Datel žlutobrvý (Piculus aurulentus), známý také jako datel bělobrvý, je téměř ohrožený druh ptáka z čeledi datlovitých. Vyskytuje se v Argentině, Brazílii, Paraguayi a Uruguayi. Měří 21 až 22 cm a váží 22 až 68 g. Samci a samice mají stejné opeření kromě hlavy. Samci mají červenou barvu od čela po zátylek, úzký žlutobílý nadoční proužek, tmavě olivově zelenou oblast kolem oka a na straně krku, následovanou světle žlutým pruhem a červeným malárním proužkem. Brada a hrdlo jsou světle zlaté. Samice má olivové čelo a temeno a mnohem méně červené barvy v malární oblasti. Dospělci mají olivově zelené svrchní partie. Letky jsou tmavě hnědé se zelenavými okraji a tmavě skořicově rezavou barvou na vnitřních praporech. Ocas je černý. Spodní partie jsou bělavé se širokými tmavě olivovými pruhy. Středně dlouhý zobák je černohnědý se světlejší základnou, duhovka kaštanově hnědá a nohy šedozelené. Mladí jedinci jsou obecně matnější než dospělci a mají méně výrazné pruhování na spodních partiích.

Der Weißbrauenspecht (Piculus aurulentus) ist ein in Südamerika vorkommender Vogel aus der Familie der Spechte (Picidae). Das Artepitheton ist von den lateinischen Worten aurum für ‚Gold‘ und dem Suffix -lentus für ‚Fülle‘ abgeleitet und bezieht sich auf die auffallend goldgelbe Kehle der Vögel. Der deutsche Trivialname basiert auf dem weißlichen Überaugenstreif.

El carpintero cejigualdo (Piculus aurulentus), también denominado carpintero dorado verdoso o verde (Argentina), carpintero dorado gris o carpintero verde (Paraguay, Uruguay), es una especie de ave piciforme perteneciente al género Piculus que integra la familia Picidae. Habita en selvas, forestas en galería, y bosques húmedos en el este de América del Sur.

Keltakulmatikka (Piculus aurulentus) on tikkoihin kuuluva lintulaji. Lajia tavataan Etelä-Amerikasta. Keltakulmatikka voi kasvaa 21–22 cm pitkäksi. Sukupuolet eroavat hieman toisistaan ulkonäöltään. Keltakulmatikka on päästään, selästään ja siivistään ruskehtavan oliivinvihreä. Lajin pyrstö on musta. Päässä on kaksi keltaista juovaa, jotka lähtevät silmäkulmasta ja nokasta. Nokan tyven pilkku on punainen ja kurkku keltainen. Keltakulmatikkakoiraan päälaki on punainen, mutta naaraalla on vain niskassa punainen laikku. Linnun rinta ja vatsa ovat valkoiset ja niissä on tiheästi vihreitä raitoja. Keltakulmatikkakoiratikan nokka on pitkä ja väriltään harmaa. Keltakulmatikan levinneisyysalue ulottuu eteläisestä Brasiliasta Paraguayhin ja Argentiinaan. Lajin elinympäristöä ovat kosteat trooppiset vuoristometsät. Metsien kaataminen maanviljelysmaaksi uhkaa lajin elinympäristöä ja keltakulmatikka on silmälläpidettävä laji. Lintu liikkuu yksin tai pareittain. Sen ravintoa ovat hyönteiset, erityisesti muurahaiset ja niiden toukat. Keltakulmatikan pesimäkausi on elokuulta lokakuulle ja laji tekee pesänsä korkealle puuhun.

Le Pic à bandeaux (Piculus aurulentus) est une espèce d'oiseaux d'Amérique du Sud appartenant à la famille des Picidae.

Il picchio cigliagialle (Piculus aurulentus), noto anche come picchio cigliabianche, è una specie quasi minacciata della famiglia Picidae, presente in Argentina, Brasile, Paraguay e Uruguay. Misura 21-22 cm e pesa 22-68 g. Maschi e femmine hanno piumaggio simile tranne che sulla testa. I maschi hanno il rosso dalla fronte alla nuca, un sottile sopracciglio bianco-giallastro, una zona verde oliva scuro attorno all'occhio e sul collo, seguita da una striscia giallo pallido e una banda malare rossa. Mento e gola sono oro pallido. La femmina ha fronte e corona olivastre e molto meno rosso nella zona malare. Gli adulti hanno parti superiori verde oliva, remiganti bruno scuro con bordi verdastri e tinte cannella-rossicce sulle barbe interne. La coda è nerastra. Le parti inferiori sono biancastre con larghe barre verde oliva scuro. Il becco è di media lunghezza, grigio nerastro con base chiara, l'iride castano-bruna e le zampe verde grigiastro. I giovani sono più spenti con barrature meno definite.

De witbrauwspecht (Piculus aurulentus) is een vogel uit de familie Picidae (spechten). De vogel werd in 1821 door Coenraad Jacob Temminck als Picus aurulentus beschreven.

Dzięcioł złotogardły (Piculus aurulentus), znany również jako dzięcioł białobrewy, to bliski zagrożenia gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych. Występuje w Argentynie, Brazylii, Paragwaju i Urugwaju. Osiąga 21–22 cm długości i waży 22–68 g. Samce i samice mają takie samo upierzenie, z wyjątkiem głowy. Samce mają czerwone ubarwienie od czoła po kark, wąską żółtawobiałą brew, ciemnooliwkowozielony obszar wokół oka i na boku szyi, a poniżej jasny żółty pasek i czerwony pasek malarny. Podbródek i gardło są jasnozłote. Samica ma oliwkowe czoło i ciemię oraz znacznie mniej czerwieni w okolicach policzków. Dorosłe osobniki mają oliwkowozielony wierzch ciała, ciemnobrązowe lotki z zielonkawymi brzegami i ciemnocynamonowordzawym odcieniem na wewnętrznych chorągiewkach. Ogon jest czarniawy. Spód ciała jest białawy w szerokie, ciemnooliwkowe prążki. Średniej długości dziób jest czarniawoszary z jaśniejszą nasadą, tęczówka kasztanowobrązowa, a nogi szarozielone. Młode są zazwyczaj matowe i mają mniej wyraźne prążkowanie na spodzie ciała.

O pica-pau-dourado (Piculus aurulentus) é um pica-pau florestal, encontrado no leste e sul do Brasil, bem como na Argentina e Paraguai. Tal ave mede cerca de 20 cm de comprimento, com dorso oliváceo, rêmiges barradas de castanho, cabeça com as laterais oliváceas, atravessadas por duas faixas amarelas horizontais e vértice vermelho. Também é conhecida pelo nome de pica-pau-doirado.

Белобровый полосатобрюхий дятел (лат. Piculus aurulentus) — вид птиц из семейства дятловых (Picidae). Подвидов не выделяют. Распространён в Южной Америке. Белобровый полосатобрюхий дятел достигает в длину 21—22 см и весит от 52 до 68 г. У взрослых самцов верхняя часть головы от лба до затылка ярко-красного цвета. Узкая бледно-желтовато-белая надбровная дуга тянется от глаза к затылку; область вокруг глаз, кроющие перья ушей и задняя сторона шеи тёмно-оливково-зелёного цвета. Бледно-жёлтая полоса проходит от уздечки к шее, на скуле красная полоса. Подбородок и горло бледно-золотистые, бока подбородка часто немного рыжеватые. Задняя часть шеи и верхняя часть туловища оливково-зелёные, включая третьестепенные маховые перья, иногда со слабым бронзовым оттенком. Маховые перья тёмно-коричневые с зеленоватой каймой и коричневато-рыжими пятнами на внутренних опахалах. Хвост черноватый. Нижняя сторона тела беловатая, с густыми и широкими тёмно-оливковыми полосами. Испод крыльев рыжевато-коричневый с чёрными полосами. Клюв средней длины, слегка изогнутый на надклювье и довольно широкий в области ноздрей, черновато-серый, основание подклювья светлее. Радужная оболочка каштаново-коричневая, окологлазное кольцо тёмно-серое; ноги зеленовато-серые. Отличается от P. chrysochloros бледным надбровьем, более белой нижней частью тела с более широкими тёмными полосами. У взрослых самок лоб и темя оливковые, иногда с золотистыми кончиками, и только на скулах немного красного цвета. Молодые особи похожи на взрослых, но более тусклые, с более крупными полосами. Вокализация представлена одиночной, резкой нотой или нисходящей серией жалобных «eeeww». «Барабанная дробь» быстрая и равномерная.

Gulbrynad hackspett (Piculus aurulentus) är en fågel i familjen hackspettar inom ordningen hackspettartade fåglar.

Piculus aurulentus, Piculus cinsine bağlı bir kuş türüdür.