الغاق السقطري أو غراب البحر السوقطري (الاسم العلمي: Phalacrocorax nigrogularis) (بالإنجليزية: Socotra Cormorant) هو طائر ينتمي إلى غاقيات (فصيلة: Phalacrocoracidae). كما تعرف أحيانا باسم الغاق السقطري وهو نوع من الطيور المهددة والمتوطنة في سقطرى والخليج العربي والساحل الجنوبي الشرقي لشبه الجزيرة العربية تهاجر أحيانا إلى أقصى الغرب مثل ساحل البحر الأحمر و تتكاثر في جزر سقطرى في المحيط الهندي

Kormorán arabský (Phalacrocorax nigrogularis) je ohrožený druh z čeledi kormoránovití. Je endemitem Perského zálivu a jihovýchodního pobřeží Arabského poloostrova. Někteří jedinci občas migrují až na západ k pobřeží Rudého moře. Kormoráni arabští žijí v hejnech. Uvádějí se hejna o počtu 250 000 kusů a na moři 25 000 kusů. Někteří přírodovědci kormorána arabského zařazují do rodu Leucocarbo.

Die Sokotrascharbe (Phalacrocorax nigrogularis) auch Sokotrakormoran ist eine Vogelart aus der Familie Phalacrocorax innerhalb der Familie der Kormorane. Die dunkelbraun gefärbte Art besiedelt den Golf von Persien und den Golf von Aden und brütet in lediglich neun Kolonien auf kleinen, der Küste vorgelagerten Inseln. Der Sokotrascharbe ernährt sich vorwiegend von Fischen. Die IUCN führt die Art wegen der drohenden Zerstörung des Lebensraums als gefährdet (“vulnerable”).

El cormorán de Socotora (Phalacrocorax nigrogularis)​ es una especie de ave suliforme de la familia Phalacrocoracidae endémica de las costas y aguas circundantes a Arabia por el sur y este (incluidas las costas africanas y asiáticas del sur del mar rojo, golfo de Adén, golfo pérsico y golfo de Omán).​ A pesar de su nombre, solo se confirmó en 2005 su reproducción en las islas de Socotora en el océano Índico junto a Somalia.​

Arabianmerimetso (Phalacrocorax nigrogularis) on lounaisaasialainen merimetso. Sen esiintymisalue on kaksijakoinen: pohjoinen suurempi osapopulaatio pesii Persianlahden saarilla, ja eteläinen pienempi osapopulaatio Jemenissä Adeninlahdella ja Omanissa Arabianmerellä. Sokotrassa on tavattu pesimäyhdyskunta, mutta lintujen liikkeitä yhdyskuntien välillä ei tunneta. Lajin kokonaiskanta on noin 110 000 paria. William Robert Ogilvie-Grant ja Henry Ogg Forbes kuvailivat lajin holotyypin Sokotralta vuonna 1899. Lisääntymisajan ulkopuolella arabianmerimetso on kokanaan musta. Päässä on violetti ja selässä sekä siivissä vihreä kiilto. Lisääntymisaikana silmäkulmiin, niskaan ja perään muodostuu valkoisia tupsuja. Arabianmerimetson elinympäristöä ovat meren rannikot, ja sen ravintoa ovat kalat. Kantaa uhkaa pesinnän epäonnistuminen ihmisten aiheuttamien häiriöiden vuoksi.

Le Cormoran de Socotra (Phalacrocorax nigrogularis) est une espèce d'oiseau de mer endémique du Golfe Persique et de la côte sud-est de la péninsule Arabique. Certains individus migrent occasionnellement vers l'ouest jusque sur les côtes de la Mer Rouge mais le premier individu décrit l'a été sur l'île de Socotra.

Il cormorano di Socotra (Phalacrocorax nigrogularis Ogilvie-Grant e H. O. Forbes, 1899) è un uccello appartenente alla famiglia dei Falacrocoracidi diffuso nel golfo Persico.

De Arabische aalscholver (Phalacrocorax nigrogularis) is een zeevogel uit de familie Phalacrocoracidae (aalscholvers). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door William Robert Ogilvie-Grant en Henry Ogg Forbes. Het is een door habitatverlies kwetsbaar geworden zeevogelsoort die voorkomt rond de Perzische Golf en zuidelijk van het Arabisch Schiereiland.

Kormoran arabski (Phalacrocorax nigrogularis) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Taksonomia Gatunek ten bywał umieszczany w rodzaju Leucocarbo. Nie wyróżnia się podgatunków. Występowanie Występuje w Zatoce Perskiej, na wyspach Morza Arabskiego u wybrzeży Omanu i Zatoki Adeńskiej u wybrzeży Jemenu, ostatnio także na Sokotrze; spotykany też w południowej części Morza Czerwonego (możliwe lęgi na wyspach u wybrzeży Erytrei). Morfologia Długość ciała 76–84 cm; rozpiętość skrzydeł 102–110 cm. Upierzenie ciemne, w okresie tokowania pojawia się kilka białych piór za oczami. Ekologia Gniazduje w gęstych koloniach liczących od 50 do kilkudziesięciu tysięcy par. Lęgi odbywają się na wyspach, na brzegach z równym poziomem piasku lub żwiru lub na łagodnie nachylonych wzgórzach wolnych od roślinności. Gniazdo stanowi zagłębienie w podłożu lub kopczyk usypany z materiału podłoża, także wśród kamieni. Może budować gniazda pod nasadzonymi drzewami, ale preferuje gniazdowanie na otwartej przestrzeni. W lęgu zwykle 2–3 jaja. Jego dieta składa się głównie z małych ławicowych ryb pelagicznych, nurkuje po nie na głębokość nawet powyżej 18 m. Status IUCN od 2000 roku uznaje kormorana arabskiego za gatunek narażony (VU, Vulnerable); wcześniej, od 1988 roku klasyfikowano go jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). W 2010 roku szacowano liczebność światowej populacji na około 220 tysięcy dorosłych osobników. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy. Do zagrożeń dla gatunku należą m.in.: rozwój infrastruktury na wybrzeżach, wybieranie jaj i piskląt czy zanieczyszczenie środowiska morskiego przez wycieki olejowe.

O corvo-marinho-de-socotorá (Phalacrocorax nigrogularis) é uma espécie ameaçada de corvo-marinho que é endémico do golfo Pérsico e da costa sudeste da Península Arábica. Indivíduos ocasionalmente migram para o oeste, até a costa do mar Vermelho. Apesar do nome, só em 2005 foi confirmado que ele se reproduz no arquipélago de Socotorá, no oceano Índico.

Sokotraskarv (Phalacrocorax nigrogularis) är en fågel i familjen skarvar inom ordningen sulfåglar som enbart förekommer kring Arabiska halvön. Den minskar kraftigt i antal.

Basra karabatağı (Phalacrocorax nigrogularis) karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Basra Körfezi ile Arap Yarımadası'nın güneydoğu kıyılarına endemiktir. Bazı bireylerin batıda Kızıldeniz kıyılarına kadar göç ettiği görülür.