الحبارى الكبرى أو حُبَارَى كبيرة أو حُبَارى مُلْتَحِيَة أو رَعَّاد (الاسم العلمي: Otis tarda) (بالإنجليزية: Great Bustard) هو طائر ينتمي إلى الحباريات (فصيلة: Oriolidae). أكبر أنواع الحُبَارى طولها نحو 100 سم. رأسها أطحل اللون تعلوه مشحة صهباء. عنقها إلى البياض البلوري تكتنفه زرقة بنفسجية. ظهرها إلى الصفرة الصهباء يعلوها حباك أسود. سواقطها بيض، قوادمها إلى الربدة السمراء. زمكها أبيض تعترضه خطوط سود. بطنها إلى البياض الأغبر. موطنها الشرق الأدنى وأوربة وإفريقية الشمالية. تألف السهول والفيافي. تبتعد عن الأحراج والأماكن الآهلة. قوتها النوامي النباتية والحبوب والحشرات. الأنثى تبيض ثلاث بيضات تحضنها أربعة أسابيع في أفحص تدثّنه في التربة بين الأعشاب الكثيفة.

Drop velký (Otis tarda) je velký pták z řádu krátkokřídlých a čeledi dropovitých (Otididae). Drop velký je jediný druh rodu Otis. Jeho nejbližšími příbuznými jsou dropi rodu Chlamydotis: drop obojkový a drop hřívnatý. Drop velký je ve svém areálu málo proměnlivý, dělí se na dva poddruhy. Oblast od západní Evropy po střední Asii obývá drop velký evropský Otis tarda tarda, dále na východ žije drop velký asijský Otis tarda dybowskii. Velký a mohutný, jeden z nejtěžších ptáků na světě. Vyznačuje se výrazným pohlavním dimorfismem. Samec dorůstá délky 90–105 cm a v rozpětí křídel měří 210–240 cm. Samice je výrazně menší, s délkou těla 75–85 cm a rozpětím křídel 170–190 cm. Hmotnost samce se pohybuje v rozmezí 8–16 kg, samice 3,5–5 kg. Svrchu je červenohnědý, hustě tmavě proužkovaný, hlavu a krk má šedé a spodinu těla bílou. Za letu jsou nápadná hodně bíle zbarvená křídla s černými letkami. Samec má dlouhá bílá pera u zobáku („vous“) a kaštanově hnědě zbarvenou hruď a spodní část krku. Samice toto kaštanové zbarvení většinou postrádá a liší se také menším množstvím bílé na svrchní straně křídel.

Stortrappe (Otis tarda) er en stor og tung fugl i ordenen trapper som placeres i sin egen slægt Otis. Stortrappen er en stor og tung fugl. Hoved og hals er lysegrå. Ryg og skuldre er tværvatrede i sort og rustgult og svingfjerene er hvide med sortbrune spidser. Hannen, som er over en meter lang, bærer ved næbroden en slags moustache af lange fjer. Den betydeligt mindre hun savner denne prydelse. Stortrappen er en af verdens tungeste flyvende fugle. Hannen kan have et vingefang på 240 cm og veje op til 19 kg. Stortrappen forekommer i det sydlige og centrale Europa og i dele af Asien. Arten opdeles i to underarter: Otis tarda tarda – forekommer i det sydlige Palæarktis Otis tarda dybowskii – forekommer fra det sydøstlige Rusland til Mongoliet og det nordøstlige Kina. I Storbritannien påbegyndtes i 2004 en genudsætning af stortrappen, hvilket i 2009 ledte til den første vellykkede ynglen i landet siden 1832.

Die Großtrappe (Otis tarda) ist ein Vogel aus der Familie der Trappen (Otididae). Mit einem Gewicht von bis zu 16 kg zählt sie zu den schwersten flugfähigen Vögeln der Welt. Die Art besiedelt weiträumig offene Landschaften, wie es sie natürlicherweise in Mitteleuropa nach der letzten Eiszeit nicht mehr gab, aber vom Menschen als Kulturlandschaft wieder geschaffen wurde. Durch Veränderungen dieser Kulturlandschaften in den jüngsten zwei Jahrhunderten ging der mitteleuropäische Bestand fast vollständig zugrunde. Die wenigen Reliktvorkommen bedürfen heute eines aufwendigen Schutzes.

La avutarda común (Otis tarda) es una especie de ave otidiforme de la familia Otidae, el único miembro del género Otis, que da nombre a la familia. Se distribuye por Europa (península ibérica y Europa central) y a través de Asia hasta China, además del norte de África. La mayoría de las poblaciones europeas son sedentarias, pero la mayoría de las asiáticas migran al sur de Asia para pasar el invierno. Existen pocos datos sobre la duración media de vida en libertad, pero se estima en 10-15 años. Posee un gran porte y tiende a correr antes que a volar cuando es molestada. Es gregaria todo el año, pero sobre todo en invierno.

Isotrappi (Otis tarda) on suurikokoinen trappilintu, joka elää Euraasian lauhkeilla alueilla. Laji on tavattu Suomessa kolme kertaa: vuosina 1806, 1853 ja 1942. Koirasisotrappi on metrin pituinen, siipien kärkiväli 240 cm ja painoa jopa 16 kiloa. Naaras on kolmanneksen pienempi ja painaa alle 8 kiloa. Selkäpuoli on ruskea, vatsapuoli valkoinen, kaula pitkä ja harmaa. Rinta ja kaulan sivut ovat punaruskeat. Maailman suurin lentävä lintu on eri lähteiden mukaan joko isotrappi tai kuningastrappi. Isotrappi pesii Keski- ja Etelä-Euroopassa sekä lauhkeilla alueilla Aasiassa, Espanjasta Mongoliaan ulottuvalla vyöhykkeellä. Euroopan-puoleiset linnut eivät juuri muuta, Aasian linnut talvehtivat jonkun matkaa etelämpänä. Isotrappi on luokiteltu maailmanlaajuisesti erittäin uhanalaiseksi. Isotrappi on kaikkiruokainen, se syö siemeniä ja hyönteisiä.

La Grande Outarde (Otis tarda), aussi appelée Outarde barbue, est une espèce d'oiseaux de la famille des Otididae. C'est la seule espèce du genre Otis. Elle est présente en Europe et en Asie tempérée, depuis l'Espagne, le Maroc et l'Angleterre jusqu'à la Chine, mais elle a disparu de nombreux pays et est aujourd'hui rare et vulnérable dans toute son aire de répartition. C'est un grand oiseau qui vit dans les steppes, les prairies et les champs. Il est assez farouche, à l'aise au sol et maladroit en vol. Les mâles de la Grande Outarde sont considérés comme les plus lourds oiseaux du monde capables de voler, et par conséquent il serait le plus lourd animal volant au monde actuellement, bien que les mâles de l'Outarde kori (Ardeotis kori) qui peuplent les savanes africaines lui disputent ce titre, ainsi que les grands cygnes. C'est aussi l'oiseau avec le plus fort dimorphisme sexuel en termes de taille et de poids, car les mâles sont en moyenne 2,48 fois plus lourds que les femelles.

L'otarda maggiore (Otis tarda Linnaeus, 1758) è, nella famiglia delle otarde, l'unica specie del genere Otis. Nidifica nell'Europa meridionale e centrale e in tutta l'Asia temperata. Le popolazioni europee sono principalmente stanziali, ma gli uccelli asiatici si spostano più a sud in inverno.

ノガン（野雁、鴇、Otis tarda）は、ノガン目ノガン科ノガン属に分類される鳥類。山七面鳥とも呼ばれる。本種のみでノガン属を形成する。ノガン属はノガン科の模式属。

느시는 느시목 느시과의 대형 조류로, 몸무게가 3~10kg에 달하며 수컷이 암컷보다 크다. 머리는 엷은 회색이고 멱 양쪽에 수염 같은 깃털이 있다. 광활한 평야, 초지, 건조한 구릉지에 서식하며 한국, 중국, 튀르키예, 유럽, 아프리카 사하라 일대까지 분포한다. 한국에서는 11월에 남하해 월동하는 희귀 겨울철새로 천연기념물로 보호받는다. 5~6월에 3~4개의 알을 낳으며, 곡류, 식물의 잎과 뿌리, 곤충 등을 먹는다. 과거에는 흔히 볼 수 있었으나 1950년대 이후 개체 수가 급감하여 매우 보기 드물어졌다. 최근 기록으로는 2020년 만경강에서의 관찰 사례가 있다.

De grote trap (Otis tarda) is een grote vogel uit de familie van de trappen (Otididae) die van oorsprong in steppegebieden broedt. In Europa zijn de grootste aantallen te vinden in Spanje. Verder zijn er meerdere geïsoleerde populaties, waaronder in Portugal, Duitsland, Oostenrijk en Hongarije. In Nederland en België is het een zeer zeldzame dwaalgast.

Drop (zwyczajny), drop wielki (Otis tarda) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), będący jedynym przedstawicielem rodzaju Otis. Zagrożony wyginięciem. Zasięg występowania jest inny dla każdego z dwóch podgatunków: Otis tarda tarda – Europa Środkowa i Wschodnia, Azja Zachodnia i Środkowa; izolowane populacje na Półwyspie Iberyjskim, w północnym Maroku i środkowej Mongolii. W zależności od miejsca występowania osiadły lub wędrowny. W Polsce dawniej skrajnie nielicznie gniazdował, ostatni lęg odnotowano w 1986 w woj. zachodniopomorskim. Obecnie zalatuje. Trwają próby reintrodukcji, również w innych krajach, np. w Wielkiej Brytanii, gdzie został wytępiony około 200 lat temu. Otis tarda dybowskii – Azja Wschodnia – Mongolia po wschodnią Syberię i północno-wschodnie Chiny. Zimuje w środkowych i wschodnich Chinach. Oba podgatunki zasiedlają stepy i pola zbóż, lucerny oraz rzepaku. Wymagają obszarów o niskiej roślinności w okresie toków oraz obszaru bez lasu w promieniu kilku kilometrów. Dorosłe samce osiągają 95–102 cm długości ciała, masę ok. 10–16 kg, rozpiętość skrzydeł 210–226 cm. Samce dropia, obok samców zamieszkującego Afrykę dropia olbrzymiego, należą do najcięższych ptaków latających świata. Dorosłe samice osiągają 79–85 cm długości ciała, masę 5–6 kg, rozpiętość skrzydeł 168–173 cm. Gatunek ten cechuje dymorfizm płciowy (jak u większości dropi), przejawiający się różnicami w wielkości oraz ubarwieniu (samca wyróżnia biaława „broda”, jasnokasztanowe upierzenie na piersi, a także czarno-białe pióra na dolnych partiach ciała). Samiec znacznie większy i cięższy od samicy, w szacie godowej ma wierzch ciała rdzawy z poprzecznym, czarnym prążkowaniem. Głowa i szyja szare, na karku i wolu rdzawa opaska. Spód i boki białe. Po bokach dzioba jasnoszare pęczki piór tworzą charakterystyczne „wąsy”. Samiec w szacie spoczynkowej i samica nie mają „wąsów”, a jedynie jasnoszarą plamę na podgardlu. Brak również rdzawego koloru na wolu. Samiec osiąga ostateczną szatę w 3–4 roku życia. Młodociane podobne do samicy, ale bardziej szarawe. Podgatunek azjatycki O. t. dybowskii bledszy.

Abetarda-eurasiática, abetarda-grande ou abetarda-comum (Otis tarda) é uma ave estepária da ordem otidiformes (tradicionalmente era classificada entre os gruiformes). É a mais pesada das aves européias, sendo dificilmente observável quer pela sua timidez quer pelo decréscimo acelerado da sua população. Na Europa a sua presença encontra-se limitada à Rússia e à Península Ibérica, em habitats relacionados com a prática de agricultura cerealífera extensiva. Em Portugal existem algumas centenas de espécimes, essencialmente no Alentejo. Comprimento: Até 0,90 m Peso: Macho, até 16 kg Plumagem: Marrom com listras pretas no dorso e peito branco. Ovos 2 ou 3 de cada vez Período de incubação: 24 dias É uma ave grande, mas com um único meio de defesa: a fuga. Por causa disso, ela é extremamente esquiva e assustadiça. A menor mudança no seu ambiente familiar provoca a sua suspeita, e até mesmo uma simples pedra revirada pode torná-la cautelosa. Nunca se arrisca. Quando perturbada tende a correr para se afastar do local rapidamente, se bem que também pode levantar voo. Passa o seu tempo escondida entre as plantações de cereais e nas estepes da Europa oriental, Norte da África e Península Ibérica. No inverno é encontrada também na Austrália, na Índia, no sul e no centro da África. Mas esconder-se, no seu caso, não é fácil, pois é uma das maiores aves. A abetarda vive em bandos de cerca de 20 indivíduos, alimentando-se de plantas, sementes e insetos. Em fevereiro, começa a estação de acasalamento e o comportamento dessa ave muda muito: os grupos se desfazem e as aves andam sem rumo, até o início da época em que vão para o campo construir ninhos[carece de fontes]?. Estranhamente, quando nascem os filhotes, essa ave cautelosa passa a atrair os intrusos[carece de fontes]? com o objectivo de os afastar das crias.

Дрофа́, или дуда́к (лат. Otis tarda), — вид птиц из семейства дрофиных. Выделяют два подвида. Распространена главным образом в степных и полупустынных районах Евразии, местами встречается на открытых пространствах более северных широт. Часто селится на пастбищах, пашнях и других используемых в сельском хозяйстве территориях. В западной и южной частях ареала — преимущественно оседлая птица, на севере и востоке — перелётная либо частично перелётная. Дрофа питается растительной и животной пищей — травами, зеленью культурных растений, насекомыми, иногда ящерицами и мышевидными грызунами. Гнездится с апреля по июнь, в кладке — 1—3 яйца желтоватой, зеленоватой или голубоватой окраски со сложным рисунком. В XIX веке эта птица в России считалась популярным объектом охоты. Некогда многочисленная и широко распространённая птица, в XX веке дрофа стала очень редким, исчезающим в дикой природе видом. По этой причине в настоящее время дрофа находится под охраной Красной книги Международного союза охраны природы, Красных книг всех стран, где она обитает, и различных международных конвенций. Ряд проектов направлен на сохранение и реинтродукцию вида в места, где он исчез ранее. Основные причины вымирания связаны с деятельностью человека — неконтролируемая охота, интенсификация сельского хозяйства (использование сельскохозяйственной механизированной техники, удобрений и пестицидов, распашка степей и пастбищ).

Stortrapp (Otis tarda) är en stor och tung fågel i ordningen trappar som placeras i det egna släktet Otis. Den är Europas tyngsta naturligt frilevande fågel och en av de tyngsta fåglarna som kan flyga.

Toy (Otis tarda), toygiller (Otididae) familyasından çok ürkek bir kuş türü. Türkiye'nin en büyük kuş türü olan toy, aynı zamanda dünyada uçabilen en büyük kuşlardan biridir. Erkek toyların kanat açıklığı 260 cm uzunluğa, ağırlıkları ise 18 kg'a ulaşabilir. Dişi toylar bu ölçülerin ancak yarısına varırlar ve en fazla 8 kg ağırlığına ulaşırlar. Toylar kahverengi lekeli, iri bacaklı büyük kuşlardır. Yetişkin erkeklerin tüylerden oluşan bir sakalları vardır. Toylar Moğolistan'dan İspanya'ya kadar varan geniş bir coğrafyada yaygın olsalar da, yaşadıkları küçük bölgeler birbirinden kopuk şekildedir. Çoğu ülkelerde soyları çoktan tükenmiştir ve günümüzde bulundukları ülkelerde soyu tükenme tehlikesi ile karşı karşıyadır. Günümüzde toy populasyonları şu ülkelerde bulunmaktadır: Batı alt türü: Otis tarda tarda Doğuda rastlanan alt türü Otis tarda dybowskii Toylar yem aramak için özellikle tarlaları ve kırları tercih ederler.

大鸨（拼音：dà bǎo；注音：ㄉㄚˋ ㄅㄠˇ，学名：Otis tarda），属于鹤形目鸨科。 栖息于草原和半荒漠环境。在农耕地越冬。 欧洲；西北亚至中东，中亚及中国北方地区。 体形硕大的鸨，上体具有宽大的棕色和黑色横纹，下体及尾下覆羽白色，繁殖期雄鸟颈前具有状如胡须的白色丝状羽。