شاشالاكا الشاكو (الاسم العلمي: Ortalis canicollis) هو نوع من الطيور يتبع جنس الشاشالاكا من فصيلة القرازية.

Čačalaka šedokrká (Ortalis canicollis) je druh ptáka z čeledi hokovitých (Cracidae), kam patří čačači, hokoové a guani. Vyskytuje se v Argentině, Bolívii, Brazílii, Paraguayi a pravděpodobně i v Uruguayi.

Der Chacoguan (Ortalis canicollis), Syn. Penelope canicollis ist eine Vogelart aus der Ordnung der Hühnervögel (Galliformes). Der Vogel ist endemisch im Gran Chaco in Südamerika und kommt in Argentinien, Bolivien, Brasilien, Paraguay vor. Der Lebensraum umfasst sumpfigen Tieflandwald, gerne entlang von Pfaden und Gehölzrändern mit dichtem Bewuchs bis mindestens 1000 m Höhe. Die Nominatform kommt auch in trockenen subtropischen Wäldern in den Andenausläufern vor, die Unterart O. c. Pantanalensis auch im Mischwald, Galeriewald, Cerrado, Sekundärwald und Copernicia und Trithrinax Palmenhainen.

La charata o chachalaca charata (Ortalis canicollis) es una especie de ave galliforme de la familia Cracidae que habita en el Chaco de Bolivia, Brasil, Paraguay, Argentina, en bosques y sabanas de tipo chaqueño. Ortalis canicollis recibe los nombres comunes de chachalaca de Chaco, charata, pava charata, aracuá, arancuá, guacharaca, faisán, pava del monte, hachalaca, o mamacu (término del quichua: solterona, según Vúletin por el alboroto que hace cuando vuela). Charata deriva del quichua; charchay, en quechua, es el niño bullanguero, gritón, y charchaychacay es comportarse mal; y esta ave va en pareja, grita fuertemente cuando vuela y se posa nuevamente, de ahí ese nombre deformado con el tiempo. Gusta de los humedales, vive en grandes grupos, duerme en perchas de árboles y hace tremendos ruidos. Pueden cantar al unísono muchos ejemplares, escuchándoselos a distancias de 2 km; y el macho canta con un registro de una octava más baja que la hembra. Al poder cantar a dueto, al mismo tiempo es difícil de distinguir cuántos lo hacen. Graciosamente, los lugareños, hacen la onomatopeya de su canto: macho "quiero matar", la hembra "quiero casar". Emparentadas con las gallinas, todas las aves de esta familia son cazadas en exceso. Vive tanto en el suelo como en los árboles, alimentándose de hojas, frutos, semillas, flores, orugas, lagartijas. Cuando hay sequía, y muchos árboles quedan desfoliados y florecen (como Vitex cymosa), pueden observarse comiendo flores en los puntos donde los gallos no pueden. Las semillas frecuentemente les pasan sin descomponerse, por lo cual funcionan como dispersadores. Ponen 4 huevos, y empollan 28 días. Dos días después de la eclosión, empluman. Por el formato de las alas, relativamente pequeñas y redondas, precisan batirlas intensamente para cruzar áreas abiertas. A pesar de ello, atraviesan los ríos sin problemas. Está amenazado por pérdida de hábitat.

L'Ortalide du Chaco (Ortalis canicollis) est un oiseau appartenant à la famille des Cracidae. Cette espèce mesure environ 50 cm et pèse entre 500 et 600 g. Elle est de couleur marron avec la tête et le cou gris. À l'aube et durant la matinée, les Ortalides du Chaco chantent bruyamment, en couple, parfois accompagnés d'autres membres du groupe. Ils vivent dans les forêts et à la marge des cours d'eau et descendent à terre pour fouiller les rives. Leur nourriture est composée de fruits, de feuilles, de fleurs et de bourgeons, mais aussi d'insectes et de chenilles.

La ciacialaca del Chaco (Ortalis canicollis (Wagler, 1830)) è un uccello galliforme della famiglia dei Cracidi, diffuso in Sud America.

アカオヒメシャクケイ（学名：Ortalis canicollis）は、ホウカンチョウ科に分類される鳥類の一種。アルゼンチン、ボリビア、ブラジル、パラグアイ、おそらくウルグアイにも分布する。

De chacochachalaca (Ortalis canicollis) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Wagler.

Czakalaka bura (Ortalis canicollis) – gatunek dużego ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae). Występuje w środkowej części Ameryki Południowej. Niezagrożony wyginięciem. Długość ciała (u obu płci) 50–56 cm, masa ciała 479–579 g. Robert William Ogilvie-Grant podaje następujące wymiary dla samicy (oryginalnie zapisane w calach): długość ciała około 51 cm, skrzydła 22 cm, ogona 25 cm, skoku 6 cm, środkowego palca wraz z pazurem 6 cm. Głowa szara, na kantarku i wokół oka występuje naga, czerwona skóra. U dorosłego samca wierzch ciała szarobrązowy, najwięcej barwy brązowej występuje na grzbiecie. Sterówki szare, podobnie jak i skrzydła, które odznaczają się bardziej brązowymi pokrywami skrzydłowymi. Gardło i pierś szare, brzuch w jasnym odcieniu rudości. Boki ciała, okolice kloaki i pokrywy podogonowe kasztanowe. Na podgardlu obecny mały płat luźnej, czerwonej skóry; widoczność zmienna w zależności od pory roku. Dziób, barwy od białej po rogową, jest typowy dla grzebiących – lekko zagięty z drobnym hakiem na końcu. Tęczówka brązowa. Nogi dość długie, mocne, jasnoszare do jasnoróżowych. O.c. pantanalensis cechuje bardziej brązowe upierzenie i większe rozmiary. W skład pożywienia wchodzi w przeważającej części materia roślinna – ziarno, owoce, kwiaty. Prócz tego zjada gąsienice. John Graham Kerr napisał o czakalakach burych, że okazjonalnie schodzą na ziemię, by żerować, jednak to stosunkowo rzadkie; zwykle pozostają pośród górnych gałęzi drzew [...]. Zanotował również fakt towarzyskości tego gatunku – żeruje w grupach do 30 osobników – oraz ich bojaźliwość, która jednak staje się mało widoczna przez ciekawość tych ptaków. Jeśli w rzadko uczęszczanym przez człowieka obszarze takowy się pojawi, to czakalaka z zainteresowaniem ogląda intruza, po czym woła towarzyszy z pomocą miękkiego, piskliwego dźwięku. Jeśli człowiek pozostanie w spokoju, ptaki mogą zlecieć nawet na wysokość kilku stóp (1 stopa ≈ 30,5 cm). Natomiast kiedy niepożądany osobnik zacznie wspinać się na drzewo, czakalaki skaczą nerwowo po gałęziach, wołając coraz piskliwiej, w końcu dźwięki przechodzą w przenikliwe krzyki. Podobnie jak inne czubacze, O. canicollis często się odzywa. Wydaje z siebie piskliwy płacz, często w parze z partnerem albo w grupie. Nad ranem takie nawoływania trwają do dwóch godzin. Prócz tego gdacze i pogwizduje. Jest słabym lotnikiem, ale potrafi szybko uciec w razie potrzeby oraz lecieć długim ślizgiem.

Aracuã-do-pantanal ou chachalaca-do-chaco (Ortalis canicollis) é uma espécie de ave da família Cracidae. Pode ser encontrada nos seguintes países: Argentina, Bolívia, Brasil, Paraguai e Uruguai. Os seus habitats naturais são: florestas secas tropicais ou subtropicais e florestas subtropicais ou tropicais úmidas de baixa altitude.

Чакская чачалака (Ortalis canicollis) — вид птиц из семейства краксов, обитающий в Аргентине, Боливии, Бразилии, Парагвае и, возможно, Уругвае.

Gråhalsad chachalaca (Ortalis canicollis) är en fågel i familjen trädhöns inom ordningen hönsfåglar.