أبلق صحراوي أبلق البادية أو أبلق الصحراء أو الحطيبي (الاسم العلمي: Oenanthe deserti) (بالإنجليزية: Desert Wheatear) هو نوع من الطيور يتبع جنس الأبلق من الفصيلة صائدات الذباب. الحطيبي: ترجع تسمية (الحطيبي) نسبةً لأنه يتواجد على فروع الأشجار والشجيرات اليابسة أو تحتها وتعرف محلياً بـ (الحطب) حيث يتغذى على النمل الأبيض الأرضة. وهو طائر مهاجر شتوي وعابر في الربيع والخريف، يألف التواجد على الشجيرات الصغيرة في المناطق شبه الصحراوية، والسبخات، والكثبان الرملية، والمناطق المزروعة أحياناً، والحدائق.

Bělořit pouštní (Oenanthe deserti) je malý druh pěvce z čeledi lejskovitých. Obě pohlaví mají téměř celý černý ocas s bílou jen po stranách u kořene, béžovobílý kostřec, světle šedohnědé letky a kontrastně tmavě zbarvené spodní křídelní krovky (u samce černavé). Samec má černé hrdlo, úzkým černým proužkem spojené s černými křídly, samice má hrdlo světlé (někdy šedavé). Žije v písčitých vřesovištích stepního charakteru nebo v polopouštích, s roztroušenými keři a nízkou vegetací; čistým písčitým pouštím se vyhýbá. Tažný na krátkou vzdálenost. V roce 2011 byl poprvé zaznamenán také na území České republiky (Stará Lhota, Plzeňsko).

Der Wüstensteinschmätzer (Oenanthe deserti) ist ein Vogel aus der Familie Fliegenschnäpper (Muscicapidae). Er ist gekennzeichnet durch seine grauschwarzen Schwingen, den hellen Flügelbug und die beim Weibchen weißen Säume der Flügeldecken. Der Schwanz ist fast vollkommen schwarz; der Bürzel ist weiß. Das Männchen weist im Prachtkleid eine schwarze Kehle auf, während diese beim Weibchen blass-braun ist. Der Wüstensteinschmätzer erreicht eine Länge von 14–16 cm. Der Wüstensteinschmätzer kommt im Norden Afrikas, im Nahen Osten und in Zentralasien vor. Er bevorzugt die flachen, offenen und trockenen Flächen der Wüsten und Halbwüsten. Der Nestbau erfolgt in Felsspalten oder in Höhlen im Boden. In Mitteleuropa ist die Art ein seltener Irrgast.

La collalba desértica (Oenanthe deserti) es una especie de ave paseriforme de la familia Muscicapidae que habita en Asia y el norte de África. Mide entre 14,5 y 15 cm de largo. El plumaje del macho en verano tiene las partes superiores de tonos ocres y las inferiores blancas con el pecho anteado. Presenta el rostro y la garganta de color negro, que se prolonga por los hombros, y tiene una lista superciliar blanca. Ambos sexos se caracterizan por tener la cola totalmente negra hasta la altura de las coberteras superiores. Las hembras son más grisáceas, sus partes inferiores son más amarillentas y su garganta no es negra. El macho en invierno también se vuelve algo más grisáceo y su garganta negra se salpica de blanco. Es un ave migratoria que cría principalmente en el interior de Asia y el norte de África, aunque también se encuentra en algunas zonas de oriente medio y el Caucaso oriental. Se desplaza al sur para pasar el invierno en regiones desérticas y semidesérticas del Sáhara, el Sahel, la península arábiga y el sureste de Asia, hasta la India noroccidental. En Europa es un divagante raro.

Aavikkotasku (Oenanthe deserti) on kivitaskulle sukua oleva pieni varpuslintu. Linnun pituus on 14,5–15,5 senttimetriä ja paino 17–23 grammaa, eli kivitaskun kokoinen. Pyrstö on lähes kokonaan musta ja yläperä valkoinen. Pohjois-Afrikasta ja Lähi-idästä Mongoliaan. Suomessa laji on havaittu hyväksytysti vuoden 2024 loppuun mennessä 32 kertaa, useimmiten loka-marraskuussa.

Le Traquet du désert (Oenanthe deserti) est une espèce de passereaux de la famille des Muscicapidae. C'est une espèce migratrice insectivore, de 14,5 à 15 cm de longueur. Les deux sous-espèces occidentale et orientale migrent rarement vers l'Europe occidentale. Bien que les sous-espèces mâles aient en été des plumages plus ou moins distincts, les plumages d'hiver, ceux des femelles et des jeunes sont source de confusion. Les parties supérieures du mâle en été sont chamois. Le dessous est blanc avec une teinte chamois sur la poitrine. Le noir de la face et la gorge s'étend sur les épaules, et il a une bande sourcilières blanche. Le trait le plus caractéristique, pour les deux sexes à tous les âges, est que toute la queue est noire sur le dessus. La femelle est plus grise dessus et dessous et n'a pas de noir sur la gorge, dans le plumage d'hiver le noir sur la gorge du mâle est atténué par des pointes blanches.

La monachella del deserto (Oenanthe deserti (Temminck, 1825)) è un uccello della famiglia Muscicapidae, diffuso in Europa, Nord Africa e Asia.

サバクヒタキ（砂漠鶲、学名: Oenanthe deserti ）は、スズメ目ヒタキ科ノビタキ亜科に分類される鳥類の一種。

De woestijntapuit (Oenanthe deserti) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (Vliegenvangers).

Białorzytka pustynna (Oenanthe deserti) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Występuje w Afryce i Azji; wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony wyginięciem. Długość ciała wynosi 14–15 cm, masa ciała 15–34 g. Wielkością i sylwetką białorzytki pustynne przypominają białorzytki zwyczajne. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U samca gardło i policzek czarne oraz czarny ogon i białe barkówki, które u stojącego ptaka oddzielają płowy wierzch ciała od czarnych skrzydeł. Kuper i pokrywy nadogonowe białe. U samicy brak czarnych elementów na głowie, ponadto jest mniej rozpoznawalna – cechą rozpoznawczą jest biały kuper i całkowicie czarny ogon. Białorzytki pustynne gniazdują na stepach, półpustyniach i obrzeżach pustyń z nielicznymi roślinami, nad brzegami rzek, w uedach, kamieniołomach i ruinach. Podczas zimowania przebywają na podobnych siedliskach, jak w trakcie lęgów. Żywią się głównie owadami, zjadają również niewielkie nasiona. Okres lęgowy w Maroku trwa od lutego do czerwca, od środka marca do końca maja w Algierii i Tunezji, od maja do lipca w Egipcie. Gniazdo to raczej nieporęczna konstrukcja, utworzona z trawy i korzonków. Wyściółkę stanowią delikatniejsze trawy, wełna, włosie lub pióra. Umiejscowione jest w zagłębieniu przy drogach, na brzegu rzeki, ścianie skalnej, ścianie, na moście lub innej budowli, pod kamieniem, krzewem lub stertą kamieni, między wystającymi korzeniami lub w starej norze gryzonia. Zniesienie liczy od 3 do 6 jaj.

O chasco-do-deserto (Oenanthe deserti) é um pequeno pássaro passeriforme que era anteriormente classificado como membro da família dos tordos (Turdidae), mas que é agora geralmente considerado um papa-moscas do Velho Mundo (Muscicapidae). É uma espécie migratória insetívora, com 14,5 a 15 cm de comprimento. Tanto a forma ocidental como a oriental são visitantes raros na Europa Ocidental. O chasco-do-deserto ocidental reproduz-se no Saara e no norte da Península Arábica. A raça oriental encontra-se nos semidesertos da Ásia Central e, no inverno, no Paquistão e no nordeste da África. A plumagem das partes superiores do macho no verão é bege. As partes inferiores são brancas com um tom bege no peito. O preto na face e na garganta estende-se até aos ombros, existindo uma risca superciliar branca distinta. A fêmea é mais cinzenta por cima e mais bege por baixo, sem preto na garganta; na plumagem de inverno, o preto na garganta do macho é parcialmente obscurecido pelas pontas brancas das penas. Uma característica distintiva, em ambos os sexos e todas as idades, é que toda a cauda é preta até ao nível das coberturas supracaudais. O chasco-do-deserto alimenta-se principalmente de insetos que apanha no solo. Reproduz-se na primavera, altura em que uma postura de geralmente quatro ovos azul-pálidos, ligeiramente salpicados, é colocada num ninho bem escondido feito de ervas, musgos e caules.

Пустынная ка́менка (лат. Oenanthe deserti) — вид птиц семейства мухоловковых. Птица достигает длины 14-16 см. Крылья серо-чёрные. Хвост почти совсем чёрный, гузка белая. У самца в брачном наряде чёрное горло, в то время как у самки оно бледно-коричневое. Пустынная каменка распространена на севере Африки, Ближнем Востоке и в Центральной Азии. Она предпочитает низкие, открытые и сухие площади пустынь и полупустынь. Гнёзда птицы вьют в расщелинах скал или в земляных ямках. В Центральную Европу эта птица залетает ошибочно и редко. В кладке от 4 до 6 бледно-голубоватых яиц, высиживает которые самка.

Ökenstenskvätta (Oenanthe deserti) är en liten tätting som häckar från Marocko genom Mellanöstern och vidare till Mongoliet, Afghanistan, Tibet och västra Kina. Övervintringsområdet sträcker sig från norra Afrika till nordvästra Indien. Arten är en regelbunden men sällsynt gäst i Europa, med exempelvis ett 60-tal fynd i Sverige. IUCN kategoriserar den som livskraftig.

Çöl kuyrukkakanı (Oenanthe deserti), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir. Böcekçildirler. 14-15.5 cm büyüklüğündedirler. Batı ve doğu iki formuda batı Avrupa'da nadir bulunurlar. Onun alttürlerinin erkeklerinin tüyleri yazın hemen hemen ayrı olmasına rağmen, sonbaharda dişi ve çocuk kuş tüyleri ile ayırt edilmez. Batı çöl kuyrukkakanı, Sahra Çölü ve kuzey Arap Yarımadasında yayılış gösterir. Doğu formları, merkezi Asya'da yayılış gösterirler ve Pakistan ve kuzeydoğu Afrika'nın yarı-çöllerinde kışı geçirirler. Erkeğin üst kısımları yazın kahverengi-sarıdır. Alt kısımlar beyaz, göğüs hafifçe kahverengi-sarıdır. Yüzde ve boğazda omuza siyah kadar uzanan ve ayrıca beyaz kaş bölgesi çizgisi vardır.

漠䳭（学名：Oenanthe deserti）为鶲科䳭属的鸟类，俗名黑喉石栖鸟。曾經被歸類於鶇科家族，但現在普遍認為屬於舊世界鶲科（Muscicapidae）。它是一種候鳥，以昆蟲為食，體長14.5至15 cm（5.7至5.9英寸）。 漠䳭的西部和東部種群均是西歐洲罕見的迷鳥。西部漠䳭在撒哈拉和阿拉伯半島北部繁殖，而東部種群分布於中亞的半沙漠地區，冬季在巴基斯坦和東北非洲度過。 夏季，雄鳥的上半身羽毛呈淡黃色，下半身為白色，胸部帶有淡黃色調。臉部和喉部的黑色延伸至肩部，並有明顯的白色眉紋。雌鳥上半身較灰，下半身較黃，喉部無黑色。在冬季，雄鳥喉部的黑色部分會被白色羽毛尖端部分遮住。無論年齡或性別，漠䳭的一個顯著特徵是整條尾羽至尾上覆羽全黑。 漠䳭主要以地面上的昆蟲為食。它們在春季繁殖，通常會在隱蔽的巢中產下四枚淡藍色、帶有輕微斑點的卵，巢由草、苔蘚和植物莖製成。