Straka americká (Pica hudsonia) je krkavcovitý pěvec, který se vyskytuje v Severní Americe jako stálý druh. Tento druh byl považován za poddruh straky obecné, na základě genetických studií mitochondriální DNA byl však v roce 2000 organizací American Ornithological Society zařazen jako samostatný druh.

Die Hudsonelster (Pica hudsonia) ist eine Singvogelart aus der Familie der Rabenvögel. Sie ist ein typischer, 45–60 cm großer Vertreter der Echten Elstern (Pica) mit langem Schwanz und schimmernder, schwarz-weißer Gefiederzeichnung. Das Verbreitungsgebiet der Hudsonelster umfasst weite Teile des westlichen und nördlichen Nordamerika. Dort bewohnt sie offene und halboffene Landschaften mit gemäßigtem Klima. Hudsonelstern sind Allesfresser. Wirbellose, Früchte und Aas machen den Großteil der Nahrung aus, ihr jeweiliger Anteil fällt aber je nach Jahreszeit unterschiedlich aus. Die Vögel brüten von März bis Juni in monogamen Paaren und bauen auffällige, kugelförmige Nester. Erstmals wissenschaftlich beschrieben wurde die Hudsonelster 1823 von Joseph Sabine. Lange Zeit wurde sie als Unterart der äußerlich ähnlichen Elster (Pica pica) betrachtet, von der sie sich vor allem im Sing- und Brutverhalten unterscheidet. Ihr nächster Verwandter ist die kalifornische Gelbschnabelelster (Pica nuttalli). Der Bestand der Art gilt als stabil, auch wenn es regional leichte Rückgänge gibt. Während die Elster in den indianischen Kulturen Nordamerikas ein neutrales bis positives Ansehen hatte, wurde sie von den aus Europa stammenden Siedlern bis ins 20. Jahrhundert hinein massiv verfolgt.

La urraca de Hudson (Pica hudsonia),​​ es una especie de ave paseriforme de la familia Corvidae que habita en el oeste de América del Norte, desde el sur de la costa de Alaska hasta las Montañas Rocosas en el norte de California, el norte de Arizona, el norte de Nuevo México, el centro de Kansas y Nebraska. Anteriormente se consideraba una subespecie de la urraca común (Pica pica).

Amerikanharakka (Pica hudsonia) on Pohjois-Amerikassa elävä varisten heimoon kuuluva varpuslintu.

La Pie d'Amérique (Pica hudsonia) est une espèce d'oiseau de la famille des corvidés. Elle est considérée par de nombreux auteurs comme la sous-espèce américaine de la pie bavarde (Pica pica).

La gazza americana o gazza becconero (Pica hudsonia (Sabine, 1823)) è un uccello passeriforme appartenente alla famiglia dei corvidi.

De Amerikaanse ekster (Pica hudsonia) is een zangvogel uit de familie van de kraaien en het geslacht eksters (Pica).

Sroka czarnodzioba (Pica hudsonia) – gatunek dużego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Zamieszkuje zachodnią połowę Ameryki Północnej – od południowej Alaski przez zachodnią i środkową Kanadę po zachodnie i środkowe Stany Zjednoczone. Nie wyróżnia się podgatunków.

A pega-de-bico-preto (Pica hudsonia), também conhecida como pega-americana, é uma ave da família dos corvídeos encontrada na metade ocidental da América do Norte. Ela é preta e branca, com as asas e a cauda apresentando áreas pretas e toques iridescentes de azul e verde-azulado. No passado, acreditava-se que era uma subespécie da pega-rabuda (Pica pica), mas foi colocada em sua própria espécie em 2000 com base em estudos genéticos. Essa espécie prefere habitats geralmente abertos com grupos de árvores, mas também pode ser encontrada em fazendas e áreas suburbanas. Historicamente associada a rebanhos de bisões, ela agora pousa nas costas do gado para coletar carrapatos e insetos. As pegas-de-bico-preto geralmente seguem grandes predadores, como lobos, para se alimentarem de suas presas. A espécie também caminha ou pula no chão, onde obtém alimentos como besouros, gafanhotos, minhocas e pequenos roedores. A pega-de-bico-preto constrói ninhos em forma de cúpula, feitos de galhos e localizados perto do topo das árvores, geralmente abrigando de seis a sete ovos. A incubação, feita apenas pela fêmea, começa quando a ninhada está completa e dura de 16 a 21 dias. O período de nidificação é de três a quatro semanas. As pegas-de-bico-preto na natureza têm uma expectativa de vida de seis a sete anos. As pegas-de-bico-preto têm uma longa história com os seres humanos, aparecendo em histórias contadas por tribos indígenas das Grandes Planícies. Quando perseguida, ela se torna muito cautelosa, mas, fora isso, é bastante tolerante com a presença humana. Devido à percepção de seu impacto negativo sobre o gado e as aves de caça, as pegas-de-bico-preto foram caçadas como praga durante o século XX, e sua população sofreu com isso. Atualmente, são considerados uma espécie pouco preocupante pela IUCN e são comumente vistos em toda a sua área de distribuição.

Pica hudsonia (лат.) — вид птиц семейства врановых.

Amerikansk skata (Pica hudsonia) är en kråkfågel inom släktet skator som återfinns i västra halvan av Nordamerika. Den amerikanska skatan utmärker sig genom att bygga kupolformade bon och för att vara en av endast fyra nordamerikanska sångfåglar vars stjärt utgör hälften eller mer av kroppens totala längd (de andra är gulnäbbad skata, saxstjärtad kungstyrann och gaffelstjärtad kungstyrann).

Amerikan saksağanı olarak da bilinen Kara gagalı saksağan (Pica hudsonia), Kuzey Amerika'nın batı tarafında bulunan kargagiller familyasından bir kuştur. Siyah ve beyazdır; kanatlarında ve kuyruğunda yanardöner mavi ve mavi-yeşil tonları da görülür. Bir zamanlar Avrasya saksağanının (Pica pica) bir alt türü olduğu düşünülse de 2000 yılında yapılan genetik araştırmalara dayanarak ayrı bir tür olarak tanımlandı. Bu tür çoğunlukla ağaç kümelerinin bulunduğu açık habitatları tercih etse de aynı zamanda tarım arazileri ve banliyö alanlarda da yaygın olarak bulunabilir. Bu kuş geçmişte bizon sürüleriyle ilişkilendirilse de artık sığırların sırtına konarak üstlerindeki kene ve diğer böcekleri yemektedir. Kara gagalı saksağanlar genellikle kurtlar gibi etçil hayvanları avladıkları avların leşlerinden yararlanmak için takip ederler. Tür aynı zamanda yerde yürür ve zıplar. Yerde çekirgeler, solucanlar ve küçük kemirgenler gibi hayvanları yer. Kara gagalı saksağanlar, ağaçların tepesine yakın yerlerde ağaç dallarından oluşan, genellikle altı ila yedi yumurta barındıran kubbeli yuvalar yaparlar. Yuvalama süresi üç ila dört haftadır. Vahşi doğada kara gagalı saksağanların ömrü altı ila yedi yıldır. Kara gagalı saksağanların insanlarla uzun bir geçmişi vardır ve Büyük Ovalar'daki yerli kabilelerinin anlattığı hikâyelerde yer alırlar. İnsan varlığına karşı oldukça hoşgörülü olsalar da zulüm gördüğü yerde çok temkinli davranır. Bugün, IUCN tarafından en az endişe duyulan türler arasında sayılıyor ve yayılış alanları boyunca yaygın olarak görülüyorlar.