Moho hnědý (Moho braccatus) je vyhynulý pták z čeledi Mohoidae.

Der Schuppenkehlmoho (Moho braccatus), auch als Kauai-Krausschwanz oder Kauaʻi ʻŌʻō bezeichnet, ist ein höchstwahrscheinlich ausgestorbener Singvogel aus der Gattung der Krausschwänze. Er war endemisch auf Kauaʻi im Hawaii-Archipel.

El ʻōʻō de Kauaʻi u ʻōʻōʻāʻā en hawaiano (Moho braccatus),​ es una especie extinta de ave paseriforme de la familia Mohoidae, era endémica de la isla de Kaua'i en el archipiélago de Hawái. Era común en los bosques subtropicales de la isla hasta principios del siglo XX, cuando comenzó su declive. Se vio por última vez en 1985 y se oyó por última vez en 1987. Las causas de su extinción incluyen la introducción de depredadores (como la rata polinesia, la pequeña mangosta india y el cerdo doméstico), las enfermedades transmitidas por los mosquitos y la destrucción del hábitat.​ Era el último miembro superviviente de los Mohoidae, que se habían originado hace más de 15-20 millones de años, durante el Mioceno, y la extinción del ʻōʻō de Kauaʻi marcó la única extinción de toda una familia de aves en los tiempos modernos ("modernos" significa posteriores al 1500 d. C.).

Kauainkiharapyrstö (Moho braccatus) oli Havaijin Kauain saaren kotoperäinen varpuslintu. Se eli yleisenä metsissä rannikon alavilta mailta korkeimmille vuorenrinteille vielä 1890-luvulla, mutta sen kanta romahti 1900-luvun alkupuolella. 1970-luvulla sitä tavattiin enää Alaka'in suojelualueella, mistä viimeinen pari löydettiin 1981. Hurrikaani Iwan jälkeen 1982 naaras hävisi, ja koiras nähtiin viimeisen kerran 1985. Vielä 1987 kuultiin lajin laulua, mutta sen jälkeen sitä ei ole havaittu laajoista etsinnöistä huolimatta. Lajin häviämisen syitä olivat todennäköisesti elinympäristöjen tuhoutuminen sekä mustarotan, sikojen ja tauteja levittävien sääskien saapuminen saarelle ihmisen mukana. John Cassin kuvaili lajin holotyypin vuonna 1855.

Le Moho de Kauai (Moho braccatus), aussi appelé O’o de Kauai ou Ōʻōʻāʻā, est une espèce supposée éteinte d'oiseaux de la famille des Mohoidae. Il était endémique de Hawaï. Il n’a pas été observé depuis 1987.

Il moho di Kauai, o più correttamente ʻōʻō di Kauaʻi (Moho braccatus Cassin, 1855), è un uccello passeriforme estinto della famiglia dei Mohoidi.

카우아이오오는 (/kɑːˈwɑː.iː ˈoʊ.oʊ/) 혹은 오오아아(ʻōʻōʻāʻā) (Moho braccatus)는 하와이에 서식했던 모호이과 모호속의 마지막 새다. 현재 모호이과는 절멸한 상태다. 과거에는 호주 태평양 지역에 주로 분포된 꿀빨기새류에 (Meliphagidae) 분류됐다. 카우아이오오는 카우아이섬의 고유종이었다. 섬의 아열대 삼림에서 흔하게 발견됐으나, 20세기 초반부터 개체수가 감소하기 시작했다. 1985년에 마지막으로 목격됐고, 1987년에 마지막 울음소리가 들렸다. 멸종의 이유로는 폴리네시아쥐, 작은인도몽구스, 그리고 돼지 등의 천적의 등장 및 모기와 관련된 전염병, 그리고 서식지 파괴가 꼽히고 있다. 1500만년-2000만년 전 중신세 시대 부터 이어져온 모호이과의 마지막 생존자였으며, 카우아이오오의 절멸 이후 모호이과는 현대 시대에 (1500년대 이후) 유일하게 절멸된 조류의 과로 남아있다.

Moho braccatus is de wetenschappelijke naam van een vogel die in het Hawaïaans Kauai-O'o heet. Het is een uitgestorven zangvogel die endemisch was op het eiland Kauai (Hawaï).

Reliktowiec mały (†Moho braccatus), w jęz. hawajskim Kauaʻi ʻŌʻō lub ʻOʻoʻaʻa – gatunek wymarłego ptaka z rodziny reliktowców (†Mohoidae), wcześniej zaliczany do miodojadów (Meliphagidae). Występował endemicznie na Hawajach. Gatunek był znany tylko z jednej wyspy archipelagu – Kauaʻi, jednak mógł występować także na sąsiednich wyspach. Reliktowiec mały był najmniejszym spośród hawajskich miodojadów, mierzył ok. 20 cm długości. Upierzenie czarne, ciemię i czoło intensywniej zabarwione. Wierzch głowy był delikatnie usiany białymi plamkami. Grzbiet łupkowobrązowy. Spód skrzydeł biały, w tym poprzeczne pasy na piersi, nadające łuskowany wygląd. Pióra u nasady nóg żółte u dorosłych, ciemne u młodych. Dziób ostry, lekko zagięty w dół, co pozwalało na łatwe wybieranie nektaru z kwiatów. Żywił się nektarem roślin z rodziny lobeliowatych, głównie z gatunku Metrosideros polymorpha, oraz małymi bezkręgowcami i owocami. Budował gniazda w wydrążonych jamach i norach na ziemi w gęsto zalesionych kanionach na Kauaʻi. Był pospolity w subtropikalnych lasach wyspy do początku XX w., kiedy to jego populacja zaczęła gwałtownie się zmniejszać. W latach 70. XX w. jego występowanie ograniczało się do obszaru chronionych bagien Alakaʻi Wilderness Area. W 1981 r. napotkano jedną parę, a w 1985 r. jednego samca – był to ostatni odnotowany osobnik. Po raz ostatni słyszany był w 1987 r. i od tego czasu uważany jest za gatunek wymarły. Przyczyny wymarcia to m.in. wprowadzenie oraz przywleczenie na wyspę świń, szczurów i komarów będących sprawcami chorób wśród ptaków. Inną, dodatkową przyczyną były działania człowieka prowadzące do niszczenia środowiska naturalnego tego ptaka.

O oó-de-kauai ou oo-de-kauai (nome científico: Moho braccatus), conhecido localmente em havaiano como kauaʻi ʻōʻō ou ʻōʻōʻāʻā, é uma espécie possivelmente extinta de ave passeriforme que era endêmica do Havaí, foi o último membro vivo do grupo dos oós (gênero Moho e família Mohoidae). Foi descrito cientificamente pelo ornitólogo John Cassin em 1855. Já foi classificado juntamente aos papa-méis (família Meliphagidae). Seu nome também é grafado como o’o-de-kauai e ’o’o-de-kauai, com devidas variações. Essa espécie era endêmica da ilha de Kauai, sendo comum nas florestas subtropicais da ilha até o início do século XX, quando começou seu declínio. Foi visto pela última vez em 1985 e ouvido pela última vez em 1987. As causas de sua extinção incluem a introdução de predadores (como o rato-do-pacífico, o mangusto-indiano-pequeno e o porco-doméstico), doenças transmitidas por mosquitos e destruição de hábitat. Foi o último membro sobrevivente da família Mohoidae, que se originou há mais de 15-20 milhões de anos atrás durante o Mioceno, com a extinção do oó-de-kauai marcando a extinção de uma família aviária inteira nos tempos modernos ("moderno" significa pós-1500 dC).

Чешуегорлый мохо (лат. Moho braccatus, гав. ʻōʻōʻāʻā), или чешуегорлый гавайский медосос, или оох — вымерший вид певчих птиц семейства гавайских медососов, эндемик острова Кауаи. Ранее (как и другие представители рода мохо) рассматривался как представитель австрало-тихоокеанских медососов (Meliphagidae). Чешуегорлый мохо был широко распространён в субтропических лесах острова до начала XX века, когда началось снижение его численности. Последний раз птицу услышали в 1987 году, сумев сделать запись её песни. После этого он был объявлен вымершим видом. Основными причинами вымирания стали завезённые интродуцированные виды, такие как чёрная крыса, домашняя свинья, птичьи болезни, разносимые комарами (птичья малярия (возбудитель — Plasmodium relictum) и оспа (Poxvirus avium)), а также разрушение среды обитания.

Kauai-oo (Moho braccatus) är en utdöd fågel i familjen ooer inom ordningen tättingar. Den förekom tidigare på ön Kauai i Hawaii och sågs senast 1987. IUCN kategoriserar den som utdöd.

Moho braccatus veya yerel adıyla Kauaʻi ʻoʻo Hawaii adalarından Kauai adasına özel endemik bir kuş türüydü. Bu nedenle de yaşadığı adanın adını almıştı. Söylediği son şarkısı en son 1987'de duyuldu ve soyu tükendi. Yok olmasının nedenleri arasında Polinezya sıçanı, evcil domuz ve sivrisineklerdi. Bu misafirler yeni adapte olacakları adanın kurallarını da etkilemiş oldular. Karşılıklı bu etkileşim sonunda adalı canlılar daha önce hiç karşılaşmadıkları virüslerle karşı karşıya kaldılar. Nesiller boyunca bu hastalıklarla daha önce karşılaşmamış canlıların bu hastalıklara karşı bağışıklıkları da yoktu.

奧亞吸蜜鳥（Moho braccatus）是可愛島特有及已滅絕的吸蜜鳥。牠們在20世紀初的亞熱帶森林甚為普遍，但自此數量就開始下降。1987年仍有聽到牠們的歌聲，但之後就被認為是已滅絕。滅絕的原因包括黑鼠、豬和帶有鳥類疾病的蚊入侵，以及棲息地的破壞。 奧亞吸蜜鳥是夏威夷最細小的吸蜜鳥之一，只有約20厘米長。牠們呈黑色或深褐色，腳上有稀疏的黃色羽毛，胸部及翼下有白帶。牠們的喙尖銳及稍微彎曲，可以抽出花蜜。牠們特別喜歡山梗菜屬及桃金孃的花蜜，也會吃細小的無脊椎動物及果實。 奧亞吸蜜鳥在可愛島峽谷的樹孔中築巢。牠們的近親如夏威夷吸蜜鳥、監督吸蜜鳥及歐胡吸蜜鳥都已滅絕。對於奧亞吸蜜鳥所知有限。牠們的滅絕涉及複雜的問題，包括了蚊子散播疾病，令牠們退到較高的地方居住，但在較高的地方卻缺乏樹孔築巢。另外在十年間曾發生兩次颶風侵襲，將大部份有樹孔的古樹都破壞了，第二個颶風的到來亦阻礙了樹木的生長，引致牠們於1987年滅絕。