Sýkora laponská (Poecile cinctus, dříve též Poecile cincta nebo Parus cinctus), někdy nazývaná též sýkora hnědohlavá, je druh sýkory z čeledi sýkorovitých. Jedná se o středně velkou, zavalitou sýkoru, dlouhou 13,5-14 cm (velikostí je podobná sýkoře koňadře) a vážící 11-14,3 g. Vršek hlavy má šedohnědý, hřbet o něco světlejší, také šedohnědý. Tváře má sýkora laponská bílé. Zobáček má tento druh černý. Její hlas připomíná volání sýkory lužní. Vyskytuje se v pásu od Skandinávie přes severní Asii až do Severní Ameriky na severozápad Kanady. Obývá převážně jehličnaté lesy, dále též lužní a smíšené lesy až po severskou lesní hranici. Je stálá, většina ptáků nemigruje.

Die Lapplandmeise (Poecile cinctus, Syn.: Parus cinctus) ist ein Singvogel aus der Familie der Meisen. Sie wird etwa 12 bis 13,5 Zentimeter groß. Die Lapplandmeise hat eine graubraune Kopfplatte und einen hellgrauen Rücken. Ihr Schnabel ist schwarz, ebenso wie das Schwanzgefieder und der Kehlbereich. Die Brust und der Bereich unterhalb der Augen dagegen sind weiß. Anders als bei den meisten Meisen wirkt ihre Zeichnung verwaschen und ihr Habitus flaumig. Durch die bräunliche Kopfplatte ist sie leicht von der Sumpfmeise und der Weidenmeise zu unterscheiden. Ihre Stimme ist ähnlich der Weidenmeise, unter anderem ein langgezogenes „dih“, das vier- bis fünfmal wiederholt wird. Die Lapplandmeise bewohnt Nadelwälder, Auwälder und Mischwälder, besonders aber Birkenwälder oder mit Birken gemischte Nadelwälder. Sie bewohnt Nordnorwegen, Schweden und Finnland, die Halbinsel Kola und den nördlichen Teil Russlands bis Alaska. Im Sommer ernährt sie sich vor allem von Insekten und Spinnen, im Herbst und Winter zusätzlich von ölhaltigen Samen, vor allem von Nadelbäumen.

El carbonero lapón (Poecile cinctus), es una especie de ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), muy extendida en el norte de Europa, Asia y América del Norte. Es residente generalizado en todo el subártico, desde Escandinavia y el norte de Asia hasta América del Norte, principalmente en Alaska y el noroeste de Canadá. Su hábitat son los bosques de coníferas, principalmente pinos. También vive en bosques mixtos, bosques caducifolios cerca de los ríos y bosques de abedules.

Lapintiainen (Poecile cinctus) on tiaisten heimoon (Paridae) kuuluva lintulaji. Lapintiainen on 12,5–14 cm pitkä. Se muistuttaa hömötiaista, mutta lapintiaisen höyhenpuku on tuuheampi ja sen pää näyttää suuremmalta. Selkä on lämpimänruskea, kupeet ruosteenruskeat ja päälaki himmeän harmaanruskea. Posket ja vatsa ovat valkoiset, ja silmien ympäri kulkee musta naamari. Lisäksi lapintiaisella on tumma kurkkulappu, joka on hyvin iso ja alaosastaan leveä sekä usein epäselvärajainen. Lapintiaisen kutsuääni on hömötiaismainen "tsi-tsi-tshää-tshää", joka on kuitenkin hömötiaisen kutsuääntä vaimeampi. Lisäksi lapintiaisella on hento "tsih"-yhteysääni. Lapintiaisen laulu koostuu jankuttavasta ja surisevasta "tsi-yrr tsi-yrr..." -säkeestä sekä yksinkertaisesta, viitatiasmaisesta "tse-tse-tse..." -säkeestä. Vanhin suomalainen rengastettu lapintiainen on ollut 9 vuotta 4 päivää vanha. Se on myös Euroopan vanhin lapintiainen. Lapintiainen on taigan lintu, jonka esiintymisalue ulottuu Skandeilta Alaskaan. Suomessa se pesii Lapissa ja Perä-Pohjolassa, ja parimäärä on noin 40 000. Lajia esiintyy noin 10 miljoonan neliökilometrin alueella, ja sen maailmanlaajuinen populaatio on 0,5–5 miljoonaa yksilöä. Lapintiainen on paikkalintu, mutta pieni osa, lähinnä nuoria lintuja, voi syksyisin vaeltaa etelään, jolloin yksittäisiä lintuja tavataan etelärannikkoa myöten.lähde? Varttuneet sekametsät ja männiköt, myös tunturikoivikot. Reviirillä olisi hyvä olla keloja ja kolopuita, mutta pesii myös talousmetsissä, jos vain pesäkoloja tai pönttöjä on tarjolla. Lapintiaisen reviiri voi olla pikkulinnulle hyvin laaja, jopa neliökilometri.lähde?

La mésange lapone (Poecile cinctus), (parfois Pœcile cincta) est une espèce de passereaux de la famille des paridés. Les anglophones la nomment Siberian tit, mésange de Sibérie, ou encore Gray-headed Chickadee, mésange à tête grise. Les deux sexes sont semblables. On rencontre cette mésange dans les forêts boréales d'Amérique (Alaska et nord ouest du Canada) et d'Eurasie (UICN).

La cincia siberiana (Poecile cinctus) è un uccello passeriforme della famiglia Paridae. È una specie stanziale diffusa in tutta la Scandinavia subartica, nel Paleartico settentrionale e in Nord America, tra l'Alaska e l'estremo nord-ovest del Canada. È una specie specializzata nelle foreste di conifere e la maggior parte degli individui non migra. Si tratta di una cincia di dimensioni piuttosto grandi, lunga 12,5–14 cm e con un peso di 11–14,3 g, una taglia intermedia tra la cincia bigia e la cincia allegra. Il capo è bruno scuro (più intenso sulla gola e sulla stria oculare, con la corona leggermente più chiara), le guance sono bianche, il mantello è bruno cannella, le penne alari sono nerastre con bordi chiari e le parti inferiori sono biancastre con fianchi color ruggine pallido.

シベリアコガラ（学名：Parus cinctus）はスズメ目シジュウカラ科に分類される鳥類の一種。

De bruinkopmees (Poecile cinctus, synoniem: Parus cinctus) is een vogel uit de familie van de mezen (Paridae).

Sikora północna (Poecile cinctus) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae), występujący w północnej Europie, północnej i środkowej Azji oraz północno-zachodniej Ameryce Północnej. Nie jest zagrożony. Wygląd zewnętrzny brązowo-szara „czapeczka” i tył szyi, duże białe policzki, czarne gardło przechodzące w rogach w kolor szary, pierś biała, podskrzydle i dół ciała cynamonowy, skrzydła i ogon ciemnoszare. Samice i młode ptaki są ubarwione tak samo jak samce, ale są od nich mniejsze. Rozmiary długość ciała ok. 13,5 cm Masa ciała od 11 g do 16 g Ptak ten zamieszkuje ogromny obszar Eurazji od Norwegii po Półwysep Czukocki i Kamczatkę (na południu po Mongolię) oraz północno-zachodnią Amerykę Północną – Alaskę, kanadyjski Jukon i północno-zachodnie obrzeża Terytoriów Północno-Zachodnich (ogólnie ponad 10 milionów km²). Jest ptakiem osiadłym, który może przetrwać srogie zimy dzięki dużym zapasom żywności gromadzonej w ciągu całego roku. Owady i ich larwy, nasiona i owoce drzew i innych roślin. Robi zapasy żywności, które chowa na końcach gałęzi, w szparach w korze i w mchu. Pojedynczy ptak może tak schować nawet 15 kg pożywienia, ale potrzebuje tylko ok. 15% z tego zapasu, żeby przezimować.

O chapim-da-lapónia (Poecile cinctus) é uma ave da ordem Passeriformes e da família Paridae. É um residente comum em áreas subárticas da Escandinávia e do norte do Paleoártico, além de partes da América do Norte, como o Alasca e o extremo noroeste do Canadá. Especialista em coníferas, é uma espécie residente, e a maioria das aves não realiza migrações. É um chapim relativamente grande, com 13,5–14 cm de comprimento e peso de 11–14,3 g. A cabeça é marrom-escura com bochechas brancas, o dorso é marrom, as penas das asas são pretas com bordas claras, e as partes inferiores são esbranquiçadas com flancos marrom-pálidos. Ecologistas em Folldal, Hedmark, Noruega, observaram que os chapins-da-lapónia representavam apenas 1% dos indivíduos de chapins em florestas de pinheiros dominadas por líquens em 2011, em comparação com 64% em 1982. Essa redução drástica é atribuída à competição interespecífica com o chapim-montês e o chapim-real, à diminuição da vegetação devido às mudanças climáticas e ao corte de árvores de crescimento antigo, que são preferidas em relação às de crescimento novo.

Сероголовая гаичка (лат. Poecile cinctus) — певчая птица семейства синицевых. Длина тела составляет от 12 до 13,5 см. Сероголовая гаичка мельче пухляка и черноголовой гаички. Верх головы серо-коричневого цвета, спина светло-серая. Клюв, перья хвоста и зоб чёрные. Грудь и щёки белые. Позывка очень похожа на позывку пухляка. Наиболее северный вид синиц. Распространена в Евразии от Скандинавии до Аляски, в Северной Америке — от западного побережья Аляски к востоку до долины реки Андерсон. Сероголовая гаичка населяет хвойные, пойменные и смешанные леса, предпочитая берёзовые или смешанные с берёзами хвойные леса. Летом она питается, прежде всего, насекомыми и пауками, осенью и зимой рацион дополняют маслянистые семена, прежде всего, хвойных деревьев.

Lappmes (Poecile cinctus) är en fågel som tillhör familjen mesar. Av alla mesar är det den som har det allra nordligaste utbredningsområdet och den enda mesart som förekommer både i Europa, Asien och Nordamerika. Fågeln påträffas huvudsakligen i gammal, gles barrskog, men även i viss utsträckning i fjällbjörkskog. Den minskar i antal, men det globala beståndet anses ändå vara livskraftigt.

西伯利亚山雀（学名：Poecile cinctus）也称灰头山雀，一种分布于欧亚大陆和北美大陆北部地区的雀形目鸟类，隶属于山雀科高山山雀属。本种由荷兰博物学家彼得·博达尔特于1783年描述发表。