Budníček brýlatý (Phylloscopus intermedius) je druh pěvce z čeledi budníčkovitých (Phylloscopidae). Vyskytuje se v Asii od východního Himálaje po jihovýchodní Čínu a jižní Vietnam. Jeho přirozenými stanovišti jsou subtropické nebo tropické vlhké nížinné lesy a subtropické nebo tropické vlhké horské lesy. Dříve byl řazen do čeledi pěnicovitých (Sylviidae). Budníček brýlatý byl popsán anglickým entomologem a ornitologem Fredericem Moorem v roce 1854 pod binomickým jménem Abrornis affinis. V roce 1898 irský ornitolog John David Digues La Touche popsal dalšího ptáka, kterému dal binomické jméno Cryptolopha intermedia. Tyto dva taxony byly následně považovány za příslušníky téhož druhu a byly zařazeny do rodu Seicercus. Molekulárně fylogenetická studie publikovaná v roce 2018 zjistila, že ani Seicercus, ani blízce příbuzný rod Phylloscopus nejsou monofyletické. Při následné reorganizaci byly oba rody sloučeny do rodu Phylloscopus, který měl podle pravidel Mezinárodní komise pro zoologickou nomenklaturu (ICZN) přednost. Před sloučením byl nominátní poddruh Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), ale v rámci rozšířeného rodu byl název affinis obsazen budníčkem indickým Phylloscopus affinis (Tickell, 1833), který měl přednost. Pro nahrazení jména affinis bylo zavedeno nové jméno zosterops, ale podle pravidel ICZN měl nyní přednost poddruh intermedius, který se stal nominátní formou. Jsou uznávány tři poddruhy: P. i. zosterops Elliott & del Hoyo, 2016 – východní Himálaj až jižní Čína, severní Laos a střední Vietnam; P. i. intermedius (La Touche, 1898) – střední a jihovýchodní Čína; P. i. ocularis (Robinson & Kloss, 1919) – jižní Vietnam.

Der Silberbrillen-Laubsänger (Phylloscopus intermedius) ist eine Art aus der Familie der Laubsänger (Phylloscopidae). Er kommt in Asien vom östlichen Himalaya bis Südostchina und Südvietnam vor. Seine natürlichen Lebensräume sind subtropische oder tropische feuchte Tieflandwälder und subtropische oder tropische feuchte Bergwälder. Er wurde früher in die Familie der Grasmückenartigen (Sylviidae) eingegliedert. Der Silberbrillen-Laubsänger wurde 1854 vom englischen Entomologen und Ornithologen Frederic Moore beschrieben und erhielt den binomischen Namen Abrornis affinis. 1898 beschrieb der irische Ornithologe John David Digues La Touche einen weiteren Vogel, dem er den Namen Cryptolopha intermedia gab. Diese beiden Taxa wurden später als derselbe Art zugehörig betrachtet und in die Gattung Seicercus gestellt. Eine molekularphylogenetische Studie aus dem Jahr 2018 ergab, dass weder Seicercus noch die eng verwandte Gattung Phylloscopus monophyletisch waren. Bei der anschließenden Neuordnung wurden die beiden Gattungen in Phylloscopus zusammengeführt, was gemäß den Regeln der Internationalen Kommission für Zoologische Nomenklatur (ICZN) Vorrang hatte. Vor der Zusammenlegung war die Nominatform Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), aber innerhalb der erweiterten Gattung war der Name affinis durch den Tickell-Laubsänger Phylloscopus affinis (Tickell, 1833) besetzt, der Vorrang hatte. Ein neuer Name, zosterops, wurde eingeführt, um affinis zu ersetzen, aber gemäß den ICZN-Regeln hatte nun die Unterart intermedius Vorrang und wurde zur Nominatform. Es werden drei Unterarten anerkannt: P. i. zosterops Elliott & del Hoyo, 2016 – östlicher Himalaya bis Südchina, Nordlaos und Zentralvietnam; P. i. intermedius (La Touche, 1898) – Zentral- und Südostchina; P. i. ocularis (Robinson & Kloss, 1919) – Südvietnam.

El mosquitero de anteojos (Seicercus affinis) es una especie de ave paseriforme de la familia Phylloscopidae propia del sureste de Asia.

Mäntysieppokerttu (Seicercus affinis) on uunilintujen heimoon kuuluva varpuslintu.

Le Pouillot affin (Phylloscopus intermedius) est une espèce d'oiseaux de la famille des Phylloscopidés. L'espèce était auparavant classée dans la famille des Sylviidae, la famille de passereaux d’Europe. Le pouillot affin ressemble à de nombreuses espèces. Il présente une calotte grise entourée de bandes latérales noires. L'anneau oculaire est blanc et est brisé au-dessus de l'œil vers l'avant. L’œil est noir. Les parties supérieures du pouillot sont vertes avec une étroite barre alaire jaune, tandis que le ventre est jaune vif. Les rectrices sont courtes. Les pouillots sont généralement légers, ils mesurent en moyenne 9 à 14,5 cm et la masse corporelle d’un adulte peut varier de 3,5 à 17 g. Le chant du Pouillot affin est simple et distinctif. Son aire éparse s'étend du Sikkim à l'est de la Chine et le sud-est de l'Indochine.

Il luì dagli occhiali bianchi (Phylloscopus intermedius) è una specie di luì della famiglia Phylloscopidae. Si trova in Asia, dall'Himalaya orientale alla Cina sud-orientale e al Vietnam meridionale. I suoi habitat naturali sono le foreste umide di pianura e le foreste montane umide subtropicali o tropicali. In precedenza era incluso nella famiglia Sylviidae. Il luì dagli occhiali bianchi fu descritto dall'entomologo e ornitologo inglese Frederic Moore nel 1854 con il nome binomiale Abrornis affinis. Nel 1898 l'ornitologo irlandese John David Digues La Touche descrisse un altro uccello a cui diede il nome binomiale Cryptolopha intermedia. Questi due taxa furono successivamente considerati appartenenti alla stessa specie e collocati nel genere Seicercus. Uno studio filogenetico molecolare pubblicato nel 2018 ha rilevato che né Seicercus né il genere strettamente correlato Phylloscopus erano monofiletici. Nella successiva riorganizzazione, i due generi sono stati fusi in Phylloscopus, che aveva la priorità secondo le regole della Commissione Internazionale per la Nomenclatura Zoologica (ICZN). Prima della fusione, la sottospecie nominale era Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), ma all'interno del genere allargato il nome affinis era occupato dal luì di Tickell Phylloscopus affinis (Tickell, 1833), che aveva la priorità. È stato introdotto un nuovo nome, zosterops, per sostituire affinis, ma secondo le regole dell'ICZN la sottospecie intermedius aveva ora la priorità ed è diventata la forma nominale. Sono riconosciute tre sottospecie: P. i. zosterops Elliott & del Hoyo, 2016 – dall'Himalaya orientale alla Cina meridionale, Laos settentrionale e Vietnam centrale; P. i. intermedius (La Touche, 1898) – Cina centrale e sud-orientale; P. i. ocularis (Robinson & Kloss, 1919) – Vietnam meridionale.

De zilveroogboszanger (Phylloscopus intermedius) is een zangvogel uit de familie Phylloscopidae.

Świstunka okularowa (Phylloscopus intermedius) to gatunek ptaka z rodziny świstunkowatych (Phylloscopidae). Występuje w Azji, od wschodnich Himalajów po południowo-wschodnie Chiny i południowy Wietnam. Jej naturalnym środowiskiem są subtropikalne lub tropikalne wilgotne lasy nizinne oraz górskie. Dawniej zaliczana była do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae). Świstunka okularowa została opisana przez angielskiego entomologa i ornitologa Frederica Moore'a w 1854 roku pod nazwą Abrornis affinis. W 1898 roku irlandzki ornitolog John David Digues La Touche opisał innego ptaka, nadając mu nazwę Cryptolopha intermedia. Te dwa taksony zostały później uznane za ten sam gatunek i umieszczone w rodzaju Seicercus. Badania filogenetyczne opublikowane w 2018 roku wykazały, że ani Seicercus, ani blisko spokrewniony rodzaj Phylloscopus nie są monofiletyczne. W wyniku późniejszej reorganizacji oba rodzaje połączono w jeden – Phylloscopus, który miał pierwszeństwo zgodnie z zasadami Międzynarodowej Komisji Nomenklatury Zoologicznej (ICZN). Przed połączeniem podgatunkiem nominatywnym był Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), jednak w powiększonym rodzaju nazwa affinis była już zajęta przez świstunkę górską Phylloscopus affinis (Tickell, 1833), która miała pierwszeństwo. Wprowadzono nową nazwę zosterops, aby zastąpić affinis, ale zgodnie z zasadami ICZN podgatunek intermedius uzyskał pierwszeństwo i stał się formą nominatywną. Wyróżnia się trzy podgatunki: P. i. zosterops (wschodnie Himalaje do południowych Chin, północny Laos i środkowy Wietnam), P. i. intermedius (środkowe i południowo-wschodnie Chiny) oraz P. i. ocularis (południowy Wietnam).

O Felosa-dourada-de-lunetas (Phylloscopus intermedius) é uma espécie de felosa da família Phylloscopidae. Encontra-se na Ásia, desde os Himalaias orientais até ao sudeste da China e sul do Vietname. Os seus habitats naturais são florestas húmidas de terras baixas e florestas montanhosas húmidas subtropicais ou tropicais. Era anteriormente incluído na família Sylviidae. A Felosa-dourada-de-lunetas foi descrita pelo entomologista e ornitólogo inglês Frederic Moore em 1854, recebendo o nome binomial Abrornis affinis. Em 1898, o ornitólogo irlandês John David Digues La Touche descreveu outra ave à qual deu o nome binomial Cryptolopha intermedia. Estes dois taxa foram posteriormente considerados como pertencentes à mesma espécie e colocados no género Seicercus. Um estudo filogenético molecular publicado em 2018 concluiu que nem Seicercus nem o género estreitamente relacionado Phylloscopus eram monofiléticos. Na reorganização subsequente, os dois géneros foram fundidos em Phylloscopus, que tinha prioridade ao abrigo das regras da Comissão Internacional de Nomenclatura Zoológica (ICZN). Antes da fusão, a subespécie nominal era Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), mas dentro do género alargado o nome affinis estava ocupado pela felosa-de-tickell Phylloscopus affinis (Tickell, 1833), que tinha prioridade. Foi introduzido um novo nome, zosterops, para substituir affinis, mas ao abrigo das regras da ICZN a subespécie intermedius tinha agora prioridade e tornou-se a forma nominal. São reconhecidas três subespécies: P. i. zosterops Elliott & del Hoyo, 2016 – Himalaias orientais até ao sul da China, norte do Laos e Vietname central; P. i. intermedius (La Touche, 1898) – centro e sudeste da China; P. i. ocularis (Robinson & Kloss, 1919) – sul do Vietname.

Белоглазая очковая пеночка (Phylloscopus intermedius) — вид певчих птиц из семейства пеночковых (Phylloscopidae). Встречается в Азии от восточных Гималаев до юго-восточного Китая и южного Вьетнама. Ее естественная среда обитания — субтропические или тропические влажные низинные и горные леса. Ранее вид включался в семейство славковых (Sylviidae). Белоглазая очковая пеночка была описана английским энтомологом и орнитологом Фредериком Муром в 1854 году под биноминальным названием Abrornis affinis. В 1898 году ирландский орнитолог Джон Дэвид Дигс Ла Туш описал другую птицу, дав ей название Cryptolopha intermedia. Впоследствии эти два таксона были признаны одним видом и помещены в род Seicercus. Молекулярно-филогенетическое исследование 2018 года показало, что ни Seicercus, ни близкородственный род Phylloscopus не являются монофилетическими. В ходе последующей реорганизации оба рода были объединены в Phylloscopus, который имел приоритет согласно правилам Международной комиссии по зоологической номенклатуре (ICZN). До слияния номинативным подвидом был Seicercus affinis affinis (Moore, F., 1854), но в расширенном роду название affinis было занято пеночкой-зарничкой Phylloscopus affinis (Tickell, 1833), которая имела приоритет. Было введено новое название zosterops для замены affinis, но согласно правилам ICZN, подвид intermedius теперь имел приоритет и стал номинативной формой. Признаны три подвида: P. i. zosterops (восточные Гималаи до южного Китая, северный Лаос и центральный Вьетнам), P. i. intermedius (центральный и юго-восточный Китай) и P. i. ocularis (южный Вьетнам).

Glasögonbambusångare (Phylloscopus intermedius) är en fågel i familjen lövsångare inom ordningen tättingar. Den förekommer i bergsskogar i Asien. Beståndet anses vara livskraftigt.

Phylloscopus intermedius, Phylloscopus cinsine bağlı bir kuş türüdür.

白眶鶲莺（学名：Phylloscopus intermedius）为鶲科鶲莺属的鸟类。该物种的模式产地在尼泊尔。 白眶鶲莺华南亚种（学名：Phylloscopus intermedius intermedius）。在中国大陆，分布于福建、云南、福建、广东等地。该物种的模式产地在福建。