القليعي أسود الذيل (الاسم العلمي: Cercomela melanura) (بالإنجليزية: Blackstart)، هو طائر ينتمي إلى صائدة الذباب (فصيلة: Muscicapidae). يستوطن الوهاد الصخرية الضيقة والمنحدرات الحارة. ورغم كثرة أعداده إلاأن العين تخطئه بسبب ألوانه الرتيبة وصوته غير المحبب. ويتغذى هذا الطائر على الحشرات الموجودة في الأرض ويظهر عادة في أودية جبال ظفار رغم أنه آخذ في الانتشار في الصحاري الداخلية للمنطقة الجنوبية. كما ويتواجد في شبه جزيرة سيناء وصحاري الأردن الجنوبية والنقب وعلى امتداد نهر الأردن حتى البحر الميت.

Skalníček černoocasý (Oenanthe melanura) se vyskytuje v pouštních oblastech v severní Africe, na Středním východě a Arabském poloostrově. Skalníček černoocasý je dlouhý 14 cm a pojmenovaní získal po svém černém ocasu. Zbytek jeho peří je zbarvený do modrošedé nebo šedohnědé. Samečci a samičky jsou si podobní. Píseň je jasná melancholická píšťalka: „CHURlee – TRUloo – CHURlee – TRUlur“, s krátkými frázemi z písně používanými jako hovor. Je to druh skalních pouští a horských svahů, který hnízdí ve skalní trhlině, kde ukládá 3–4 vejce. Živí se hmyzem, který si najde na zemi. Člověka se obvykle nebojí. V Egyptě je skalníček černoocasý rozšířený na Sinajském poloostrově. V Izraeli se tento druh vyskytuje především v oblasti Negevské pouště, údolí Aravy a Mrtvého moře; vyskytuje se v oblastech údolí řeky Jordán dále na sever, tam je však vzácnější. V Jordánsku se tento druh vyskytuje pouze v západních částech země, v oblastech od údolí řeky Jordán na jih přes oblast Mrtvého moře po údolí Arava a pohoří Aaba. ... Skalníček černoocasý je dlouhý 14 cm, jeho rozpětí křídel dosahuje 23–27 cm a jeho hmotnost je přibližně 15 g. Má namodralé popelově-šedé vrchní části s tmavými křídly a černým trupem a ocasem. Jeho břicho a spodní části jsou zbarveny do šedo-bílé. Nohy má černé. Poddruh žijící v severní Africe bývá zbarvený převážně do hněda.

Der Schwarzschwanz-Steinschmätzer (Oenanthe melanura) ist ein Fliegenschnäpper, der in Wüstenregionen Nordafrikas, des Nahen Ostens und der Arabischen Halbinsel vorkommt und dort ganzjährig ansässig ist. Er wird 14 cm lang und ist nach seinem schwarzen Schwanz benannt, der häufig gefächert wird; das restliche Gefieder ist blaugrau oder graubraun. Die Geschlechter ähneln sich. Der Gesang ist ein klarer, melancholischer Pfiff, dessen kurze Phrasen auch als Ruf dienen. Er bewohnt felsige Wüsten und Berghänge, nistet in Felsspalten und legt 3–4 Eier. Er ernährt sich hauptsächlich von Insekten, die er am Boden fängt. Der Schwarzschwanz-Steinschmätzer ist eine zutrauliche Art, die den Menschen nicht scheut.

El colinegro común o colinegro real (Oenanthe melanura) es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae propia de las regiones desérticas del norte de África y Oriente Próximo. El colinegro común mide 14 cm de largo, tiene una envergadura de 23–27 cm y pesa alrededor de 15 gramos. La subespecie nominal O. m. melanura tiene las partes superiores de color gris ceniza azulado con las alas más oscuras y el obispillo y la cola negras. El vientre y la parte inferior de las alas son de color blanco grisáceo. El pico y las patas son negras. Ambos sexos son similares. Las subespecies norteafricanas O. m. Lypura y O. m. airensis son más marrones y las poblaciones de Oriente Medio más azules.

Mustapyrstötasku (Oenanthe melanura) on kuivien ja pensaikkoisten maiden varpuslintu. Linnun pituus on noin 14 cm, siipien kärkiväli 23–27 cm ja paino keskimäärin noin 14–15 g. Kooltaan mustapyrstötasku on kuin leppälintu. Sen höyhenpuku on pääosin harmaa, vain pyrstö ja yläperä ovat mustat ja vatsa valkoinen tai vaalean harmaa. Sukupuolet ovat samanvärisiä. Nuori lintu muistuttaa aikuista, mutta on hieman ruskeasävyinen. Maassa ollessaan mustapyrstötasku levittelee usein mustaa pyrstöään ja siipiään. Mustapyrstötasku elää laajalla alueella Afrikassa Sahelin alueella Nigeristä itään ja Afrikan sarvessa, sekä Saudi-Arabiassa, Jordaniassa, Israelissa ja Siinaissa Egyptissä. Esiintyminen on kuitenkin hyvin laikuittaista. Sen elinympäristön ala on 1–10 miljoonaa neliökilometriä. Laji on enimmäkseen paikkalintu. Lajista tunnetaan kolme alalajia, joista nimialalaji melanura on itäisin, lypura eteläisin ja airensis läntisin. Mustapyrstötasku asuu alavien maiden ja vuorenrinteiden kuivilla, kivikkoisilla pensaikkomailla, usein samoissa paikoissa kalottitaskun kanssa.

Le Traquet à queue noire ou Traquet de roche à queue noire (Oenanthe melanura, anciennement Cercomela melanura) est une espèce de passereau qui appartient à la famille des muscicapidés.

Il Codinero (Oenanthe melanura) è un uccello che vive nelle regioni desertiche del Nord Africa, del Medio Oriente e della Penisola Arabica, dove è stanziale. Lungo 14 cm, prende il nome dalla coda nera che viene spesso spiegata; il resto del piumaggio è grigio-bluastro o grigio-marrone. I sessi sono simili. Il canto è un fischio chiaro e malinconico, con brevi frasi utilizzate anche come richiamo. Abita deserti rocciosi e pendii montuosi, nidifica nelle fessure delle rocce e depone 3-4 uova. Si nutre principalmente di insetti catturati al suolo ed è una specie confidente, non timorosa dell'uomo.

De Zwartstaart (Oenanthe melanura) is een vogel uit de familie van de vliegenvangers die voorkomt in woestijngebieden in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en op het Arabisch Schiereiland. De soort is een standvogel in zijn gehele verspreidingsgebied. De Zwartstaart is 14 cm lang en dankt zijn naam aan de zwarte staart, die vaak wordt gespreid; het overige verenkleed is blauwgrijs of grijsbruin (Noord-Afrikaanse populaties zijn bruiner, die uit het Midden-Oosten blauwer). De seksen zijn gelijk. De zang is een helder, melancholisch fluitje: CHURlee...TRUloo...CHURlee...TRUlur..., waarbij korte zinsneden uit de zang ook als roep worden gebruikt. De habitat van de Zwartstaart bestaat uit rotsachtige woestijnen en berghellingen; ze nestelen in rotsspleten en leggen 3 tot 4 eieren. Ze voeden zich met insecten, die voornamelijk op de grond worden gevangen. De Zwartstaart is een zelfverzekerde soort die niet bang is voor mensen.

Białorzytka czarnosterna, szareczka czarnosterna (Oenanthe melanura) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Występuje na Bliskim Wschodzie, w części saharyjskiej Afryki oraz na Półwyspie Somalijskim. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 14–16 cm, masa ciała 14–15 g. Długość skrzydła u samców 81–89 mm, u samic 76–84 mm (dla przedstawicieli O. m. airensis odpowiednio 78–82 i 74–77 mm), długość ogona u samców 57–65 mm, u samic 54–59 mm (dla przedstawicieli O. m. airensis odpowiednio 57–58 i 53–55 mm), długość skoku 24,4–35,6 mm dla samców, 21,8–23,9 mm u samic, długość dzioba (do nasady w czaszce) 15,8–18,4 mm u samców i 16,1–17,6 mm u samic. Nie występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Wierzch ciała białorzytek czarnosternych jest szary (popielaty), spód nieco jaśniejszy. Lotki ciemnobrązowe z jasnoszarymi krawędziami chorągiewek zewnętrznych. Skrzydełko czarne. Charakterystyczne dla tych ptaków są całkowicie czarne sterówki. Tęczówka ciemnobrązowa. Dziób i nogi czarne. Reprezentanci poszczególnych podgatunków różnią się odcieniami poszczególnych partii ciała. Środowiskiem życia białorzytek czarnosternych są głównie suche lub półpustynne wzgórza, także obrzeża piaszczystych pustyń ze skalnymi wychodniami, polami zastygłej lawy, wąwozami, rumowiskami skalnymi, wadi i suchymi korytami rzek. Przeważnie w ich środowisku życia występuje rozproszona roślinność, w szczególności akacje, tamaryszki i kolczaste krzewy. Niekiedy białorzytki czarnosterne pojawiają się na obrzeżach siedlisk ludzkich. W skład pieśni białorzytek czarnosternych wchodzą 2–3 dosyć czyste, głębokie fletowe sylaby, z akcentem na pierwszą, powtarzane w odstępie 4–5 s. Poszczególne jej części mogą służyć jako głos kontaktowy.

O rabinegro (Oenanthe melanura) é uma ave encontrada em regiões desérticas do Norte da África, Oriente Médio e Península Arábica, onde é residente. Com 14 cm de comprimento, recebe o nome pela cauda preta frequentemente aberta em leque; o restante da plumagem é cinza-azulado ou marrom-acinzentado. Os sexos são semelhantes. O canto é um assobio claro e melancólico, com frases curtas usadas como chamado. Habita desertos rochosos e encostas de montanhas, nidifica em fendas de rochas e põe de 3 a 4 ovos. Alimenta-se principalmente de insetos capturados no solo e é uma espécie confiante, sem medo de humanos.

Чернохвостый скромный чекан, также чернохвостка (лат. Oenanthe melanura) — вид воробьиных птиц из семейства мухоловковых. Встречается в пустынных областях в Северной Африке, на Ближнем Востоке и Аравийском полуострове. Во всём своём ареале является оседлой птицей. Описан голландским зоологом Конрадом Якобом Темминком в 1824 году под названием Saxicola melanura. В 1856 году французский орнитолог Шарль Люсьен Бонапарт взял вид как типовой для описания рода скромных чеканов (Cercomela). По результатам молекулярно-филогенетических исследований, опубликованным в 2010 году, род Cercomela является полифилетическим, а типовой вид — чернохвостый скромный чекан принадлежит роду каменки (Oenanthe). Более подробное исследование, опубликованное в 2012 году, подтвердило ранее полученные результаты. Для создания монофилетических родов чернохвостый скромный чекан перемещён в Oenanthe. Длина тела 14 см, размах крыльев 23—27 см, масса около 15 г. Имеет чёрный хвост, давший название (от др.-греч. μελάνουρος < μέλας + οὐρά — «чёрный» + «хвост»). Задняя часть тела чёрная. Остальная часть оперения голубовато-серая или серо-коричневая (североафриканская популяция более коричневая, ближневосточная — более голубая). Брюшко и нижняя часть крыльев серовато-белые. Крылья более тёмные. Клюв и ноги чёрные. Половой диморфизм не выражен, то есть самки по внешнему виду не отличаются от самцов. Питается насекомыми, пойманными в основном на земле. Чернохвостый скромный чекан не боится человека. Чернохвостый скромный чекан моногамен, и пары остаются на территории гнездования в течение всего года. Обитает в скалистых пустынях и на горных склонах. Гнездо строится полностью самкой и может быть размещено между валунами, в расщелине скал или в заброшенной норе. Гнездо представляет собой неглубокую чашу из травы и листьев. Самка обычно кладёт вокруг входа в гнездо мелкую гальку. Обычная кладка — три—четыре бледно-голубых яйца с мелкими красно-коричневыми крапинками. Яйца откладываются через ежедневные интервалы и имеют размеры 19,6×14,7 мм и массу 2,26 г. Их насиживает только самка. Птенцы вылупляется через 13—14 дней. Птенцов кормят оба родителя, и примерно через 14 дней они оперяются. За год могут вырасти до трёх выводков.

Svartstjärt (Oenanthe melanura) är en tätting i familjen flugsnappare som förekommer i Afrika strax söder om Sahara samt i Mellanöstern.

Karakuyruk (Cercomela melanura), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Arap Yarımadasında çöl bölgelerinde bulunan bir kuş türü.