The little hermit (Phaethornis longuemareus) is a hummingbird that is a resident breeder in north-eastern Venezuela, northern Guyana, Suriname, French Guiana and Trinidad. This lowland species occurs in various semi-open wooded habitats, e.g. mangrove, secondary forest, plantations and scrub. In Trinidad it also occurs in rainforest. It is fairly common in most of its range, and therefore listed as Least Concern by BirdLife International on the IUCN Red List.
Previously, several other small hermits were considered subspecies of this species. This includes the stripe-throated hermit (P. striigularis) of Central America and north-western South America, the minute hermit (P. idaliae) of south-eastern Brazil, the Tapajós hermit (P. aethopyga) of south-eastern Amazonia, and the black-throated hermit (P. atrimentalis) of western Amazonia. As presently defined, the little hermit is monotypic.
It is among the smallest hummingbirds and birds overall with a total length of about 9 cm (3.5 in) and a weight of 2.5–3.5 g (0.09–0.12 oz). It is olive-green above with orange-ochraceous uppertail coverts and underparts (the belly often is greyer). As most other hermits, it has a long decurved bill, elongated central rectrices with whitish tips and a blackish mask bordered by a whitish-buff malar and supercilium. The upper mandible is black, the lower is yellow with a black tip. The male has a slightly darker throat than the female.
The males form communal leks where they sing and flash their tails to attract the females. The song varies over its range, but typically is high, squeaky, complex and repeated again and again.
The little hermit lays two eggs in a conical nest suspended under a large leaf. Incubation and fledging period not reported, but probably as relatives where incubations is 14–16 days, and fledging another 20–23 days.
The food of this species is nectar, taken from a wide variety of flowers (e.g. Heliconia), and some small insects and spiders. It feeds mainly by trap-lining.
Translated Descriptions (12)
cs
Kolibřík malý (Phaethornis longuemareus) je kolibřík, který se celoročně vyskytuje v severovýchodní Venezuele, severní Guyaně, Surinamu, Francouzské Guyaně a na Trinidadu. Tento nížinný druh obývá různé polootevřené zalesněné biotopy, jako jsou mangrovy, sekundární lesy, plantáže a křoviny. Je to jeden z nejmenších kolibříků s celkovou délkou kolem 9 cm a hmotností 2,5–3,5 g. Svrchu je olivově zelený s oranžově okrovými nadocasními krovkami a spodinou. Jako většina ostatních kolibříků má dlouhý zahnutý zobák, prodloužená střední ocasní pera s bělavými špičkami a černou masku lemovanou bělavě krémovým vousem a nadoční čarou. Samci vytvářejí společná tokaniště, kde zpívají a předvádějí ocas, aby přilákali samice. Klade dvě vejce do kuželovitého hnízda zavěšeného pod velkým listem a živí se převážně nektarem z různých květů, jako jsou Heliconia, a také drobným hmyzem a pavouky.
de
wikipedia
Der Braunkehl-Schattenkolibri (Phaethornis longuemareus), auch Brauner Zwergschattenkolibri oder Zwergeremit ist eine Vogelart aus der Familie der Kolibris (Trochilidae). Das Verbreitungsgebiet dieser Art reicht von der Insel Trinidad und Nordostvenezuela über Guyana, Suriname und Französisch-Guayana bis in den äußersten nordöstlichen Zipfel von Brasilien. Der Bestand wird von der IUCN als „nicht gefährdet“ (Least Concern) eingeschätzt.
es
wikipedia
El ermitaño chico de pecho blanco o ermitaño chico (Phaethornis longuemareus), también denominado ermitañito pequeño (en Venezuela), es una especie de ave apodiforme de la familia Trochilidae, perteneciente al numeroso género Phaethornis. Es nativo del noreste de América del Sur.
fi
wikipedia
Erakkokolibri (Phaethornis longuemareus) on eteläamerikkalainen kiitäjälintu. Sen esiintymisalue ulottuu Trinidadista ja Venezuelan koillisosasta Ranskan Guayanaan. René-Primevère Lesson kuvaili lajin holotyypin Cayennesta vuonna 1832. IUCN esittää luokittelijaksi George Newbold Lawrencen (1858).
Erakkokolibri on yksi pienimmistä kolibreista. Se on noin 9 cm pitkä ja painaa 2,5–3,5 g. Kuten useimmilla erakkokolibreilla, sillä on pitkä, alaspäin kaartuva nokka, pitkät keskimmäiset pyrstösulat, joissa on vaaleat kärjet, sekä mustahko naamio, jota reunustavat vaalea viiksijuova ja kulmakarvajuova. Yläleuka on musta, alaleuka keltainen mustalla kärjellä. Koiraalla on hieman naarasta tummempi kurkku.
Koiraat muodostavat yhteissoitimia, joissa ne laulavat ja välkyttelevät pyrstöään houkutellakseen naaraita. Laulu vaihtelee alueittain, mutta on tyypillisesti korkea, vinkuva, monimutkainen ja toistuva.
Erakkokolibri munii kaksi munaa kartiomaiseen pesään, joka riippuu suuren lehden alapinnalla. Hautomis- ja poikasten lentoonlähtöaikaa ei ole raportoitu, mutta ne ovat todennäköisesti samankaltaiset kuin lähilajeilla, joilla hautominen kestää 14–16 päivää ja poikaset lähtevät pesästä 20–23 päivän kuluttua kuoriutumisesta.
Erakkokolibrin ravinto koostuu medestä, jota se kerää monenlaisista kukista (esimerkiksi Heliconia-suvun kasveista), sekä pienistä hyönteisistä ja hämähäkeistä.
fr
wikipedia
L'Ermite nain (Phaethornis longuemareus) est une espèce de colibris (famille des Trochilidae) présents en Amérique du Sud.
it
L'eremita minore (Phaethornis longuemareus) è un colibrì stanziale del Venezuela nord-orientale, Guyana settentrionale, Suriname, Guyana francese e Trinidad. Questa specie di pianura vive in vari habitat boschivi semi-aperti, come mangrovie, foreste secondarie, piantagioni e macchia, ed è abbastanza comune in gran parte del suo areale, venendo classificata come a minor rischio nella Lista Rossa IUCN. È tra i colibrì più piccoli, con una lunghezza di circa 9 cm e un peso di 2,5–3,5 g. Presenta una colorazione verde oliva superiormente con copritrici sopracaudali e parti inferiori color ocra-aranciato. Come altri eremiti, possiede un lungo becco ricurvo, timoniere centrali allungate con punte biancastre e una maschera nerastra bordata da una stria malare e un sopracciglio color crema. I maschi formano lek comuni dove cantano e mostrano la coda per attirare le femmine. Depone due uova in un nido conico sospeso sotto una grande foglia e si nutre principalmente di nettare, prelevato da una varietà di fiori come le Heliconia, oltre a piccoli insetti e ragni.
nl
wikipedia
De kleine heremietkolibrie (Phaethornis longuemareus) is een vogel uit de familie Trochilidae (kolibries).
pl
Pustelnik mały (Phaethornis longuemareus) to koliber zamieszkujący północno-wschodnią Wenezuelę, północną Gujanę, Surinam, Gujanę Francuską oraz Trynidad. Ten nizinny gatunek występuje w różnych półotwartych siedliskach leśnych, takich jak namorzyny, lasy wtórne, plantacje i zarośla, a na Trynidadzie również w lasach deszczowych. Ze względu na dość liczne występowanie, IUCN klasyfikuje go jako gatunek najmniejszej troski. Wcześniej do tego gatunku zaliczano kilka innych małych pustelników, takich jak pustelnik pręgowany (P. striigularis), pustelnik brazylijski (P. idaliae), pustelnik amazoński (P. aethopyga) oraz pustelnik czarnogardły (P. atrimentalis), jednak obecnie pustelnik mały jest uznawany za gatunek monotypowy. Jest to jeden z najmniejszych ptaków świata, osiągający około 9 cm długości i ważący 2,5–3,5 g. Upierzenie jest oliwkowozielone z wierzchu, z pomarańczowo-ochrowym kuprem i spodem ciała. Posiada długi, zakrzywiony dziób oraz wydłużone środkowe sterówki. Samce tworzą wspólne areny tokowe, gdzie śpiewem i prezentacją ogona wabią samice. Gniazdo w kształcie stożka zawieszane jest pod dużym liściem; samica składa dwa jaja. Ptak żywi się nektarem kwiatów, m.in. helikonii, oraz drobnymi owadami i pająkami.
pt
wikipedia
O besourinho-dorso-verde, também conhecido pelo nome de eremita-pequeno, ou, ainda, rabo-branco-de-garganta-escura (nome científico: Phaethornis longuemareus), é uma espécie de ave apodiforme pertencente à família dos troquilídeos, que inclui os beija-flores. É um dos mais de 20 representantes do gênero Phaethornis, conhecido popularmente como rabos-brancos, que pertence à subfamília dos fetornitíneos. Pode ser encontrado exclusivamente pelas proximidades do Caribe, desde o nordeste da Venezuela, seguindo mais ao leste do continente sul-americano, em Suriname, Guiana, Guiana Francesa, e, possivelmente, em Trindade, entre o nível do mar, atingindo elevações de até 700 metros de altitude.
ru
Малый иглохвост (Phaethornis longuemareus) — вид колибри, оседло обитающий в северо-восточной Венесуэле, северной Гайане, Суринаме, Французской Гвиане и на Тринидаде. Этот равнинный вид встречается в различных полуоткрытых лесистых местах обитания, таких как мангры, вторичные леса, плантации и кустарниковые заросли, а на Тринидаде также в дождевых лесах. Благодаря широкому распространению вид считается обычным и имеет статус «Вызывающий наименьшие опасения» в Красном списке МСОП. Ранее к этому виду относили несколько других мелких иглохвостов, включая полосатошейного (P. striigularis), крошечного (P. idaliae), тапажосского (P. aethopyga) и черношейного (P. atrimentalis), однако в настоящее время малый иглохвост считается монотипичным видом. Это одна из самых маленьких птиц в мире: длина тела составляет около 9 см, а масса — 2,5–3,5 г. Окраска оливково-зеленая сверху с оранжево-охристыми надхвостьем и нижней частью тела. Как и у большинства иглохвостов, у него длинный изогнутый клюв, удлиненные центральные рулевые перья с беловатыми кончиками и черноватая «маска» на лице. Самцы устраивают коллективные токовища, привлекая самок пением и демонстрацией хвоста. Гнездо конической формы подвешивается под крупным листом; в кладке обычно два яйца. Питается нектаром различных цветов, таких как геликония, а также мелкими насекомыми и пауками.
sv
wikipedia
Mindre eremit (Phaethornis longuemareus) är en fågel i familjen kolibrier.
zh
wikipedia
小隐蜂鸟（学名Phaethornis longuemareus）在生物分类学上是蜂鸟科隐蜂鸟亚科中的一个种。
