نقشارة قاتمة يسمى أيضا نقشارة غبراء (الاسم العلمي: Phylloscopus fuscatus) (بالإنجليزية: Dusky Warbler) هو طائر ينتمي إلى (فصيلة: Phylloscopidae).

Budníček temný (Phylloscopus fuscatus) je malý druh hmyzožravého pěvce z čeledi budníčkovitých (phylloscopidae). Obývá především tajgu, rašeliniště a vlhké louky. Hnízdí ve východní Asii a na zimu migruje do jihovýchodní Asie. Občas se zatoulá i do větších dálek. 11. října 2013 byl druh poprvé pozorován také v České republice v Jeseníkách na Červenohorském sedle. Tvarem a velikostí připomíná budníčka menšího. Dorůstá až 14 centimetrů. Dospělý pták má melírově hnědou barvu a výrazné bílé nadoční proužky. Zbarvení mladých jedinců má olivový nádech. Hnízda si tento pěvec staví ve spodní vrstvě křoví. Klade 5 až 6 vajec. Zpěv je monotónní. Volání se ozývá tvrdým tschik.

Der Dunkellaubsänger (Phylloscopus fuscatus) ist eine in Ostasien brütende Art aus der Gattung der Laubsänger, einer Gattung kleiner und schlanker Singvögel der Familie der Laubsängerartigen (Phylloscopidae). Die Art ist in Europa ein seltener, in neuer Zeit im Ost- und Nordseebereich aber alljährlicher Irrgast. Unter anderem in den Niederlanden gibt es für den Zeitraum von 1978 bis 2003 37 anerkannte Nachweise dieser Art. Auf Helgoland wurde die Art mehrfach 1996 und 1997 beobachtet.

El mosquitero sombrío (Phylloscopus fuscatus) es una especie de ave paseriforme de la familia Phylloscopidae que vive en el este de Asia. Tiene un tamaño y forma similar al mosquitero común, con una longitud media entre los 12 y 12,5 cm. Sus partes superiores son de color pardo grisáceo sin veteado y las inferiores son blanquecinas. Presenta una destacada lista superciliar blanquecina y una lista ocular algo más oscura que el resto del rostro. Su pico es fino y puntiagudo con la mandíbula superior gris y la inferior blanquecina. Los dos sexos tienen un aspecto similar, pero los inmaduros tienen las partes inferiores de tonos verdosos. Es un ave migratoria de larga distancia que cría en Siberia (desde el oeste de las montañas Altái hasta Kamchatka), Mongolia, Corea del Norte, el interior de China y extremo oriental de Kazajistán; y se desplaza al sur para pasar el invierno en el sudeste asiático, el sur de China y el este del subcontinente indio. Suele aparecer como divagante en Europa y Norteamérica. Su hábitat natural es el monte bajo abierto y las praderas húmedas, generalmente cerca de masas de agua como los pantanos y ríos, aunque pasa el invierno en las selvas de tierra bajas y los manglares.

Ruskouunilintu (Phylloscopus fuscatus) on uunilintujen suvun siperialainen edustaja. Lajin kuvaili ja nimesi Edward Blyth vuonna 1842 Linnun pituus on 10,5–12 cm ja paino 7–8 g. Tiltaltin kokoinen. Päältä ruskehtava, alta vaaleampi, harmahtava. Ääni poikkeaa tiltaltista ja pajulinnusta: kerttumainen naksahdus. Siperia, Mongolia ja Kiinan länsiosat. Tavataan Suomessa syksyisin vuosittain. Soiden ja jokivarsien pensaikot ja tiheiköt. Suomen havainnoista valtaosa tehdään ulkosaaristossa ja rannikolla.

Le Pouillot brun (Phylloscopus fuscatus) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Phylloscopidae. Cet oiseau mesure 11 à 12 cm pour une masse de 8,5 à 13,5 g. Il a une envergure entre 15 et 20 cm. Cet oiseau territorial (0,5 à 1 ha) se reproduit de fin mai à mi-août. Il n'effectue qu'une seule couvée de quatre à six œufs. Les premiers poussins sont notés mi-juin et les premiers jeunes volants début juillet dans le sud-est de la Russie.

Il luì scuro (Phylloscopus fuscatus Blyth, 1842) è un uccello passeriforme della famiglia delle Phylloscopidae; è endemico dell'ecozona paleartica. Per forma e dimensioni ricorda il luì piccolo (P. collybita). Gli adulti hanno il dorso marrone senza striature e la ragione ventrale con piumaggio marrone chiaro. Il supercilium è prominente e biancastro; il becco è sottile e appuntito. Il dimorfismo sessuale è quasi inesistente; di contro, gli esemplari giovani hanno una colorazione più olivastra nella parte superiore. Il suo canto è un fischio monotòno e il suo richiamo è gracchiante e ruvido. Si avvale del richiamo (udibile a maggiore distanza rispetto al fischio) soprattutto quando si trova lontano dalle aree di riproduzione, potendo così farsi udire dai rari esemplari sparsi nei dintorni. Costruisce il nido in un cespuglio; depone mediamente 5-6 uova. Si tratta di un uccello insettivoro, ma può consumare anche cibi vegetali, tra cui le bacche. Nel periodo riproduttivo vive tra Siberia, Corea del Nord, Cina interna, Mongolia ed estremitò orientale del Kazakistan; compie lunghi percorsi di migrazione invernale verso le aree a clima tropicale dell'Asia meridionale e del Sud-Est asiatico. È più raro in America settentrionale, dove è stato osservato in Alaska e in California. Il luì scuro può tuttavia raggiungere anche altre aree; non è raro osservarlo in Europa occidentale in ottobre, nonostante la distanza di circa 3 000 km dal suo areale consueto. Sono stati documentati svernamenti dell'uccello in Gran Bretagna. È molto comune nelle torbiere della taiga, così come negli ambienti palustri.

De bruine boszanger (Phylloscopus fuscatus) is een kleine zangvogel uit de familie van Phylloscopidae. De vogel werd in 1842 door de Britse vogelkundige Edward Blyth geldig beschreven. Deze boszanger leeft voornamelijk in laag struikgewas in delen van Oost-Azië.

Świstunka brunatna (Phylloscopus fuscatus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny świstunek (Phylloscopidae), wcześniej zaliczany do pokrzewek (Sylviidae). Występuje w Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem. Świstunka brunatna zamieszkuje tereny środkowej i wschodniej Azji. Zimuje w południowej i południowo-wschodniej Azji, w południowych i wschodnich Chinach, na Tajwanie oraz na południu Japonii. Sporadycznie zalatuje do Europy. W Polsce do końca 2017 stwierdzona 13 razy, a w samym 2018 – 6 razy. Długość ciała około 12 cm, rozpiętość skrzydeł 15–20 cm, masa ciała 7–8 g. Obie płcie są do siebie podobne. Biotop Ptak zamieszkujący gęste zagajniki, krzaczaste zarośla oraz obrzeża lasów. Bardzo lubi tereny w pobliżu pól i łąk. Rozród Gniazdo zakłada w wilgotnych miejscach u podstawy krzaków lub w ich gałązkach. Wysokość zakładania gniazda nie wyższa niż 70 cm. Gniazdo kształtem przypomina kulę o średnicy 12–14 cm, z otworem wejściowym z boku o średnicy 3–4 cm. Zbudowane jest ono z suchych źdźbeł roślinności zielnej oraz z kawałków mchów. Wnętrze jest wysłane puchem roślinnym i piórami ptaków. W okresie lęgowym samica składa od 4 do 6 jaj białych o miernie wydłużonym o ostrym węższym biegunie.

A felosa-sombria (Phylloscopus fuscatus) é uma ave da família Phylloscopidae. Identifica-se pela plumagem acastanhada, pela lista supraciliar branca e pelo bico fino. Esta felosa nidifica na Sibéria e na Mongólia e inverna no Nepal, na Índia, na China e na Indochina. Em dezembro de 2025, num fenómeno de extrema raridade, foi detetado no Parque Oriental do Porto um exemplar, a cuja anilhagem o Grupo de Anilhagem e Ornitologia do Porto procedeu em seguida.

Бурая пеночка (лат. Phylloscopus fuscatus) — певчая птица из семейства пеночковых (Phylloscopidae). Длина тела бурой пеночки составляет 14 см. Длина крыла самцов 60—70 мм, самок 53,5—61 мм, масса тела 9—10 г. Оперение верхней части тела тёмно-бурое. Клюв короткий, прямой и острый. Ноги тёмные. Характерным для бурой пеночки является рисунок лица. Через глаза проходит тёмная полоса. Над ней проходит светлая полоса. Кроме того, бурые пеночки имеют тонкое, белое окологлазное кольцо. Нижняя часть тела грязно-белого цвета, причём грудь окрашена несколько темнее. Оперение по бокам и подхвостья кремового цвета. В отличие от большинства пеночек хвост слегка закруглён. Не существует полового диморфизма. Призыв бурой пеночки — резкое «чек». Ареал гнездования бурой пеночки — Восточная Азия. Там она гнездится на болотах и болотистых местностях тайги. Это широко распространённый и часто встречающийся вид. Это выраженная перелётная птица. Регионы зимовки расположены на юго-востоке Азии. Часто ошибочно залетает в Северную Америку. Изредка наблюдался также и в Европе. Поселяется в кустарниковой чаще вдоль рек, по сырым низинам или на заболоченной почве, но избегает лесного кустарникового подседа. В горах поднимается в субальпийский пояс.

Brunsångare (Phylloscopus fuscatus) är en liten asiatisk tätting i familjen lövsångare (Phylloscopidae) som tidigare ingick i familjen sångare (Sylviidae). Den häckar i sanka områden i Sibirien och östra Asien. Vintertid flyttar den till Sydostasien, men under flyttningen hittas felflygande individer återkommande i Europa. Beståndet anses vara livskraftigt.

Phylloscopus fuscatus, Phylloscopus cinsine bağlı bir kuş türüdür.

褐柳莺（学名：Phylloscopus fuscatus）又名褐色柳莺，为柳鶯科柳莺属的鸟类。该物种的模式产地在印度。 屬名Phylloscopus源自古希臘語phullon，意為「葉」，以及skopos，意為「尋覓者」（來自skopeo，意為「觀察」）。種名fuscatus來自拉丁語fuscus，意為「深色」。 這種柳鶯是高度遷徙性的，冬季棲息於南亞和東南亞。它有時會出現在北美的阿拉斯加，也曾出現在加州。 這是棲息於針葉林沼澤和濕草地的常見鳥類。巢築於低矮的灌木叢中，會產下5至6顆蛋。如同大多數舊世界鶯科（Sylvidae），這種小型雀形目鳥類是食蟲的。 褐色柳鶯容易在10月迷途至距離其繁殖地3000公里之外的西歐洲，並曾在英國過冬。 這種柳鶯的體型和外形與嘰喳柳鶯相似。成鳥有無條紋的棕色背部和棕黃色的腹部，具有明顯的白色眉線，喙細長而尖銳。兩性相同，如同大多數柳鶯，但幼鳥的背部帶有更多橄欖色調。如同大多數柳鶯，它主要食蟲，但也會攝取其他小型食物，包括漿果。 它的鳴唱是一種單調的哨聲，叫聲則是刺耳的check。這種隱匿的物種通常透過其叫聲來辨識，尤其是在遠離繁殖地時。