بربيت أصفر الوجه (الاسم العلمي:Pogoniulus chrysoconus) (بالإنجليزية: Yellow-fronted Tinkerbird) هو نوع من الطيور يتبع جنس البربيت الصفاح من الفصيلة البربيتية.

Vousáček zlatočelý (Pogoniulus chrysoconus) je malý pták z čeledi vousákovitých, dříve známý jako vousáček zlatočelý. Někdy je považován za konspecifický se svým jižním protějškem, vousákem červenočelým (Pogoniulus pusillus). Vousáci jsou blízcí pěvcům, mají štětiny kolem kořene zobáku a vyskytují se v tropických oblastech po celém světě.

Der Gelbstirn-Bartvogel (Pogoniulus chrysoconus), auch Gelbstirn-Zwergbärtling genannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Afrikanischen Bartvögel und wird innerhalb dieser Familie der Gattung der Zwergbärtlinge zugerechnet. Die Art kommt in Afrika beiderseits des Äquators vor und hat gemeinsam mit dem Gelbbüschel-Zwergbärtling das größte Verbreitungsgebiet unter den Zwergbärtlingen. Der Gelbstirn-Bartvogel kommt außerdem in Afrika am weitesten im Norden vor. Die IUCN stuft den Gelbstirn-Bartvogel als nicht gefährdet (least concern) ein. Es werden mehrere Unterarten unterschieden.

El barbudo de frente amarilla (Pogoniulus chrysoconus) es una especie de ave de la familia de los barbudos africanos (Lybiidae). A veces se considera coespecífico del barbudo de frente roja (Pogoniulus pusillus). Los barbudos son aves paseriformes con cerdas alrededor de la base del pico y una distribución tropical mundial. Esta especie de barbudo africano se reproduce en la África subsahariana. Está bajo preocupación menor, según la UICN.

Keltaotsaseppä (Pogoniulus chrysoconus) on pieni tikkalintu. Linnun pituus on 11–12 cm ja sen paino on 8–20 grammaa. Keltaotsaseppä on pikkuseppien yhdeksänlajisen suvun pienimpiä edustajia. Lajin höyhenpuku on alapuolelta keltainen ja päältä kirjava. Pää on musta-valkoviiruinen ja otsassa on kellanoranssi täplä. Nokka on lyhyehkö ja tukeva. Koiras ja naaras ovat samannäköisiä. Nuorella linnulla ei ole pään keltaista täplää. Keltaotsaseppä huutelee nopeita ja pitkiä tink-tink-sarjoja oksalla istuen. Ruokaillessaan puissa laji on ketterä ja vauhdikas, kiipeillen välillä pitkin runkoa, välillä räpytellen oksistossa. Jotkut tutkijat pitävät keltaotsaseppää samana lajina kuin eteläisempää punaotsaseppää (P. pusillus). Keltaotsaseppää tavataan Afrikassa Saharan eteläpuolelta aina Etelä-Afrikan pohjoisosiin saakka. Levinneisyys ei kuitenkaan ole aivan yhtenäinen. Lajin kanta on elinvoimainen, sillä se on paikoin yleinen lähes kymmenen miljoonan neliökilometrin esiintymisalueella. Laji on paikkalintu. Lajin tyypillistä elinympäristöä ovat kuivat avoimet metsät ja savannit. Sitä ei ilmeisesti tavata sademetsissä.

Le Barbion à front jaune (Pogoniulus chrysoconus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Lybiidae, dont l'aire de répartition s'étend à travers l'Afrique subsaharienne. Le mâle barbion à front jaune possède une fine ligne noire partant de la base du bec et entourant un front jaune ou doré (plus rarement orange), et l'arrière de la tête noir avec des lignes blanches. Il a un sourcil blanc, du blanc vers la base du bec et sous les yeux. Son dos est noir avec des lignes blanches et jaunes, avec plus de jaune vers la queue, qui est faite de plumes brun-noir. Ses parties inférieures sont plus grises, avec des teintes de jaunes. Les femelles et les individus immatures ressemblent au mâle adulte mais avec des couleurs plus ternes et moins de jaune. Il ressemble beaucoup au barbion à front rouge, à la couleur du front près. Le barbion à front jaune est capable de s'adapter à de nombreux habitats, vivant dans les zones arides de l'Afrique de l'Ouest et dans les forêts des montagnes de l'Ethiopie. Il apprécie particulièrement les acacias, et les arbres des genres Terminalia, Combretum et Brachystegia. Il vit plutôt à basse altitude, généralement sous 1500 m, mais peut monter jusqu'à 3000 m en Ethiopie.

Il barbetto frontegialla (Pogoniulus chrysoconus) è un piccolo uccello della famiglia Lybiidae, precedentemente noto come barbetto tinker frontegialla. A volte è considerato conspecifico con la sua controparte meridionale, il barbetto tinker fronte-rossa (Pogoniulus pusillus). I barbet sono uccelli quasi passeriformi caratterizzati da setole alla base del becco e da una distribuzione tropicale in tutto il mondo.

De geelvoorhoofdketellapper (Pogoniulus chrysoconus) is een vogel uit de familie Lybiidae (Afrikaanse baardvogels).

Wąsaczek żółtoczelny (Pogoniulus chrysoconus) – gatunek małego ptaka z rodziny tukanowatych (Ramphastidae). Występuje w Afryce na południe od Sahary. Znaczenie nazwy naukowej Nazwa rodzajowa Pogoniulus jest zdrobnieniem od nazwy rodzaju Pogonias (obecnie Lybius), co oznacza „brodaty”. Nazwa gatunkowa chrysoconus pochodzi od greckich słów khrusos (złoto) oraz konos (szczyt hełmu). Morfologia Długość ciała wynosi 10,5–12 cm, zaś masa ciała 8–20 g. Długość dzioba wynosi 13 mm, skrzydła 61 mm, ogona 33 mm, zaś skoku 14 mm. Dziób czarny. Czoło żółte, oddzielone czarno od dzioba. Wierzch głowy czarny w białe plamki, podobnie jak i kark. Paski policzkowy, przyżuchwowy i podbródkowy czarne. Pozostała część głowy biała. Gardło, pierś i brzuch jasnożółte, lecz pióra u nasady szare. Pokrywy skrzydłowe żółto-biało-czarne, zaś lotki ciemnoszare, żółto i biało obrzeżone. Sterówki również ciemnoszare, z jasnożółtymi obrzeżeniami. Pożywienie Żywi się owocami i owadami. Na terenach żerowania agresywny. Lęgi Gniazdo stanowi dziupla w martwym pniu o szerokości wejścia ok. 10 cm. Niekiedy gniazdo jest przejmowane przez głowaczki białolice (Tricholaema leucomelas). W lęgu 2–4 jaja. W inkubacji biorą udział oba ptaki z pary, lecz nie jest znany jej czas. Młode opuszczają gniazdo po 4 tygodniach od wyklucia. Status IUCN uznaje wąsaczka żółtoczelnego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako szeroko rozpowszechniony i pospolity. Trend liczebności populacji jest uznawany przez BirdLife International za stabilny ze względu na brak istotnych zagrożeń.

O barbadinho-de-fronte-amarela (Pogoniulus chrysoconus) é uma pequena ave da família Lybiidae, anteriormente conhecida como barbatula-de-fronte-amarela. É por vezes considerada coespecífica com a sua contraparte meridional, o tinkerbird-de-fronte-vermelha, Pogoniulus pusillus. Os barbudos são aves quase passeriformes com cerdas na base do bico e uma distribuição tropical mundial.

Желтолобый медник (Pogoniulus chrysoconus) — небольшая птица семейства Lybiidae, ранее известная как желтолобый тинкер-барбет. Иногда ее считают конспецифичной с южным сородичем — краснолобой либией (Pogoniulus pusillus). Барбеты — это околоворобьиные птицы с щетинками у основания клюва, широко распространенные в тропиках по всему миру.

Gulpannad dvärgbarbett (Pogoniulus chrysoconus) är en fågel i familjen afrikanska barbetter inom ordningen hackspettartade fåglar.