Tityra tmavá (Pachyramphus validus), známá také jako bekarda prostá, je druh ptáka z čeledi bekardovitých (Tityridae). Vyskytuje se v Argentině, Bolívii, Brazílii, Paraguayi, Peru a možná i v Ekvádoru. Tityra tmavá měří 17 až 18,5 cm. Druh vykazuje pohlavní dimorfismus. Ačkoliv je korunka poněkud rozcuchaná, nemá zjevnou vztyčenou chocholku. Dospělí samci nominátního poddruhu mají většinou tmavě šedou až téměř černou korunku, hřbet, křídla a ocas s částečně skrytou bílou skvrnou na zádech a trochou bílé na lopatkách. Mají kouřově šedou skvrnu nad uzdičkami v jinak našedlém obličeji. Hrdlo je bělavě šedé a spodina těla bledě kouřově šedá se skořicovým nádechem. Dospělé samice mají tmavě šedohnědou korunku a jasně rezavý zátylek. Mají béžově šedou skvrnu nad uzdičkami v jinak skořicovém obličeji. Hřbet a ocas jsou jasně rezavé. Křídla jsou většinou tmavá s tenkými rezavými okraji na ručních letkách a zcela rezavými vnitřními letkami. Hrdlo je nažloutle skořicové a spodina těla matně béžově skořicová. Samci poddruhu P. v. audax mají na spodině těla malý nebo žádný skořicový nádech, našedlejší bílé hrdlo a tmavší křídla než nominátní forma. Samice mají sazovětší korunku, tmavší křídla s tmavšími vnitřními letkami a tmavší spodinu těla než nominátní forma. Obě pohlaví obou poddruhů mají tmavě hnědou duhovku, černou horní čelist, středně šedou dolní čelist a tmavě šedé nohy a chodidla.

Der Schopfbekarde (Pachyramphus validus), auch als Einfarb-Bekarde bekannt, ist eine Vogelart aus der Familie der Tityridae (Tityras, Bekarden und Verwandte). Er kommt in Argentinien, Bolivien, Brasilien, Paraguay, Peru und möglicherweise Ecuador vor. Der Schopfbekarde ist 17 bis 18,5 cm lang. Die Art weist einen Geschlechtsdimorphismus auf. Obwohl der Scheitel etwas struppig ist, hat er keine offensichtliche aufgerichtete Haube. Adulte Männchen der Nominatform haben einen meist dunkelgrauen bis fast schwarzen Scheitel, Oberseite, Flügel und Schwanz mit einem teilweise verborgenen weißen Fleck auf dem Rücken und etwas Weiß auf den Schulterblättern. Sie haben einen rauchgrauen Fleck über den Zügeln in einem ansonsten gräulichen Gesicht. Die Kehle ist weißlich-grau und die Unterseite blass rauchgrau mit einem zimtfarbenen Anflug. Adulte Weibchen haben einen dunkelgraubraunen Scheitel und einen leuchtend rostfarbenen Nacken. Sie haben einen beigegrauen Fleck über den Zügeln in einem ansonsten zimtfarbenen Gesicht. Oberseite und Schwanz sind leuchtend rostfarben. Die Flügel sind meist düster mit dünnen rostfarbenen Kanten an den Handschwingen und vollständig rostfarbenen inneren Flugfedern. Die Kehle ist gelblich-zimtfarben und die Unterseite matt beigefarben-zimtfarben. Männchen der Unterart P. v. audax haben wenig oder keinen zimtfarbenen Anflug auf der Unterseite, eine gräulichere weiße Kehle und dunklere Flügel als die Nominatform. Weibchen haben einen rußigeren Scheitel, dunklere Flügel mit düstereren inneren Flugfedern und eine dunklere Unterseite als die Nominatform. Beide Geschlechter beider Unterarten haben eine dunkelbraune Iris, einen schwarzen Oberschnabel, einen mittelgrauen Unterschnabel sowie dunkelgraue Beine und Füße.

El anambé grande (en Uruguay, Argentina y Paraguay) o cabezón grande (en Perú) (Pachyramphus validus), es una especie de ave paseriforme de la familia Tityridae perteneciente al numeroso género Pachyramphus. Es nativo de América del Sur Se distribuye por una inmensa área que abarca desde el noreste hasta el centro oeste y sur de Brasil, sureste de Perú, noroeste, centro y sur de Bolivia, Paraguay, hasta el noroeste y noreste de Argentina, con una pequeña población aislada en el extremo sureste de Ecuador. Está ausente de la mayor parte de la cuenca del Amazonas. Más recientemente registrado en el noreste de Uruguay. Esta especie es considerada de poco común a común, pero rara en Perú, en sus hábitats naturales: el dosel y los bordes de bosques arbolados o montanos (especialmente balsa) y laderas arboladas de quebradas húmedas en zonas semiáridas a semihúmedas. Desde tierras bajas hasta los 2000 m de altitud, pero registrada a 3500 m en Perú (por encima del Urubamba, en Cuzco). La especie P. validus fue descrita por primera vez por el naturalista alemán Martin Lichtenstein en 1823 bajo el nombre científico Lanius validus; su localidad tipo es: «São Paulo, Brasil».

Nokibekardi (Pachyramphus validus) eli aiemmalta nimeltään nokilepinkäistyranni on tityrojen heimoon kuuluva varpuslintu.

La Bécarde huppée (Pachyramphus validus) est une espèce de passereaux de la famille des Tityridae.

Il becardo crestato (Pachyramphus validus), noto anche come becardo semplice, è una specie di uccello della famiglia Tityridae. Si trova in Argentina, Bolivia, Brasile, Paraguay, Perù e forse in Ecuador. Il becardo crestato misura da 17 a 18,5 cm di lunghezza. La specie presenta dimorfismo sessuale. Sebbene la corona sia alquanto arruffata, non presenta un'evidente cresta sollevata. I maschi adulti della sottospecie nominale hanno corona, parti superiori, ali e coda prevalentemente da grigio scuro a quasi nero, con una macchia bianca parzialmente nascosta sul dorso e un po' di bianco sulle scapole. Presentano una macchia grigio fumo sopra le redini in un volto altrimenti grigiastro. La gola è grigio biancastro e le parti inferiori sono grigio fumo pallido con una sfumatura color cannella. Le femmine adulte hanno corona marrone grigiastro scuro e nuca rosso ruggine brillante. Hanno una macchia grigio-beige sopra le redini in un volto altrimenti color cannella. Le parti superiori e la coda sono rosso ruggine brillante. Le ali sono prevalentemente scure con sottili bordi color cannella sulle primarie e penne remiganti interne completamente color cannella. La gola è color cannella giallastro e le parti inferiori sono color cannella beige opaco. I maschi della sottospecie P. v. audax hanno poca o nessuna sfumatura color cannella sulle parti inferiori, una gola bianca più grigiastra e ali più scure rispetto alla nominale. Le femmine hanno una corona più fuligginosa, ali più scure con remiganti interne più scure e parti inferiori più scure rispetto alla nominale. Entrambi i sessi di entrambe le sottospecie hanno iride marrone scuro, mascella nera, mandibola grigio medio, e zampe e piedi grigio scuro.

De kuifbekarde (Pachyramphus validus) is een zangvogel uit de familie Tityridae.

Bekardzik czubaty (Pachyramphus validus), znany również jako bekard zwyczajny, to gatunek ptaka z rodziny bekardowatych (Tityridae). Występuje w Argentynie, Boliwii, Brazylii, Paragwaju, Peru i prawdopodobnie w Ekwadorze. Bekardzik czubaty osiąga długość 17–18,5 cm. Gatunek wykazuje dymorfizm płciowy. Choć czapeczka jest nieco nastroszona, ptak nie posiada wyraźnego wzniesionego czuba. Dorosłe samce podgatunku nominatywnego mają głównie ciemnoszarą do prawie czarnej czapeczkę, wierzch ciała, skrzydła i ogon, z częściowo ukrytą białą plamą na grzbiecie i nieco bieli na łopatkach. Mają dymnoszarą plamkę nad kantarkami na szarawej twarzy. Gardło jest białawo-szare, a spód ciała bladoszary z cynamonowym nalotem. Dorosłe samice mają ciemnoszarobrązową czapeczkę i jaskrawordzawy kark. Mają beżowoszarą plamkę nad kantarkami na cynamonowej twarzy. Wierzch ciała i ogon są jaskrawordzawe. Skrzydła są głównie ciemne z cienkimi rdzawymi krawędziami na lotkach pierwszorzędowych i całkowicie rdzawymi wewnętrznymi lotkami. Gardło jest żółtawocynamonowe, a spód ciała matowo beżowocynamonowy. Samce podgatunku P. v. audax mają niewielki lub żaden cynamonowy nalot na spodzie ciała, bardziej szarawe białe gardło i ciemniejsze skrzydła niż forma nominatywna. Samice mają bardziej sadzowatą czapeczkę, ciemniejsze skrzydła z ciemniejszymi wewnętrznymi lotkami i ciemniejszy spód ciała niż forma nominatywna. Obie płcie obu podgatunków mają ciemnobrązową tęczówkę, czarną górną szczękę, średnioszarą żuchwę oraz ciemnoszare nogi i stopy.

Caneleiro-de-chapéu-preto ou caneleiro-de-poupa (Pachyramphus validus) é uma espécie de ave da família Tityridae. É uma espécie nativa da América do Sul. Seu nome científico significa bico grosso forte (do grego pakhus: grosso, robusto; e rhamphos : bico; e do latim validus, valere: forte, ser forte)

Хохлатый бекард (Pachyramphus validus), также известный как простой бекард, — вид птиц семейства Tityridae. Обитает в Аргентине, Боливии, Бразилии, Парагвае, Перу и, возможно, Эквадоре. Длина тела составляет 17–18,5 см. Вид проявляет половой диморфизм. Хотя макушка немного взъерошена, явного поднятого хохолка нет. У взрослых самцов номинативного подвида макушка, верхняя часть тела, крылья и хвост преимущественно от темно-серого до почти черного цвета, с частично скрытым белым пятном на спине и белыми отметинами на лопатках. Над уздечками имеется дымчато-серое пятно на сероватом лице. Горло беловато-серое, низ тела бледно-дымчато-серый с коричным оттенком. У взрослых самок темно-серо-коричневая макушка и ярко-рыжий затылок. Над уздечками бежево-серое пятно на коричном лице. Верх тела и хвост ярко-рыжие. Крылья преимущественно темные с тонкими рыжими краями на маховых перьях и полностью рыжими внутренними маховыми перьями. Горло желтовато-коричневое, низ тела тускло-бежево-коричневый. Самцы подвида P. v. audax имеют слабый коричный оттенок или его отсутствие на нижней части тела, более серовато-белое горло и более темные крылья, чем у номинативного подвида. У самок более темная макушка, более темные крылья с более темными внутренними маховыми перьями и более темный низ тела. У обоих полов обоих подвидов темно-коричневая радужка, черное надклювье, средне-серое подклювье, темно-серые ноги и ступни.

Tofsbekard (Pachyramphus validus) är en fågel i familjen tityror inom ordningen tättingar.