Kormorán pobřežní (Phalacrocorax neglectus), známý také jako kormorán Wahlbergův, je středně velký kormorán endemický pro Namibii a západní pobřeží Jihoafrické republiky. Žije v pobřežních vodách a v jejich blízkosti; jen zřídka je zaznamenán dále než 15 km od pobřeží.

Die Küstenscharbe (Phalacrocorax neglectus) ist eine Vogelart aus der Familie Phalacrocorax innerhalb der Familie der Kormorane. Die dunkelbraun bis schwarz gefärbte Art besiedelt die westafrikanische Küste von Namibia bis Südafrika. Sie brütet in Kolonien und ernährt sich vorwiegend von Fischen und Langusten. Die IUCN führt die Art als „stark gefährdet“, da ihre Brutplätze zunehmend zerstört werden und ihre Beutetiere überfischt sind.

El cormorán de bajío (Phalacrocorax neglectus) es una especie de ave suliforme de la familia Phalacrocoracidae endémica de las costas del suroeste de África. El cormorán de bajío es un ave corpulenta y de cuello largo, con una longitud de pico a cola de unos 76 cm. Su plumaje es principalmente negro con brillo broncíneo, aunque sus alas son de color pardo oscuro y su obispillo es blanco. Los adultos presentan un pequeño penacho junto a la frente, y en época de cría tienen fitoplumas blancas en cantidad variable en la cabeza, el cuello y el obispillo, que les proporcionan un fino moteado que desaparece en cuanto se acaba la época de reproducción. Se encuentra únicamente en las costas del sur de Namibia y del oeste de Sudáfrica. Vive principalmente en las aguas costeras, y raramente se ha registrado su presencia más allá de los 15 km mar adentro. El cormorán de bajío se alimenta principalmente de langostas del Cabo (Jasus lalandii), y su área de distribución se ajusta a los lechos de kelp donde viven estas langostas, aunque también pueden alimentarse de otros crustáceos y peces, en especial del gobio barbudo (Sufflogobius bibarbatus).

Matalikkomerimetso (Phalacrocorax neglectus) on lounaisafrikkalainen merimetso. Sen esiintymisalue käsittää eteläisen Namibian ja lounaisen Etelä-Afrikan rannikot Swakopmundista Cape Agulhasiin. Populaation koko oli noin 2 800 paria vuonna 2006. Johan August Wahlberg kuvaili lajin holotyypin Etelä-Afrikan lounaisrannikon saarilta vuonna 1855.

Le Cormoran des bancs (Phalacrocorax neglectus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Phalacrocoracidae, native d'Afrique australe. Selon la classification de référence du Congrès ornithologique international (version 15.2, 2026), c'est une espèce monotypique (non subdivisée en sous-espèces). Cet oiseau mesure jusqu'à 64 cm. Il vit le long des côtes de la Namibie et de l'ouest de l'Afrique du Sud. Le Cormoran des bancs niche sur les îles rocheuses le long des côtes près du niveau de l'eau. Les nids sont occasionnellement détruits par les vagues. Il utilise parfois des structures artificielles. Il niche en colonie, généralement de moins de 100 couples.

Il cormorano ripario (Phalacrocorax neglectus Wahlberg, 1855) è un uccello appartenente alla famiglia dei Falacrocoracidi diffuso lungo le coste sud-occidentali dell'Africa. Lungo circa 76 cm, presenta piumaggio nero; la livrea nuziale è caratterizzata da testa, collo o codrione bianchi. Vive in Namibia ed Africa meridionale.

De kustaalscholver (Phalacrocorax neglectus) is een zeevogel uit de familie Phalacrocoracidae (aalscholvers). De vogel werd in 1855 geldig door de Zweedse natuuronderzoeker Johan August Wahlberg beschreven als Graculus neglectus. Het is een bedreigde zeevogel uit zuidelijk Afrika.

Kormoran białorzytny (Phalacrocorax neglectus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae), zamieszkujący wybrzeża południowo-zachodniej Afryki. Jest zagrożony wyginięciem. Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1855 roku szwedzki badacz Johan August Wahlberg, nadając mu nazwę Graculus neglectus. Jako miejsce typowe autor wskazał wysepki u południowo-zachodnich wybrzeży Afryki. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Phalacrocorax. Nie wyróżnia się podgatunków. Morfologia Długość ciała wynosi około 76 cm, rozpiętość skrzydeł około 132 cm; masa ciała: samce 1775–2425 g, samice 1500–2150 g. Obie płcie są do siebie podobne. W sezonie lęgowym upierzenie w większości błyszcząco czarne, płaszcz i górna powierzchnia skrzydeł z brązowym odcieniem; na głowie pojedyncze, a na tyle szyi znacznie liczniejsze białe włosowate piórka (nadające szyi kropkowany wygląd), na kuprze biała plama. Poza sezonem lęgowym upierzenie bardziej matowe i jednolicie brązowoczarne. Zasięg występowania Zamieszkuje wybrzeża południowo-zachodniej Afryki – od środkowej Namibii do południowo-zachodniej RPA; poza sezonem lęgowym widywany też dalej na północ – do północno-zachodniej Namibii. Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran białorzytny jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered). Liczba ptaków w przeciągu ostatnich dziesięcioleci gwałtownie spadła m.in. w wyniku komercyjnych połowów ryb. Szacuje się, że populacja ptaków wynosi obecnie (2015) około 5 tys. dojrzałych osobników.

O corvo-marinho-dos-baixios (Phalacrocorax neglectus) é uma espécie de ave da família Phalacrocoracidae. É endémico da Namíbia e da costa oeste da África do Sul, vivendo nas águas costeiras e ao redor delas; raramente é registado a mais de 15 km da costa.

Береговой баклан (Phalacrocorax neglectus), также известный как баклан Вальберга, — это баклан среднего размера, эндемичный для Намибии и западного побережья Южной Африки. Он обитает в прибрежных водах и редко встречается на расстоянии более 15 км от берега.

Vitgumpad skarv (Phalacrocorax neglectus) är en utrotningshotad fågel i familjen skarvar inom ordningen sulfåglar som förekommer i sydvästra Afrika.

Phalacrocorax neglectus, Phalacrocorax cinsine bağlı bir kuş türüdür. Namibya ile Güney Afrika'nın batı kıyılarına endemiktir. Boyu 75 santimetre (30 in) civarındadır. Genellikle bronz parıltılı siyah tüylere sahiptir ancak kanatları siyahtan çok koyu kahverengidir. Erişkinlerin tepesinde küçük bir tepelik vardır ve arkaları beyaz renklidir. Erişkin olmayanların gözleri siyahtır, yetişkinlerin siyah yüzündeki soluk gözler ise ayırıcı özelliklerindendir.