Majna žlutolící (Mino dumontii) je druh ptáka, pěvce patřícího do čeledi špačkovití. Většina peří je zbarvena tmavě (hnědě až černě) s kovovým leskem. Název tomuto druhu však dala žlutá kůže kolem očí – na lících. Patří mezi monogamní druhy živočichů. Se svým partnerem vytváří pár na celý život. Vyskytuje se v oblasti Nové Guineji a okolních ostrovů. Žije v tamních tropických lesích. Živí se bezobratlými (hmyzem, pavouky) a plody rostlin. Dosahuje délky 21 až 25 cm a váhy 217 gramů. Bylo zjištěno, že samice snáší jedno až dvě vejce, dle jiných údajů však dvě až pět vajec. doba inkubace se udává 14 dní, resp. 17 dní.

Die Papuaatzel (Mino dumontii) ist ein Singvogel aus der Familie der Stare. Dieser Star ähnelt auf den ersten Blick dem Beo, ist jedoch relativ einfach von diesem zu unterscheiden. So fehlt ihr der für Beos typische Hautlappen im Kopfbereich. Stattdessen besitzt sie auffällige, leuchtend gelbe Flecken rund um die schwarzgefärbten Augen. Die Haut dieser Augenflecken ist mit einer Orangenschale vergleichbar. Das Gefieder ist größtenteils schwarz mit einem metallischen Glanz. Der Bürzel ist gelb und die Schwanzdecken sind weiß gefiedert. Der spitze Schnabel und die Beine sind orange. Die Papuaatzel kann eine Länge von bis zu 29 cm erreichen. Die Geschlechter sind äußerlich nicht zu unterscheiden. Die Heimat der Papuaatzel umfasst Neuguinea, den Bismarck-Archipel und die Salomonen. Dort bewohnt sie vor allem tropische Regenwälder und Mangroven. Wie die meisten Starenvögel lebt die Papuaatzel sehr gesellig und lebt paarweise oder in Gruppen. Sie ist ein Allesfresser, auf deren Speiseplan hauptsächlich Früchte und Insekten zu finden sind. Die Nahrungssuche erfolgt sowohl auf dem Boden als auch im Geäst der Bäume.

El miná carigualdo (Mino dumontii) es un especie de ave paseriforme de la familia Sturnidae nativa de Nueva Guinea e islas circundantes. Es un ave usada en avicultura por sus dotes para imitar la voz humana. Es una de las especies de estúrnidos de mayor tamaño, con sus entre 23 y 26 cm de largo y su peso de alrededor de 217 g. Su plumaje es principalmente negro con brillo metálico. Su cabeza tienen plumas cortas con brillo violáceo azulado en la frente y en la base de su mandíbula, pero la mayor parte de sus rostro está cubierto por una carúncula de color amarillo anaranjado rodeando el ojo y extendiéndose hacia atrás. Y también presenta unas bigoteras desnudas amarillas. Su cuello, el centro de la garganta y el manto son negros con brillo violáceo, mientras que la espalda, las alas, el pecho, y vientre presentan brillo verde. Su obispillo es blanco, como la base y la parte inferior de la cola, mientras que la zona subcaudal es dorada. El resto de su corta cola es negro. El iris de sus ojos generalmente es amarillo, pero en algunas partes de Nueva Guinea puede ser castaño. Su pico y patas son amarillos.

Kultanaamamaina (Mino dumontii) on Kaakkois-Aasiassa Indonesiassa sekä Oseanian alueella Papua-Uudessa-Guineassa ja Salomonsaarilla elävä kottaraisiin kuuluva varpuslintu. Kooltaan kultanaamamaina on noin 25 cm. Höyhenpuvultaan kultanaamamaina on pääosin kiiltävän musta. Nokka, koivet ja lähes paljaat alueet silmien ympärillä ja kurkussa ovat keltaiset. Alaperä on keltainen ja pyrstön alapuoli sekä yläperä valkoiset. Kultanaamamaina muistuttaa kultamainaa (Mino anais), mutta eroaa siitä kultamainan keltaisen rinnan ja kaulan perusteella. Kultanaamamainan elinympäristöä ovat rannikon ja sisämaan metsät yleensä 750 metrin korkeudella meren pinnasta. Toisinaan lajia on tavattu 1 500 metrin korkeudelta. Erityisesti kultanaamamaina viihtyy metsän reunoilla ja lähellä viljelysalueita. Kultanaamamainat istuvat usein korkealla puissa päästellen raakkuvia kutsuääniä. Laji saattaa kerääntyä hedelmäpuihin yhdessä muiden hedelmiä syövien lintujen kanssa. Naaras munii 2–4 munaa, joita haudotaan kaksi viikkoa.

Le Mino de Dumont (Mino dumontii) est une espèce d'oiseaux de la famille des Sturnidae. Ces oiseaux noirs ont la possibilité de parler, comme le font les mainates. C'est l'une des plus grandes espèces de Sturnidés, atteignant 23 à 26 cm de longueur et pesant environ 217 g.

La maina faccia gialla (Mino dumontii) è una specie di storno appartenente alla famiglia Sturnidae, diffusa in Nuova Guinea e nelle isole minori circostanti, dove abita foreste umide subtropicali o tropicali di pianura. In passato la maina codalunga era inclusa come sottospecie. È una delle specie di storno più grandi, raggiungendo una lunghezza di 23-26 cm e un peso di circa 217 grammi. Presenta un piumaggio scuro con riflessi metallici e segni facciali e becco di un arancione brillante. Questi uccelli sono sociali e onnivori; la loro dieta consiste in frutta e insetti, che cercano in alto nella volta forestale. Sono uccelli comuni con un ampio areale e l'IUCN li classifica come a rischio minimo. La specie prende il nome da Charles Dumont.

De papoeamaina (Mino dumontii) is een vogelsoort uit de familie Sturnidae (spreeuwen). Het is een endemische vogelsoort van Nieuw-Guinea en een aantal omliggende eilanden. De soortnaam verwijst naar Charles Dumont.

Gwarek złotolicy (Mino dumontii) to gatunek ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). Występuje na Nowej Gwinei i pobliskich mniejszych wyspach, gdzie jego naturalnym środowiskiem są subtropikalne lub tropikalne wilgotne lasy nizinne. Dawniej za podgatunek tego ptaka uważano gwarka długosternego. Jako jeden z największych przedstawicieli szpakowatych, gatunek ten osiąga od 23 do 26 cm długości i waży około 217 g. Ptaki te mają ciemne upierzenie z metalicznym połyskiem oraz jaskrawo pomarańczowe znaczenia na twarzy i dziób. Są to ptaki towarzyskie i wszystkożerne. Ich dieta składa się z owoców i owadów, na które żerują wysoko w koronach drzew. Są to pospolite ptaki o szerokim zasięgu występowania, a Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody oceniła ich status ochrony jako najmniejszej troski. Gatunek został nazwany na cześć Charlesa Dumonta.

Myna-de-face-amarela (Mino dumontii) é uma espécie de ave da família Sturnidae. Pode ser encontrada na Nova Guiné e ilhas vizinhas menores. Os seus habitats naturais são: florestas de terras baixas húmidas tropicais ou subtropicais. Anteriormente estava classificada como uma subespécie de Myna-de-cauda-longa. É uma das maiores espécies de estorninho, atingindo 23 a 26 cm de comprimento e pesa cerca de 217 g. Eles são sociais e omnívoros. Sua dieta consiste frequentemente de insetos e frutas. A maioria das aves têm a plumagem escura, com um brilho metálico.

Желтолицый мино (лат. Mino dumontii) — вид певчих птиц семейства скворцовых. Подвидов не выделяют. Желтолицый мино достигает длины 23—26 см. Половой диморфизм отсутствует. На голове короткие чёрные перья с голубовато-фиолетовым отливом на лбу и у основания надклювья. Большая часть головы лишена оперения, голая кожа желтовато-оранжевого цвета. Жёлтый цвет образует широкую повязку вокруг глаза и за ним, а также простирается до подбородка и по бокам горла. Шея, центральная часть горла и мантия чёрные с фиолетовым отливом. Спина, крылья, грудь и брюхо чёрные с зеленым отливом. Надхвостье белого цвета, нижняя часть брюха золотисто-жёлтая, а кроющие перья подхвостья белые. Короткий квадратный хвост чёрного цвета. Радужная оболочка обычно жёлтая, но в некоторых частях Новой Гвинеи может быть коричневой. Клюв и ноги жёлтые. Ареал вида охватывает Новую Гвинею. Там она населяет, прежде всего, дождевые и мангровые леса. Как и большинство скворцовых, желтолицый мино живёт парами или в группах. Это всеядная птица, её рацион состоит преимущественно из плодов и насекомых. Поиски корма ведёт как на земле, так и в кроне деревьев.

Papuastare (Mino dumontii) är en fågel i familjen starar inom ordningen tättingar.