żółto-biało-czarne, zaś lotki ciemnoszare, żółto i biało obrzeżone. Sterówki również ciemnoszare, z jasnożółtymi obrzeżeniami. Pożywienie Żywi się owocami i owadami. Na terenach żerowania agresywny. Lęgi Gniazdo stanowi dziupla w martwym pniu o szerokości wejścia ok. 10 cm. Niekiedy gniazdo jest przejmowane przez głowaczki białolice (Tricholaema leucomelas). W lęgu 2–4 jaja. W inkubacji biorą udział oba ptaki z pary, lecz nie jest znany jej czas. Młode opuszczają gniazdo po 4 tygodniach od wyklucia. Status IUCN uznaje wąsaczka żółtoczelnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozpowszechniony i pospolity. Trend liczebności populacji jest uznawany przez BirdLife International za stabilny ze względu na brak istotnych zagrożeń.

Gulpannad dvärgbarbett (Pogoniulus chrysoconus) är en fågel i familjen afrikanska barbetter inom ordningen hackspettartade fåglar.