Strnádka Cassinova (Peucaea cassinii) je středně velký pěvec, jehož areál rozšíření sahá od západní Nebrasky až po severní a střední Mexiko. Tento strnad má dlouhý, šedohnědý ocas s bílými rohy a tmavé skvrny na hřbetě a bocích. Druh se podobá strnadu Botteriovu svou velikostí a zbarvením, ale strnad Botteriův má světlejší odstín šedé. Nejlepším způsobem, jak tyto dva druhy odlišit, je zpěv strnada Cassinova. Samci i samice mají stejný odstín šedé a měří 13 až 15 centimetrů, přičemž samci jsou větší. Strnádka Cassinova je poměrně velký, nenápadný, šedavý pták bez výrazných znaků. Za letu je patrný dlouhý, zaoblený ocas a někdy i bílé špičky ocasních per. Tento druh lze nejsnáze identifikovat podle jeho charakteristického zpěvu a dramatického předvádění se v letu během hnízdní sezóny. Ačkoliv je v literatuře často popisován jako plachý a obtížně pozorovatelný, pokud zrovna nezpívá, Schnase (1984) zaznamenal, že strnadi Cassinovi snadno tolerovali přítomnost pozorovatele, zejména na začátku hnízdního období.

Die Cassinammer (Peucaea cassinii) ist eine mittelgroße Ammer. Das Verbreitungsgebiet dieses Sperlingsvogels erstreckt sich von Nebraska im Westen bis in das nördliche Zentralmexiko. Die Ammer besitzt einen langen, graubraunen Schwanz mit weißen Ecken sowie dunkle Markierungen auf Rücken und Flanken. Aufgrund ihrer Größe und Zeichnung ähnelt sie der Botteriammer, diese weist jedoch einen schwächeren Grauton auf. Am besten lässt sich die Art durch ihren Gesang von der Botteriammer unterscheiden. Männchen und Weibchen sind gleich gefärbt und erreichen eine Größe von 13 bis 15 Zentimetern, wobei die Männchen etwas größer sind. Die Cassinammer ist ein recht großer, schlichter, gräulicher Vogel ohne auffällige Zeichnung. Im Flug ist der lange, rundliche Schwanz deutlich erkennbar, und die weißen Spitzen der Schwanzfedern werden manchmal sichtbar. Die Art lässt sich am einfachsten durch ihren charakteristischen Gesang und das spektakuläre Singflugverhalten während der Brutzeit identifizieren. Obwohl sie in der Literatur oft als scheu und schwer zu beobachten beschrieben wird, stellte Schnase (1984) fest, dass sich Cassinammern, besonders zu Beginn der Brutzeit, bereitwillig in der Nähe von Beobachtern aufhalten.

El gorrión de Cassin o chingolo de Cassin (Peucaea cassinii) es una especie de ave paseriforme de la familia Passerellidae que puebla zonas áridas de Estados Unidos y México. Es un pájaro de hábitos migratorios. Como los demás miembros de su género y otros relacionados, es de plumaje discreto, con un patrón listado en el dorso con café oscuro y negruzco. La garganta y el vientre son blanquecinos, y en el pecho lleva una franja ante bastante tenue. Aparte de su coloración parda más tenue, es muy parecido al gorrión de Botteri (A. botterii). También se distingue por cantar en el vuelo. Su distribución en época reproductiva comprende las Grandes Llanuras, desde el estado de Nebraska (Estados Unidos), y algunos estados del norte y noreste de México. En invierno se distribuye desde el norte de México hasta la parte sur del Altiplano Central. Su hábitat son pastizales y matorrales de clima seco.

Le Bruant de Cassin (Peucaea cassinii) est un passereau de taille moyenne dont l'aire de répartition s'étend de l'ouest du Nebraska au centre-nord du Mexique. Ce bruant possède une longue queue gris-brun aux coins blancs, ainsi que des marques sombres sur le dos et les flancs. L'espèce ressemble au Bruant de Botteri par sa taille et ses marques, mais ce dernier présente une teinte grise plus atténuée. Le meilleur moyen de les distinguer est le chant du Bruant de Cassin. Les mâles et les femelles ont la même teinte grise et mesurent entre 13 et 15 centimètres, bien que les mâles soient plus grands. Le Bruant de Cassin est un oiseau assez grand, uni, grisâtre, dépourvu de marques voyantes. En vol, sa longue queue arrondie est évidente et les pointes blanches des rectrices sont parfois visibles. Cette espèce s'identifie plus facilement par son chant distinctif et son comportement spectaculaire de vol nuptial durant la saison de reproduction. Bien que souvent décrit dans la littérature comme secret et difficile à observer en dehors de ses périodes de chant, Schnase (1984) a noté que les Bruants de Cassin s'accommodaient volontiers de la présence d'un observateur, surtout au début de la saison de reproduction.

Il passero di Cassin (Peucaea cassinii) è un passeriforme di medie dimensioni il cui areale si estende dal Nebraska occidentale al Messico centro-settentrionale. Questo uccello presenta una coda lunga, grigio-marrone con angoli bianchi, e segni scuri sul dorso e sui fianchi. La specie assomiglia al passero di Botteri per dimensioni e segni, ma quest'ultimo ha una tonalità di grigio più tenue. Il modo migliore per distinguere le due specie è il canto del passero di Cassin. Maschi e femmine hanno la stessa tonalità di grigio e misurano dai 13 ai 15 centimetri, sebbene i maschi siano più grandi. Il passero di Cassin è un uccello piuttosto grande, semplice e grigiastro, privo di segni vistosi. In volo, la coda lunga e arrotondata è evidente e le punte bianche delle timoniere sono talvolta visibili. Questa specie si identifica più facilmente grazie al suo canto distintivo e al drammatico comportamento di volo nuziale durante la stagione riproduttiva. Sebbene spesso descritto in letteratura come riservato e difficile da osservare quando non canta, Schnase (1984) ha osservato che i passeri di Cassin tollerano facilmente la presenza di un osservatore, specialmente all'inizio della stagione riproduttiva.

Cassins gors (Peucaea cassinii) is een vogelsoort uit de familie Passerellidae (Amerikaanse gorzen). De soort is vernoemd naar de Amerikaanse ornitholoog John Cassin (1813-1869).

Polniczek szary (Peucaea cassinii) to średniej wielkości ptak śpiewający, którego zasięg występowania rozciąga się od zachodniej Nebraski po środkowo-północny Meksyk. Ptak ten posiada długi, szarobrązowy ogon z białymi narożnikami oraz ciemne znaczenia na grzbiecie i bokach ciała. Gatunek przypomina pasówkę rdzawą pod względem wielkości i ubarwienia, jednak pasówka rdzawa ma mniej intensywny odcień szarości. Najlepszym sposobem na odróżnienie obu gatunków jest śpiew pasówki kasztanowatej. Samce i samice mają ten sam odcień szarości i osiągają od 13 do 15 centymetrów długości, przy czym samce są większe. Polniczek szary to dość duży, skromnie ubarwiony, szarawy ptak pozbawiony wyraźnych znaków. W locie widoczny jest długi, zaokrąglony ogon, a czasem także białe końcówki sterówek. Gatunek ten najłatwiej zidentyfikować po charakterystycznym śpiewie i efektownych lotach godowych w okresie lęgowym. Choć w literaturze często opisywana jest jako skryta i trudna do zaobserwowania, gdy nie śpiewa, Schnase (1984) zauważył, że pasówki kasztanowate łatwo akceptują obecność obserwatora, zwłaszcza na początku sezonu lęgowego.

O tico-tico-dos-apaches (Peucaea cassinii) é um passeriforme de tamanho médio cuja área de distribuição se estende do oeste do Nebraska até ao centro-norte do México. Este pássaro possui uma cauda longa, castanho-acinzentada com cantos brancos, e marcas escuras no dorso e nos flancos. A espécie assemelha-se ao tico-tico-de-botteri devido ao seu tamanho e marcas, mas este último apresenta um tom de cinzento mais ténue. A melhor forma de distinguir os dois é através do canto do tico-tico-dos-apaches. Ambos os sexos possuem a mesma tonalidade de cinzento e medem entre 13 e 15 centímetros, embora os machos sejam maiores. O tico-tico-dos-apaches é uma ave bastante grande, simples e acinzentada, que carece de marcas conspícuas. Em voo, a cauda longa e arredondada é evidente e as pontas brancas das penas da cauda são por vezes visíveis. Esta espécie é identificada mais facilmente pelo seu canto distinto e pelo comportamento dramático de voo nupcial durante a época de reprodução. Embora frequentemente caracterizado na literatura como secreto e difícil de observar quando não está a cantar, Schnase (1984) observou que os tico-ticos-de-cassin toleravam facilmente a presença de um observador, especialmente no início da época de reprodução.

Колорадская овсянка (Peucaea cassinii) — певчая птица среднего размера, чей ареал простирается от западной Небраски до центральной части Мексики. Эта птица имеет длинный серо-коричневый хвост с белыми углами, а также темные отметины на спине и боках. Вид напоминает овсянку Боттери по размеру и окрасу, однако у последней оттенок серого более бледный. Лучший способ различить их — это песня овсянки Кассина. Самцы и самки имеют одинаковый серый оттенок и достигают 13–15 см в длину, хотя самцы крупнее. Колорадская овсянка — довольно крупная, невзрачная, сероватая птица без ярких отметин. В полете хорошо заметен длинный округлый хвост, а иногда и белые кончики рулевых перьев. Этот вид легче всего идентифицировать по характерной песне и эффектному токовому полету в брачный период. Хотя в литературе птицу часто описывают как скрытную и трудную для наблюдения вне периода пения, Шназе (1984) отмечал, что овсянки Кассина легко привыкают к присутствию наблюдателя, особенно в начале сезона размножения.

Himmelsparv (Peucaea cassinii) är en fågel i familjen amerikanska sparvar inom ordningen tättingar. Den häckar i centrala och södra USA samt angränsande norra Mexiko. Vintertid rör den sig till södra Mexiko. Arten minskar i antal, men beståndet är livskraftigt.