Suříkovec bělobřichý (Pericrocotus erythropygius) je druh miniveta vyskytující se v Indii, převážně v suchých opadavých lesích. Samec má leskle černou hlavu, krk, ocas a pláštík. Druh se vyznačuje bílým límcem, hrdlo je oranžové a zbytek spodiny těla je rovněž bílý. Kostřec je oranžový a na křídlech jsou bílé znaky. Samice je zbarvena nenápadněji, má tmavě šedé svrchní partie, černá křídla, bílý límec, černý ocas a leskle černé uzdičky. Křídla mají podobné bílé znaky jako u samců a kostřec je oranžový. Měří mezi 18,5 a 20 cm. Suříkovec bělobřichý je původem z Nepálu a Indie, kde obývá hlavně suché opadavé lesy. Tento druh obývá otevřené savany s řídkými akáciemi, suché travnaté porosty a umělé krajiny, jako jsou zemědělské plochy. Obývá extrémně velkou oblast rozšíření o rozloze přes 20 000 km². Minivet se obvykle pohybuje v malých skupinách, někdy se připojuje k jiným druhům. Živí se hlavně hmyzem, který chytá za letu nebo z posedu v korunách stromů. Jeho hlas je příjemné hvízdání.

Der Weißbauch-Mennigvogel (Pericrocotus erythropygius) ist eine in Indien vorkommende Art aus der Familie der Raupenfänger, die hauptsächlich in trockenen Laubwäldern lebt. Das Männchen besitzt einen glänzend schwarzen Kopf, Hals, Schwanz und Mantel. Die Art zeichnet sich durch ein weißes Halsband aus, die Kehle ist orange, der Rest der Unterseite ist ebenfalls weiß. Der Bürzel ist orange, und die Flügel weisen weiße Markierungen auf. Das Weibchen ist unscheinbarer gefärbt, mit dunkelgrauer Oberseite, schwarzen Flügeln, weißem Halsband, schwarzem Schwanz und glänzend schwarzen Zügeln. Die Flügel tragen ähnliche weiße Markierungen wie beim Männchen, und der Bürzel ist ebenfalls orange. Die Körperlänge beträgt zwischen 18,5 und 20 cm. Der Weißbauch-Mennigvogel ist in Nepal und Indien beheimatet und bewohnt offene Savannen mit spärlichem Akazienbewuchs, trockenes Grasland sowie künstliche Lebensräume wie landwirtschaftliche Flächen. Er besiedelt ein sehr großes Verbreitungsgebiet von über 20.000 km². Die Vögel bewegen sich meist in kleinen Gruppen und schließen sich gelegentlich anderen Arten an. Sie ernähren sich hauptsächlich von Insekten, die sie im Flug oder von Ansitzwarten in den Baumkronen aus fangen. Ihr Ruf ist ein angenehmer Pfiff.

El minivet ventriblanco (Pericrocotus erythropygius) es una especie de ave paseriforme de la familia Campephagidae. Su población es estable, y habita una zona que posee un área de más de 20 000 km². Se lo encuentra en la India, principalmente en bosque caducifolio seco.

Valkosiipiminivetti (Pericrocotus erythropygius) on käpinkäisten heimoon kuuluva varpuslintu.

Le Minivet à ventre blanc (Pericrocotus erythropygius) est une espèce d'oiseaux de la famille des Campéphagidés, que l’on trouve au Népal et en Inde. Le Minivet à ventre blanc mâle a la tête, la nuque, la queue et le manteau noir brillant. L’espèce à un collier blanc, la gorge est orange, le reste des parties inférieures est également blanc. Le croupion est orange avec des marques blanches sur les ailes. Le plumage du mâle de cet oiseau rappelle celui des mâles reproducteurs de l'espèce stonechats. La femelle minivet est d'apparence plus terne, avec des parties supérieures gris foncé, des ailes noires, un collier blanc, une queue noire et des lores noir brillant. Les ailes ont des marques blanches semblables à celles des mâles, et le croupion est orange. Il mesure entre 18,5 à 20 cm de long. Le Minivet à ventre blanc se trouve au Népal et en Inde, principalement dans les forêts de feuillus sèches. Cette espèce habite la savane ouverte avec des pousses d'acacias éparses, les prairies sèches et les zones artificielles terrestres comme le terrain agricole. Elle occupe une zone d’occurrence extrêmement étendue, de plus de 20 000 km2. Le minivet se déplace généralement en petits groupes, se joignant parfois avec d’autres espèces. Il se nourrit principalement d'insectes qu’il attrape au vol ou en se perchant dans la canopée des arbres. Son chant est un sifflement agréable.

Il minivet ventrebianco (Pericrocotus erythropygius) è una specie di minivet diffusa in India, principalmente nelle foreste decidue secche. Il maschio presenta testa, collo, coda e mantello di un nero lucente. La specie è caratterizzata da un collare bianco, la gola è arancione e il resto delle parti inferiori è bianco. Il groppone è arancione e le ali presentano segni bianchi. La femmina ha un aspetto più opaco, con parti superiori grigio scuro, ali nere, collare bianco, coda nera e redini nero lucente. Le ali presentano segni bianchi simili a quelli dei maschi e il groppone è arancione. Misura tra i 18,5 e i 20 cm di lunghezza. Il minivet ventrebianco è nativo di Nepal e India, dove abita principalmente foreste decidue secche. Questa specie occupa savane aperte con radi germogli di acacia, praterie secche e aree terrestri artificiali come terreni agricoli. Occupa un'area di distribuzione estremamente vasta, superiore ai 20.000 km². Il minivet si sposta solitamente in piccoli gruppi, talvolta unendosi ad altre specie. Si nutre principalmente di insetti che cattura in volo o appollaiandosi sulla chioma degli alberi. Il suo richiamo è un piacevole fischio.

흰배할미새사촌(Pericrocotus erythropygius)은 할미새사촌과의 한 종으로 주로 네팔과 인도에 분포하며 보통 건조낙엽수림에 서식한다. 이 종은 안정적으로 개체수를 유지하고 있다는 점이 특징적이며, 20,000 km2 이상의 지역에 분포한다.

De witbuikmenievogel (Pericrocotus erythropygius) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels).

Pericrocotus erythropygius to gatunek ptaka z rodziny liszkojadów, występujący w Indiach, głównie w suchych lasach liściastych. Samiec ma lśniąco czarną głowę, szyję, ogon i płaszcz. Gatunek charakteryzuje się białym kołnierzem, gardło jest pomarańczowe, a reszta spodu ciała również biała. Kuper jest pomarańczowy, a na skrzydłach znajdują się białe znaczenia. Samica jest ubarwiona mniej wyraziście, z ciemnoszarym wierzchem ciała, czarnymi skrzydłami, białym kołnierzem, czarnym ogonem i lśniąco czarnymi kantarkami. Skrzydła mają podobne białe znaczenia jak u samców, a kuper jest pomarańczowy. Długość ciała wynosi od 18,5 do 20 cm. Pericrocotus erythropygius pochodzi z Nepalu i Indii, gdzie zamieszkuje głównie suche lasy liściaste. Gatunek ten zasiedla otwarte sawanny z rzadkimi akacjami, suche tereny trawiaste oraz obszary przekształcone przez człowieka, takie jak tereny rolnicze. Zajmuje niezwykle duży obszar występowania, przekraczający 20 000 km². Ptaki te zazwyczaj poruszają się w małych grupach, czasami dołączając do innych gatunków. Żywią się głównie owadami, które chwytają w locie lub z zasiadki w koronach drzew. Ich głos to przyjemny gwizd.

O minivet-de-barriga-branca (Pericrocotus erythropygius) é uma espécie de minivet encontrada na Índia, principalmente em florestas decíduas secas. O macho tem cabeça, pescoço, cauda e manto pretos brilhantes. A espécie tem um colar branco, a garganta é laranja e o resto das partes inferiores também é branco. O uropígio é laranja com marcas brancas nas asas. A fêmea é mais baça na aparência, com partes superiores cinzento-escuras, asas pretas, colar branco, cauda preta e loros pretos brilhantes. As asas têm marcas brancas semelhantes às dos machos, e o uropígio é laranja. Mede entre 18,5 e 20 cm de comprimento. O minivet-de-barriga-branca é nativo do Nepal e da Índia, principalmente em florestas decíduas secas. Esta espécie habita savanas abertas com rebentos de acácia esparsos, pastagens secas e áreas terrestres artificiais, como terras agrícolas. Ocupa uma área de ocorrência extremamente grande, superior a 20.000 km². O minivet move-se geralmente em pequenos grupos, juntando-se por vezes a outras espécies. Alimenta-se principalmente de insetos que apanha em voo ou pousado na copa das árvores. A sua voz é um assobio agradável.

Белобрюхий личинкоед (Pericrocotus erythropygius) — вид птиц семейства личинкоедовых, обитающий в Индии, преимущественно в сухих листопадных лесах. У самца блестящие черные голова, шея, хвост и мантия. Вид отличается белым воротником, горло оранжевое, остальная часть нижней стороны тела также белая. Надхвостье оранжевое, на крыльях белые отметины. Самка выглядит более тускло: темно-серый верх, черные крылья, белый воротник, черный хвост и блестящие черные уздечки. На крыльях такие же белые отметины, как у самцов, надхвостье оранжевое. Длина тела составляет от 18,5 до 20 см. Белобрюхий личинкоед обитает в Непале и Индии, в основном в сухих листопадных лесах. Населяет открытые саванны с редкими акациями, сухие луга и антропогенные ландшафты, такие как сельскохозяйственные угодья. Занимает обширную территорию площадью более 20 000 км². Обычно перемещается небольшими группами, иногда присоединяясь к другим видам. Питается в основном насекомыми, которых ловит в полете или сидя в кронах деревьев. Голос — приятный свист.

Vitbukig minivett (Pericrocotus erythropygius) är en fågel i familjen gråfåglar som förekommer i Indien.

白腹山椒鸟（学名：Pericrocotus erythropygius）是山椒鸟科山椒鸟属的一种，分布于印度，大部分栖息在干燥的落叶林中。