Holub vínový (Patagioenas subvinacea) je větší holub, který hnízdí od Kostariky na jih až po západní Ekvádor, Bolívii a střední Brazílii. Patří do kladu malých a poměrně nenápadných druhů rodu Patagioenas s charakteristickým hlasem, které tvoří podrod Oenoenas. Stejně jako ostatní holubi Nového světa byl dříve řazen ke svým příbuzným ze Starého světa do rodu Columba, ale dnes je rod Patagioenas opět uznáván jako samostatný. Holub vínový měří 28 cm a váží 170 g. Je jednobarevný, převážně vínově purpurový, na hřbetě přechází do rezavé barvy. Ocas a letky jsou tmavě hnědé, zobák černý a nohy purpurově červené. Duhovka je obvykle červená, ale přinejmenším v povodí Amazonky může být někdy matně žlutá (vzhledem k červenému očnímu kroužku však duhovka nikdy nepůsobí tak nápadně bíle jako u dospělců sympatrického poddruhu holuba olověného, P. plumbea). Samice je o něco matnější a hnědší než samec a mladý pták má šedohnědou hlavu, krk a hruď se skořicovým nebo rezavým šupinkováním na hlavě a svrchní straně těla. Má hlasité a poměrně vysoké volání ko'COO coo s výraznými pauzami mezi jednotlivými projevy, podobně jako jeho příbuzní. V hlasu existují určité zeměpisné rozdíly, kdy některé populace zpívají čtyřtónové písně, zatímco jiné třítónové. Ve Střední Americe je holub vínový v nižších polohách nahrazen svým blízkým příbuzným, velmi podobným holubem krátkozobým (P. nigrirostris). Oba druhy lze nejlépe odlišit podle hlasu, který je u P. subvinacea rychlejší a méně složitý. Ve Střední Americe se vyskytuje v korunách horských lesů a polootevřených lesích od 1500 m n. m. až po hranici lesa. V Jižní Americe se vyskytuje v korunách vlhkých lesů od úrovně moře až do 1500 m n. m., výjimečně i výše; vzácně mohou vystoupat až do 3000 m n. m. či více. Ve svém rozsáhlém areálu není vzácný, ale kvůli předpokládanému odlesňování je IUCN klasifikován jako druh málo dotčený. Obvykle bývá viděn v párech při hledání plodů a bobulí v korunách stromů – zvláště si oblíbil plody jmelí – ale občas jej lze spatřit na cestách a krajnicích, kde hledá drobné kamínky. Staví si primitivní hnízdo z větviček ve výšce 5 m na malém stromě a snáší jedno bílé vejce.

Die Purpurtaube (Patagioenas subvinacea, Syn.: Columba subvinacea), auch Rötliche Taube genannt, ist eine in Süd- und Mittelamerika verbreitete Taubenart. Die IUCN stuft die Art als nicht gefährdet ein. Sie kommt in ihrem Verbreitungsgebiet in vier Unterarten vor. Die Purpurtaube wird 28 cm lang und wiegt 170 Gramm. Sie ist damit in etwa so groß wie eine Lachtaube. Das Gefieder ist an der Körperoberseite grau mit rötlichem Schimmer. Die Körperunterseite ist kastanienbraun oder zimtfarben. Der Schnabel ist dunkel. Die Iris ist rötlich. Das Verbreitungsgebiet der Purpurtaube reicht von Costa Rica bis Ecuador, Bolivien und Zentralbrasilien. In Zentralamerika lebt sie in Gebirgswäldern ab einer Höhen über 1500 m und kommt bis zur Baumgrenze vor. In den niedrigeren Lagen ist statt ihrer die Kurzschnabeltaube vertreten, die eine eng verwandte Art der Purpurtaube ist. Die beiden Arten lassen sie am besten an ihren Rufen unterscheiden. Die Rufe der Purpurtaube sind schneller und weniger komplex. In Südamerika bewohnt sie humide Wälder von der Tiefebene bis zu 1.500 Meter über NN. Ihre Verbreitung reicht von Costa Rica bis Ecuador, Bolivien und Zentralbrasilien. Purpurtauben leben normalerweise paarweise und halten sich in den Baumkronen auf, wo sie nach Früchten und Beeren suchen. Den Boden suchen Purpurtauben zum Trinken auf sowie um Grit aufzunehmen. Das Nest der Purpurtaube befindet sich meist in einer Höhe von fünf Metern über dem Boden. Die Purpurtaube legt nur ein weißes Ei.

La paloma vinosa, paloma colorada, paloma morada o paloma rojiza (Patagioenas subvinacea) es una especie de ave columbiforme de la familia Columbidae que vive desde el sur de Costa Rica hasta el oeste de Ecuador, Bolivia y Brasil central. Pertenece a un pequeño subgénero, Oenoenas, dentro de Patagioenas de aspecto bastante sencillo y con llamadas característicos. Al igual que los demás miembros de su género, anteriormente estaba incluida dentro del género Columba, hasta que se reconoció el género Patagioenas. La paloma vinosa mide 28 cm de largo y pesa alrededor de 170 g y es de color rosado violáceo, que se torna más rojizo en la espalda. La cola y las plumas de las alas primarias son de color marrón oscuro, el pico es de color negro, y las patas son de color morado rojizo. El iris generalmente es rojo, pero a veces, al menos en la cuenca del Amazonas, puede ser amarillo pálido (sin embargo, debido al efecto rojo en el anillo ocular, el iris nunca se ve notoriamente blanco como en los adultos de la subespecie de la paloma simpátrica Plumbeous, P. Plumbea. La hembra es de tonos más apagados y ligeramente más oscura que el macho, y los juveniles tienen la cabeza, el cuello y el pecho de color pardo grisáceo, con patrones escamados rojizos o canela en la cabeza y las partes superiores. Tiene un tono fuerte y bastante alto al arrullar, con pausas importantes entre los llamados, al igual que sus familiares. Existen variaciones geográficas en sus cantos, con algunas poblaciones que emiten llamadas de cuatro notas, mientras que otras las emiten de tres notas. En Centroamérica, la paloma vinosa es sustituida en altitudes más bajas por su pariente cercano, el muy similar la paloma piquicorta (P. Nigrirostris). Las dos especies se diferencian por el llamadas, que son más rápidas y menos complejas en esta última.

Rusokyyhky (Patagioenas subvinacea) on keski- ja eteläamerikkalainen kyyhkylintu, jonka elinympäristö ulottuu Costa Ricasta ja Panamasta Etelä-Amerikan pohjoisosaan ja Brasiliaan sekä Bolivian pohjois- ja itäosiin. Lajista tunnetaan kuusi alalajia ja sen holotyypin kuvaili George Newbold Lawrence Dotasta Costa Ricasta 1868.

Le Pigeon vineux (Patagioenas subvinacea) est une espèce d'oiseaux de la famille des Columbidae. Cet oiseau mesure 27 à 32 cm pour une masse de 160 à 180 g. Le mâle est entièrement brun rougeâtre (d'où son nom spécifique), légèrement plus pâle au niveau de la tête, du cou et du dessous du corps. L'arrière du cou est pourpre brillant. Le bec est noir et les pattes rouge foncé. La femelle est plus sombre et plus brune sur le dessus du corps.

Il Piccione rossiccio (Patagioenas subvinacea) è un piccione di grandi dimensioni che si riproduce dalla Costa Rica verso sud fino all'Ecuador occidentale, alla Bolivia e al Brasile centrale. Appartiene a un clade di specie di Patagioenas piccole e piuttosto semplici con richiami caratteristici che costituiscono il sottogenere Oenoenas. Come gli altri piccioni del Nuovo Mondo, era precedentemente unito ai loro parenti del Vecchio Mondo nel genere Columba, ma oggi il genere del Nuovo Mondo Patagioenas è nuovamente riconosciuto come distinto. Il Piccione rossiccio è lungo 28 cm e pesa 170 g. È privo di disegni e principalmente di colore viola vinato, che diventa più rossiccio sul dorso. La coda e le remiganti primarie sono marrone scuro, il becco è nero e le zampe sono rosso-viola. L'iride è tipicamente rossa, ma può, almeno nel bacino amazzonico, essere talvolta giallo opaco (tuttavia, a causa dell'anello oculare rosso, l'iride non appare mai così vistosamente bianca come negli adulti della sottospecie simpatrica del colombo plumbeo, P. plumbea). La femmina è leggermente più opaca e marrone del maschio, e l'uccello giovane ha testa, collo e petto bruno-grigiastri, con scaglie color cannella o rossicce sulla testa e sulle parti superiori. Ha un richiamo forte e piuttosto acuto, ko'COO coo, con pause considerevoli tra i richiami proprio come nei suoi parenti. Esistono alcune variazioni geografiche nella voce, con alcune popolazioni che cantano canzoni a quattro note, mentre altre ne cantano a tre. In America Centrale, il Piccione rossiccio viene sostituito a quote inferiori dal suo stretto parente, il molto simile colombo dal becco corto (P. nigrirostris). Le due specie si distinguono meglio dal richiamo, che è più veloce e meno complesso in P. subvinacea. In America Centrale si trova nella volta della foresta montana e nei boschi semi-aperti da 1500 m s.l.m. fino al limite della vegetazione arborea. In Sud America si trova nella volta della foresta umida da vicino al livello del mare fino a 1500 m s.l.m., occasionalmente più in alto; eccezionalmente, possono arrivare fino a 3000 m s.l.m. o più. Non è raro nel suo vasto areale, ma a causa della deforestazione prevista è classificato come specie a rischio minimo dalla IUCN. Viene solitamente visto in coppia mentre cerca frutti e bacche tra le cime degli alberi – essendo particolarmente ghiotto di frutti di vischio – ma può essere occasionalmente visto su sentieri e bordi stradali in cerca di graniglia. Costruisce un nido rudimentale a piattaforma fatto di ramoscelli a 5 m di altezza in un piccolo albero e depone un uovo bianco.

De purperduif (Patagioenas subvinacea) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven).

Gołąbczak brązowy (Patagioenas subvinacea) to dość duży gołąb lęgnący się od Kostaryki po zachodni Ekwador, Boliwię i środkową Brazylię. Należy do kladu małych i dość niepozornych gatunków Patagioenas o charakterystycznych głosach, tworzących podrodzaj Oenoenas. Podobnie jak inne gołębie Nowego Świata, był dawniej łączony ze swoimi krewnymi ze Starego Świata w rodzaju Columba, lecz obecnie rodzaj Patagioenas jest ponownie uznawany za odrębny. Gołąbczak brązowy mierzy 28 cm długości i waży 170 g. Jest jednolicie ubarwiony, głównie w odcieniach winnej purpury, przechodzącej w rdzawy kolor na grzbiecie. Ogon i lotki pierwszego rzędu są ciemnobrązowe, dziób czarny, a nogi purpurowoczerwone. Tęczówka jest zazwyczaj czerwona, choć w dorzeczu Amazonki bywa matowożółta (jednak ze względu na czerwoną obwódkę oka nigdy nie wygląda tak wyraźnie biało jak u dorosłych osobników sympatrycznego gołębia ołowianego, P. plumbea). Samica jest nieco bardziej matowa i brązowa od samca, a młode mają szarobrązową głowę, szyję i pierś z cynamonowym lub rdzawym łuskowaniem na głowie i wierzchnich partiach ciała. Wydaje głośne i dość wysokie gruchanie „ko'COO coo” z wyraźnymi pauzami między zawołaniami. Istnieją różnice geograficzne w głosie, przy czym niektóre populacje śpiewają czteronutowe, a inne trzynutowe pieśni. W Ameryce Środkowej na niższych wysokościach gołąbczak brązowy jest zastępowany przez blisko spokrewnionego, bardzo podobnego gołębia krótkodziobego (P. nigrirostris), od którego różni się głównie szybszym i mniej złożonym głosem. W Ameryce Środkowej zamieszkuje korony lasów wyżynnych i półotwarte zadrzewienia od 1500 m n.p.m. do granicy lasu. W Ameryce Południowej występuje w koronach wilgotnych lasów od poziomu morza do 1500 m n.p.m., sporadycznie wyżej, wyjątkowo nawet do 3000 m n.p.m. Choć jest dość pospolity w swoim szerokim zasięgu, ze względu na prognozowane wylesianie został sklasyfikowany przez IUCN jako gatunek najmniejszej troski. Zazwyczaj widywany w parach podczas żerowania w koronach drzew na owocach i jagodach – szczególnie lubi owoce jemioły – czasem pojawia się na ścieżkach i poboczach dróg w poszukiwaniu żwiru. Buduje prymitywne gniazdo w formie platformy z gałązek na wysokości 5 m w małym drzewie i składa jedno białe jajo.

A pomba-botafogo (nome científico: Patagioenas subvinacea) é uma espécie de ave pertencente à família dos columbídeos, e que ocorre nas Américas Central e do Sul. Como os outros pombos do Novo Mundo, ele estava anteriormente unido aos seus parentes do Velho Mundo no gênero Columba, mas hoje o gênero do Novo Mundo Patagioenas é reconhecido como distinto novamente.

Румяный голубь (лат. Patagioenas subvinacea) — вид птиц из семейства голубиных (Columbidae). Обитает в Центральной Америке и Южной Америке. Длина птицы составляет 27—33 см, масса 170 г. Окраска преимущественно каштановая с пурпурным оттенком, спина имеет рыжеватый оттенок, нижняя часть тела более коричневая. Хвост и маховые перья тёмно-коричневые, на горле и на брюхе небольшие белые пятна. Радужки красные или жёлтые, вокруг глаз красные кольца. Клюв чёрный. Самки имеют более тусклую, коричневую окраску. У молодых птиц голова, шея и грудь серовато-коричневые, перья на голове и верхняя часть тела имеют коричневые или рыжеватые края, формирующие чешуевидный узор. Румяные голуби обитают в Коста-Рике, Панаме, Колумбии, Эквадоре, Перу, Боливии, Бразилии, Венесуэле, Гайане, Французской Гвиане и Суринаме. Они живут в кронах влажных равнинных, горных, заболоченных и облачных тропических лесов и на опушках. Встречаются в одиночку, парами или стайками до 15 птиц, на высоте до 2000 м над уровнем моря, местами на высоте до 3000 м над уровнем моря. Ведут древесный образ жизни. Питаются плодами и ягодами, в том числе плодами фикусов и цекропии. Гнездо представляет собой простую платформу из веточек, размещаемых на дереве. В кладке одно белое яйцо.

Kopparduva (Patagioenas subvinacea) är en fågel i familjen duvor inom ordningen duvfåglar.