أبلق أسود أبيض القنة أو أبلق أبيض الذيل (الاسم العلمي: Oenanthe leucopyga) (بالإنجليزية: White-crowned Wheatear)، هو نوع من الطيور يتبع جنس الأبلق وينتمي إلى صائدة الذباب (فصيلة: Muscicapidae). يبلغ طول الأبلق ابيض الرأس 17-18 سم و هو يتكاثر في الصحاري الصخرية من الصحاري العربية إلى العراق. عادة تبني أعشاشها في شقوق الصخور أو الحيطان وتضع من 5 إلى 3 بيضات. قائمة طيور الشرق الأوسط قائمة طيور مصر

Bělořit pustinný (Oenanthe leucopyga) je malý pěvec z čeledi lejskovitých (Muscicapidae), který byl dříve řazen do čeledi drozdovitých (Turdidae), avšak dnes je obecně považován za zástupce starosvětských lejsků.

Hvidkronet stenpikker (latin: Oenanthe leucopyga) er en lille spurvefugl, der lever i Nordafrika og Mellemøsten. Den blev tidligere regnet som en lille drossel, men anses nu snarere at tilhøre fluesnapper-familien Muscicapidae. Den 17–18 centimeter store stenpikker yngler i stenrige ørkenområder fra Sahara og Arabiske Halvø til Irak. Den er overvejende en standfugl, men har været observeret både i Storbritannien og i Danmark. Den danske fugl blev set ved Saltbæk Vig på Sjælland i sommeren 2010.

Der Saharasteinschmätzer (Oenanthe leucopyga) ist ein 17 Zentimeter großer Vertreter aus der Familie der Fliegenschnäpper. Andere Namen für diese Art sind Rennschmätzer und Weißbürzel-Steinschmätzer. Diese Vögel haben ein größtenteils schwarzes Gefieder. Nur der obere Teil des Kopfes, die beiden Seiten, die Unterseite des langen Schwanzes und der hintere Teil des Bauchs sind weiß. Die Beine und der spitze Schnabel sind grau. Diese Art kommt im vor allem im Nordwesten des afrikanischen Kontinents und auf der Arabischen Halbinsel vor. Nur verstreut ist der Saharasteinschmätzer in der östlichen Sahara anzutreffen. Er bewohnt die felsigen und mäßig bewachsenen Areale der Wüste. Auch in Steinwänden von Viehställen menschlicher Siedlungen ist er vertreten. Der tagaktive Saharasteinschmätzer sucht seine Nahrung, Insekten und deren Larven, am Boden. Er läuft sehr flink auf der Suche nach Nahrung durch die Landschaft. Das Höchstalter der Vögel beträgt 4 Jahre.

La collalba yebélica o collalba negra de Brehm (Oenanthe leucopyga) es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae que vive el norte de África y Arabia. La collalba yebélica mide entre 17–18 cm de largo. Aunque en la mayoría de especies de las collalbas los machos y las hembras tienen plumajes diferentes, los adultos de ambos sexos de esta especie tienen el mismo plumaje, negro en su totalidad, con excepción del píleo y la zona comprendida entre los laterales y bajos de la cola y la zona perianal. Los juveniles carecen del píleo blanco. Se distingue de la collalba negra (Oenanthe leucura), con la que coincide en la parte occidental de su área de distribución, porque la collalba negra nunca tiene el píleo blanco. Además la collalba yebélica tiene una T invertida negra en la parte superior de su cola, mientras que la collalba negra tiene solo tiene una lista negra en el centro de su cola. Se extiende por las zonas desérticas rocosas del Sáhara y Arabia, llegando hasta Jordania e Israel. En Europa aparece únicamente como divagante raro.

Kalottitasku (Oenanthe leucopyga) on sieppojen heimoon kuuluva mustavalkoinen varpuslintu. Linnun pituus on noin 17 cm, siipien kärkiväli 26,5–32 cm ja paino keskimäärin noin 30 g. Kalottitasku on kooltaan selvästi kivitaskua suurempi. Sen höyhenpuku on mustavalkoinen, otsa ja päälaki ovat valkoiset. Naaras on aavistuksen himmeämmän värinen kuin koiras. Kalottitaskun esiintymisalue ulottuu Afrikan aavikkoalueen yli Mauritaniasta Egyptiin ja Arabian niemimaalle sekä paikoin Lähi-itään. Kaikkialla sen esiintymisessä on laajoja aukkoja. Lajin elinympäristön ala on 1–10 miljoonaa neliökilometriä. Se on enimmäkseen paikkalintu, eikä sitä ei ole tavattu Suomessa. Kalottitaskun elinympäristöä ovat kaikkein karuimmat aavikot sekä alavilla mailla että vuoristossa jopa kolmen kilometrin korkeudelle. Sitä tavataan myös keitailla. Se on selväpiirteisesti mantereinen laji, sillä vain yhdessä kohtaa Marokossa sen esiintymisalue yltää alle 100 kilometrin päähän merenrannasta.

Le Traquet à tête blanche (Oenanthe leucopyga) est une espèce d'oiseau appartenant à la famille des Muscicapidae. Adulte, cet oiseau peut mesurer entre 17 et 18,5 cm pour une envergure de 29 cm, à peu près aussi grand que le Traquet rieur. Il ressemble au Traquet à capuchon mais s'en distingue par la queue noire avec les rectrices externes totalement blanches. Les jeunes sont bien différents puisqu'ils ne présentent pas de calotte blanche et arborent la queue caractéristique des traquets du genre Oenanthe, à savoir blanche avec un T renversé noir. Le Traquet à tête blanche est un véritable oiseau du désert, fréquentant les zones sans végétation. Les Touaregs l'appellent « moula-moula ». C'est un oiseau vivant dans les déserts montagneux reculés, les plaines pierreuses, les ravins, les oueds, les escarpements, les lignes de failles, mais il est également présent dans les bâtiments ou à proximité des oasis. Il est sédentaire, présent dans le Maghreb et le Moyen-Orient. La sous-espèce type vit en Égypte à l'ouest du Nil dans les oasis. La sous-espèce ernesti peuple ce pays à l'est du Nil dans le désert du Sinaï, mais aussi le sud d'Israël, la Jordanie et l'extrême nord de l'Arabie saoudite.

La monachella testabianca (Oenanthe leucopyga) è un uccello passeriforme appartenente alla famiglia dei Muscicapidae; in passato era classificato tra i Turdidae, ma oggi è generalmente considerato un pigliamosche del Vecchio Mondo.

De witkruintapuit (Oenanthe leucopyga) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

Białorzytka saharyjska (Oenanthe leucopyga) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Zamieszkuje kamieniste tereny pustynne od Sahary po Arabię Saudyjską. Incydentalnie zalatuje do Europy, w 2015 r. po raz pierwszy zaobserwowano ją w Polsce. Ptak nieco mniejszy od szpaka, osiąga długość 17–18 cm. Masa ciała 23–39 g. Obie płcie są do siebie podobne. Ubarwienie czarne, na czubku głowy i w tylnej dolnej części ciała biały. Ze względu na wysokie temperatury podłoża w gorącym klimacie rozmnażanie odbywa się w specjalnie skonstruowanych gniazdach. Białorzytka saharyjska buduje je z kawałków piaskowca, który wyposażony jest w specjalny system chłodzący. Zaczyna budowę w cieniu większego głazu, układając drobne kamyczki w kopczyk. Na jego szczycie we wgłębieniu wije gniazdo z cienkich gałązek. Usypany kopczyk wchłania nocną rosę utworzoną podczas zimnych pustynnych nocy, w dzień rosa ta odparowuje, dając gniazdu chłodniejsze powietrze. W ten sposób kamyki izolują od rozgrzanego podłoża i umożliwiają przepływ powietrza. W gnieździe białorzytka saharyjska składa jaja w ilości 3–5 sztuk. Odżywia się głównie owadami.

O chasco-de-barrete-branco (Oenanthe leucopyga) é uma ave da família Muscicapidae. O macho é preto com um característico barrete branco e uma mancha branca na cauda. A fêmea é semelhante, faltando-lhe apenas o barrete branco. Esta espécie é característica de zonas desérticas e distribui-se pelas zonas mais áridas de África e do Médio Oriente. Ocorre numa vasta área que se estende desde o Sara Ocidental até à Península Arábica. A sua ocorrência na Península Ibérica é excepcional.

Белопоясная каменка (Oenanthe leucopyga) — небольшая воробьинообразная птица, ранее относившаяся к семейству дроздовых, но в настоящее время классифицируемая как представитель семейства мухоловковых.

Vitkronad stenskvätta (Oenanthe leucopyga) är en tätting i familjen flugsnappare. Den förekommer i ökenartade områden i norra Afrika och delar av Mellanöstern. Fågeln är en mycket sällsynt gäst i Europa, med det nordligaste fyndet i Danmark. Beståndet anses vara livskraftigt.

Ak tepeli kara kuyrukkakan (Oenanthe leucopyga), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir. 17-18 santimetre büyüklüğündedirler. Sahra Çölü ve Arabistan'ınn taşlı çöllerinden karşısında Irak'a kadar yayılış gösterirler. Büyük ölçüde yerleşiktirler. Kayalar veya duvarlarda çatlaklarda yuva yaparlar. Yaptıkları yuvaya 3-5 yumurta bırakırlar. Çoğu kuyrukkakan türünün, ayırıcı özelliği erkek ve dişi kuş tüyleri olmasına rağmen, bu türün her iki eşeyinin erişkinleri, beyaz bir kıç ve çoğunlukla beyaz kuyruğun dışında siyahtır. Bütün erişkinlerin beyaz bir tacı vardır. Bu tür çoğunlukla, böceklerle beslenir.