غاقة رأس الرجاء الصالح (الاسم العلمي: Phalacrocorax capensis)، نوع من الطيور المنتمية إلى فصيلة الغاقيات تستوطن سواحل جنوب غرب إفريقيا. يمتد موئل تكاثرها من ناميبيا جنوبًا إلى جنوب كيب الغربية. في موسم التوالد، قد توجد في أقصى الشمال حتى مصب الكونغو، ويمتد أيضًا على الساحل الشرقي لجنوب إفريقيا حتى موزمبيق. في سبعينيات القرن العشرين، قُدر عددها بأكثر من مليون طائر في ناميبيا وحدها. ومع ذلك، فإن الاتحاد الدولي لحفظ الطبيعة يصنفها الآن على أنها «مهددة بالانقراض» بسبب الانخفاض السريع للغاية في اعدادها على مدى الأجيال الثلاثة الأخيرة.

Kormorán jihoafrický (Phalacrocorax capensis) je členem čeledi kormoránovitých. Je endemický pro jihozápadní pobřeží Afriky a IUCN jej klasifikuje jako „ohrožený“. Kormorán jihoafrický je nejblíže příbuzný kormoránu velkému a kormoránu japonskému.

Die Kapscharbe (Phalacrocorax capensis) ist eine Vogelart aus der Gattung Phalacrocorax innerhalb der Familie der Kormorane. Die schwarz oder dunkelbraun gefärbte Art besiedelt die Küsten Südafrikas und Namibias. Sie brütet in Kolonien und ernährt sich vorwiegend von Schwarmfischen. Die IUCN führt die Art als „stark gefährdet“.

El cormorán de El Cabo (Phalacrocorax capensis) es una especie de ave suliforme de la familia Phalacrocoracidae nativa de las costas del sur de África. Se reproduce desde Namibia en el norte, hasta la provincia del Cabo en el sur. En la temporada no reproductiva, puede ser encontrado tan al norte como la desembocadura del río Congo y por la costa este de África hasta Mozambique. En la década de 1970, la población reproductora se estimó en más de 1 millón sólo en Namibia. Sin embargo, la UICN ahora lo clasifica como "en peligro" debido a una rápida disminución de la población en las últimas tres generaciones. Tiene el plumaje negro brillante casi en su totalidad, aunque durante época de reproducción tiene un tinte púrpura y unas cuantas plumas blancas en la cabeza, el cuello y las zonas cloacales. Tiene el saco gular de amarillo anaranjado profundo, inusualmente para un cormorán, y el área loreal emplumada. Las cuerda alar mide de 240 a 280 mm de extensión y pesa de 800 a 1600 gramos.

Kapinmerimetso (Phalacrocorax capensis) on eteläafrikkalainen merimetso. Sen esiintymisalue käsittää Namibian ja Etelä-Afrikan rannikot. Pesimäyhdyskuntia tunnetaan 69 kappaletta. Anders Sparrman kuvaili lajin holotyypin Hyväntoivonniemen False Baysta vuonna 1788.

Le Cormoran du Cap (Phalacrocorax capensis) est une espèce d'oiseaux de la famille des Phalacrocoracidae. Cet oiseau mesure 64 cm de longueur pour une envergure de 109 cm et une masse de 0,8 à 1,6 kg. Comme la majorité des cormorans, il a un plumage noir brillant, avec des reflets verts et pourpres, et quelques plumes blanches sur la tête, le cou et le croupion. La poche gulaire est jaune orangé. Au contraire du Grand Cormoran commun en Europe, ses lores sont emplumés. Le dimorphisme sexuel est faible. Les immatures sont plus bruns et ternes. Il niche le long des côtes namibiennes et d'Afrique du Sud (Province du Cap) ; son aire d'hivernage s'étend à la République démocratique du Congo et à l'extrême sud du Mozambique. Les Cormorans du Cap sont grégaires, ils pêchent en pleine mer diverses espèces (sardines, anchois, etc.) dans les eaux du Sud-Ouest de l'Afrique refroidies par le Courant de Benguela. Il a quelques prédateurs, surtout sur les sites de reproduction: le Chacal à chabraque, et plusieurs oiseaux (Grand Cormoran, Pélican blanc et Goéland dominicain).

Il cormorano del Capo (Phalacrocorax capensis Sparrman, 1788) è un uccello appartenente alla famiglia dei Falacrocoracidi diffuso lungo le coste meridionali dell'Africa. Lungo circa 62 cm, presenta livrea nuziale verde bronzo e pelle della faccia gialla. Vive lungo le coste di Namibia e Africa meridionale.

De Kaapse aalscholver (Phalacrocorax capensis) is een zeevogel uit de familie Phalacrocoracidae (aalscholvers).

Kormoran przylądkowy (Phalacrocorax capensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae), zamieszkujący południowe wybrzeża Afryki. Jest zagrożony wyginięciem. Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1788 roku Anders Sparrman pod nazwą Pelecanus capensis. Autor jako miejsce typowe wskazał zatokę False Bay przy Przylądku Dobrej Nadziei. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Phalacrocorax. Nie wyróżnia się podgatunków. Morfologia Długość ciała od 61 do 64 cm; masa ciała w przedziale 0,8–1,6 kg. Upierzenie czarne, w okresie tokowania zielonobrązowe. Maska błyszcząco żółta. Zasięg występowania Występuje na wybrzeżu Namibii, zachodniej i południowej RPA oraz w południowej Angoli (wyspa Ilha dos Tigres); poza sezonem lęgowym populacja rozprasza się wzdłuż wybrzeży, sięgając na zachodzie po rzekę Kongo, a na wschodzie po południowy Mozambik. Rozród Gniazduje w dużych koloniach. Lęgnie się głównie na klifach i półkach skalnych oraz płaskich obszarach przybrzeżnych wysp. Jako miejsca rozrodu wykorzystuje też jaskinie, piaszczyste wyspy w ujściach rzek, platformy zbudowane w celu pozyskiwania guana i inne sztuczne konstrukcje. Gniazda zbudowane są z wodorostów, patyków i łodyg; są gęsto rozmieszczone. W zniesieniu 1–5 jaj (zwykle 2–3). Okres inkubacji wynosi 22–28 dni. Młode są w pełni opierzone po około dziewięciu tygodniach, a rodzice opiekują się nimi jeszcze przez kilka tygodni. Pożywienie Jego dieta składa się prawie wyłącznie z pelagicznych ryb ławicowych, choć czasami zjada też bezkręgowce, w tym skorupiaki, mięczaki i głowonogi. Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran przylądkowy od 2013 roku jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered), wcześniej uznawano go za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Liczebność populacji szacuje się na około 234 tysiące dorosłych osobników. Trend liczebności oceniany jest jako silnie spadkowy.

O corvo-marinho-do-cabo (Phalacrocorax capensis) é uma espécie de ave da família Phalacrocoracidae. É endémico das zonas costeiras do sudoeste de África. O seu habitat natural é formado por mar aberto e costa rochosa. Está classificado como "Em Perigo" devido à rápida diminuição das suas populações.

Капский баклан (Phalacrocorax capensis) — представитель семейства баклановых. Он является эндемиком юго-западного побережья Африки и классифицируется МСОП как «вымирающий вид». Капский баклан наиболее близок к большому и японскому бакланам.

Kapskarv (Phalacrocorax capensis) är en fågel i familjen skarvar inom ordningen sulfåglar. Den är endemisk för sydvästra Afrika där den minskar kraftigt i antal, så pass att den anses vara starkt utrotningshotad.

Phalacrocorax capensis karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Afrika'nın güneybatı kıyılarına endemiktir. Tamamen siyah tüylerle kaplıdır. Üreme döneminde tüyleri morumsu parıltıya sahiptir ve başı, ensesi ile kloaka bölgesinde az sayıda beyaz tüyler bulunur. Boğaz derisi koyu turuncumsu sarı renktedir ve diğer karabatakların aksine tüylüdür. Kanat açıklığı 240 ila 280 mm. arasındadır ve 800 ila 1600 g. arasında bir ağırlığa sahiptir. Namibya'nın güneyinden Güney Afrika'nın Cape Eyaleti'nin güneyine kadar olan kıyılarda ürerler. Üreme dönemi dışında kuzeyde Kongo Nehri'nin ağzından doğuda Mozambik'e kadar kıyılara yayılırlar.