حميراء المغرب أو حُمَرُ المغرب أو حميراء موسييرية (الاسم العلمي: Phoenicurus moussieri) (الإنجليزية: Moussier's Redstart) هو نوع من الطيور يتبع جنس الحميراء من فصيلة خاطفات الذباب. حمر المغرب من الأنواع المستوطنة لأعالي جبال الأطلس في الشمال الغربي لإفريقيا حيث يتواجد في الأماكن الصخرية على مستويات الـ 3000 متر فوق سطح البحر. الحميراء

Rehek severoafrický (Phoenicurus moussieri) je malý pěvec z rodu Phoenicurus (rehek), dříve řazený do čeledi drozdovitých (Turdidae), nyní klasifikovaný jako lejskovitý (Muscicapidae). Je endemickým stálým obyvatelem pohoří Atlas v severozápadní Africe. Jeho biotopem jsou otevřené lesy ve skalnatých oblastech od hladiny moře až do nadmořské výšky 3000 metrů. Je to nejmenší druh rehka, měří pouze 12 cm a váží 14–15 g. Samec má černou hlavu s širokým bílým pruhem nad každým okem, který pokračuje po stranách krku. Svrchní část těla je černá s bílou skvrnou na křídlech a sytě kaštanovým ocasem, od něhož je odvozen název rodu. Spodina těla je sytě oranžovo-červená. Samice má světle hnědou hlavu a hřbet, spodina je světlejší oranžová než u samce, přesto obecně červenější než u podobné, ale větší samice rehka zahradního. Druh je pojmenován po Jeanu Moussierovi (1795–1850), amatérském přírodovědci a chirurgovi francouzské armády během napoleonských válek.

Der Diademrotschwanz (Phoenicurus moussieri) ist eine Vogelart aus der Gattung der Rotschwänze. Die Art ist heimisch in Nordwestafrika. Wie alle Rotschwanz-Arten weist der Diademrotschwanz einen stark ausgeprägten Geschlechtsdimorphismus auf: Das etwa 13 Zentimeter große Männchen hat einen schwarzen Kopf mit einem breiten weißen Streifen, der über dem Auge und seitlich am Hals hinunter verläuft. Die Oberseite ist schwarz bis auf eine weiße Flügelbinde, der Schwanz ist satt kastanienbraun. An der Unterseite ist es satt orangerot gefärbt. Kopf und Oberseite des kleineren, kurzschwänzigeren Weibchens sind fahlbraun; die Unterseite ist in einem fahleren Orange als beim Männchen gefärbt, jedoch im Allgemeinen stärker rot als die Unterseite des ähnlich aussehenden, aber etwas größeren Weibchen des Gartenrotschwanzes. Der Gesang des Männchens besteht aus einer Mischung aus kratzenden Geräuschen und svii-svii-Tönen. Der Ruf ist ein klagendes, einsilbiges hii.

El colirrojo diademado (Phoenicurus moussieri) es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae endémica del Magreb. El macho tiene la cabeza negra con una ancha banda blanca por encima de los ojos, lo que le da el nombre vulgar. Las partes superiores son negras salvo una marca blanca en las alas y la cola de color rojizo que da nombre a los colirrojos. Las partes inferiores son anaranjadas. La hembra es algo menor y es pardo pálido por encima y anaranjado pálido por debajo. Habita en zonas boscosas abiertas en áreas rocosas desde el nivel del mar (por ejemplo en el área de Massa) hasta los 3000 m de altitud en el Atlas.

Sepelleppälintu (Phoenicurus moussieri) on Luoteis-Afrikassa elävä varpuslintu. Linnun pituus on noin 12 cm, siipien kärkiväli 18,5–20,5 cm ja paino keskimäärin noin 15 g. Kooltaan sepelleppälintu on hiukan leppälintua pienempi. Juhlapukuinen koiras on alapuolelta ruosteenpunainen, selkäpuolelta tummanruskea tai musta, sen päälaki ja posket ovat mustat, siivellä on suuri valkoinen laikku ja valkoinen silmäkulmanjuova levenee korvien takana laikuksi. Naaras ja nuori lintu ovat ruskehtavaselkäisiä, vatsapuolelta punertavia, ja vain nuorella koiraalla on siivellä valkoinen kuvio. Kaikissa puvuissa hyvä tuntomerkki on ruosteenpunainen pyrstö, jonka keskimmäiset sulat ovat mustia. Se värisyttelee pyrstöään kuten leppälintu. Sepelleppälintu elää Luoteis-Afrikassa Marokossa, Algeriassa ja Tunisiassa. Pesimähavainto on myös Libyasta. Sen elinympäristön ala on noin 400 000 neliökilometriä. Laji on enimmäkseen paikkalintu, joka voi muuttaa talveksi lyhyen matkaa vuorten juurille ja alaville maille. Sepelleppälintu asuu sekä vuoriston että alavien maiden kuivilla, kivikkoisilla pensaikko-ja metsäalueilla, Atlasvuorilla kolmen kilometrin korkeudelle saakka. Talveksi se laskeutuu alavien maiden laaksoihin ja pensaikkoihin.

Le Rougequeue de Moussier (Phoenicurus moussieri) aussi appelé Rougequeue diadème, est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Muscicapidae. Il est endémique aux monts de l'Atlas au nord-ouest de l'Afrique où on le trouve entre le niveau de la mer et 3 000 mètres d'altitude. L'espèce peut parfois être observée en dehors de son aire de répartition. Ainsi un mâle a séjourné en France à Frontignan durant l'hiver 2024-2025, ce qui constitue la deuxième occurrence pour ce pays (la première observation avait été faite déjà dans l'Hérault en 2013). L'espèce a également été trouvée au Portugal, en Espagne, en Italie et même en Grande-Bretagne. Les Rougequeues de Moussier ne sont pas exceptionnels à Malte et les ornithologues soupçonnent l'existence d'une petite population au sud-est de l'Europe, près de l'Adriatique (Albanie ou Grèce). L'espèce Phoenicurus moussieri a été décrite par l'ornithologue français Léon Olphe-Galliard en 1852. Rougequeue de Moussier Rubiette de Moussier

Il codirosso algerino (Phoenicurus moussieri Olphe-Galliard, 1852) è un uccello passeriforme appartenente alla famiglia dei pigliamosche del Vecchio Mondo (Muscicapidae). Tra i codirosso, è il più piccolo, con una lunghezza di 12 cm e un peso di 14-15 g. Presenta un marcato dimorfismo sessuale nel piumaggio, con il maschio cha ha dorso, testa e ali prevalentemente nere, con una vistosa striscia bianca sopra gli occhi che prosegue lungo il collo e altre due macchie bianche sulle ali. Il sottogola, il ventre e la coda sono invece di un rosso-arancio accesso. Proprio il caratteristico colore della coda ha portato a dare il nome comune di codirosso ai membri del genere Phoenicurus. Il piumaggio della femmina è di un colore castano chiaro su tutta la porzione superiore del corpo, testa, dorso e ali incluse. Anche nella femmina, il sottogola, il ventre e la coda sono arancioni; sebbene tale colorazione risulti meno vivace che nel maschio, è ben più evidente che nelle femmine del codirosso comune (Phoenicurus phoenicurus). È una specie endemica stanziale della catena dell'Atlante, nel Maghreb. Predilige le aree rocciose e i boschi radi; vive tra altitudini comprese tra 500 e 3000 m sul livello del mare.

De diadeemroodstaart (Phoenicurus moussieri) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

Pleszka algierska (Phoenicurus moussieri) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Występuje w północnej Afryce. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 12–13 cm, masa ciała 14–15 g. Występuje dymorfizm płciowy. U samca wierzch ciała czarny. Widoczna biała wstawka na skrzydle oraz biały pas ciągnący się od czoła przez obszar nad okiem po boki szyi. Spód ciała i kuper rdzawoczerwone. Jesienią na czarnych piórach występują brązowe krawędzie. Samica przypomina samicę pleszki zwyczajnej (P. phoenicurus), ma jednak krótszy ogon. Spód ciała jest intensywniej pomarańczowy, wstawka na skrzydle jasna. Pleszki algierskie zamieszkują obszar od Maroka (część Atlasu i Antyatlas) na wschód po północną Tunezję, prawdopodobnie również północno-zachodnią Libię (góry Dżabal Nafusa). Poza okresem lęgowym ptaki te przenoszą się na niżej położone tereny. W 2001 po raz pierwszy przedstawiciela gatunku odnotowano w Mauretanii. Pleszki algierskie stwierdzono również w Grecji (po raz pierwszy na Peloponezie, 30 marca 1988), w Walii (po raz pierwszy w kwietniu 1988), na Sycylii (po raz drugi w lutym 1987), zalatują również na Maltę i do Hiszpanii. Środowiskiem życia pleszek algierskich jest makia, skalne wychodnie, otwarte lasy sosen, dębów ostrolistnych i cedrów, skraje górskich lasów oraz doliny i płaskowyże powyżej górnej granicy lasu, niekiedy z krzewami i inną niską roślinnością. W Atlasie odnotowywane od 500 do 3000 m n.p.m. Są to ptaki mało płochliwe. Poza sezonem lęgowym są samotnikami. Zwykle zwracają na siebie uwagę, przesiadując w wyeksponowanych miejscach – na szczycie krzewu, kamienia czy płotu. Żerują na ziemi, niekiedy również łowią owady z niskich gałęzi. Prócz owadów dorosłych żywią się ich larwami, niekiedy zjadają owoce. Pleszki algierskie odzywają się cienkim gwizdem (hit) oraz miękkim czirrr. Ich pieśń stanowi skoczny cienki szczebiot o nieznacznie nieregularnej strukturze, przypominający pieśń pokrzywnicy (Prunella modularis). Zwrotki trwają 2–5 s.

O Rabirruivo-mourisco (Phoenicurus moussieri) é uma ave da família Muscicapidae. O macho é ruivo por baixo e preto por cima, com uma característica mancha branca na testa. Esta espécie distribui-se pelo Magrebe (Marrocos, Argélia, Tunísia e Líbia), sendo de ocorrência acidental na Península Ibérica.

Белобровая горихвостка (Phoenicurus moussieri) — небольшая певчая птица из рода горихвосток (Phoenicurus), ранее относившаяся к семейству дроздовых, а ныне классифицируемая как представитель семейства мухоловковых (Muscicapidae). Это эндемичный оседлый вид, гнездящийся в Атласских горах на северо-западе Африки, где он населяет открытые лесистые участки в скалистых районах на высотах до 3000 метров. Это самая мелкая горихвостка: длина тела составляет всего 12 см, а масса — 14–15 г. У самца черная голова с широкой белой полосой над глазом, переходящей на шею, черная верхняя часть тела с белым пятном на крыле и ярко-каштановый хвост. Нижняя часть тела окрашена в насыщенный оранжево-красный цвет. Самка имеет бледно-коричневую окраску головы и верха, а низ тела у нее светлее, чем у самца, хотя в целом краснее, чем у похожей, но более крупной самки обыкновенной горихвостки. Птица названа в честь Жана Муссье (1795–1850), хирурга французской армии и натуралиста-любителя времен Наполеоновских войн.

Diademrödstjärt (Phoenicurus moussieri) är en nordafrikansk tätting i familjen flugsnappare. Den förekommer i Nordafrika, med enstaka fynd i Europa, bland annat i Wales. Beståndet anses vara livskraftigt.