Der Mandschurische Pfeifhase (Ochotona mantchurica) ist eine Säugetierart aus der Familie der Pfeifhasen (Ochotonidae) innerhalb der Hasenartigen (Lagomorpha). Ihr Verbreitungsgebiet befindet sich im Bereich des Hinggan-Gebirges im Nordosten der Inneren Mongolei und dem Norden der Provinz Heilongjiang in der Volksrepublik China sowie im Bereich der Flüsse Shilka und Argun im südöstlichen Transbaikalien in Russland.

El pika manchuriano (Ochotona mantchurica) es una especie de mamífero de la familia Ochotonidae. Se encuentra en las montañas del noreste de China en Mongolia Interior, específicamente en las cordilleras Khingan Menor y Khingan Mayor, así como en partes de Krai de Zabaykalsky. Está clasificada como una especie de menor preocupación en la Lista Roja de Especies Amenazadas de la Unión Internacional para la Conservación de la Naturaleza.​

De Mantsjoerijse fluithaas (Ochotona mantchurica) is een zoogdier uit de familie van de fluithazen (Ochotonidae). De soort komt voor in de bergen van Noordoost-China (Binnen-Mongolië), specifiek de Kleine en Grote Hinggan, en van de Russische kraj Transbaikal. De soort wordt geclassificeerd als niet bedreigd door de IUCN. De Mantsjoerijse fluithaas werd oorspronkelijk ingedeeld in verschillende classificaties op basis van de verspreiding van de populaties, waarbij die in Rusland beschreven werden als altaifluithaas (O. alpina) en die elders (die het grootste deel van de nominatieve vorm uitmaken) als noordelijke fluithaas (O. hyperborea). Over het algemeen is de soort nauw verwant aan zowel de noordelijke pika als de Hoffmanns fluithaas (O. hoffmanni). Ondanks hun bijna overlappende verspreidingsgebied onderscheidt hij zich van de eerste door zijn grote schedel in vergelijking met andere fluithazen. Drie ondersoorten zijn onderscheiden: Ochotona mantchurica mantchurica (Thomas, 1909) Ochotona mantchurica scorodumovi (Skalon, 1935) Ochotona mantchurica loukashkini (Lissovsky, 2015)

Szczekuszka mandżurska (Ochotona mantchurica) – gatunek ssaka z rodziny szczekuszkowatych. Średniej wielkości szczekuszka, osiąga długość głowy i tułowia od 14 do 22 cm, waży pomiędzy 110 a 210 g. Latem futro barwy ochrowego brązu bądź czerwonego brązu na grzbiecie, ochrowy brzuch, zimą bardziej szarawe na grzbiecie i piaskowe bądź jasnopłowe na brzuchu. 3 podgatunki. Wiedzie dzienny, samotny tryb życia na kamienistych zboczach Wielkiego Chinganu, Małego Chinganu i Zabajkala. Żywi się roślinami. Ciąża raz do roku. Nie zagraża jej wyginięcie.

Маньчжурская пищу́ха (лат. Ochotona mantchurica) — млекопитающее рода пищух отряда зайцеобразных. Ещё недавно представителей этого вида относили к подвидам двух разных видов: в Китае — к северной пищухе, а в России — к алтайской. Молекулярно-генетические данные позволили показать, что эти подвиды конспецифичны, т. е. относятся к одному новому виду.

满洲里鼠兔（学名：Ochotona mantchurica），一种分布于俄罗斯远东及中国东北地区的小型哺乳动物，隶属于鼠兔科鼠兔属。本种原被视为东北鼠兔（Ochotona hyperborea）或高山鼠兔（Ochotona alpina）的一个亚种，现被提升为独立种。