بَهْرَمَان نَاريّ طائر ذو ألوان زاهية من جنس بهرم في فصيلة العتريسيات. توجد على طول غرب غاتس والساحل الغربي للهند وسريلانكا.

Suříkovec šarlatový (Pericrocotus flammeus) je pestře zbarvený pták z čeledi housenčíkovitých. Vyskytuje se podél Západního Ghátu, na západním pobřeží Indie a na Srí Lance. Dříve byl považován za poddruh miniveta šarlatového, který má širší rozšíření ve východní a severní Indii a jihovýchodní Asii. Jeho přirozeným prostředím jsou mírné lesy, subtropické či tropické vlhké nížinné lesy a horské lesy. Suříkovec šarlatový je stálý druh jižní Indie a Srí Lanky, který se živí především hmyzem a shání potravu v hejnech s jinými druhy nebo v malých skupinách svého druhu.

Der Orangemennigvogel (Pericrocotus flammeus) ist ein Sperlingsvogel aus der Familie der Raupenfänger (Campephagidae). Beide Geschlechter sind auffällig in Orange- beziehungsweise Gelbtönen gefärbt. Es sind ansässige Brutvögel in Wäldern und anderem baumreichen Habitat einschließlich Gärten, vornehmlich in hügeliger Landschaft. Die Art ernährt sich vornehmlich von Insekten und gilt als nicht konkret bedroht.

El minivet escarlata (Pericrocotus flammeus) es una especie de ave paseriforme de la familia Campephagidae que vive en el sur de Asia. Algunos taxónomos consideran que las poblaciones presentes en el sudeste asiático y China pertenecerían a una especie aparte, Pericrocotus speciosus.

Pilkkaminivetti (Pericrocotus flammeus) on Etelä- ja Kaakkois-Aasiassa sekä Kiinassa tavattava käpinkäisiin kuuluva varpuslintu. Kooltaan pilkkaminivetti on noin 21 cm. Aikuisen koiraan pää, kurkku, yläselkä ja pyrstö ovat mustat, lukuun ottamatta uloimpia pyrstösulkia, jotka ovat punaiset. Pitkähköt siivet ovat mustat ja niissä on kaksi punaista raitaa. Vatsan väri vaihtelee punaoranssista helakanpunaiseen. Naaras on vihertävän harmaa selästään. Otsa, vatsa ja kaksi siipijuovaa ovat väriltään keltaiset. Nuoret linnut muistuttavat väritykseltään naarasta. Pilkkaminivettiä tavataan osassa Intian niemimaata, Malaijien saaristossa sekä Kiinan kaakkoisosissa. Pilkkaminivetit elävät avoimissa trooppisissa metsissä, mutta niitä voi tavata myös puistoissa ja puutarhoissa. Pilkkaminivetin pesintäkausi kestää huhtikuusta heinäkuuhun, tosin aika vaihtelee hieman alueittain. Pesän se rakentaa puuhun pienistä oksanpätkistä, jotka se kiinnittää toisiinsa hämähäkinseitin avulla. Naaraspilkkaminivetti munii kahdesta neljään vaaleanvihreää pilkullista munaa. Vain naaras hautoo munia, mutta poikasten ruokkimisesta vastaa myös koiras. Ravintonaan pilkkaminivetit käyttävät hyönteisiä ja hämähäkkejä. Laji pelottaa hyönteiset lehdiltä lentoon heiluttamalla voimakkaasti siipiään ja nappaa ne ilmasta. Laji voi myös etsiä ravintoa puiden lehvästön seasta.

Le Grand Minivet (Pericrocotus flammeus) est une espèce d'oiseaux de la famille des Campephagidae. Cet oiseau sédentaire vit dans la canopée des forêts tropicales humides de l'Inde, de l'Asie du Sud-Est et du sud de la Chine. Le Grand minivet mesure 23 cm de long. Cet oiseau présente un dimorphisme sexuel : la femelle est noire et jaune ; le mâle est noir et orange à rouge écarlate selon son origine géographique. C'est un oiseau grégaire qui vit souvent en bande de plus de vingt individus. Il se nourrit d'insectes dont des cigales, des sauterelles et criquets, des chenilles… Son nid en forme de coupe constitué de lichens se trouve en haut des arbres. Son chant est composé de sifflements purs et perçants, « ouip-ouip-ouip-ouit-ouip », « souip-souip-souip-souip » ou « souit-souit-souit ».

L'Uccello di fiamma arancione (Pericrocotus flammeus) è un uccello dai colori vivaci della famiglia dei Campephagidae. Si trova lungo i Ghati occidentali, la costa occidentale dell'India e nello Sri Lanka. In passato era considerato una sottospecie del minivet scarlatto, che ha una distribuzione più ampia nell'India orientale e settentrionale e nel sud-est asiatico. I suoi habitat naturali sono foreste temperate, foreste umide di pianura subtropicali o tropicali e foreste umide montane subtropicali o tropicali. Il Uccello di fiamma arancione è una specie stanziale dell'India meridionale e dello Sri Lanka, che si nutre principalmente di insetti foraggiando in stormi misti o in piccoli gruppi monospecifici.

ヒイロサンショウクイ （学名：Pericrocotus flammeus）は、スズメ目サンショウクイ科に分類される鳥類の一種。

주황할미새사촌(Pericrocotus flammeus)은 할미새사촌과의 한 종이다. 주로 스리랑카와 인도 서부 해안에서 서식한다. 자연 서식지는 온대림, 열대·아열대 습윤활엽수림, 아열대 혹은 열대의 습한 산지림 지대이다. 과거 주홍할미새사촌의 아종으로 간주되었던 바가 있다.

De oranje menievogel (Pericrocotus flammeus) is een kleine oscine zangvogel. De menievogel komt voor in de tropisch Zuid-Azië en Zuidoost-Azië.

Purpurek ognisty (Pericrocotus flammeus) – gatunek ptaka z rodziny liszkojadów (Campephagidae). Występuje w Azji Południowej i Azji Południowo-Wschodniej. Nie jest zagrożony wyginięciem. Filogenetyka purpurków i jej znaczenie były przedmiotem zainteresowania Jønsson et al. (2009). Jedną z dobrze udokumentowanych relacji była ta łącząca purpurka ognistego i „szare purpurki”. Do „szarych purpurków”, które stanowią grupę siostrzaną wobec P. flammeus, należą trzy gatunki: purpurek białoczelny (P. divaricatus) oraz para gatunków siostrzanych, purpurek brązoworzytny (P. cantonensis) i różowy (P. roseus). Poniżej przedstawiono uproszczony kladogram; zaznaczono na nim też purpurka japońskiego (P. tegimae), który mimo przebadania tylko jednego okazu okazał się reprezentować odrębną linię rozwojową i prawdopodobnie odrębny gatunek: Według Jønsson et al. (2016) linia rozwojowa P. flammeus+P. (f.) speciosus oddzieliła się około 5,2 mln lat temu, a podział na te dwa taksony (jeśli uznać purpurka szkarłatnego za odrębny gatunek) nastąpił blisko 0,59 mln lat temu. Według wyników Marki et al. (2015) zdarzenia te nastąpiły około 5,2 mln lat temu i 0,643 mln lat temu. Price et al. (2014) uwzględnili jedynie P. (f.) speciosus, którego linia rozwojowa wyodrębniła się blisko 5,8 mln lat temu, a grupę siostrzaną ma stanowić klad P. brevirostris+P. ethologus. Jetz et al. (2012) uzyskali podobny rezultat, co Jønsson et al. (2009): cztery gatunki „szarych purpurków” jako grupa siostrzana wobec purpurka ognistego, który oddzielił się od reszty koło 6,3 mln lat temu.

O minivete-escarlate (Pericrocotus flammeus) é uma ave de cores vivas da família Campephagidae. Encontra-se ao longo dos Gates Ocidentais, na costa oeste da Índia e no Sri Lanka. Era anteriormente considerado uma subespécie do minivet-escarlate, que possui uma distribuição mais ampla no leste e norte da Índia e no Sudeste Asiático. Os seus habitats naturais são florestas temperadas, florestas húmidas de terras baixas e florestas húmidas de montanha. O minivete-escarlate é uma espécie residente no sul da Índia e no Sri Lanka, alimentando-se principalmente de insetos em bandos mistos ou pequenos grupos da mesma espécie.

Оранжевый личинкоед (Pericrocotus flammeus) — ярко окрашенная птица из семейства личинкоедовых. Она обитает вдоль Западных Гат, на западном побережье Индии и на Шри-Ланке. Ранее этот вид считался подвидом красного личинкоеда, распространенного в восточной и северной Индии и Юго-Восточной Азии. Естественной средой обитания оранжевого личинкоеда являются умеренные, субтропические и тропические влажные низинные и горные леса. Этот оседлый вид питается преимущественно насекомыми, добывая пищу в составе смешанных или небольших однородных стай.

Scharlakansminivett (Pericrocotus flammeus) är en asiatisk fågel i familjen gråfåglar inom ordningen tättingar.

赤黄山椒鸟（学名：Pericrocotus flammeus）为山椒鸟科山椒鸟属的鸟类，俗名红十字鸟、朱红山椒鸟。分布于印度和斯里兰卡等地，在其分布区内为留鸟，一般生活于海拔约2100米以下的山地和平原的雨林、季雨林、次生阔叶林以及也见于松林、稀树草地或开垦的耕地。该物种的模式产地在斯里兰卡。 赤黄山椒鸟体重约23.3克，翼长约92.1毫米，嘴峰长约18.7毫米，喙宽度约6.1毫米，喙厚度约5.5毫米，跗蹠长约17毫米，尾长约88.4毫米。赤黄山椒鸟为肉食性，主要食物来源是陆生无脊椎动物。