Lesňák černolící (Myadestes melanops) je pták z čeledi drozdovitých, endemický pro vysočiny Kostariky a západní Panamy. Je to pták hustého podrostu a bambusových houštin ve vlhkých horských lesích, obvykle v nadmořské výšce 750 až 3 000 m. V období dešťů se rozptyluje až do výšky 400 m, kdy může tvořit volná hejna. Staví si miskovité hnízdo z mechů a játrovek ve stromových štěrbinách, dírách v mechových březích nebo skryté mezi mechy a epifyty ve vidlicích stromů až do výšky 3,5 m nad zemí. Samice klade mezi dubnem a červnem dvě až tři bílá nebo narůžovělá vejce s rezavě hnědými skvrnami. Doba opeření je 15–16 dní. Lesňák černolící je štíhlý drozd, 16–18,5 cm dlouhý, vážící v průměru 33 g. Dospělec je břidlicově šedý s černým obličejem a bradou, které kontrastují se širokým oranžovým zobákem. Křídla a ocas jsou černé s břidlicovými okraji a spodní křídelní krovky jsou stříbřitě bílé, což je rys dobře patrný za letu. Nohy jsou oranžové. Mladý jedinec má na hlavě a svrchní části těla plavé pruhování a na spodní části těla plavé a hnědé skvrnění. Lesňák černolící obvykle hledá potravu nízko ve vegetaci, hlavně bobule, ale i hmyz. Za potravou vystupuje do korun stromů nebo na stromy na pastvinách. Volání je nosové „ghank“ nebo tekuté „quirt“ a zpěv je krásný flétnový hvizd „teedleedlee…tleedleeee…lee-dah…lee-dah“, přednášený hlavně večer ze stinného posedu v korunách stromů. Zatímco extrémně pomalý zpěv má v přírodě úžasně čistou, éterickou barvu, v kleci je zvuk běžně nazýván „pták vrzající pant“. Lesňák černolící zůstává běžný v chráněných a nepřístupných oblastech, ale odchyt tohoto ceněného zpěváka pro obchod s klecovými ptáky jinde jeho počty vážně ovlivnil.

Der Maskenklarino (Myadestes melanops) ist eine in Mittelamerika vorkommende Singvogelart aus der Familie der Drosseln (Turdidae). Der Maskenklarino erreicht eine Körperlänge von ca. 19 Zentimetern und ein Gewicht von 30 bis 33 Gramm. Die Geschlechter sind farblich sehr ähnlich. Ober- und Unterseite sind blaugrau bis schiefergrau gefärbt. Das Gesicht zeigt eine schwarze Maske. Die Flügeldecken und die Steuerfedern sind ebenfalls schwarz. Der Schnabel ist bei beiden Geschlechtern rotorange, die Iris schwarz, Beine und Füße haben eine rötlich gelbe Farbe. Der Schieferklarino (Myadestes unicolor) unterscheidet sich durch das Fehlen einer schwarzen Maske, einen breiten weißen, geteilten Augenring sowie den schwarzen Schnabel und die grauen Beine und Füße. Der Maskenklarino kommt ausschließlich in Costa Rica und Panama vor, wo er meist in Höhenlagen zwischen 750 und 3000 Metern anzutreffen ist.

El solitario carinegro o clarín de cara negra (Myadestes melanops) es una especie de ave paseriforme de la familia Turdidae endémica de las tierras altas de Costa Rica y el oeste de Panamá. Mide entre 16 y 18,5 cm de longitud, y pesa 33 g en promedio. Los adultos son de color gris pizarra con la cara y el mentón negros que contrastan con el pico de color naranja. Las alas y la cola son de color pizarra con los bordes negros, y las coberteras subalares son blanco plateado, una característica que exhibe bien durante el vuelo. Las patas son de color naranja. Las aves jóvenes tienen rayas color ante en la cabeza y en las partes superiores, y beige y marrón moteado en las partes inferiores. Es una ave típica de vegetaciones densas y aglomeraciones de bambú en bosques húmedos de montaña, normalmente de 750 a 3000 m de altitud. Se dispersan tan bajo como a 400 m en la temporada de lluvias, cuando pueden formar bandadas sueltas. Construye el nido de musgos y hepáticas en la grieta de un árbol, en un agujero cubierto, o escondido entre musgos y epífitas en un árbol de hasta 3,5 m por encima del suelo. La hembra pone dos o tres huevos de color marrón rojizo marcados de blanco o rosado entre abril y junio. El período de emplume tarda de 15-16 días. Se alimenta de bayas e insectos. La llamada es una nasal ghank o líquido quirt, y el canto es un hermoso silbido aflautado teedleedlee…tleedleeee…lee-dah…lee-dah. Sigue siendo común en las áreas protegidas y de difícil acceso, pero la captura para el comercio de aves de jaula ha afectado gravemente su número en otros lugares.

Rosvorastuli (Myadestes melanops) on rastaiden heimoon kuuluva varpuslintu.

Le Solitaire masqué (Myadestes melanops) est une espèce d'oiseau de la famille des Turdidae.

Il Solitario faccianera (Myadestes melanops) è un uccello della famiglia dei tordi, endemico degli altopiani della Costa Rica e di Panama occidentale. È un uccello del sottobosco denso e dei boschetti di bambù nelle foreste montane umide, solitamente tra i 750 e i 3.000 metri di altitudine. Durante la stagione delle piogge si sposta fino a 400 metri, formando talvolta stormi sparsi. Costruisce un nido a coppa fatto di muschi ed epatiche in fessure di alberi, buchi in argini muschiosi o nascosto tra muschi ed epifite su biforcazioni di alberi fino a 3,5 metri dal suolo. La femmina depone due o tre uova bianche o rosate con macchie bruno-rossastre tra aprile e giugno; il periodo di involo è di 15-16 giorni. Il Solitario faccianera è un tordo snello, lungo 16-18,5 cm e con un peso medio di 33 g. L'adulto è grigio ardesia con faccia e mento neri che contrastano con l'ampio becco arancione. Le ali e la coda sono nere con bordi color ardesia, e le copritrici sott'alari sono bianco-argento, una caratteristica ben visibile in volo. Le zampe sono arancioni. Il giovane presenta striature color camoscio sulla testa e sulle parti superiori, e macchiettature color camoscio e marrone sulle parti inferiori. Si nutre solitamente nella vegetazione bassa, principalmente di bacche, ma anche di insetti, spingendosi talvolta nella chioma o tra gli alberi dei pascoli in cerca di cibo. Il richiamo è un "ghank" nasale o un "quirt" liquido, mentre il canto è un bellissimo fischio flautato "teedleedlee…tleedleeee…lee-dah…lee-dah", emesso principalmente la sera da un posatoio ombreggiato. Sebbene il canto estremamente lento sia di una purezza eterea in natura, in cattività il suono gli è valso il nome comune di "uccello cerniera cigolante". Sebbene rimanga comune nelle aree protette e inaccessibili, la cattura di questo pregiato cantante per il commercio di uccelli in gabbia ne ha gravemente ridotto il numero altrove.

De zwartmaskersolitaire (Myadestes melanops) is een zangvogel uit de familie Turdidae (lijsters).

Klarnetnik czarnolicy (Myadestes melanops) to ptak z rodziny drozdowatych, endemiczny dla wyżyn Kostaryki i zachodniej Panamy. Zamieszkuje gęste zarośla i kępy bambusa w wilgotnych lasach górskich, zazwyczaj na wysokości od 750 do 3000 m n.p.m. W porze deszczowej schodzi do 400 m n.p.m., gdzie może tworzyć luźne stada. Buduje kielichowate gniazdo z mchów i wątrobowców w szczelinach drzew, otworach w mszystych brzegach lub ukryte wśród epifitów na wysokości do 3,5 m. Samica składa dwa lub trzy białe lub różowawe jaja z rdzawobrązowymi plamkami między kwietniem a czerwcem. Okres pierzenia trwa 15–16 dni. Jest to smukły drozd o długości 16–18,5 cm i średniej wadze 33 g. Dorosły osobnik jest łupkowoszary z czarną twarzą i podbródkiem, które kontrastują z szerokim pomarańczowym dziobem. Skrzydła i ogon są czarne z szarymi krawędziami, a pokrywy podskrzydłowe są srebrzystobiałe, co jest dobrze widoczne w locie. Nogi są pomarańczowe. Młode osobniki mają płowe smugi na głowie i wierzchnich partiach ciała. Zazwyczaj żeruje nisko w roślinności, głównie na jagodach, ale także na owadach. Śpiew jest piękny, fletowy, wykonywany głównie wieczorem. Ze względu na specyficzny dźwięk w niewoli, ptak ten jest często nazywany „ptakiem skrzypiących zawiasów”. Klarnetnik czarnolicy pozostaje pospolity na obszarach chronionych, jednak odłów tego cenionego śpiewaka na handel klatkowy poważnie wpłynął na jego liczebność w innych miejscach.

O tordo-pardo-mascarado (Myadestes melanops) é uma ave da família dos tordos, endémica das terras altas da Costa Rica e do oeste do Panamá. É uma ave de sub-bosque denso e moitas de bambu em florestas montanhosas húmidas, normalmente entre 750 e 3.000 m de altitude. Dispersa-se até aos 400 m na estação das chuvas, quando pode formar bandos soltos. Constrói um ninho em forma de taça de musgos e hepáticas numa fenda de árvore, buraco num banco musgoso ou escondido entre musgos e epífitas numa bifurcação de árvore até 3,5 m acima do solo. A fêmea põe dois ou três ovos brancos ou rosados com marcas castanho-avermelhadas entre abril e junho. O período de desenvolvimento das penas é de 15 a 16 dias. O tordo-pardo-mascarado é um tordo esguio, com 16-18,5 cm de comprimento e pesando 33 g em média. O adulto é cinzento-ardósia com uma face e queixo pretos que contrastam com o bico laranja largo. As asas e a cauda são pretas com bordos cor de ardósia, e as coberturas subalares são branco-prateadas, uma característica que se nota bem em voo. As patas são cor de laranja. O juvenil tem estrias bege na cabeça e partes superiores, e manchas bege e castanhas nas partes inferiores. O tordo-pardo-mascarado procura alimento geralmente na vegetação baixa, principalmente bagas, mas também insetos. Sobe à copa ou emerge em árvores em pastagens na sua busca por alimento. O chamamento é um "ghank" nasal ou um "quirt" líquido, e o canto é um belo assobio flautado "teedleedlee…tleedleeee…lee-dah…lee-dah" emitido principalmente ao entardecer a partir de um poleiro sombreado na copa. Embora o canto extremamente lento seja de uma pureza etérea na natureza, quando mantido numa gaiola, o som leva a que seja vulgarmente chamado de "pássaro-dobradiça-chiante". O tordo-pardo-mascarado permanece comum em áreas protegidas e inacessíveis, mas a captura deste apreciado cantor para o comércio de aves de gaiola afetou gravemente os seus números noutros locais.

Чернолицый кларино (Myadestes melanops) — птица семейства дроздовых, эндемик высокогорий Коста-Рики и западной Панамы. Обитает в густом подлеске и бамбуковых зарослях влажных горных лесов на высоте от 750 до 3000 м. В сезон дождей спускается до 400 м, где может собираться в рыхлые стаи. Строит чашеобразное гнездо из мхов и печеночников в расщелинах деревьев, углублениях берегов или среди эпифитов на высоте до 3,5 м. Самка откладывает два-три белых или розоватых яйца с красновато-коричневыми пятнами в период с апреля по июнь. Птенцы оперяются через 15–16 дней. Это стройный дрозд длиной 16–18,5 см и весом около 33 г. Взрослая особь имеет грифельно-серый окрас с черной «маской» на лице и подбородке, контрастирующей с широким оранжевым клювом. Крылья и хвост черные с серыми краями, подкрылья серебристо-белые, что хорошо заметно в полете. Ноги оранжевые. Молодые особи имеют охристые пестрины на голове и верхней части тела. Питается в основном ягодами, реже насекомыми, добывая их в нижнем ярусе растительности, иногда поднимаясь в кроны. Песня — красивая, флейтовая, звучит в основном по вечерам. Из-за специфического звучания в неволе птицу часто называют «скрипучей петлей». Вид остается обычным в охраняемых районах, но страдает от отлова для торговли певчими птицами.

Svartmaskad solitärtrast (Myadestes melanops) är en fågel i familjen trastar inom ordningen tättingar.