بلبل عاري الوجه (الاسم العلمي: Pycnonotus hualon) (بالإنجليزية: Bare-faced Bulbul) هو نوع من الطيور يتبع جنس البلبل من الفصيلة البلابل.

Der Kahlgesichtbülbül (Nok hualon, Syn.: Pycnonotus hualon) ist ein endemisch in Laos vorkommender Singvogel aus der Familie der Bülbüls. Das Artepitheton wurde in Anlehnung an das aus der laotischen Sprache stammende Wort Hualon, das die Bedeutung „Kahlkopf“ hat, gewählt und bezieht sich auf die nahezu fehlende Befiederung am Kopf des Vogels.

El bulbul caripelado (Pycnonotus hualon) es una especie de ave paseriforme de la familia Pycnonotidae endémica de Laos.​ Fue descubierta en 2009 en Laos,​ la anterior especie de bulbul sue había descubierta en Asia hacía casi un siglo. Es uno de los pocos pájaros de Asia con la cara sin plumas.

Kaljunaamabulbuli (Pycnonotus hualon) on Kaakkois-Aasiasta kotoisin oleva bulbuleiden heimoon kuuluva varpuslintu. Se kuvattiin tieteelle uutena lajia vuonna 2009, kun se löytyi Laosista. Linnulla on puna- ja sinisävyinen lähes kalju pää. Vastaavaa ei ole tavattu muilla aasialaisilla varpuslinnuilla. Lintu on noin rastaan kokoinen ja väriltään se on päätä lukuun ottamatta oliivinvihreä. Se elää huonosti tunnetulla, harvapuustoisella karstimaaseudulla. Luultavasti tästä syystä laji löydettiin vasta 2009, vaikka se on ulkonäöltään, elintavoiltaan sekä ääneltään silmiinpistävä. Kyseiseltä alueelta on löydetty muitakin uusia eliölajeja.

Le Bulbul hualon (Nok hualon) est une espèce de passereaux découverte en 2009 au Laos. C'est la première espèce de bulbuls à être décrite en Asie depuis un siècle.

벌거숭이얼굴불불(Bare-faced bulbul)은 동남아시아의 조밀한 정글림보다는 주로 베트남 중부 석회암 지형에서 발견되는 희귀 조류로, 얼굴에 깃털이 풍부하고 부리 주변까지 털로 덮인 독특한 외형을 가지고 있다. 이 종은 1983년 베트남 조류학자들에 의해 최초로 채집되어 과학적으로 기술되었으며, 당시의 기록은 오늘날에도 주요 분류학적 기준으로 인용된다.

De kaalkopbuulbuul (Nok hualon, synoniem Pycnonotus hualon) is een zangvogel uit de familie van de buulbuuls. De soort werd in 2009 geldig beschreven als Pycnonotus hualon door A. Woxvold et al en naar aanleiding van in 2018 gepubliceerd fylogenetisch onderzoek in een apart geslacht Nok geplaatst.

Bilbil łysy (Nok hualon) – gatunek małego ptaka z rodziny bilbili (Pycnonotidae). Jest pierwszym azjatyckim ptakiem o niewielkich rozmiarach z łysą „twarzą” i pierwszym opisanym azjatyckim bilbilem w tym stuleciu. Nie jest zagrożony wyginięciem. Systematyka Takson ten został opisany w 2009 roku pod nazwą Pycnonotus hualon. W 2018 roku przeniesiony do monotypowego rodzaju Nok. Nie wyróżnia się podgatunków. Morfologia Łysina po bokach głowy karminowa, przy oczach szara. Średniej długości, czarny dziób. Poza tym wierzch ciała łącznie z ogonem brązowy. Spód ciała bardzo jasnobrązowy. Mierzy 20 cm i waży 32–40 g. Występowanie Występuje na formacjach krasowych, w regionie Pha Lom w środkowym Laosie. Jest to gatunek endemiczny. Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2010 roku uznaje bilbila łysego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, aczkolwiek ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy.

Nok hualon (búlbulo-de-cara-pelada) é uma espécie de ave da família Pycnonotidae. Endêmica do Laos, é conhecida somente do sistema cárstico nas proximidades de Pha Lom.

Nok hualon (лат.) — вид воробьиных птиц из семейства бюльбюлевых. Описаны из центральной части Лаоса в 2009 году. Это одна из очень немногих азиатских птиц с голым (не покрытым перьями) лицом. Видовое название hualon происходит от лаосского слова, означающего «лысый». Молекулярное исследование 2018 года выявило, что вид не следует относить к роду Pycnonotus. В результате для него был создан отдельный род Nok (от лаосского «птица»).

Skallig bulbyl (Nok hualon) är en fågel i familjen bulbyler inom ordningen tättingar. Den beskrevs som ny art för vetenskapen så sent som 2009.